Molier

MIESZCZANIN SZLACHCIC

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

OSOBY.

AKT PIERWSZY.

Scena I.

Scena II.

AKT DRUGI.

Scena I.

Scena II.

Scena. III.

Scena IV.

Scena V.

Scena VI.

Scena VII.

Scena VIII.

AKT TRZECI.

Scena I.

Scena II.

Scena III.

Scena IV.

Scena V.

Scena VI.

Scena VII.

Scena VIII.

Scena IX.

Scena X.

Scena XIII.

Scena XIV.

Scena XV.

Scena XVI.

AKT CZWARTY.

Scena I.

Scena II.

Scena III.

Scena IV.

Scena V.

Scena VI.

Scena VII.

Scena VIII.

Scena IX.

Scena X.

Scena XI.

Scena. XII.

Scena XIII.

Scena XIV.

MIESZCZANIN SZLACHCIC

Molier

komedyiaw czterech aktach, z baletami
tłomaczona przez Franciszka Kowalskiego

OSOBY.

GBUREWICZ, mieszczanin bogaty.

GBUREWICZOWA, żona iego.

KOLETA, córka ich.

SZCZUROWSKI, kochanek Rolety.

HRABIA FICKIEWICZ, kochanek Ładnickiey.

siostry.

HRABINA ŁADNICKA.

HRABINA PIĘKNICKA

LIZETKA, służąca Kolety.

SŁUGIEWICZ, służący Szczurowskiego.

METR MUZYKI z czterema graiącemi i śpiewaczką.

TANCMISTRZ Niemiec z czterema tańcuiącymi.

FILOZOF.

FECHMISTRZ Francuz.

KRAWIEC z czterema krawczykami.

SZEWC.

DWAY LOKAIE.

TRZECH JENERAŁÓW przebranych.

Scena w domu Gburewicza.

AKT PIERWSZY.

Scena I.

METR MUZYKI, UCZEŃ Metra muzyki (piszący przy stoliku stoiącym w poszrodku teatru) TRZECH MUZYKÓW; TANCMISTRZ, TANECZNICY.

METR MUZYKI 

(do swoich).

Tymczasem, nim on przyidzie, chodźcie do tey sali,

Tu sobie odpoczniecie.

TANCMISTRZ

(do swoich z niemiecka).

A wi troki dalii,

Sti strony.

METR MUZYKI

(do swego ucznia).

Już?

UCZEŃ.

Już.

METR MUZYKI.

(biorąc papier od ucznia).

Dobrze.

TANCMISTRZ.

Szi to so nowego?

METR MUZYKI.

To iest mała muzyczna aryika kollego,

Co mu kazałem zrobić, nim nasz patron wstanie.

TANCMISTRZ.

Moszna wizieć?

METR MUZYKI.

Poczekay, nie śpiesz się mospanie:

Posłyszysz z dyalogiem, który mu wypalę,

Jak przyidzie.

TANCMISTRZ.

Praci naszi są ne mali wsale.

METR MUZYKI.

Zapewne, staramy się o kawałek chleba,

Mamy tu Jegomości iakiego nam trzeba.

Ten dobry Pan Gburewicz, hoyny i wspaniały,

Co mu szlachectwo, z państwem, w głowę zaiechały,

Samochcąc nieboraczek wpadłszy w naszą, klatkę,

Słodką nam do kieszeni przynosi intratkę.

Twoie tańce, i moia muzyka, w tey chwili,

Chciałaby, aby wszyscy podobni mu byli.

TANCMISTRZ.

O! ne wszistki: ia ksialby, dla większego sztuki,

Abi się on znal lepi na naszi nauki.

METR MUZYKI.

To prawda, on się niezna, ale dobrze płaci,

Tego chcą, nasze sztuki i nasi kamraci.

TANCMISTRZ.

To prafda, a so do mne, mne chet' sławy pali,

Bo ia to barso lubi iak mne kto pochwali,

We wszistki piękny sztuki, szlek w duszi narzeka.

Produkować się z nego przed głupia szlofieka,

To gładko i pszyiemne, ne mów ani słowa,

Prasować dla takiego, so ma oley w głowa,

Co się zna na sztuk piękny, i sens nima piaski,

Umi chwalić, i skąpym ne iest na oklaski.

O! tak, tak, móy kochany, nit ne powisz na to,

Oklaski są naylepsze sztuk pięknych saplatą.

Stąd nam radość na serce, ne mów ani słowa,

Nagroda za fatygi, i renom na głowa.

Applauz mądra szlofieka, którego ia ziczy,

Jest to słodki łakotki, i słodki słodiczy,

Pirnik fon Thorn, wein szampan, iest to... i tam dali.

METR MUZYKI.

Zgoda, i ia się. cieszę iak mnie kto pochwali

Lecz pochwały i applauz nie karmią nikogo,

I kieszeni móy bracie napełnić nie mogą:

Trzeba więc do nich tego co kieszenią krzepi,

Z kieską, nie mów i słowa, chwalić iest naylepi,

Ten człowiek, naymniey prawda, uczony na świecie,

O wszystkiem zawsze na wspak sam nie wie co plecie,

Ale iego pieniądze są mędrsze od głowy,

On ma w kiesce i rozum i rozsądek zdrowy;

I tą iedną przed nami szczycąc się zaletą,

Zawsze chwali, iak widzisz, okrągłą monetą,

I więcey u nas znaczy niż uczone pany.

TANCMISTRZ.

Skoda, prawda se mówisz; lecz ty móy kokany

Troszki lubisz penędzy, a mądra szlofieka

Ne powinen go lubić, od nego ucieka.

METR MUZYKI.

Pewnie, lecz iak ci daią, ty bierzesz z ochotą.

TANCMISTRZ.

Pefni; lesz ia ne barso nabiia się oto,

Ja ksę, by się on lepi znal na moi sztuki,

I wlożyl w głowa więsy oley i nauki.

METR MUZYKI.

Pewnie, i mnie rozsądek bardzo się podoba,

My tez nad tem iak można, pracuiemy oba.

Lecz on nas móy kochany daie poznać w świecie...

TANCMISTRZ.

Ot idzie.

Scena II.

GBUREW1CZ (w szlafroku i czerwoney myczce), METR MUZYKI, UCZEŃ metra muzyki TRZECH MUZYKÓW, TANCMISTRZ, TANECZNICY, DWÓCH LOKAIOW.

GBUREWICZ.

Cóż panowie? czy mnie pokażecie

Swe cacki?

TANCMISTRZ.

Jakto saski?

GBUREWICZ.

Coście obiecali,

Dyalog czy katalog tańcować w mey sali.

TANCMISTRZ.

(na stronie).

Chi chi...

METR MUZYKI.

My iuż gotowi.

GBUREWICZ.

Trochem się zabawił,

Bom się chciał ubrać w suknie, którem sobie sprawił;

Bo tez się chcę ustroić iak wielcy panowie.

METR MUZYKI.

My słuchamy, co tylko Pan Dobrodziey powie.

GBUREWICZ

(na stronie).

Pan Dobrodziey

(głośno)!

Proszęż was, nie odchodźcież póty,

Aż mi tu moi krawce przyniosą frak suty.

METR MUZYKI.

Czekamy.

GBUREWICZ

Wtedy suknie obaczycie moie,

Jak się od stóp do głowy iak kukła wystroię.

METR MUZYKI.

Nie wątpimy.

GBUREWICZ.

(pokazuiąc na swóy szlafrok).

Sprawiłem sobie haładzyię.

METR MUZYKI.

Bardzo piękna.

GBUREWICZ.

Ja takiey nie miałem iak żyię.

Móy krawiec mi powiedział, ie wielcy panowie

Tak chodzą rano.

METR MUZYKI.

Tak iest.

GBUREWICZ.

Cóż Pan na to powie?

METR MUZYKI.

Bardzo Panu do twarzy.

GBUREWICZ.

Cóż mi nie dostaie,

Hey! hey? moi lokaie! moi dwa lokaie!

1. LOKAY.

Czego Pan chce?

GBUREWICZ.

Nic nie chcę i chciałem tylko wiedzieć

Czy mnie dobrze słuchacie, proszę Panów siedzieć,

Cóż o moiey liberyi?

MUZYKA.

Prześliczna móy Panie.

GBUREWICZ.

(pokazuiąc na swóy szlafrok).

Ten. negliż iest przedziwny na ranne one wstanie:

W nim ia moie ćwiczenia odbywam co rana.

METR MUZYKI.

Wybornie.

GBUREWICZ.

Lokay!

1. LOKAY.

Słucham.

GBUREWICZ.

Drugi!

2. LOKAY.

Słucham Pana.

GBUREWICZ.

(zdeymuiąc szlafrok),

Trzymaycie (do Metra muzyki i Tancmistrza)'

A co? dobrze?

TANCMISTRZ.

Naysliszni, naymili.

GBUREWICZ.

A no, obaczmyż przecie coście mi zrobili.

METR MUZYKI.

Bardzo dobrze: lecz z którey mamy zacząć beczki,

Niechay Pan wprzód posłucha maleńkiey piosneczki,

Którą on skomponował

(pokuzuiąc na swego ucznia),

Na Pańskie żądanie,

Do śpiewania z muzyką. To móy uczeń, Panie,

Który iuż na wielkiego muzyka zakrawa,

I poetę, bo wiersze sypie iak z rękawa,

GBUREWICZ.

To dobrze, ale naco dawać to uczniowi?

Pan sam nie sypie wierszów?

METR MUZYKI.

To nic nie stanowi:

Niech Panu imię ucznia nie obraża ucha,

Ten uczeń więcey umie niż metr. Niech Pan słucha.

To bardzo piękna piosnka, Kochanek w zaciszy.

GBUREWICZ.

(do lokaiów).

Daycie szlafrok, w szlafroku lepiey się posłyszy,

Albo nie... może lepiey bez szlafroka... Nie, nie,

Daycie, w szlafroku lepsze ucha należenie.

METR MUZYKI

(czyta piosnkę).

Dzień i noc ięczę, srogi los mnie zaciął,

Jakeś me serce wzięła Chloe droga;

Gdyś tak dla tego, co cię kocha, sroga,

Jakąż więc będziesz dla swych nieprzyiaciół?

GBUREWICZ.

Coś ta piosnka ponura, usypia człowieka:

Nie mógłby ią Pan czasem rozweselić zlekka,

Jakoś tak, albo owak.

METR MUZYKI.

Już nie będzie inna:

Pieśń z muzyka., móy Panie, zgadzać się powinna.

GBUREWICZ.

Zaraz... ktoś to mnie właśnie nauczył niedawno

Wcale piękną piosnkę, miłą i zabawną,

Jakie ona?...

TANCMISTRZ.

Ja newi.

GBUREWICZ.

Każdy ią wychwala.

W niey baranek.

TANCMISTRZ.

Baranki?

GBUREWICZ.

Tak iest

(śpiewa).

la, la, la, la.

Ja myślałem że Anusia

Tak milutka

Jak poranek,

Ja myślałem ze Anusia

Tak słodziutka

Jak baranek.

Ach! ach! widzę że Anusia

Tak iest twarda

Jak aspisy,

Ah! ach! widzę że Anusia

Tak iest harda

Jak tygrysy.

A co? moie nie piękna?

METR MUZYKI.

Naypięknieysza w świecie.

GBUREWICZ.

Wszakem nigdy przecie

Nie uczył się muzyki.

METR MUZYKI.

Pan śpiewa przyiemnie:

Gdybyś ieszcze muzyki uczył się odemnie,

Tak iak tańców od niego, czarowałbyś zmysły.

Te dwie nauki związek maią z sobą ścisły.

TANCMISTRZ.

I robią u szlofieka piąty klapki w głowie.

GBUREWICZ.

Czy się uczą muzyki i wielcy Panowie?

METR MUZYKI.

A iakże?

GBUREWICZ.

Więc się uczę dla teyże przyczyny.

Lecz niewiem, iakie na to mam obrać godziny,

Gdyż prócz metra fechtunków, z którym lekcye robię,

Jeszcze i filozofa zamówiłem sobie.

METR MUZYKI.

Filozofija iest coś... w niey się coś zamyka;

Lecz muzyka! móy Panie...

TANCMISTRZ.

O! tańsi, muzika,

Tansi, muzika, tansi; to wszistko móy Fanie,

Szlofiek z muziką, tansi, do ray się dostanie.

METR MUZYKI.

Nic w kraiu iak muzyka, nie iest tak koniecznym.

TANCMISTRZ.

Nis dla szleka iak tansi, nie iest pozitesznym.

METR MUZYKI.

O! bez muzyki żaden kray się nie utrzyma.

TANCMISTRZ.

O! bez tansi szlek żaden oley w głowa nima.

METR MUZYKI.

Wszystkie woyny na. świecie, gwałty, zamięszanie;

Z nieumienia muzyki pochodzą móy Panie.

TANCMISTRZ.

Wszistki neszęsia luzi, woyny neslichany,

Omyłki politiszni, w historyi napchany,

Felery Jenerały, w iaki ordinansi,

Wszistko to to pochozi z neumenia tansi.

GBUREWICZ.

A to iak?

METR MUZYKI.

Woynaź z braku zgody niepochodzi?

Nie prawda?

GBUREWICZ.

O! to prawda.

METR MUZYKI.

Zważże Pan Dobrodziey,

Gdyby się wszyscy ludzie muzyki uczyli,

Niemogliżby się z sobą zgadzać w każdey chwili?

Nie panowałby pokóy powszechny na świecie?

GBUREWICZ.

Prawda, ma Pan racyą

TANCMISTRZ.

Jak szlofiek być splecie,

Czyli w swoich postępkach, czy w sprawach domowich,

Szi w kierowaniu woysko, szi w sprawach kraiowich,

Ne mówią, że szlek taki w tym a w tym zawinił,

Ze w takim interesie złego pa uszinil?

GBUREWICZ.

Tak, mówią.

TANCMISTRZ.

A uszinić złego Pa, móy Panie

Pochodzi, iak kto nima tańsi posiadanie.

GBUREWICZ.

Ja wam wierzę obydwom.

TANCMISTRZ

Bez żadni krytiki,

Nech Pan wi exsellensyi tansi i muziki.

GEUREWICZ.

O! iuż dobrze rozumiem.

METR MUZYKI.

Niech Pan iuż słucha.

GBUREWICZ.

Słucham.

METR MUZYKI.

Jest to pieśń słodka i miła dla ucha,

Którą ia dla muzyki Panu napisałem.

W niey to wszystkie uczucia wydane z zapałem.

GBUREWICZ.

Bardzo dobrze.

METR MUZYKI

(do swoich).

No, palcie, iak umiecie, szczerze.

(do Gburewicza).

Niech Pan sobie wystawi że to są pasterze.

GBUREWICZ.

Co? pasterze?

METRU MUZYKI.

Pasterze, w gaiu lub na łące.

Gdy do muzyki wchodzi osoby mówiące,

Trzeba, by podobieństwo do prawdy zachować,

Zawsze ie pasterzami, móy Panie, malować!

Od naydawnieyszych czasów, niech Pan wszystkich spyta,

Pieśń pasterzom i była, i iest przyzwoita:

Źle więc, aby mieszczanie pasterskiemi rymy

Śpiewali swe miłostki.

GBUREWICZ.

No, no, zobaczymy.

DYALOG z MUZYKĄ.

PIERWSZY MUZYK,

(pasterka).

Serce, którem miłość włada,

Tysiąc trapi zgryzot, męk;

Ten co kocha, zawsze gada,

Ze mu słodki smutek, ięk.

Lecz niech kto co chce powiada,

Nic milszego,

Nic słodszego,

Jak wolności naszey wdzięk.

DRUGI MUZYK 

(pasterz).

Nic słodszego iak zapały

Wspólne dwóch serc, tra, ta, ta.

Bez nich przeciąg życia cały

Nie zna szczęścia, tra, ta, ta.

Gdyby miłość odebrały

Ludziom nieba,

To nie trzeba

Jm i życia, tra, ta, ta.

TRZECI MUZYK 

(pasterz).

Jakichby uciech doznawało serce,

Gdyby w miłości można wierność mieć:

Ale o nieba! niema tey w pasterce;

I ta niestała i niewierna płeć

Tak mnie zraziła, że od niey uciekam,

I miłości się wyrzekam.

DRUGI MUZYK 

(pasterz).

Słodkie zapały!

PIERWSZY MUZYK. 

(pasterka).

Luba szczerości!

TRZECI MUZYK 

(pasterz).

Rodzie niestały!

PIERWSZY MUZYK.

Tkliwa miłości!

DRUGI MUZYK.

Jakżeś mi droga!

TRZECI MUZYK.

Jakżeś mi sroga!

DRUGI MUZYK.

Porzuć, ach porzuć tę nienawiść wieczną.

PIERWSZY MUZYK.

Znaydziesz pasterkę wierną i stateczny.

TRZECI MUZYK.

Gdzież mi, o nieba!

Szukać iey trzeba?

PIERWSZY MUZYK.

By zachować naszą chwałę,

Ja ci serce moie dam.

TRZECI MUZYK.

Lecz pasterko, będziesz stała.

Mogęż ie posiadać, sam?

PIERWSZY MUZYK.

To pokaże się w przyszłości,

Kto z nas lepiey kochać mógł.

TRZECI MUZYK.

Kto nie będzie miał stałości,

Niechayby go skarał Bóg!

RAZEM WSZYSCY.

Niechay miłość nie przestanie

Poić nas roskoszą swą;

Jakże słodkie iest kochanie,

Kiedy serca wierne są?

GBUREWICZ.

Wszystko?

METR MUZYKI.

Wszystko.

GBUREWICZ.

Wyborna ta pańska spraweczka:

W niey są, iak rai się zdaie, ładniutkie słoweczka.

TANCMISTRZ.

Teraz móy sztuk. To bęzie pa, bardzo uściwy,

Nayślisznieyszi pozisian, nayslisznieyszi dziwy:

Słowem, wibor naylepszi w świesie kontradansi.

GBUREWICZ.

Czy to ieszcze pasterze?

TANCMISTRZ.

So Pan kse

(do swoich).

Awansy!

Ballet

KONIEC AKTU PIERWSZEGO.

AKT DRUGI.

Scena I.

GBUREWICZ, METR MUZYKI, TANCMISTRZ.

GBUREWICZ.

To nieźle; te chłopaki walcuią ochoczo.

METR MUZYKI.

O, to nie, iak się tańce z muzyką ziednoczą,

Wtedy to Panie będzie nic lepszego w świecie.

Obaczy Pan te dziwy w tym małym balecie,

Cośmy mu zgotowali.

GBUREWICZ.

To dziś, nieodbicie,

Bo tu u mnie wieczorem będzie na wizycie

Bardzo wielka osoba, co mnie honor robi,

Tak to.

TANCMISTRZ.

Wszistko się bardzo sliszni przisposobi.

METR MUZYKI.

Wreście, nie dosyć na tem. Pan iako wspaniały,

Któremu do sztuk pięknych nieba skłonność daty,

Powinien się stosować do powszechney mody,

I mieć koncert we wszystkie soboty i środy."

GBUREWICZ.

Czy tak robią Panowie?

METR MUZYKI.

A iakie?

GBUREWICZ.

To zgoda,

Ja będę miał. To wiele honoru mi doda?

METR MUZYKI.

0 zapewne. Potrzeba, by Pan miał u siebie

Trzy skrzypce, trzy klarnety, dwa basy w potrzebie,

Trzy trąby, flotrowersy, i cztery waltornie,

Pikulinkę, dopiero będzie przewybornie.

GBUREWICZ.

Trzeba ieszcze i tuby; ten instrument śliczny,

I ia bardzo go lubię, bo iest harmoniczny.

METR MUZYKI.

Spuść się tylko Pan na nas.

GBUREWICZ.

Naywięcey mi chodzi,

Aby balet był piękny.

METR MUZYKI.

Będzie Pan Dobrodziey

Kontent zniego, zaręczam, w tyra nasze zalety:

Obaczy Pan gawoty, ładne menuety...

GBUREWICZ.

O! gawoty móy taniec; ia skoczę w powietrze:

Obacz Pan iak ia tańczę. A no Panie metrze.

TANCMISTRZ.

(wziąwszy go za obie ręce, śmieiąc się, skacze i śpiewa).

La, la, la, la, la, la, la, la,

La, la, la, la, la, la,

La, la, la, la, la, la, la, la,

La, la, la, la, la, la,

La, la, la, la, z laski swoi

W takt móy Panie, la, la, la.

La, la, nech Pan prosto stoi,

Pan figuri złego ma.

Lala, prosto, lala, lala,

Lala, lala, noga w tyl,

Głowa w gori, lala, lala,

Ne tupat' se wszistki sil.

GBUREWICZ.

A co?

METR MUZYKI.

Brawo.

GBUREWICZ.

Widzi Pan

(do Tancmistrza).

Ale, w tey godzinie

Naucz mnie Pan, lak trzeba kłaniać się Hrabinie.

TANCMISTRZ.

Hrabini?

GBUREWICZ

Tak, Hrabinie, z cudownemi wdzięki,

Co się zowie Ładnicka.

TANCMISTRZ.

Dayno mi Pan ręki.

GBUREWICZ.

Ja bez ręki spamiętam.

TANCMISTRZ.

Jak iey ksesz móy Pani

Kłaniat' się z wielki respekt i uszanowani,

Nek Pan pirwy noga w tyl, i tak się ukłoni,

Potem z trzema ukłony idze prosto do niy,

Potym się nisko schyli.

GBUREWICZ.

A no, no, lak przecie.

TANCMISTRZ.

O tak

(kłania się lak mówił).

GBUREWICZ.

A no ia

(kłania się także).

TANCMISTRZ.

Sliszni.

METR MUZYKI.

Naywyborniey w świecie.

Scena II.

CI SAMI i LOKAY.

LOKAY

Panie, iuż Fechmistrz idzie.

GBUREWICZ.

Niech idzie

(do Metra muzyki i Tancmistrza).

Dopiero

Uyrzycie, iaką się ia biię marnierą.

Scena. III.

CI SAMI i FECHMISTRZ.

FECHMISTRZ.

(daie ieden floret Gburewiczowi drugi sobie zostawuie, składa się z nim, i poprawia iego figurę).

No, Panie, la rèvèrence. Niek Pan sialo kszepi,

Troszki skiliś na lewo, iesze, lepi, lepi,

Nogi nie tak daleko, i na iedni lini,

Niek Pan rękie pszeziwko swóy nogu uszini,

Koniez floret przeziw mnie, i nie tak wizoko,

Skowaś siało, na równi lewa ręka z oko,

L'oeil sur, Panie, avancez, bon, bon. Prosto głowa,

No, redoublez, de pied ferme. Niekay Pan bźuch skowa,

Bo la iego pszekoli. Bon, bon, mocno siało,

Reinettez-vous, Touchez-moi l'èpée de quarle, źmiało,

Une, deux. Un saut en arriere. Une deux. Jak Pan koli,

Niek Pan sialu wyiekaś na pszód nie pozwoli,

Niech floret naprzód iezie. Une, deux. Brawo, brawo,

Touchez-moi l'èpèe de tièrce. Bon. Avancez. Żwawo,

Le corps ferme Parlez de-ła. Une, deux. Remettez-vous.

Une, deux. Un saut en arriere. Redoublez, Tu, tu, tu.

En garde! en garde!(kole go kilka razy).

GBUREWICZ.

A co? he?

METR MUZYKI.

A! Pan cuda robi.

FECHMISTRZ.

Sali sekret fektunki ma dwa sztuki w sobi,

To iest, zabiś, i nie biź zabitym móy Panie;

To zależy on mali w ręku poruszanie,

Abi umiź odwróziź szpadi pszeziwnika.

Jutro Panu dowiodę, że to stąd winika...

GBUREWICZ.

Taka. rzeczy tchórz nawet, który serca nima,

Jest pewnym, że nad każdym zwycięstwo otrzyma?

FECHMISTRZ.

Oui, tak iest, i dla tego sam wizisź móy Panie,

Jaki mi miź powinni w kraiu uważanie,

I lak naszi fechtunki pszewiższaią śmiało

Wszistkie te głupie sztuki, co ich iest niemało,

Jak to, tańzi, muzika...

TANCMISTRZ.

So, so, móy kokany?

0 móy tansi pamiętay mów z uszanowany.

MUZYK.

No, no, panie Siepaku, powściągniy swą śmiałość,

I naucz się lak wielbić muzyki wspaniałość.

FECHMISTRZ.

I wi ksesie porównaś prziez taki stil dumny

Swoi nauki z moi?

METR MUZYKI.

Patrz, laki rozumny!

TANCMISTRZ.

Patsz iaki mi źwiźątko ze swego fartucha !

FECHMISTRZ.

Ey ti skoszku, potańsisz lak si daią po ucha!

A ti skszipak, la tebie nauszi muziku,

TANCMISTRZ.

Ja tu tobi pokazi Pane zabóyniku.

GBUREWICZ

(do Tancmistrza).

Jakto? Pan się z nim kłóci? z nim, który rozumie

Tiercie i quarte, i zabiiać z dowodami umie?

TANCMISTRZ.

(w gniewie).

Ja kiep z iego tierce i quarte i z iego dowodów.

GBUREWICZ

(do Tancmistrza).

Powoli, proszę Pana, nie daway powodów.

FECHMISTRZ

(do Tancmistrza).

Comment i petit impertinent!

GBUREWICZ.

Ach Panie Fechmistrzu!

TANCMISTRZ.

Comment! kuń od karety!

GBUREWICZ.

Ach Panie Tancmistrza!

FECHMISTRZ.

Jak la wpadni na tebie...

TANCMISTRZ.

Jak si dam na uszi...

GBUREWICZ.

(do Tancmistrza)

Powoli!

FECHMISTRZ.

Ja si stluki.

TANCMISTRZ.

Ja tobi nauszi.

GBUREWICZ.

Zmiłujcie się.

TANCMISTRZ.

Ja tobi po głowa nabiię.

GBUREWICZ.

Proszę was, daycie pokóy.

FECHMISTRZ.

Ja si urwani szyię.

Koniec wersji demonstracyjnej.

Scena IV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena V.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

AKT TRZECI.

Scena I.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena II.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena III.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena IV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena V.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena IX.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena X.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XIV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XVI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

AKT CZWARTY.

Scena I.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena II.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena III.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena IV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena V.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena IX.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena X.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena. XII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XIV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej