Juliusz Słowacki

Żmija

Romans poetyczny z podań ukraińskich w sześciu pieśniach

Publikacja zrealizowana w ramach projektu WolneLektury.pl

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

Strona tytułowa

Pieśń I

Sumak

Pieśń II

Płaczka

Powieść kozacka

Rusałka

1

2

3

4

5

Pieśń III

Pożary

Pieśń odpływających

1

2

3

4

5

6

Pieśń IV

Czajki

Pieśń powrotu

Pieśń V

Basza

Pieśń VI

Walka

Przypisy

Żmija

For thee, who thus in too protracted song

Hast soothed thine idlesse with inglorious lays,

Soon shall thy voice be lost amid the throng

Of louder minstrels in thèse later days:

To such resign the strife for fading bays —

III may such contest now the spirit move

Which heeds nor keen reproach nor partial praise;

Since cold each kinder heart that might approve,

And none are left to please when none are left to love.[1]

Byron

(Motto do I tomu Poezyj, Paryż 1832)

Pieśń I

Sumak[2]

Piękny to widok Czertomeliku!

Sto wysp przerżnęły Dniepru strumienie,

Brzoza się kąpie w każdym strumyku,

Słychać szum trzciny, słowika pienie.

A kiedy wiosną wezbrane wody

Zaleją wszystkie wyspy dokoła,

Jeszcze nad wodą widać drzew czoła—

Jakby rusałek cudne ogrody,

Gałązką mącą wodne błękity.

I jeszcze słowik w gałązkach śpiewa,

I szumią brzozy, lecz nad ich szczyty

Wznosi się fala i nikną drzewa.

Dziko Dniepr szumi, gdy w jego łonie

Sto wysp zielonych wiosną zatonie.

Piękny to widok stu wysep pana —

Woda mu ziemię spod stóp wykradła:

Zamek się patrzy w fali zwierciadła,

Co mu przy stopach szumi wezbrana.

A gdy nań patrzysz, dziwnym pozorem

Rzekłbyś że zamek wstecz rzeki płynie

Cegła koralów świeci kolorem,

Lekkie filary podobne trzcinie.

Kilka ogromnych paszcz samostrzału[3],

Patrzy strzelnicą na czarne morze:

A górą zamku okna z kryształu,

Świecą się, palą, jak ranne zorze;

I tysiąc barwy w każdym promyku,

Co się z tych okien nazad odkradnie.

W zamku pan mieszka Czertomeliku,

Dumny ataman[4] co Siczą[5] władnie;

Lecz czy sam mieszka? — Któż to odgadnie?

Nikt nie był w zamku: mówią że czary

Mieszkają w gmachu, że dłoń zaklęta

Nadludzką sztuką wzniosła filary —

Lecz kiedy wzniosła? Nikt nie pamięta.

Niejeden rybak wieczorną dobą,

W Czertomeliku płynąc ostrowy[6];

Słyszał przed sobą, słyszał za sobą

Śpiew słodszy, milszy niż szum dnieprowy.

A rybak milczał, płynął pomału —

Kiedy wieczorne zorza zapadły,

Widział jak w zamku okna z kryształu,

To się paliły, to znowu bladły;

A z okien blaskiem konały pieśni.

Znów cicho — głucho — a rybak stary

Żegnał się drżący — to czary — czary!

Wszak rybak czuwa? wszak rybak nie śni?!

Już to noc trzecia gdy gasną zorze,

Błyska na zamku ogień jaskrawy...

Ho! to kaganiec, to znak wyprawy,

Popłyną czajki[7] na czarne morze!

Kozaków obóz zalega brzegi,

Pośród czaharów[8] spisa[9] połyska;

A ponad Dnieprem w długie szeregi,

Gęsto strażnicze płoną ogniska.

Tam na mogiłę wstąpił wysoką

Gęślarz i śpiewa pieśni z mogiły...

Jeśli w tych grobach nie śpią głęboko,

Może ich dzikie pieśni zbudziły?

Koniec wersji demonstracyjnej.

Pie

#347;

#324; II

P

#322;aczka

Powie

#347;

#263; kozacka

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Rusa

#322;ka

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

1

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

2

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

3

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

4

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

5

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Pie

#347;

#324; III

Po

#380;ary

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Pie

#347;

#324; odp

#322;ywaj

#261;cych

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

1

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

2

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

3

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

4

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

5

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

6

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Pie

#347;

#324; IV

Czajki

Pie

#347;

#324; powrotu

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Pie

#347;

#324; V

Basza

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Pie

#347;

#324; VI

Walka

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Niedostępny w wersji demonstracyjnej