Hans Christian Andersen

KWIATY IDALKI

Konwersja: Nexto Digital Services

KWIATY IDALKI

Andersen Hans Christian

Przekład C. Niewiadomskiej

Moje śliczne kwiatki zupełnie powiędły! — zawołała Idalka zasmucona. — Wczoraj wieczorem jeszcze były takie ładne, a dziś zwiesiły główki, opuściły liście; co to ma znaczyć? Dlaczego to, Fredziu?

Ostatnie zapytanie zwróciła do studenta, który siedział na sofie. Niedarmo pytała go o to, — Fredzio wiedział wszystko. Umiał opowiadać prześliczne historję, wycinać różne figle: serduszka z tańczącemi w środku dziewczynkami, kwiaty i wspaniałe zamki, w których się otwierały drzwi i okna. Był to nielada student.

— Dlaczegóż dzisiaj tę kwiaty tak zwiędły ? — powtórzyła, wskazując bukiet na stoliku.

Koniec wersji demonstracyjnej.