Zygmunt Gloger

KUPALNOCKA

Konwersja: Nexto Digital Services

KUPALNOCKA

stary zwyczaj palenia Sobótek pod nazwą Kupalnocki obchodzony w okolicach m. Tykocina

Gloger Zygmunt

Bierzcie chłopaki, bierzcie łuczywo;

Święty Jan jutro przypada,

Ogień za wioską rozpalcie żywo,

Do ognia wyjdzie gromada.

Zwyczaj ten mieli ojce, dziady nasze,

Że gdy nadchodzi dzień świętego Jana,

A słonko zajdzie i uśpi się ptaszę,

I gdy robota w polu dokonana;

Chłopaki wziąwszy na swoje rączęta,

Suchej choiny, stos z niej ułożyli,

Stos ten na wzgórku żwawo zapalili,

A z wioski biegły dzieci i dziewczęta;

Szli gospodarze tam spocząć po trudzie,

Szli starce z białym jak gołąbki włosem,

Wsparci na kijach, gwarząc drżącym głosem,

I wszyscy z wioski schodzili się ludzie.

Dziewki i chłopcy zaraz w taniec wiedli,

Wśród śmiechu, gwaru wokoło ogniska;

Starsi zaś laty, na murawie zbliska

W gromadce sobie, by pogwarzyć siedli.

I swoje lata młode wspominali,

Co się nie wrócą już człeku na ziemi,

Nie jeden westchnął, podumał za niemi,

A dla rozgrzania miodek popijali;

I spoglądając na młodzież wesołą,

Całe w niej swoje składali nadzieje;

Więc nie jednemu łza w oku jaśnieje.

Młodzi tymczasem tańcowali w koło,

Nie słysząc tego co gwarzyli starzy,

Bo z wioski skrzypek przygrywał od ucha,
A śmiech, swawola świeciła im z twarzy;

Nie jeden chłopak, nie jedna dziewucha,

Z wielkiej ochoty, przez płomień przesadzi,

A potem wielu skacze przez ognisko,

Co wielką radość w zabawę wprowadzi,

Starzy się nawet śmieją, siedząc blisko,

Koniec wersji demonstracyjnej.