Dla moich kochanych synów Antosia i Jonaszka

Pewnego pięknego dnia młoda dziewczyna o imieniu Estera urodziła rumianego chłopczyka. Nadała mu imię Elizeusz. Zaraz po urodzeniu położyła na główce małego chłopczyka ziarenko i powiedziała:

– To jest twój mały właściciel. Od tej pory będziecie nierozłączni.

Ziarenko wypuściło drobne korzenie, którymi połaskotało delikatnie skórę dziecka, jakby chciało je pocałować. Związało się z jego sercem nierozerwalną i niewidzialną nicią. Jego życie, wzrost i kwitnienie były zależne od ilości dobra i miłości w sercu Elizeusza. Dziewczyna umieściła ziarenko w małej ozdobnej donicy, delikatnie je pogłaskała i wróciła do swojego synka.

Dawno temu dostała ziarenko od tajemniczej staruszki, która poprosiła Esterę, aby zachowała je do narodzin swojego pierwszego dziecka. Dziewczynka była wtedy ogromnym łasuchem, więc za kawałek przepysznego ciasta z jagodami obiecała staruszce, że zaopiekuje się ziarenkiem i przekaże je swojemu dziecku w chwili narodzin. Jeszcze wtedy nie rozumiała, dlaczego kobieta daje jej tę magiczną roślinę.

Estera mieszkała z chłopczykiem w drewnianej chatce na skraju lasu, którą odziedziczyła po swoim dziadku. Mąż pracował i mieszkał w pobliskim mieście. Rodzinę odwiedzał raz w tygodniu, przywożąc im najpotrzebniejsze rzeczy oraz prezenty.

Elizeusz rósł bardzo szybko. Był niesamowicie energicznym i ciekawym świata chłopcem. Chodził codziennie z Esterą na spacery, uśmiechając się do każdego napotkanego przechodnia i zwierzątka.

– Cześć, puszysty króliczku, jak się masz? Chodź, pobawimy się razem w chowanego – zagadnął Eli do napotkanego zwierzaka.

Chłopczyk uwielbiał tańczyć na łące w rytm szumu drzew kołysanych przez wiatr, leżeć z mamą na trawie, oglądać puszyste obłoki i snuć opowieści, które mu podpowiadały chmury i drzewa. Jego wyobraźnia nie znała granic, a opowiadane przez chłopca historie nieraz wprawiały Esterę w zdumienie bądź rozbawiały ją do łez.

– O, popatrz, mamo, tam przed nami toczy się prawdziwa batalia pomiędzy mrówkami dźwigającymi jabłuszka na swych grzbietach a pucharkiem lodów z bitą śmietaną. Pucharek dzielnie broni swojej zawartości łyżeczką, ale mrówek jest tak wiele, że nie wiem, czy da im radę. Ciekawe, czemu te mrówki podczas ataku noszą na grzbiecie jabłuszka. Czy nie wiedzą, że tak będzie im trudniej zdobyć pucharek z lodami?

Ziarenko prawdy

Wydanie pierwsze, ISBN: 978-83-8083-416-3

© Ewelina Mazurek i Wydawnictwo Novae Res 2016

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res.

REDAKCJA: Barbara Kaszubowska

KOREKTA: Emilia Kapłan

OKŁADKA I ILUSTRACJE: Grzegorz Dziurdź

KONWERSJA DO EPUB/MOBI: InkPad.pl

WYDAWNICTWO NOVAE RES

al. Zwycięstwa 96 / 98, 81-451 Gdynia

tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl

Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl.

Wydawnictwo Novae Res jest partnerem

Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.