Konwersja wykonana przez firmę Netpress Digital Sp. z o. o.

Spis treści

I

II

III

SZEŚĆ ZAPAŁEK

Grin Aleksander S.

I

Miało się ku wieczorowi; napór sztormu był słabszy, ale fale nie nabrały na powrót tej malowniczości, jaka nastraja nas protekcjonalnie wobec żywiołu morza, gdy leżąc na brzegu patrzymy w ich zieloną głąb. Pomiędzy tymi strasznymi pionowymi masami wód o czarnej barwie szkliście połyskiwało wgłębienie, które w tej samej chwili, kiedy się je dostrzegło, wzlatywało, wzdymało się i czerniało na wysokości dwupiętrowego domu. W ciżbie mas wodnych błąkała się łódź prowadzona przez dwóch mężczyzn.

Przy wiosłach siedział mężczyzna bez czapki, o zdziczałej, wychudzonej twarzy, bosy i w łachmanach. Zaczerwienione oczy łzawiły mu od wiatru, twarz i szyja, poczerniałe od doznanych klęsk, porosły mu brudną szczeciną. Głowę z długimi jak u kobiety włosami przewiązaną miał chustką, czarną przy skroni od zaschłej krwi. Wiosłował odchylając się do tyłu całym ciałem i za każdym razem zamykając oczy. Jeśliby się śledziło, w jakim kierunku zwraca nieruchome spojrzenie, można by się domyślać, że ten człowiek patrzy na skrzynkę u burty.

Drugi siedział przy sterze i kierował łodzią z najgłębszą troską, aby nie pozwolić wściekłemu pędowi wody wytrącić sobie z rąk steru, który dygotał nieustannie, podobnie jak dygotały z najwyższego wysiłku ręce sternika. Mężczyzna ten był ubrany, a raczej rozebrany, podobnie jak i pierwszy, z tą tylko różnicą, że prócz bielizny, podartej, łopocącej na rękach i plecach, nosił przesycone smołą spodnie, ściągnięte skręconymi kawałkami drutu. Długie czarne włosy smagały go po oczach; w ich spojrzeniu widać było więcej rozsądku niż w spojrzeniu jego towarzysza nieszczęścia. Twarz mu opuchła, przez silną opaleniznę przebijało znużenie. Wąsy i broda zbiły się w kosmaty kłąb wokoło jego pogryzionych zapiekłych warg. Był muskularny, ciężki, poruszał się powoli i rzeczowo, nawet teraz, kiedy targało nim każde uderzenie fali i kiedy wydawało się, że całkowicie już stracił orientację.

Dno łodzi zalane było wodą, pływały tam uderzając o burty blaszanki od konserw, odłamki ław, które niedawno służyły za pochodnie, mokły tam również telepiąc się, gdy łódź przeskakiwała przez grzbiety fal, gałgany, kawałki skóry, strzępy papieru. Sami tego nie dostrzegając obaj żeglarze nieustannie drżeli drobnym dygotem, kuląc się pod zimnym wiatrem. Wreszcie jeden z żeglarzy odezwał się powolnym i zaciętym głosem:

— Metlowen!

— Wytęż siły, Boss, chłopie, dobry, stary psie! — zawołał sternik. — Słyszysz, co mówię? Wiatr osłabł.

Boss uniósł głowę, poruszył wiosłami, jak gdyby od niechcenia i zaczął patrzeć na skrzynkę u burty.

Przez pewien czas milczeli. Niebo przed nimi stało się nieco czystsze i ściemniało, piana przestała przelatywać przez głowy żeglarzy, a pęd fal stał się bardziej równomierny. Nie wypuszczając steru, grubym końcem przywiązanego do pasa, Metlowen przechylił się w lewo i wyciągnął ze skrzynki burtowej złoty kieszonkowy zegarek, którego nie zapominał nakręcać w każdych okolicznościach czterdziestodwudniowego błąkania się po falach. Przybliżywszy zegarek do oczu Metlowen ujrzał, że jest za dwadzieścia szósta.

Przez pewien czas trzymał zegarek w ręku, jak gdyby nie mógł się zdecydować na rozstanie z tym namacalnym dowodem trwale istniejącego za horyzontem spokojnego i bezpiecznego życia, po czym włożył zegarek do skrzyni. Kiedy uniósł głowę, dostrzegł spojrzenie Bossa, które ciężko jak wymówka legło na jego ręku.

Tymczasem bałwany zmniejszyły się i niespodziane uderzenia wód przemieniły się w spadziste zbocza wodnych przełęczy. Rozległ się huk tysiąca wodnych młynów.

Boss odezwał się:

— Na zachodzie nie ma nic. Po co mamy płynąć na zachód?

— Próbowaliśmy już wszędzie! — odrzekł Metlowen. — Musimy płynąć gdziekolwiek, ale stale w jednym kierunku. I niech mnie Bóg skarze, jeśli wiem, gdzie się znajdujemy.

Lęk jego był tak silny, że dosłyszał ostry, świszczący oddech Bossa. Oddech ten brzmiał jak jęk. Boss uniósł głowę i dzikim a niepewnym głosem powiedział:

— Chcę zapalić.

Koniec wersji demonstracyjnej.

II

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

III

Niedostępny w wersji demonstracyjnej