Gabriela Zapolska

SKIZ

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

OSOBY:

AKT PIERWSZY

Scena pierwsza

Scena druga

Scena trzecia

Scena czwarta

Scena piąta 

Scena szósta 

Scena siódma

Scena ósma

Scena dziewiąta

Scena dziesiąta

Scena jedenasta

Scena dwunasta

Scena trzynasta

AKT DRUGI

Scena pierwsza

Scena druga

Scena trzecia

Scena czwarta

Scena piąta

Scena szósta 

Scena siódma

Scena ósma 

Scena dziewiąta

AKT TRZECI

Scena pierwsza

Scena druga

Scena trzecia

Scena czwarta

Scena piąta 

Scena szósta

Scena siódma 

Scena ósma

Scena dziewiąta

Scena dziesiąta

Scena jedenasta

Scena dwunasta

Scena trzynasta

Scena ostatnia

SKIZ

Komedia w trzech aktach

Gabriela Zapolska

Dyrekcjom i artystom Scen
Lwowskiej i Krakowskiej
w podzięce sztukę tę poświęca

Autorka
1909

OSOBY:

LULU

MUSZKA

TOLO

WITUŚ

PIERWSZY LOKAJ

DRUGI LOKAJ

TRZECI LOKAJ

Rzecz dzieje się na wsi u WITUSIÓW

AKT PIERWSZY

Scena przedstawia salonik w wiejskim domu. Jest to raczej pałacyk rococo. Meble, parawany białe gobeliny. Wieki "Ludwików" unoszą się w powietrzu. Szpinet orzechowy w formie harfy, obciągnięty materią. Na środku detonuje bilard zgrabny ale zawsze bilard w formie słonia. Szeroko otwarte drzwi szklanne, parapetowe , ukazują ogród róż i jaśminów w pełnym rozkwicie. Na środku ogrodu szemrze fontanna. Słonce ma się ku zachodowi. Jest całe purpurowe, złote. Gdy kurtyna idzie w górę, chwila samotności i pustki. Po czym pędem, bez tchu, wdzięcznie, lekko - jakby zjawiska - wpadają na scenę LULU i MUSZKA i panowie TOLO i WITUŚ. Biegną jedni za drugim w następującym porządku:

MUSZKA

TOLO

LULU

WITUŚ

Obiegają, śmiejąc się, dwukrotnie bilard i wpadają do ogrodu. MUSZKA ma w ręku wysoko wielki pęk róż. Wszyscy nucą: "Gaie, gaie! amusons nous! Voila le moment de la folie! ". Wszyscy są ubrani biało. W kostiumach do lawn tennisa. Obiegłszy bilard wpadają do ogrodu, wirują naokoło klombu i znikają wśród drzew. - Chwila milczenia - wreszcie wpada MUSZKA, rzuca róże na bilard, a sama chroni się za kanapką.

Scena pierwsza

Muszka - Tolo

TOLO

wchodzi nie widząc jej. Opiera się o futryną drzwi zmęczony. Oddycha ciężko. Nagle dostrzega Muszkę, wyprostowuje się i biegnie ku niej.

MUSZKA

Nie! nie! Tam są róże!

TOLO

O, Muszka różowsza jak wszystkie róże... piękniejszaś nad nie...

MUSZKA

uciekając przed nim

Nie... nie... dość...

TOLO

Choć rączkę...  

MUSZKA

Tam są róże!  

(ucieka dookoła mebli).  

TOLO

De grâce! ... Chwilkę zatrzymaj się, ty królowo motyli.  

MUSZKA

Nie, nie.

TOLO

Czy się boisz?  

MUSZKA

Ach! Skąd taka myśl! ...  

Tolo zatrzymuje się, zmęczony.  

Zmęczony kuzynek? czym?  

TOLO

Trochę.  

MUSZKA

Ale czym? te kilka kroków... Może pan chory?  

TOLO

Tak... tak... serce...

MUSZKA

przerażona 

O! wada sercowa?

TOLO

sentymentalnie

Tak, tak!

MUSZKA

Oh! ale z czego?

TOLO

Żyło się troszkę. . .

MUSZKA

Wszyscy ludzie żyją, a przecież...

TOLO

Życie życiu nierówne.

MUSZKA

zbliża się do niego z współczuciem

To... pewnie zmartwienia...

TOLO

patrzy na nią z lubością

O, tak, zmartwienia!

(Po chwili)

Jaka Muszka świeża, jak poranek majowy. Co za usta... co za oczy... karnacja dziecięca...

MUSZKA

zażenowana

Cóż znowu. Jestem już stara.

TOLO

Ileż to lat ta starość? Najwyżej osiemnaście...

MUSZKA

Dwudziesty! ... (Po chwili) A pan?

TOLO

Co?

MUSZKA

Ile kuzyn ma lat?

TOLO

Nie należy się pytać, o lata tych, których lat już zgadnąć nie można. Stary jestem... ale ja naprawdę... o, tu, na skroniach.

MUSZKA

Ależ w maju także czasem śnieg pada.  

TOLO

Nie! ... tylko taka cudna dusza potrafi tak pięknym gestem rzucić kwiaty na grób.  

MUSZKA

Niech kuzyn o grobach nie mówi.  

TOLO

Dlaczego? lepiej oswajać się powoli. Wszak krócej jak dłużej.  

MUSZKA

Ach nie! nie! kuzyn musisz żyć jak najdłużej.  

TOLO

melancholijnie

Po co? czy życie moje może się komu na co przydać? czy jestem potrzebny, niezbędny? czy ktoś się za mną ogląda, gdy odejdę, czy zapyta, gdy mnie nie ma; czy czeka? czy...  

MUSZKA

cicho

A... żona? ...  

TOLO

Lulu? Ależ ona sama idzie przodem i nigdy się za nikim nie obejrzy.  

MUSZKA

cicho

Ale ona przecie kocha.

TOLO

Phi! po swojemu.

MUSZKA

Inaczej nie może. Kocha jak żona. Mnie się zdaje, że wszystkie żony jednakowo kochają swoich mężów.  

TOLO

Dziecko lube. Zanotuj to sobie, że żadna miłość do drugiej nie jest podobna. Każda kobieta kocha inaczej. Moja żona inaczej mnie kocha jak pani swego męża...  

Muszka spuszcza oczy i odwraca głowę.  

Oh! Jak Faust oddałbym duszę, ażeby być tak kochanym choćby chwilę jedną.

MUSZKA

zrywa się

Jak można.

TOLO

Można, Muszko... można!

MUSZKA

Słuchać nie chcę.

TOLO

Przesądy. Główne-jeśli krzywdy nie robi się nikomu. Grzech ukryty jest na wpół przebaczony...

MUSZKA

Któż mówi o grzechu. Jakże można?

TOLO

Cofam słowo - cień zostawiam.

MUSZKA

Jak źle.

TOLO

Jak rozkosznie.

MUSZKA

Co? co?

TOLO

Choćby rzucać te słowa.

MUSZKA

Przestać - zamęt mam od tych słów w głowie.

TOLO

Z zamętu powstał świat, światło, kwiaty, kobieta, Ewa. . . a potem drogą kultury, afinady, takie pastele, jak żyjące Rosalby - jak. . . ty. . .

MUSZKA

Oh! ja? pastelem?

TOLO

wskazując na pastele na ścianach 

Zdmuchnięty cudem z tych ścian. Lilie, róże, błękit nieba. Czy ci o tym nikt nie mówił?  

MUSZKA

Nikt.

TOLO

Nawet mąż?  

MUSZKA

O! on mnie nazywa Parcią. Mówi, że jestem typ szczerosłowiański.  

TOLO

wybucha śmiechem 

Voila. Miniatury rozwieszone w kancelarii, w której się wydaje dyspozycje rządcy. Zresztą czyż szczerosłowiańskie nosy i proste linie twarzy nie przeszły subtelności pudrowanych czasów? Gdzie byłaś wówczas, Muszko? Z pudru powstałaś, jak Wenus z piany morskiej. Nikt oprócz ciebie do tych ścian lepiej dostosować się nie mógł. Panneau Bouchera żyjące - to ty, a dusza twoja z eteru, który smugą od wieku wśród wybranych błądzi. Dlaczego zamykasz oczka?  

MUSZKA

Nie wiem... ale pan mówi tak łagodnie, tak pięknie... to upaja...  

TOLO

Bo sam jestem upojony...

MUSZKA

Ależ czym?  

TOLO

cicho i namiętnie 

Tobą.  

MUSZKA

Oh, przez litość!  

TOLO

Dobrze. . . już dobrze. . . nie będę.  

Chwila milczenia. - Tolo powstaje, przechodzi się po scenie, znów zbliża się do MUSZKI.  

Muszko!

MUSZKA

Co? co?

TOLO

To dziwne, że moje słowa tak na ciebie działają. Jesteś en pleine w miodowych miesiącach. Dwa lata małżeństwa, to właśnie dostateczne, aby się ze sobą oswoić, a nie przyzwyczaić. Pasja w całym rozwoju. A przecież mam wrażenie, jakbyś czego pragnęła.

MUSZKA

zrywając się

Odejść muszę.

TOLO

powstrzymując ją i sadzając delikatnie

Dlaczego nie chcesz odpowiedzieć? Czy mi nie ufasz?

MUSZKA

To są kwestie, z których ja sama sobie nie zdaję sprawy.

TOLO

Czy nie umiesz, czy nie chcesz?

Muszka milczy.

Ja ci dopomogę.

MUSZKA

Nie. . . nie. . .

TOLO

Jesteś z a n a d t o kochaną. Rozumiesz mnie. Muszko? Twój mąż jest tylko twoim mężem. A taki pastel La Toura musi mieć kochanka.

MUSZKA

O!

TOLO

Jak uzupełnieniem róży jest motyl dokoła niej krążący. Mąż musi być pierwszym, środkowym i ostatnim kochankiem żony! Inaczej stanie się nieuniknione.

MUSZKA

Nieuniknione?

TOLO

Jeżeli nie faktycznie, to teoretycznie, a to może niebezpieczniejsze. Muszko! Muszko! Lękaj się, by twoja piękność nie stała się niepotrzebną pięknością. Do takiej miłości, jak Witolda, ty nie potrzebujesz być tak piękną... Zapytaj go...  

MUSZKA

Ja? my nigdy z nim o tym nie mówimy.  

TOLO

Jak to? co? Wszak słowami pieści się kobietę stokroć czulej jak gestem. Prawda... Muszko?  

Muszka zasłania twarz.  

Jutrzenka mi weszła z twoim rumieńcem. Dlaczego zakrywasz twarzyczkę? Pozwól mi odżyć w tym rumieńcu. . . pozwól mi go wypić z twej szyi 

pochyla się nad nią i odrywa jej ręce od twarzy 

MUSZKA

porywa się 

Nie! nie!

TOLO

Ależ... nie... Uspokój się! ... �le mnie zrozumiałaś. Nie jestem brutalem. Skarb zrabowany w miłości nie cieszy. Nie jestem człowiekiem prymitywnym. Ja zaczekam.  

MUSZKA

Na co?

TOLO

Na ciebie, cudowna. Na ciebie.

Scena druga

TOLO - MUSZKA - LULU. Lulu wchodzi powoli w kostiumie do lawn tennisa. Słońce zachodzi coraz jaskrawiej.  

LULU

Może przeszkadzam?  

MUSZKA

z wymówką, starając się pokryć zmieszanie 

Ach! ... Lulu! ...

LULU

Cóż, Lulu? Mąż do żony, żona do męża nigdy nie powinni wchodzić bez pukania. I to jeszcze czekać na sakramentalne entrez! Czekać cierpliwie. W ten sposób oszczędzają sobie tysiące rozczarowań.

MUSZKA

Jakich?

LULU

Ależ... choćby estetycznej natury, miłe niewiniątko.

TOLO

Na to należy mieć osobne apartamenta.

LULU

Comme de raison. Wspólna "komnata ", mówiąc stylem XVI wieku, jest zbytkiem dozwolonym w zabudowaniach dworskich, tak zwanych czworakach.

TOLO

Zapominasz, że właśnie...

wskazuje no Muszkę całą spłonioną

LULU

Pozwól mi dokończyć - i u ludzi mających 20 i 28 lat.

MUSZKA

Dlaczegóż nie później?

LULU

Odpowiesz mi na to za 20 lat, gdy się przejrzysz w wielkim lustrze, no. . . de pied en tete, i to bez osłonek.

MUSZKA

Och, Lulu!

LULU Cóż,

"och, Lulu? "... To nic nie pomoże. W każdym razie dezerteruj jak najprędzej z wspólnych apartamentów. Wycofasz się z honorem. Lepiej niż ze sztucznym rumieńcem i szynionem.

MUSZKA

Myślałby kto, że ty. . .

LULU

Ach, moja droga, ja jestem wyjątkiem. Pochodzę z rasy dającej w posagu obietnice, ale za to zęby, włosy itd. bajecznej jakości.  

TOLO

Któż nie zaręczy, że i Muszka... wszak z tej samej rasy pochodzi.  

LULU

A przy tym ma 20 lat. A -t-elle de la veine! Mieliście rację flirtować tutaj. Choć i tam, nad stawem, widok był przecudny. Przedstawcie sobie Witolda w lawntennisowych bielach - pośród fornali pławiących konie.  

TOLO

Czy wjechał do stawu?  

LULU

Mało brakowało. Moja obecność go krępowała. Widziałam, że był z tego powodu wściekły. Widok ten jednak bawił mnie. Konie pływające wśród pieniącej się wody - jakaś śmiałość i odwaga ludzi... coś z centaurów na podolskiej równi. Épatant!  

MUSZKA

Zostawiam was. Darujcie.

LULU

Do swoich krów i obory. Nie, moja droga. Tam jest twoja directrisse szwajcarska, która to doskonale urządzi.  

MUSZKA

Wituś będzie się gniewać.  

LULU

Wituś dziś jest w dobrym dniu. Daruje ci łaskawie twoje przewinienie. Jedyny sposób od mężczyzny uzyskać przebaczenie jest - nie błagać o nie. Zresztą mam z tobą do pomówienia.  

TOLO

Znaczy - panie Tolo, idź na spotkanie Witusia. Czego nie uczynię -zwłaszcza, że ten zawołany ziemianin wracać będzie w otoczeniu swych centaurów. Idę raczej przejrzeć książki pozostawione w altanie.  

LULU

A nie zarzuć mi zakładki.  

TOLO

Wiem, wiem. Specjalne twoje kopie z miselów bretońskich. Mesdames - je vous salue!

Odchodzi - Muszka patrzy mimo woli za nim

Scena trzecia

Muszka i Lulu

LULU patrzy na Muszkę

Muszko!

MUSZKA

jakby złapana na gorącem uczynku

Co? co?

LULU

śmieje się - ściskając ją

Ach nie! nie! Ja się nie gniewam.

MUSZKA

Ależ...

LULU

Przed chwilą ja także patrzyłam się na twojego męża i ten, jeszcze borykający się z żywiołami, zajmuje mnie.

Wybuchając śmiechem

Naturalnie, zdaje mi się, na krótko i z daleka. Ale... bądź spokojna. To czysto platoniczne.

MUSZKA

O! proszę!

LULU

Co? co? jakaż zmiana. Dwa miesiące temu, gdy na wasze zaproszenie w Wenecji przybyliśmy na to cudowne Podole, znalazłam ciebie taką samą, jak wydałaś mi się na placu Marka, karmiąca nieśmiertelne i źle wychowane gołębie... Tin... tin... tin... Młoda, szablonowa mężateczka. Prawo własności, żelazna rękawiczka podszewkowana stułą. Dziś słyszę o... proszę...

MUSZKA

Mylisz się. Nie zmieniłam się.

LULU

To szkoda. Tylko głupcy nie zmieniają się. Mam więc nadzieję, że się nie mylę. Bo ty, choć dałaś złożyć u swych zgrabnych nóżek, przeznaczonych do czerwonych obcasików markizetki, całe olbrzymie, pełne przyszłości gospodarstwo mleczne - przecież rozumek swój masz, i to niezły.

MUSZKA

Mylisz się, Lulu. Jestem zupełnie głupia.  

LULU

Nie. Jesteś wystarczająco głupia. Tak jak każda z nas, gdy była młoda. U ciebie zachodzi pewna komplikacja. Jesteś sentymentalna, a wtedy to zaczyna być dość uparte.  

MUSZKA

wzdychając 

Nie. Ja nie jestem już sentymentalna.  

LULU

Ależ tak! jak romans pani de Girardin. Tylko że twoja sentymentalność poszła teraz w innym kierunku.  

MUSZKA

zmieszana

Ależ... w jakim?  

LULU

wybuchając śmiechem 

Pod - ko - chu - jesz się w moim mężu.  

MUSZKA

Och, Lulu!

LULU

C 'est le cas de le dire - twoje "och, Lulu "! ... Widzisz jednak, że nie mam ani sztyletu, ani witrioleju w ręku.  

MUSZKA

Zaręczam ci jednak...  

LULU

Daj spokój. Widzisz przecież, że mi to jest nie tylko obojętnym, ale że mnie to bawi. Pasjami lubię patrzyć przez odwrotną stronę lornetki. . . a właśnie tego rodzaju flirty, jak wasze, to są takie pomniejszone obrazki, jak przez drugą stronę lornetki. Redukcja miłości, tęsknot, pragnień... nawet, nawet... glisser mortels, n 'appuyez pas!  

MUSZKA

Czyż twój mąż nic cię nie obchodzi?

LULU

To, moja droga, inna strona tej sprawy. Obchodzi mnie, i bardzo, et pour cause . Każdą kobietę obchodzi najwięcej jej ostatnia tualeta balowa. Gdy wie, że to ostatnia uroczystość, na jakiej jej być dozwolono z całym aparatem blasku i piękności - dba ona bardzo o ten aparat.

MUSZKA

A więc...

LULU

Że nic nie pożyczam, ale darować...

MUSZKA

Och, Lulu! darować męża...

LULU

Tiens! ... to my mówimy o mężu? Ja mówię o tualetach. Zauważyłam, że i tualety mają swoją duszę. Och! une âme bien frivole! , ale one scałowują z nas zewnętrzność naszą. I oto - próżność ich jest wielka...

MUSZKA

Tualet czy mężów?

LULU

ciągnąc dalej

Mówię, wielka. Pragną koniecznie uwielbienia. Zwłaszcza skoro są trochę przenoszone - te ostatnie czy ci ostatni, słowem, to, co najlepiej jeszcze przy świetle wygląda. Owóż takiemu czemuś źle się dzieje, gdy przebywa samo, traci na blasku, na dowcipie. Przeto dobrze jest pozwolić mu na uwielbienie takich markizetek, owianych wonią podolskich łanów, jak pewna moja znajoma.

MUSZKA

A ty się nie lękasz, ażeby twój mąż...

LULU

Och, obecnie! ...

MUSZKA

Dlaczego... obecnie? ...

LULU

Oto dlatego, enfin , choćby ci tłumaczyć, ty tego nie zrozumiesz. To są subtelności.  

MUSZKA

kwaśno 

Ależ. . . ja wiem już wszystko. Jestem tak dawno zamężną...  

LULU

Dziecko! Co ty wiesz? ... Miłość, to gra w karty, wygrywa ten, kto ma najwięcej i najsprytniej uzbieranych atutów w ręku. Ale miłość w małżeństwie wymaga osobnych kart. Ot... jak w taroku... Znasz taroka? Nie? Mniejsza z tym. To nie. Jest tam jedna karta, która się nazywa skiz, ona bije wszystkie, nawet damy. Uważasz, Musia, damy! ... Skoro się ma w ręku skiza, wygrywa się partię.  

MUSZKA

A - skizem w małżeństwie? ...  

LULU

Zawsze jedno. Nie nalegaj. Nie powiem ci teraz. Może kiedyś. Zdobyłam tę tajemnicę dość ciężko. Ty szukaj z twej strony. A co do flirtów mego męża, to, widzisz, w odpowiedniej chwili zjawiam się ja... no i... enfin z flirtów mego męża korzyść odnoszę... ja! ...  

MUSZKA

Nie rozumiem.

LULU

Tym lepiej. Flirtuj dalej, a będę ci wdzięczna. Oto i twój mąż...  

Wchodzi Wituś 

Scena czwarta

Wituś - Lulu - Muszka 

WITUŚ 

do Muszki

Ty tutaj?

LULU

Ja ją zatrzymałam. Łaski i przebaczenia.  

WITUŚ 

Kuzynka żartuje, a ja pragnę szczerze, aby Muszka włożyła się naprawdę do gospodarstwa.  

Tego zresztą życzą sobie i jej rodzice, i moi rodzice...

LULU

I moja mamcia, i twoja mamcia, i obie mamcie. No idź, Muszko, skoro cię tak gwałtowne obowiązki wzywają. Proszę cię, powróć zaraz, bo wiesz, że mamy omówić cudowny dzisiejszy wieczór.

MUSZKA

Biegnę i wracam za chwilę.

wybiega

LULU

patrzy na nią z lubością

Co za wdzięk, jaka gracja.

WITUŚ

Dobre serce i dobry grunt. Z dobrego gniazda, troszkę tylko rozpieszczona.

LULU

Bierze to z życia, co jej się należy.

WITUŚ

Same pieszczoty.

LULU

wskazując na etażerki, na których stoją figurki saskie

Spójrz pan na te pudrowane figurki. Zdolne są tylko wdziękiem swoim zdobić etażerki.

WITUŚ

Och, czasy etażerek minęły.

LULU

Nastały czasy... obór...

WITUŚ

Naturalnie.

LULU

Panie kochany. Nic tego wdzięku nie zatarło, nawet gilotyny krwią swoją nie zmyły pudru. Nawet pan swoim bilardem nie zdławiłeś gracji tych pasteli i tego czegoś nieuchwytnego, które się tu snuje jakby girlandą zdjętą z tych gobelin.

WITUŚ

Marzeniem moim jest to skrzydło pałacu przerobić.

LULU

Niechże pana Bóg zachowa. Barbarzyńcom źle się dzieje we wspomnieniach ludzkich. A groza jest wspomnieniem nianiek, pierwszej ekstazy miłosnej i spotkania ze stutysięczną, zdecydowaną na wszystko armią.  

WITUŚ 

To wszystko jest niepraktyczne.

LULU

Ornamenta na kościele Saint-Paul są także niepraktyczne.  

WITUŚ 

Wolno. To nie dwór wiejskiego obywatela, który musi się borykać z twardą ziemią.  

LULU

Ach, Boże! wiecznie mówicie o tej twardej ziemi - gdy deszcz pada, mięknie.  

WITUŚ 

Zanadto.

LULU

Otóż to. Wieczyste wiejskie gdakanie... zanadto... za mało... to deszcz, to pogoda...  

WITUŚ 

Taki nasz los.

LULU

Należy go rozjaśnić.  

WITUŚ 

Czym? Same kłopoty!  

LULU

I to w dwa lata po ślubie.  

WITUŚ 

stając przed nią 

A cóż to ma jedno do drugiego?  

LULU

z szerokim gestem

A! w takim razie składam broń.  

siada

WITUŚ

Tylko przybyły mi kłopoty. Muszkę należy mi siłą prawie nakłaniać do zajęcia się gospodarstwem.

LULU

Brak jej inklinacji.

WITUŚ

Przecież w domu? ...

LULU

Właśnie. Kobiety bardzo często idą za mąż po to, aby się uwolnić od tego, co robiły w domu. Inaczej - pozostałyby w domu. C 'est simple!

WITUŚ

Nie dla mnie. Wreszcie przyznam ci się, kuzynko, że często mówisz do mnie zagadkami, a ja jestem prosty człowiek. Cała moja zaleta - szczerość.

LULU

śmiejąc się

I temperament. A... Muszka?

WITUŚ

Co?

LULU

Czy i ona ma taki temperament?

WITUŚ

szczerze

Wie kuzynka, że nie wiem.

LULU

Przypomnij sobie.

WITUŚ

A na co to kuzynce potrzebne?

LULU

Potrzebne.

WITUŚ

parskając śmiechem

Do szczęścia?  

LULU

Kto wie - może.  

WITUŚ 

rozbawiony

A jak kuzynka woli - aby miała temperament czy nie?  

LULU

Do moich celów - wolę. . . nie. Sentyment wystarczy.  

WITUŚ 

A więc jest tak. Moja Muszka nie ma temperamentu.  

LULU

ironicznie

Czy jak każda żona w oczach męża?  

WITUŚ 

Nie rozumiem.

LULU

Bo są dwa rodzaje braku temperamentu u nas, kobiet. Jeden istotny, a ten drugi tylko w oczach męża.  

WITUŚ 

Nie wiedziałem, zresztą jestem przekonany, że Muszka nie ma naprawdę temperamentu, dzięki Bogu.  

LULU

Ciekawe.

WITUŚ 

Co?

LULU

Że kuzyn właśnie za to Panu Bogu dziękuje.  

WITUŚ 

Naturalnie. Lubię spokój. Wolę, że Muszka nie ma temperamentu.  

LULU

I ja także.

WITUŚ

A cóż kuzynce na tym zależy?

LULU

Nic. Ale z tego, co do was, wyniknie, że maluczko, a ty, kuzynie, zaczniesz ją zdradzać.

WITUŚ

To nigdy. Brzydzę się czymś takim. To u nas rodzinne, że jesteśmy wzorowymi mężami.

LULU

Rzeczywiście -są wady, które się odziedzicza. Bo przecież nie jest to znów tak brzydkie, jak się zdaje.

WITUŚ

Ale nieuczciwe. Tak ja, jak i Muszka będziemy pod tym względem bez zarzutu.

LULU

przypatruje się przez lornetkę

Tiens... tiens... może byś, kuzynie, dał się w tej pozie sfotografować?

WITUŚ

Kuzynka żartuje. Sądzę, że i kuzynka... i Tolo.

LULU

Ach! najlepiej o obecnych nie mówić, a co do Tola, to ja chętnie pozwalam mu...

WITUŚ

Jak to? Kuzynka pozwala mu? ... na co? ...

LULU

Aby flirtował z pięknymi paniami.

WITUŚ

To źle... mogę powiedzieć, że to nie jest...

LULU

Uczciwie? ... Oh! ale porozummy się. Pozwalam mu na flirt z damami bez tem -pe -ra- mentu.

WITUŚ

I?

LULU

rozsiadając się na fotelu 

I jestem spokojną o ostatnią kartkę mego małżeńskiego kontraktu, jakbym ją miała w kasie ogniotrwałej.  

Scena piąta 

Ciż sami - Muszka 

MUSZKA

Oto jestem!

WITUŚ 

Wszystko w porządku?  

MUSZKA

Dwoje cieląt pastuchy zgubili.  

WITUŚ 

Co? jak? a to można oszaleć.  

wybiega

LULU

Śmiejąc się 

Bajeczny!

MUSZKA

zmartwiona

Nie bardzo!

LULU

A teraz dalej do dzieła. Niedługo ściemni się zupełnie, księżyc się ukaże. Dałam rozkaz, aby usunięto bilard. A my w kostiumach, tych, które znalazłyśmy w tym débarras... zresztą zobaczysz...  

idzie do szafy, otwiera i zaczyna wyrzucać, rozwieszając delikatnie dawne stroje z XVIII wieku. - Lokaj wchodzi i zapala światło 

MUSZKA

Co za zapach! co za woń!  

LULU

Jakby na skrzydłach motyli sfrunęły całe fale rozkwitłych z dala grząd.

MUSZKA

Upaja.

LULU

Pieści.

Obie kobiety, oczarowane, w ekstazie przed sukniami

MUSZKA

Rozmarza.

LULU

Całuje.

MUSZKA

Poematy!

LULU

Całe życie! Kobiety, które nosiły je, rozumiały, po co żyją na świecie.

MUSZKA

Ach! gdyby przemówiły!

LULU

śmiejąc się

De grâce! lepiej niech nie mówią.

MUSZKA

Dlaczego?

LULU

Bo miałyby... może... za wiele do powiedzenia.

MUSZKA

Nie sądzę. Takie są delikatne.

LULU

Największy grzech bywa właśnie ten najdelikatniejszy.

MUSZKA

Więc ty sądzisz, że i one? ... Jaka szkoda, to mi cały urok psuje.

LULU

Jakie szczęście. To mi właśnie uroku dodaje.  

MUSZKA

Ich grzechy?

LULU

Ich grzechy - ty odziedziczyłaś...  

MUSZKA

Co?

LULU

Ależ koronki i sentymentalne serce - skłonność do...  

MUSZKA

Do grzechu?

LULU

Nie... tylko do flirtu. Ty się zatrzymasz, bo ciebie wychowano higienicznie i tradycjonalnie. A potem... aniele... ty nie masz temperamentu.  

MUSZKA

Tak. Prawda! Tak mówi Wituś.  

wzdycha

Koniec wersji demonstracyjnej.

Scena szósta 

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena siódma

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena ósma

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena dziewiąta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena dziesiąta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena jedenasta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena dwunasta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena trzynasta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

AKT DRUGI

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena pierwsza

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena druga

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena trzecia

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena czwarta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena piąta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena szósta 

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena siódma

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena ósma 

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena dziewiąta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

AKT TRZECI

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena pierwsza

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena druga

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena trzecia

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena czwarta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena piąta 

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena szósta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena siódma 

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena ósma

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena dziewiąta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena dziesiąta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena jedenasta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena dwunasta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena trzynasta

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena ostatnia

Niedostępny w wersji demonstracyjnej