Karol Baliński

DO BOGARODZICY

Konwersja: Nexto Digital Services

DO BOGARODZICY

Ustęp z pieśni

Karol Baliński

O Królowo nasza święta,
Dotąd przez świat niepojęta!
W głębokiej, gorącej skrusze
Składamy ci serce całe
Na prawdziwą Twoją chwałę —
Serce, to jest całą duszę,
Wszelką myśl, wszelkie dążenie,
Całą miłość i pragnienie.
Tobie, Duchowi Twojemu,
Twemu Słowu przedwiecznemu,
Temu Niebu prawdziwemu,
Które Duch Twój przyniósł światu
Z Przedwiecznego Majestatu;
Słowu, które wspólnie z Synem
Wypełniłaś życiem, czynem —
I Niebo przybrało ciało,
A ciało niebem się stało.
Ślubujemy Ci Królowo!
Czynić wszelkie wysilenie,
Aby każde Prawdy słowo
Miało od nas uwielbienie:
Bo Prawda, to Ty przeczysta,
Ty, Światłości wiekuista!
Więc na każdy połysk prawdy,
Bez względu przez kogo świeci,
Ślubujem ci wszędzie, zawdy
Zatrzymać się całym duchem,
Aż duch w sobie płomień wznieci
I niebieskim zadrgnie ruchem;
Aż ten święty ogień ducha
Przejmie ciało, jakby płynem,
Wskroś przeniknie, w żar rozdmucha,
I wybłyśnie słowem, czynem;
Tak Prawdę w ciało obleczem,
Niebo stanie się człowieczem.
Bo w każdej Prawdy kruszynie,
Twój to świeci blask jedynie;
Każdy jej promyczek złoty,
To cząstka Twojej istoty,
Cząstka nieba, o Królowo!
Boża Myśli! Boże Słowo!
Bo tylko w takiej ofierze
Ducha, i ciała, i czynu.
Powtarzanej w życiu całem,
I przez takie tylko boje
Zstępuje Królestwo Twoje,
Prawda życie ziemskie bierze
I Niebo staje się ciałem,
Jak stało się w Twoim Synu,
I w Tobie Polska Królowo,
Boża Myśli! Boże Słowo!
Ślubujem ci Matko święta,
Że na wszelki objaw czucia,
Bez względu kto je okaże,

Koniec wersji demonstracyjnej.