Gustaw Olizar

SPOMNIENIA II

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

MIŁOŚĆ.

CMENTARZ W BAJDAR (1).

GROBOWIEC.

UŚMIECH.

KOŚCIOŁ.

ZARĘCZYNY.

MANGUB. (4)

NOCENA.(9)

PRZYPISKI.

SPOMNIENIA

Zeszyt II.

Olizar Gustaw

MIŁOŚĆ.

Przedwieczne słowo — człowieczeństwo Boga

Chrzest wody — po nim, krwi i ognia Chrzest,

Przez świat uczczone — a gwiazd mleczna droga.

Dla Niebian, tych tajemnic może kluczem jest!..

Jedno tylko Boskie tchnienie,

Całe, pojęło Stworzenie!

Jedną tylko tajemnicę,

Ludzkie serce zrozumiało:

Miłość!!

Miłość, jest te Słowo — Ciało,

Miłość jest ten wielki Chrzest,

Który śmierci zniosł granice,

Co nam w duchu żyć pozwala,

Iskrę Nieba w nas rozpala,

A gdy Bóg jest Miłością.... czemże Miłość jest?...

Wszystkiem! —

Cześć niech będzie Ojców naszych mowie!

Wieczna niechaj będzie cześć!

Jej, co Boskiej myśli treść,

W jednem zamknąć potrafiła słowie!

Bo czy w Niebo wzniesiesz oko,

Chwaląc hojną Twórcy dłoń;

Czy żałością tknion głęboką,

Płaczesz Matki, wzdychasz doń;

Czyli ujrzysz czarno-oką

Dziewę, której śnieżni skroń,

I ozdabia i ocienia,

Wrzęsne sploty kruczy włos....

Na cześć Twórcy, i Stworzenia,

Na cześć kraju, i Plemienia,

W tej ojców naszych mowie, jeden tylko głos:

Miłość!!

Miłość Panu — na Ołtarzu —

Miłość dziecku — u powicia,

Miłość żonie — w drodze życia

Miłość jeszcze... na Cmentarzu! —

CMENTARZ W BAJDAR (1).

Już srebrna tarcza Taurydy Bogini (2)

Niebios rozjaśnia lazury,

Gwiazdy, swój połysk utłumiły przy niej,

I cień z gór schodzi, ponury.

Wieśniacy, już, ognie w chatach zgasili,

Wszystko w snu milczy godzinie;

Jam tylko jeden, nie spoczął w tej chwili

Szemrał i strumyk w dolinie!....

Cóż to za wojsko niewzruszone stoi

Na bliższym wzgórku Bajdaru?

Tysiące białych miga się zawoi, (3)

Nie widać wojny sztandaru?

Rycerzów szyki, w okropnem milczeniu,

Słońca czekać się zdawały;

Napaść bezbronnych... i przy nocnym cieniu...

Takiem zwycięztwem — wzgardzały. —

Wtem, na pierwszego hełmie wojownika,

Czarny ptak usiadł żałoby;

Całe złudzenie nagle z oczu znika....

Hufce zmieniają się w groby!...

Zmarłych to wojsko — lecz gdzież przeciwniki?..

Z kimże mu walczyć przychodzi?...

Czas, chyba myślą przełamać te szyki,

Czas, którym Wieczność przewodzi. —

Chorągiew Śmierci dla wszystkich rozwita —

Pod jej zaciągi pójdziemy;

Lecz nikt, niestety! nikt nas nie zapyta,

W jakim cmentarzu spoczniemy!...

Może okrutnym wyroków rozkazem,

I moje zwłoki tu złożę;

Z jednym z tych trupow, ziemie karmiąc razem.

Razem.... staniemy gdzieś... może!!...

Koniec wersji demonstracyjnej.

GROBOWIEC.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

UŚMIECH.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KOŚCIOŁ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZARĘCZYNY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MANGUB. (4)

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

NOCENA.(9)

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PRZYPISKI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej