Kazimierz Laskowski

SATYRY POLITYCZNE

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

NOWY ROK.

BAJKA.

MACIEJ SŁONINA.

SZUMOWINY.

KAPELA.

DLA SPOŁECZEŃSTWA.

RADA FAMILIJNA.

RZEŹNIK I WOŁY.

PYTANIE.

KONIEC ŚWIATA.

CENZUS MAJĄTKOWY.

ZASŁUŻONY.

FRASZKA.

PRZEWARTOŚCIOWANIE PRACY.

KONCENTRACJA.

BAJKI DZIENNIKARSKIE.

BEZINTERESOWNY.

TORPEDOWIEC.

STAŚ W SPODEŃKACH.

BIGOS NARODOWY.

Z DEMOKRATYCZNYCH MARZEŃ.

JASEŁKA SKONCENTROWANE.

WIEC AGRARNY.

NA WYJAZD POSŁÓW — SŁÓW KILKORO.

SATYRY POLITYCZNE

Laskowski Kazimierz

NOWY ROK.

Zeszedł na ziemię Nowy Rok,

Pan hojny, litościwy,

Złotą jutrzenkę rzucił w mrok

I w zadumany objął wzrok

Dziedziczne łany, niwy!

Wtem... gdy w zadumie jeszcze trwa,

Po ojców wodząc schedzie,

Słyszy: ktoś obok rzewnie łka...

I widzi: żebrak taczkę pcha,

Złorzecząc swojej biedzie.

Wzruszył się wielce dobry pan,

Przywołał w lot nędzarza...

Spytał o lata, dotknął ran,

Zbadał naocznie smutny stan

 I wzywa sekretarza:

— Hej! dać mu obiad z sześciu dań,

Te sakwy zzuć żebracze!

Niech na mej drodze niema łkań,

Niech dzwoni śmiechem ludzka krtań,

Niech nadal nikt nie płacze!

Schylił sekretarz kornie grzbiet,

Zapisał w podań liście,

Skinął na dziada, by z nim szedł,

I pańską wolę zlecił wnet

Starszemu kanceliście.

Ten — ile że zbyt późno wstał,

A nadto czas był mroźny —

Najpierw herbaty sobie wlał,

Poczem przez zęby rozkaz dał:

— Zaczekać! przyjdzie woźny!

Czekał dziadulo godzin dwie,

Nim woźny wszedł z arakiem...

— Hej! gdzieś tak długo siedział kpie?

Dawaj... Ot kwity! Słyszysz? he!

Idź, załatw się z żebrakiem!

Skierował woźny smutny wzrok,

Gdzie butla stała duża,

Wziął kwity, trącił dziada w bok:

— No, żwawo, stary, ruszaj w skok!

Poczekasz tam u stróża!

Powlókł się staruch, pewny już,

Ze skończy z tą żebraczka.

Lecz gdy go tylko dojrzał stróż,

Pochwycił.... pięścią zmierzył wzdłuż

I wypchnął razem z taczką!

BAJKA.

Było sobie dwóch braci, synów jednej wdowy...

Jeden wciąż od opieki domagał się krowy,

Drugi, choć bliźniak, miększą mający naturę,

Gdy krowy nie dawali, wziął — co z brzega — kurę,

Rachując, że gdy kwoka zacznie znosić jajka,

To się krowy dorobi.

Tu się kończy bajka,

Gdyż nie śmiem z góry dalszej przesądzać osnowy:

Czy kiedy który z braci doczekał się krowy?

MACIEJ SŁONINA.

Chyba niema lepszego

Pośród całej gromady

Nad Macieja Słoninę

Do wszelakiej porady!

Niby jaki hadwokat,

Coby jeno nie było,

Jak ci człeku przepowie,

Zawdy coś się zdarzyło!

Miał się Janek ku Ance,

A tu Stasiek śle swaty...

Janek z onej rozpaczy

Do Macieja do chaty...

Opowiada, rwie kłaki!

 — Nic nie pytaj, mój Janku,

Wszyćko z czasem się znajdzie.

 — Poczkaj jeno kochanku!

Czeka Janek i czeka,

Nic się swatów nie stracha...

No i stało się w końcu:

Poszła Anuś za Stacha.

Schwacił Kuba kobyłę,

Do Macieja w swej biedzie.

Maciek krzynę pomyślał:

 — Poczekajcie, sąsiedzie!

Uspokoił się Kuba,

Czeka... czeka... nie pyta...

No i zaraz szkapina

Wyciągnęła kopyta.

Pobił Kacper Wawrzona

 (O kobietę, szła gadka)...

 Wawrzon duchem do sądu!

 Pół wsi staje na świadka!

 Zląkł się Kacper... do Maćka!

 Przypił z starym na werku...

 A ten zrazu powiada:

   — Poczkaj jeno Kacperku!

Czekał Kacper i czekał,

 Jak mu Maciek powiedział —

 No i w końcu sześć niedziel

W kryminale wysiedział!

 To też z wszyćkiem do Maćka

 Szli kumotry, somsiady!

  Bo nie było lepszego

 Do wszelakiej porady!

Inny mełłby ozorem,

Dzwonił grdyką kiej dzwoniec...

Maciek krótko a dobrze:

 — CZEKAJ, bracie! i koniec!

SZUMOWINY.

Ledwie się rozdzienek

Złotym świtem posuł,

Kazali Marynie

Ugotować rosół.

Nastawiła w garnku

Kawał wołowiny;

Spogląda po chwili:

A tu szumowiny!

Zalękła się bardzo,

Jęła się frasować,

Ze widać nie umie

Rosołu gotować.

Ze widać nie umie,

Kiej wierzchem mięsiwa,

Co na spodzie zawre —

Szumowina pływa,

Nie frasuj się Maryś:

Zawdy na początek

Szumowiny górą,

Kiedy na dnie wrzątek.

Nie frasuj się Maryś,

Patrz pogodnem czołem:

Szumowiny spłyną,

A rosół rosołem!

KAPELA.

Powiem państwu bajeczkę, jakich zresztą wiele...

------------------------------------------------------------

Chciały raz instrumenty wytworzyć kapelę.

Znalazła się batuta, lecz przy pierwszej nucie:

"Ten klarnet do niczego"! — szepnął flet batucie.

Podobnie, choć z tłumikiem i większym sekrecie,

Mruknął po chwili klarnet na ucho o flecie.

Potem bas ironicznie wyrzekł o puzonie:

Puzon mówił o basach, że chybiają w tonie;

Pierwsze skrzypce o drugich, te zaś, pragnąc przypiec,

Osmarowały łojem smyczek pierwszych skrzypiec.

Potem obój o różku różne plamy zwierzył,

Blachy w bęben, a bęben na blachy uderzył!

Tak, że w końcu batuta na pulpicie wsparta

Orzekła: że kapela cała djabła warta!

Takiemi instrumenty są częstokroć ludzie...

Wytwarzają kapelę i topią się w brudzie;

Ten tego, ów tamtego czernidłem obdziela,

Aż wreszcie z samych łotrów składa się kapela!

I batuta - ideał musi przyznać z płaczem,

Ze choć są instrumenty, zagrać niema na czem!

DLA SPOŁECZEŃSTWA.

Siadł przy oknie radca Michał,

Siadł przy oknie radca Idzi —

Jeden patrzy, drugi patrzy,

Jeden widzi, drugi widzi.

U Michała włos ponową,

U Idziego głowa siwa —

Radca Michał kiwa głową,

Radca Idzi głową kiwa.

Jeden milczy, drugi milczy,

Godzinami siedząc społem —

Radca Michał chmurzy czoło,

Radca Idzi z chmurnem czołem.

I tak patrzą przez okienko

Z tem najgłębszem przekonaniem,

Ze wspierają społeczeństwo

Smutnem, chmurnem głów kiwaniem!

RADA FAMILIJNA.

Nim o swej sile ruszył w świat

Po ciernie czy wawrzyny,

Pragnął zasięgnąć światłych rad

Najbliższej swej rodziny;

Chciał, nim przestąpi świata próg,

Posłuchać mądrej rady:

Jakich się winien trzymać dróg

I jakie mieć zasady?...

Rzecze mu tedy pierwszy stryj:

 — Nie szukaj nowych szlaków,

Ale, jak ojce żyli, żyj

I starych dzierż się znaków!

Strzeż się nowinek, bo to jad,

Choć zdala pachnie kwiatem!

Nie zbaczaj chłopcze od tych rad,

A dobrze wyjdziesz na tem!

W drugiego stryja zaszedł próg,

A ten mu z miejsca prawi:

 — Trzeba dziś nowych szukać dróg,

Bo stara już nie zbawi;

Trzeba, jak rycerz, kroczyć w bój

Za prawdy tajemnicze!

Z wiarą w zwycięstwo, chłopcze mój!

Czego ci z serca życzę...

 — Mój drogi! — zaczął pierwszy wuj

Nadeszły takie czasy,

Ze trzeba oprzeć program swój

Na tłumie, wciągnąć masy!

Masy wprowadzić trzeba w grę,

Do mas obniżyć loty!

Oto niezłomne zdanie me

I rada, chłopcze złoty!

Wuj drugi długo wahał się,

Nim wyrzekł w odpowiedzi:

 — Zawsze wychodził bardzo źle,

Kto trzymał się gawiedzi...

Więc przedewszystkiem radzę ci

Unikaj, chłopcze tłumu,

W wybranych kole spędzaj dni,

A dowód dasz rozumu!

Niepewny jeszcze swoich sił

Odwiedził babcie, dziadzie —

I wrócił głupszy niźli był,

Po familijnej radzie.

RZEŹNIK I WOŁY.

Rzeźnik co w karnawale

Pastwił się nad wołmi,

Zaproponował w poście:

— Bądźmy przyjaciółmi!

Wszystko czego żądacie,

Wszystko chętnie zrobię!

— Wszystko? — odrzekły woły

Więc idź od nas sobie!

Gdy nas góra dziesiąta

Przedzieli i rzeka,

Dasz dowód, że nas kochasz,

Aczkolwiek zdaleka!

Koniec wersji demonstracyjnej.

PYTANIE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KONIEC ŚWIATA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

CENZUS MAJĄTKOWY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZASŁUŻONY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

FRASZKA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PRZEWARTOŚCIOWANIE PRACY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KONCENTRACJA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BAJKI DZIENNIKARSKIE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BEZINTERESOWNY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

TORPEDOWIEC.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

STAŚ W SPODEŃKACH.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BIGOS NARODOWY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Z DEMOKRATYCZNYCH MARZEŃ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

JASEŁKA SKONCENTROWANE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WIEC AGRARNY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

NA WYJAZD POSŁÓW — SŁÓW KILKORO.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej