Bronisława Ostrowska

KSIĄŻECZKA HALUSI

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

OGRÓD.

PASIEKA.

LAS.

JEZIORO.

POLE.

SAD.

KSIĄŻECZKA HALUSI

Bronisława Ostrowska

OGRÓD.

Poszła Halcia do ogrodu,
Gdzie się barwne grządki chylą,
Zaznajomić się z kwiatkami
I przedstawić się motylom.

Widzi kwiatów moc na grzędach:
Smukłe malwy i gwoździki,
Lwie paszczęki i ostróżki,
A na płotach powój dziki.

Zaś w powietrzu rój motyli
Trzepoce się w blask pod słońce,
Takie świetne mają skrzydła,
Niby kwiaty latające!

Halcia kłania się każdemu:
"Znam ja ciebie, mój kochanku,
Paź królowej się nazywasz,
Bujasz tutaj od poranku!

A ty biały kapuśniaczku!
A ty czarny żałobniku!
Nie mogę was zliczyć wszystkich,
Bo was tutaj jest bez liku".

Aż pomiędzy słoneczniki
Wprowadziła Halcię ścieżka:
Tam na jednym złotym kwiatku
Zazuleńka mała mieszka.

"Zazuleńka, biedroneńka,
Roztwórz skrzydła ty maleńka!
Zazuleńko, leć do nieba,
Przynieś mi kawałek chleba!"

I poleciał owad mały
Prosto w niebo, w dal bez końca, —
Może Halci zrzuci z góry
Szczerozłoty promyk słońca.

A tu pszczółka pracownica
Zbiera z kwiatów pyłek złoty:
"Dzień dobry ci pani pszczółko!
Zawsze tyle masz roboty?

Teraz z tobą nie chcę mówić,
Do widzenia w lepszą porę:
Obiecała mi mamusia,
Że się do was z nią wybiorę!

Że mnie weźmie do pasieki,
Gdzie to stare lipy stoją,
A na groszku i na gryce
Twoje siostry aż się roją!

Do widzenia, pani pszczółko!
Lecz pamiętaj, bądź gościnna
Ja nie zrobię ci nic złego,
Tyś mię ugryźć nie powinna'

PASIEKA.

Poza dworem, poza sadem,
(Droga miła, niedaleka)
Nad strumyka jasnym brzegiem
Rozłożyła się pasieka.

Rzędy ulów grzeją w słońcu
Jasne daszki swe ze słomy,
A powietrzny naród złoty
Wkrąg oblata swoje domy.

Brzęczą pszczoły i migocą,
Niby lotnych skier gromada,
A co chwila rój za rojem
Na pasiecznych ziołach siada.

Stare lipy pachną w słońcu,
Groszek wonny, konicz, gryka...
A z daleka pod lipami
Widać chatę pasiecznika.

Pszczoły brzęczą, świerszcze strzygą
W woniejącem morzu ziela,
Że pasieka pełna słońca,
Dźwięczy cała jak kapela!

Raz znajoma nasza Hala
Poszła z mamą do pasieki.
Był pogodny dzień lipcowy,
Pełen słońca choć bez spieki.

Tyle cudnych nowych rzeczy!
Hali wszystko się podoba,
I wszystkoby wiedzieć rada
Pięcioletnia ta osoba.

Wie, że pszczółki miód zbierają,
Co się z plastrów złotem leje,
Lecz nie mogła nigdy pojąć,
Jakim cudem to się dzieje?

Jak ten drobiazg, latający
Na gwoździki albo astry,
Umie potem wybudować
Takie wielkie miodne plastry?

Więc prowadzi ją mamusia
Do pasieki nad potokiem,
By tę całą wonną pracę
Zobaczyła własnem okiem.

Widzi Hala każdą pszczółkę,
Jak się w wonne ziółka wtula,
Siedzi chwilę uciszona
I powraca znów do ula.

Mama mówi, że na nóżkach
Ma koszyczki każda pszczoła,
I tam właśnie zbiera pyłek,
Gdy przysiada tak na zioła.

Że ten pyłek do dom niesie,
Gdzie już inne pracowniczki,
Gromadzące w ul dobytek,
Wypróżniają jej koszyczki.

Inne lecą do strumyka
I do ula wodę niosą,
By pachnący miód rozczynić
Przeźroczystą, chłodną rosą.

Inne znowu lepią z wosku
Małe wonne domki złote,
I zwieszają jak koronkę
Czarodziejską swą robotę.

Widzi Hala, że wśród ulów
Mieszka cały naród pszczelny,
Naród drobny, pracowity,
Naród mądry, wielce dzielny.

Nie brak nawet i królowej:
W pozłocistym ula mroku
Na rzeźbionym siedzi tronie
I lud cały ma na oku.

Otaczają ją służebne,
Stroją tron płatkami róży,
Każda życieby jej dała —
Całem życiem pani służy!

Mądra pani, dobra matka,
Rządzi rojem i wyrojem,
Wielką władzę dzierży w ręku
W tajemniczem państwie swojem

Broni ula, strzeże ula,
Straże stawia przede wroty,
By się jaka ćma szkodnica
Nie zakradła w dom jej złoty!

Słucha Hala cudnych wieści:
Dziwny lud ten, osobliwy!
Nie potrzeba żadnych baśni,
Gdy w pasiece takie dziwy!

Trochę się tam zbliżyć boi
Do złotego państwa ulów,
Bo nuż który żołnierz wierny
Zechce przed nią bronić królów!

W twarz jej wbiłby ostrą włócznię...
Na myśl samą strach przenika!
Lepiej z mamą odejść dalej
W cień, do chaty pasiecznika.

Stary chleba da sitnego,
Ze strumienia czarkę wody,
I od ludu pszczół daninę:
W złotych plastrach wonne miody.

Koniec wersji demonstracyjnej.

LAS.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

JEZIORO.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

POLE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SAD.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej