Alfred de Musset

BETTINA

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

OSOBY:

Scena I

Scena II

Scena III

Scena IV

Scena V

Scena VI

Scena VII

Scena VIII

Scena IX

Scena X

Scena XI

Scena XII

Scena XIII

Scena XIV

Scena XV

Scena XVI

Scena XVII

Scena XVIII

BETTINA

Komedia w jednym akcie

Alfred de Musset

Tłum. Tadeusz Żeleński Boy

OSOBY:

MARGRABIA STEFANI.

BARON STEINBERG.

KALABRO, pokojowiec barona.

REJENT.

SŁUŻĄCY.

BETTINA, włoska śpiewaczka.

Rzecz dzieje się we Włoszech.

Scena I

Salon w domu na wsi. — Kalabro, rejent.

KALABRO.

Tędy, panie rejencie; tędy, panie Kapsucefalo. Chciej pan wejść do saloniku.

REJENT.

Gdzież młoda para?

KALABRO.

Musi pan chwilę zaczekać, jeśli łaska. Pragnie się pan czym ochłodzić? Z miasta niedaleko wprawdzie, ale upał,

REJENT.

Tak, przybyłem pieszo w najgorszy skwar. Ale nie widzę młodej pary.

KALABRO.

Pani jeszcze nie wstała,

REJENT.

Jak to! Toć już południe.

KALABRO.

Lada chwila się zjawi,

REJENT.

A pan baron też jeszcze nie wstał?

KALABRO.

Jest na polowaniu.

REJENT.

Na polowaniu! Osobliwy sposób gotowania się do małżeństwa. Każą mi ułożyć kontrakt, zamawiają na oznaczoną godzinę i kiedy się zjawiam, pani śpi, a pan ugania. Przyznasz, drogi Kalabro...

KALABRO.

Musi to pan zrozumieć, drogi panie Kapsucefalo, że my nie żyjemy jak wszyscy, Wiadomo panu, pani jest artystka,

REJENT.

Tak, wielka artystka; śpiewa wspaniale. Nigdy nie słyszałem jej sam, ale słyszałem ze słyszenia, rozumiesz?

KALABRO.

Otóż to: właśnie tej nocy śpiewała do trzeciej rano. Lubi pan muzykę, panie Kapsucefalo?

REJENT.

Oczywiście, panie Kalabro, o ile mi zajęcie pozwala. Mieliście w domu wielkie przyjęcie, dużo ludzi?

KALABRO.

Nie; tylko sami państwo, pani i pan baron; wyprawili sobie wielki koncert w cztery oczy. To nie pierwszy raz. Pani nabrała tego zwyczaju od czasu, jak rzuciła teatr. Nie może zasnąć, jeśli się nie wyśpiewa. O świcie położyła się, a pan wyszedł ze strzelbą.

REJENT.

Gadaj, co chcesz, to trąci szaleństwem. Polowanie i muzyka to piękne rzeczy; ale kiedy się kto żeni, panie Kalabro, to się żeni. A świadkowie?

KALABRO.

Pan powiedział, że ich sprowadzi. Chwilę cierpliwości. Co to takiego?

SŁUŻĄCY wchodzi.

List od księżnej.

KALABRO biorąc list.

Dobrze, Wiesz, że pana nie ma.

SŁUŻĄCY.

Człowiek przyjechał konno.

KALABRO.

Niech czeka. A, oto pan baron.

Koniec wersji demonstracyjnej