Molier

WYKWINTNE PANIENKI

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

OSOBY.

AKT PIERWSZY.

Scena I.

Scena V.

Scena VI.

Scena VII.

SCENA VIII.

Scena IX.

Scena X.

Scena XI.

Scena XlI.

Scena XIII.

Scena XIV.

Scena XV.

Scena XVI.

Scena XVII.

Scena XVIII.

Scena XIX.

WYKWINTNE PANIENKI

Molier

komedya w iednym aktach.
tłumaczona wierszem przez Franciszka Kowalskiego

OSOBY.

WOJCIECH, WACŁAW kawalerowie źle przyjęci.

SIECIECH mieszczanin.

JUZIA jego córka, kokietka.

KASIA jego siostrzenica, kokietka.

MAGDECZKA służąca ich.

MARKIZ KRĘCKI lokay Woyciecha.

GRAF WŚCIUBSKI lokaj Wacława.

LUCYLA I CELIMENA sąsiadki Sieciecha.

Dway Lektykarze Mazury.

Muzyka.

Czterech ludzi Woyciecha i Wacława.

Scena w domu Sieciecha.

AKT PIERWSZY.

Scena I.

WOYCIECH, WACŁAW

WACŁAW.

Panie Wojciechu.

WOJCIECH.

Czegóż?

WACŁAW.

Mój Panie Wojciechu,

Popatrzno na mnie trochę, lecz tylko bez śmiechu.

WOJCIECH.

Coż więc?

WACŁAW.

Jak ci się zdają nasze odwiedziny?

Nie jesteśże z nich kontent?

WOJCIECH.

Ja kiejże przyczyny

Możemy być obadwa kontenci?

WACŁAW.

Prawdziwie:

Nie ma się z czego cieszyć; ja się bardzo dziwię..... "

WOJCIECH, (przerywając)

A ja się bardzo gorszę. Powiedzie mi przecie

Kochany przyjacielu, czy widział kto w świecie

Dwie proste parafianki, z taką duszą hardą,

I dwóch mężczyzn przyjętych z większą jak my wzgardą

Ledwie chciały, abyśmy usiedli w ich domu.

Nigdy ja nie widziałem, aleby kto komu

Tak wiele szeptał w ucho, ucinał wyrazy,

Przecierał sobie oczy, ziewał tyle razy,

Pytał, która godzina? i to w każdej chwili?

Odpowiadałyż na to cośmy im mówili?

Ach prawdziwie, to dla nas zniewaga niemała.

WACŁAW.

Ona ci widzę bardzo w głowę zajechała.

WOJCIECH.

Zapewne: i tak jeszcze rzecz tę biorę ściśle,

Ze oddać im wet za wet, i zemścić się myślę,

Uczciwie nas przyjęły te damulki godne;

Wiem, za cośmy wzgardzeni. Już powietrze modne

Nic tylko dziś Warszawę napoiło całą,

Lecz też i w prowincye nawet się rozlało:

A nasze panieneczki wykwintne i strojne,

Naraziły niem wszystkie ustronia spokojne.

Wiem ja, jakim być trzeba, aby im dogodzić?

Muszę im to Wacławie koniecznie nagrodzić;

My im obadwa piękną wypłatamy sztukę,

Która im służyć będzie nadal za naukę,

Da im widzieć ich głupstwo, i postępek świeży,

Nauczy, jak się z ludźmi obchodzić należy.

WACŁAW.

Jakimże to sposobem?

WOJCIECH.

Posłuchaj Wacławie:

Jest u mnie lokaj Kręcki; on tu wszędzie prawie

Miejsce między pięknemi dowcipami trzyma,

Dziś bowiem nad dowcipek nic tańszego niema.

Dziwak ten chce udawać wielkiego człowieka,

J od innych lokajów zawsze jest zdaleka,

Nazywa się Markizem, ich zwie prostakami,

Chlubi się etykietą a nawet wierszami.

WACŁAW.

Dobrzej coż myślisz zrobić?

WOJCIECH.

To są małe trudy!

To myślę zrobić... trzeba.., lecz wyjdźmy stąd w

Scena V.

SIECIECH, JUZIA, KASIA.

SIECIECH.

Coż to jest za potrzeba czynić kosztu tyle,

Abyście utłuszczały was pyseczek miły ?

Mówcie, coście takiego tym panom zrobiły,

Którzy od was tak bardzo wyszli niekontenci?

Nie macież zalecenia mojego w pamięci,

Abyście ich przyjęły, grzecznie, z sercem całem,

Jako tych, których dla was za mężów wybrałem?

JUZIA

Jakiż od nas mój ojcze szacunek należy

Dla tej nieokrzesanej i grubej młodzieży.

KASIA.

Jakże z nimi powinna obejść się kobieta,

Która zna, co jest moda, zna co etykieta?

SIECIECH.

Cóż w nich widzisz? w czem mogą podpadać naganie?

JUZIA.

Piękna mi polityka! na pierwsze spotkanie

Zaczynać od małżeństwa!

SIECIECH.

A od czegoż przecie?

od nałożnictwa ? toż wy rozumiecie

Ze się słusznie możecie z waszej dumy chwalić?

Jakie ich waszę fochy nie miały oddalić?

A tenże węzeł święty, o który im chudzi,

Szlachetności ich uczuć czyliż nie dowodzi?

JUZIA.

Ach mój ojcze! grzeczności my żądamy danin,

Wstydzi to nas, ze mówisz jak prosty mieszczanin

Jużby czas się nauczyć w tak podeszłe lata,

Przystojnej etykiety, polityki świata.

SIECIECH.

Nie chcę twej polityki ni światowej mody,

Mówię ci to wyraźnie com powiedział wprzódy,

Ze małżenstwo jest świętem, w niem szczęśliwość cała,

Kto od niego zaczyna, ten uczciwie działa.

JUZIA.

Helas! gdyby świat cały był podobny tobie,

Miłośćby się skończyła ojcze, w jednej dobie;

Pięknieby było? ktoby taki romans cenił,

Gdyby Cyrus z Mandaną zaraz się ożeniły

Arons pojął Kleliją, i to w tejże chwili,

Jak tylko się raz pierwszy z sobą zobaczyli!

SIECIECH.

Co mi też ona prawi?

JUZIA.

Tak, podług natury,

Przed małżeństwem iść muszą inne awantury;

Nawet moja kuzyna patwierdzi to samo,

Co ja powiem, jak trzeba postępować z damą.

Amant, chcąc być przyjemnym we wszystkich momentach,

Powinien się tłumaczyć w pięknych sentymentach:

Zawsze doux, passionné, czuły, i niewinny.

Ale jego zabiegi z reguł być powinny.

Naprzód, powinien widzieć, najlepiej w niedzielę.

Na publicznych assamblach, albo też w kościele,

Czyli na promenadzie, wieczorem lub rankiem,

Osobę, której skrycie staje się kochankiem; '

Albo do niej par hazard przyjść na odwiedziny,

W towarzystwie przyjaciół, lub jakiej kuzyny.

Potem swoich zamiarów chcąc dopiąć najgodniej.

Tout reveur, melancoliąue, wyjść powinien od niej.

Ukrywa on czas jakiś przed nią swe płomienie,

 Lecz jej jednak wizyty czyni nieskończenie,

Zadając w kompanii, z grzecznością słodyczą,

Jakie questions galantes, które umysł ćwiczą.

 Nadszedł dzień. oświadczenia które pospolicie

Opodal gości, w gaju, odbywa się skrycie,

Lub w ogrodzie: jak tylko wyrzekł je młodzieniec

Wnet na twarz naszę z gniewem wstępuje rumieniec

J od nas na czas jakiś kochanka oddala,

On się jeszcze tem większą miłością zapala;

Różnemi sposobami zagodzić nas zacznie,

Przyzwyczaja do głosu swych uczuć nieznacznie,

J wyrwanym z ust naszych i cieszy się wyrokiem,

Wnet mu różne przeszkody stawają przed okiem?

Snują się awantury, tłum rywalów wpada,

Prześladowania ojców, bojaźń, jęki, zdrada,

Zazdrość wszczęta z pozorów, tłok nieszczęść się wali,

Zal, rospacz, wykradzenie, radość, i tam dalij.

Voila, jakim rzeczy iść mają porządkiem,

Jak ma koniec romansu wiązać się z początkiem

Te są reguły, które miłość ma ostrożna;

Bez nich w bonne galanterie obejść się nie można.

Lecz od razu do szlubów. małżeńskich przychodzić,

J na to romansować by sobie dogodzić.

To istny handel, który do nieszczęść sposobi,

Ja na to mam źle w sercu, głowa mi źle robi.

SIECIECH.

Co to u diabła słyszę? co za język nowy?

To styl bardzo wysoki!

KASIA.

Kto ma rozum zdrowy,

Kto ma nieco rozsądku, temu nie zaprzeczy,

Ze ma cousine mój stryja, z gruntu bierze rzeczy.

Jakie przyjąć tych ludzi, co nie znają mody?,

Jabym się założyła, dałabym dowody,

Ze oni w kraju du Tendre nigdy nie postali;

Ze Billets-doux, Petits-soins, Beaux-vers, i tamdalij,

Są to krainy dla nich zupełnie nieznane,

Wszak jakie ich osoby są nieokrzesane?

Niemają miny, która na pierwsze wejrzenie

Daje jakieś 9 ludziach dobre rozumienie.

Na miłośną wizytę przyjść tak źle ubranym ?

Nie zlanym perfumami? nie ufryzowanym?

We frakach starej mody, które na dodatek

Cierpią na swych kołnierzach mory niedostatek ?

Mon dieu! qu'elle indigence! toż mi kochankowie!

Jaka konwersacya? jaka suchość w mowie?

Ma foi, znieść nie można; to występek wielki;

Jeszczem to uważała, że ich. kamizelki

Nie są od Marchande de modę; to jedno; a drugie,

Ich białe szarawarki są wązkie, a długie.

SIECIECH.

One widzę obiedwie są głupie, jak wrony,

Dalibóg nierozumiem, co to za androny;

Ej Juziu, i ty Kasiu.... !

JUZIA.

Ach de grace, mój Ojcze,

Porzuć już te imiona dzikie i zabójcze,

J naucz się nas przecie nazywać inaczej,

SIECIECH.

Co? co? imiona dzikie? coż to przecie znaczy?

Nie sąż wam te imiona dane na chrzcie świętym?

JUZIA.

Mon Dieu! jakieś ojcze prostym i zaciętym?

Co do mnie, ja się dziwię, i bardzo się dziwię,

Ze tak rozumną córkę mieć mogłeś szczęśliwie.

Jestże gdzie w pięknym stylu o Juzi lub Kasi?

Mówiliż kiedy nich romansiści nasi?

J jednożby z tych imion, wyznaj ojcze, przecie

Nie zepsuło romansu najlepszego w świecie?

KASIA.

Prawda, że czułe ucho i rozsądna głowa,

Cierpi fiirieusement słysząc te prostackie słowa.:

Lecz imię Polixeny, którem sobie dała,

J Chloi. które moja kuzyna wybrała,

Mają wdzięk, ze nie można sprzeciwiać się dłużej.

SIECIECH.

Słuchajcie: jedno słowo dla was teraz służy;

Ja innych imion, prócz tych, nieznam, naostatek-

Któreście na chrzcie wzięły od ojców i matek.

Co się tyczę tych Panów, których bardzo cenię.

Znam ja ich familije, stan ich, i znaczenie:

Dla tego chcę koniecznie, to mój zamiar stały,

Abyście ich niezwłocznie za mężów obrały.

Już mi do diabła ciężko mieć was na swej głowie"

KASIA.

Co do mnie, ja powiadam, i każdy to powie,

J niech moje Mniemanie nie zdaje się dziwnem.

Ze małżeństwo jest dla nas zupełnie przeciwnem.

JUZIA.

Pozwól ojcze niech w wielkim poznają nas świecie

Niech się wprzód wyćwiczymy w pięknej etykiecie,

Nieprzeszkadzaj nam proszę snuć romansów wątek

J nie przyśpieszaj końca, gdy będzie początek.

SIECIECH.

One już są skończone, nie trzeba dowodów...

Jeszcze raz, mówię... niechcę waszych korowodów,

Ja panem w moim domu i jestem i będę.

J aby całkiem przeciąć tę próżną gawędę,

Przysięgam wam największą przysięgą na świecie,

Ze albo do klasztoru, lub za mąż pójdziecie.

Scena VI.

JUZIA, KASIA.

KASIA.

Mon Dieu! jak twój ociec jest prostakowaty?

Ma chere! jeszcze nie nabył sentymentów z laty!

Jak jego intelligence jest płaska i gruba?

Qulł fait sombre w jego duszy?

JUZIA. Ma chere moja luba !

Co mówisz ? ja za niego w konfuzyi cała,

Wątpię, bym jego córką prawdziwą być miała,

Et je crois, że kiedyś trafi się zdarzenie,

Co może mi świetniejsze odkryć urodzenie.

KASIA.

Ach ma chere bardzo wierzę, nie można w tem błądzić,

Wszystkie o tem pozory równie każą sądzic

Et pour moi, gdy zacznę w sobie pokryjomu...

Koniec wersji demonstracyjnej.

Scena VII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SCENA VIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena IX.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena X.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XlI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XIV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XVI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XVII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XVIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XIX.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej