Voltaire

ZAIRA

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

OSOBY:

AKT V

Scena 1.

Scena 2.

Scena 3.

Scena 4.

Scena 5.

Scena 6.

Scena 7.

Scena 8.

Scena 9.

Scena 10.

[FRAGMENT AKTU II]

[Scena 2]

Scena 3.

ZAIRA

Voltaire

tłumaczył Stanisław Wyspiański
akt piąty i fragment aktu drugiego

OSOBY:

OROSMAN, władca w Jeruzalemie
ZAIRA
niewolnice
FATIMA
KORASMIN, rycerz, powiernik Orosmana
NERESTAN, rycerz francuski
NIEWOLNIK

RZECZ DZIEJE SIĘ W JERUZALEMIE W PAŁACU OROSMANA ZA CZASÓW WOJEN KRZYŻOWYCH

AKT V

Scena 1.

(OROSMAN, KORASMIN, NIEWOLNIK.)

OROSMAN
(do Niewolnika)
Ostrzeżono ją  — wkrótce nadejdzie, niewdzięczna.
Pomnij, że w twoim ręku jest los twego pana.
Dasz jej do rąk to pismo zdradne; zdasz mi sprawę:
uważaj, na nią dobrze, śledź za każdym ruchem;
może się zdradzi sama radości wybuchem
lub słowem, które rzeknie, niepomna na ciebie.
Co rzecze, mnie natychmiast donieś. — Idzie. — Ona!.
(do Korasmina)
Pójdź, przyjacielu wierny.

Scena 2.

(ZAIRA, FATIMA, NIEWOLNIK.)

ZAIRA
Któż mnie to przyzywa?
W tej męce, w której żyję, któż chce myśl mą
[dźwigać?
Bramy wszędy zamknione. - Czyżby się udało? -
Czy brat mój przyszedł do mnie, wiedziony przez Boga
tajemnymi przejściami?- - Niewolnik nieznany...

NIEWOLNIK
Oto pismo — — a mojej zawierzysz wierności.

ZAIRA
Podaj.

FATIMA
(ręce składa we trwodze).

ZAIRA
(do Fatimy)
Chcę z tobą mówić.

FATIMA
(do Niewolnika)
Oddal się, bądź gotów.

Scena 3.

(ZAIRA, FATIMA.)

ZAIRA
(przeczytawszy)
Czytaj pismo; - powiadaj, co ja mam uczynić?
Chciałabym słuchać, co brat mi rozkaże...

FATIMA
Chciałabyś raczej słuchać, jaki jest głos Boga.
Bóg do ciebie przemawia; snadź znaczy się droga
do stóp Jego ołtarzy; to nie brat cię wzywa.

ZAIRA
Wiem ja to - i nie przeto jestem nieszczęśliwa.
Zaprzysięgłam - lecz jakoż ich losu zaważę:
los tylu chrześcijan z moim nieszczęściem związany.

FATIMA
Nie o nich tobie chodzi — lecz on, ukochany!
Zgarnął serce ku sobie i drżysz tym kochaniem,
bo się każda myśl twoja za niem zwraca, za niem!
Czyli w nim nie poznajesz pogana krwawego?
Jego zbrodnie już dawno śćmiły dobroć jego.
Kocha cię, ale z groźbą na ustach przychodzi;
a tyś sercem przylgnęła ...

ZAIRA
Cóż ja mu wymówię?
Ja rzuciłam obrazę  — i to na dzień  ślubu.
Widział, jako pragnienie szło za jego wolą,
ażem wszystko zniszczyła sama! — Dolo, dolo!
Tron był ci dla mnie gotów —  świątynia w ozdobie;
mój kochanek w miłości. — — Dziś gnę się w żałobie.
Stracone wszystko w chwili - wszystko - w jednej dobie.

FATIMA
Co inne winno zająć myśl - gdy pora sprzyja...

ZAIRA
Rozpacz sama przede mną w otchłań myśl mą wiedzie.
Ten czyn, co ma mię zbawić  - ten czyn mnie zabija.
Wiem, że stąd wyjść nie mogę, chociaż rwie się dusza;
wiem ci, że mnie tajemnie miłość zostać zmusza. -
Wprowadzisz mego brata; - - niewolnik niech wróci.

FATIMA
(oddala się).

Koniec wersji demonstracyjnej.

Scena 4.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena 5.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena 6.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena 7.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena 8.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena 9.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena 10.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

[FRAGMENT AKTU II]

[Scena 2]

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena 3.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej