Gabriela Zapolska

STAROWNA MYSZKA

Konwersja: Nexto Digital Services

STAROWNA MYSZKA

"Teatr bez szminek"

Gabriela Zapolska

Legendy, które o niej krążyły, były niezliczone. Wszystkie osnuwały ją jakby mistyczną siatką baśni z tysiąca i jednej nocy.

Mówiono o niej zwykle — „to ta Lisowska, która była w Egipcie..."

I ten, do którego mówiono, odpowiadał:

— A!... wiem.

Oczy biegły ku niej same i zatrzymywały się na jej sennej postaci.

Robiła wielkie, niezatarte wrażenie, szczególniej gdy siedziała przy fortepianie i grała Chopina cicho — dotykając klawiszów tak, jakby głaskała struny przewróconej harfy.

Chopinowskie melodie owiewały ją tak jak baśnie, które o niej krążyły. Były niby kołyszące, a przecież pełne jakiegoś smutku, to znów szarpiącej rozpaczy. Lisowska grała — jakby we śnie, nie zmieniając wyrazu twarzy — oczy błękitne, jak chabry trzymała utkwione przed siebie, jakby widziała daleko coś przed sobą — w niedościgłej dla drugich krainie.

Koniec wersji demonstracyjnej.