Okładka

Strona tytułowa

Mariola Fajak-Słomińska

Atolka

Ilustrowała Eliza Gruszczyńska

Strona redakcyjna

Redakcja: Zuzanna Gościcka-Miotk

Korekta: Katarzyna Czapiewska

Okładka i ilustracje: Eliza Gruszczyńska

Fotografia autorki: Karolina Machowicz

Skład: Katarzyna Gołąb

© Mariola Fajak-Słomińska i Novae Res s.c. 2014

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res.

Wydanie pierwsze

ISBN 978-83-7942-147-3

NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE

al. Zwycięstwa 96/98, 81-451 Gdynia

tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl

Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl.

Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.

Konwersja do formatu EPUB/MOBI:

Legimi Sp. z o.o. | Legimi.com

Przyjaciele

Syrenka ma długie, czarne, falujące włosy, a na imię jej Atolka. Jest najmilsza na całym atolu. I najładniejsza. Mieszka na głazie, obok wodospadu, w cieniu palm, wśród dzikich, wielobarwnych storczyków i orchidei. Codziennie rano siada na brzegu morza, myje włosy, układa je i suszy na słońcu. Tak uroczo lśnią w jego promieniach, a najbardziej, kiedy wiatr je rozsypuje, plącze, zakręca i łopocze nimi...

Do syrenki często zaglądają przyjaciele. Kiedy neonek skaleczy płetwę o ostre koralowce na rafie, to Atolka chętnie pomoże. Kiedy żółwiowi wpadnie pod pancerz ziarnko piasku, Atolka coś poradzi. Nawet kiedy cała ławica welonek zachoruje na grypę, zwracają się do Atolki. Tak to jest na Lazurowej Lagunie.

Syrenka lubi śpiewać. Codziennie nuci swoje urzekające melodie, a że głos ma dźwięczny jak dzwoneczek i słodki, to wszyscy uwielbiają jej słuchać.

Oto ulubiona piosenka Atolki:

Na wyspie wulkanicznej dobrze jest.

Tu kwiaty rosną śliczne, nie ma łez.

Mam tu spokój i ciszę,

Tylko śpiew ptaków słyszę

I ten dźwięk, który dobrze znam:

Szum wiatru w liściach palm,

Szum wiatru w liściach palm.

Gdy rano wyjrzy słońce, śmieję się.

Motylom pył pachnący storczyk śle.

Mam tu spokój i ciszę,

Tylko śpiew ptaków słyszę

I ten dźwięk, który dobrze znam:

Szum wiatru w liściach palm,

Szum wiatru w liściach palm.

Atolka suszyła włosy na słońcu, kiedy tuż obok niej coś plusnęło.

– Kto tam? – zapytała.

– Ojejejejejej! – odpowiedział z wody, tuż przy jej ogonie, mały welon.

– Dzień dobry! Co się stało? – zaniepokoiła się Atolka.

– Ojejejej! Mam okropnego pryszcza pod płetwą! – jęczała rybka. – Ojejejej! Jak swędzi!

– Zaraz posmaruję. – Syrenka wiedziała, jakiej maści użyć. Posmarowała i...

– Od razu lepiej! – uśmiechnął się welon, bo mu ulżyło. – Dziękuję, kochana przyjaciółko. Mam nową muszelkę do twojego naszyjnika. – Welon chciał się odwdzięczyć.

– To miło z twojej strony. Zaraz ją przyczepię.

Atolka zręcznie wplotła muszlę w naszyjnik.