Tytuł oryginalny: When You’re Back

Tłumaczenie: Katarzyna Bieńkowska

Redakcja: Pracownia Cogito

Korekta: Aleksandra Tykarska

Projekt graficzny okładki: Katarzyna Borkowska

Zdjęcie na okładce: Stocksy/Mosuno

Skład: IMK

Redaktor prowadząca: Agnieszka Górecka

Redaktor naczelna: Agnieszka Hetnał

Atria Books, a Division of Simon & Schuster, Inc.

Copyright © 2015 by Abbi Glines

Copyright for the Polish edition © Wydawnictwo Pascal

All rights reserved.

Ta książka jest fikcją literacką. Jakiekolwiek podobieństwo do rzeczywistych osób, żywych lub zmarłych, autentycznych miejsc, wydarzeń lub zjawisk jest czysto przypadkowe. Postaci i wydarzenia opisane w tej książce są tworem wyobraźni autorki bądź zostały znacząco przetworzone pod kątem wykorzystania w powieści.

Bielsko-Biała 2016

Wydawnictwo Pascal sp. z o.o.

ul. Zapora 25

43-382 Bielsko-Biała

tel. 338282828, fax 338282829

pascal@pascal.pl

ISBN 978-83-7642-935-9

Przygotowanie eBooka: Mariusz Kurkowski

Dla Abbi’s Army, najlepszej na świecie ulicznej brygady. Nigdy bym nie pomyślała, że trafi mi się taka grupa wsparcia, która promuje moje książki i podnosi mnie na duchu w trudnych chwilach. Kocham Was wszystkie i jestem pełna wdzięczności dla każdej z Was.

Reese

Minęły dwadzieścia dwa dni, pięć godzin i trzydzieści minut, odkąd pożegnałam się z Mase’em na lotnisku O’Hare. Kiedy już się upewnił, że jestem bezpieczna w domu mojego ojca w Chicago, z moją niedawno odnalezioną rodziną, wrócił do Teksasu na swoje ranczo, które nie mogło funkcjonować bez niego.

Bardzo mnie kusiło, żeby wracać razem z nim. Byłam gotowa rozpocząć nowe życie z Mase’em i bardzo chciałam, by jego dom stał się naszym wspólnym. Ale najpierw czekało mnie jeszcze inne wyzwanie.

Nieco ponad miesiąc temu pod drzwiami mojego mieszkania w Rosemary Beach, gdzie pracowałam jako sprzątaczka u najzamożniejszych rodzin, zjawił się wytworny, zadbany Włoch. Niedługo po tym, jak spotkałam Mase’a, ojciec, którego nigdy nie poznałam – i nie byłam nawet pewna, czy w ogóle żyje – wrócił do mojego życia, chcąc być jego częścią.

Mase był wtedy przy mnie, cały czas trzymał mnie za rękę. Benedetto został z nami w Rosemary Beach przez tydzień, a potem wszyscy razem polecieliśmy do Chicago. Wkrótce odkryłam, że mam nie tylko ojca, lecz także brata. Był dwa lata młodszy ode mnie i zupełnie zwariowany. Raul bez przerwy mnie rozśmieszał. Miałam także babcię, czy też nonnę, jak wolała być nazywana. Uwielbiała ze mną siedzieć i gawędzić godzinami. Opowiadała mi historie z młodości mojego ojca i pokazywała zdjęcia Raula z dzieciństwa. Mówiła mi także o tym, jak błagała Benedetta, żeby mnie odnalazł. Podobno miał swoje powody, by mnie nie szukać. Ale nikomu ich nie wyjawił. Chciałam go znienawidzić za to, że nie odszukał mnie wcześniej, ale nie mogłam. Życie doprowadziło mnie do Mase’a.

Czas, który z nimi spędziłam, był cudowny, ale tęskniłam za Mase’em. Nasze wieczorne rozmowy telefoniczne to było za mało. Potrzebowałam go. Potrzebowałam go bardziej niż ojca, brata i nonny. Mase był moją rodziną. Pierwszą osobą, na którą kiedykolwiek tak naprawdę mogłam liczyć po wielu latach krzywd ze strony matki i ojczyma.

Teraz wreszcie byłam w domu – czy też w miejscu, które miało stać się moim domem, zanim pojawił się mój ojciec. Planowaliśmy z Mase’em, że zamieszkamy tu razem, ale tak się jeszcze nie stało.

Nie zawiadomiłam Mase’a, że wracam wcześniej. Chciałam mu zrobić niespodziankę.

Taksówka zatrzymała się pod domem rodziców Mase’a na ich rozległym ranczo. Wystarczył rzut oka na ciemny dom i już wiedziałam, że nikogo w nim nie ma. Świetnie. Moja niespodzianka była przeznaczona tylko dla Mase’a. Szybko zapłaciłam taksówkarzowi, wyjęłam z bagażnika moją jedyną walizkę i pośpieszyłam w stronę stajni. Pikap Mase’a stał obok drugiego, którego nie rozpoznałam.

Postawiłam walizkę obok jego wozu, po czym ruszyłam w dół niewielkiego wzgórza w kierunku stajni. Wiedziałam, że Mase tam będzie, bo mówił, że dzisiaj nie będzie ujeżdżał żadnego konia. Serce waliło mi z podniecenia, a ręce aż mnie mrowiły, żeby go dotknąć. Cieszyłam się, że mogłam spędzić czas z odzyskaną rodziną, ale nie zamierzałam więcej zostawiać Mase’a. Jeśli następnym razem nie będzie mógł lecieć ze mną do Chicago, to ja też się tam nie wybiorę. Moi bliscy będą musieli odwiedzić mnie tutaj.

Gdy podeszłam bliżej do stajni, dobiegł mnie kobiecy śmiech. Czyżby Mase załatwiał jakieś interesy? Nie chciałam mu przeszkadzać, jeśli miał klientkę. Nie mogłam rzucać mu się w ramiona, skoro akurat był zajęty koniem i jego właścicielką. Zatrzymałam się przed wejściem do stajni.

– Nie, Mase, obiecałeś mi, że dzisiaj pójdziemy pojeździć. Nie możesz tego odwoływać ze względu na pracę. Chcę moją obiecaną przejażdżkę – usłyszałam kobiecy głos i dreszcz przebiegł mi po plecach. Głos był młody i zalotny, a jego właścicielka najwyraźniej znała Mase’a aż za dobrze.

– Wiem, że obiecałem, ale mam pracę do wykonania. Musisz być cierpliwa – odparł.

– Będę trzepotać rzęsami i wydymać wargi, dopóki nie postawię na swoim – zagroziła tamta.

– Dzisiaj żadnych gierek, Aida. Naprawdę jestem zajęty. Od dwóch dni poświęcam ci cały mój czas – powiedział Mase tonem, który sprawił, że aż się cofnęłam. Znałam ten ton. Używał go, mówiąc do mnie.

– Ale mi się nudzi, a ty zawsze potrafisz mnie rozerwać – argumentowała figlarnie.

– Naprawdę musisz dać mi dzisiaj trochę czasu, żebym zrobił, co trzeba. Rozrywki zapewnię ci wieczorem. Pójdziemy coś zjeść. Może nawet zabiorę cię na tańce.

Myślałam, że pęknie mi serce. Tego, co usłyszałam, nie można było interpretować na wiele sposobów. Mase spędzał czas z inną kobietą. Zależało mu na niej. Słyszałam to w jego głosie.

Już raz kiedyś uznałam, że Mase mnie zdradza. Nie chciałam znów wyciągać pochopnych wniosków, ale co innego to mogło oznaczać? Spojrzałam na pikapa zaparkowanego obok wozu Mase’a, a potem znów na wejście do stajni. Gdybym miała kierować się sercem, natychmiast bym uciekła i zwinęła się gdzieś w kłębek, żeby się całkiem nie rozpaść.

Rozum jednak podpowiadał mi, że powinnam stawić czoło tej sytuacji. Jakakolwiek była. Zanim odejdę, powinnam przynajmniej dać Mase’owi szansę na jej wyjaśnienie.

Całe podniecenie, jakie czułam jeszcze przed chwilą, zniknęło bez śladu. Teraz przepełniały mnie emocje, których nie starałam się nawet rozpoznać.

Dobiegł mnie śmiech tej kobiety, a zaraz potem gardłowy chichot Mase’a, od którego zawsze robiło mi się ciepło w środku. Mase dobrze się bawił. W towarzystwie tej kobiety był szczęśliwy. Czyżby za długo mnie nie było? Potrzebował kogoś innego? A może doszedł do wniosku, że nie jestem taka wyjątkowa, jak sądził?

– Witam. Czym mogę służyć? – usłyszałam kobiecy głos.

Gwałtownie podniosłam głowę i zobaczyłam kobietę stojącą w drzwiach stajni, jakby szykowała się do wyjścia. Była wysoka, miała długie jasne włosy, zebrane w koński ogon. Nawet bez makijażu wyglądała obłędnie. Pełne usta i idealnie białe zęby. Jej wielkie zielone oczy wyraźnie promieniały szczęściem. Mase tak właśnie działał na kobiety.

– Przyjechałaś w sprawie konia? – spytała, bo ja się nie odezwałam, stałam tylko i gapiłam się na nią. Opięte dżinsy, które miała na sobie, podkreślały jej wąskie biodra i szczupłe uda. Miała figurę modelki. W przeciwieństwie do mnie.

– Ja…. mmm… – jąkałam się. Co miałam powiedzieć tej kobiecie? Powinnam była po prostu stąd odejść. Stawienie czoła Mase’owi, podczas gdy ona tu stała i wyglądała jak lalka Barbie, zupełnie mnie przerastało. Tylko rzuci okiem na nas obie stojące obok siebie i od razu będzie wiedział, którą powinien wybrać.

– Zgubiłaś się? – spytała.

Tak. Czułam się kompletnie zagubiona. Wszystko, co uważałam za prawdziwe, okazało się kłamstwem, wszystko, co uważałam za moje, wcale takie nie było.

– Może… – szepnęłam, ale zaraz potrząsnęłam głową. – Nie. Przyjechałam zobaczyć się z…

– Reese! – Za plecami blondynki zagrzmiał głos Mase’a i zanim zdążyłam dokończyć zdanie, już ją wyminął i chwycił mnie w ramiona. – Jesteś! Czemu nie powiedziałaś, że wracasz do domu? Wyjechałbym po ciebie. Boże, jak pięknie pachniesz. Tęskniłem za twoim zapachem. Tak bardzo za tobą tęskniłem! – Nad jego ramieniem patrzyłam na tę kobietę, która już się nie uśmiechała. Wpatrywała się we mnie z odrazą.

– Chciałam… chciałam ci zrobić nie… niespodziankę – jąkałam się, niepewna co myśleć. Słyszałam, jak się do niej zwracał. Wiedziałam, że spędzali razem czas, a ona wyraźnie nie cieszyła się z mojej obecności.

Ujął w dłonie moją twarz i przycisnął wargi do moich ust. Mimo że czułam się niepewna i zraniona tym, w jaki sposób traktował tę kobietę, szybko odepchnęłam te uczucia. Smak Mase’a i dotyk jego warg na moich rozbroiły mnie kompletnie. Sycił się moimi ustami, a ja przywarłam do niego i wdychałam jego zapach. Kiedy jego język musnął mój, przeszedł mnie dreszcz. Kiedy byłam z nim tak blisko, wszystko inne przestawało się liczyć.

– Ehem, moi mili! Nadal tu jestem. Pamiętacie mnie? – Głos tamtej kobiety przebił się przez moje rozkoszne otumanienie i zamarłam w bezruchu. Mase natomiast oderwał się ode mnie i chichocząc obejrzał się na blondynkę, cały czas obejmując mnie mocno.

– Wybacz, Aida, wróciła moja kobieta i teraz co najmniej przez najbliższe czterdzieści osiem godzin będę naprawdę bardzo, ale to bardzo zajęty. Może nawet dłużej. Musisz znaleźć sobie jakieś zajęcie w domu – powiedział, po czym pocałował mnie w czubek nosa i znów odwrócił się do tamtej plecami.

– Trochę nieładnie, że zostawiasz mnie na lodzie i nawet mnie nie przedstawisz swojej przyjaciółce – odparła obrażonym tonem.

Mase uśmiechnął się do mnie i mrugnął.

– Co za diwa. Ale przyzwyczaisz się do niej. – Następnie obrócił głowę w stronę tamtej. – Aida, to jest Reese, kobieta, o której tyle ci opowiadałem. Ta, o której nadawałem godzinami każdego wieczoru. – Znów zwrócił się w moją stronę. – Reese, poznaj moją jedyną kuzynkę Aidę. Jest trochę zepsuta, lubi dramatyzować i łatwo się nudzi.

Kuzynkę? Skoro była jego kuzynką, to dlaczego mierzyła mnie takim wzrokiem, jakbym stała jej na drodze?

Popatrzyłam na Aidę, a ona uśmiechnęła się z wyższością. Ulżyło mi, że są spokrewnieni, w jej spojrzeniu było jednak coś wyzywającego.

Trochę… dziwne.

Mase

Znów trzymałem Reese w ramionach, co pomogło mi złagodzić frustrację wynikającą z tego, że nie zawiadomiła mnie o swoim powrocie. Gdybym wiedział, że wraca, odebrałbym ją z lotniska. Nie podobało mi się, że po przylocie nikt jej tam nie witał.

– Wzięłaś taksówkę? – spytałem, chociaż to rozwiązanie też mi się nie podobało.

Kiwnęła głową, ale nic nie powiedziała.

– Szkoda, że nie zadzwoniłaś. – Przyciągnąłem ją do siebie i poprowadziłem w stronę mojego pikapa. Zamierzałem zaraz zawieźć ją do naszego domu. Tam, gdzie było jej miejsce.

– Pomyślałam, że fajnie będzie zrobić ci niespodziankę.

Wydawała się zgaszona, jakby coś ją trapiło. Może była po prostu zmęczona po podróży.

– Powiedziałbym, żebyś następnym razem zadzwoniła, ale nie będzie następnego razu. Nie chcę już się z tobą rozstawać na tak długo. Jeśli będziesz chciała wybrać się do Chicago, polecę z tobą.

Odniosłem wrażenie, że po tych słowach rozluźniła się i mocniej we mnie wtuliła. Tego właśnie dzisiaj potrzebowałem. Aida była męcząca i wymagająca. Jej obecność pomagała mi ukoić tęsknotę za Reese, ale tylko dlatego, że bez przerwy trajkotała, absorbując moją uwagę.

Jak tylko mama wróci do domu, będzie musiała zająć się Aidą.

Wziąłem walizkę Reese i wrzuciłem ją na tył pikapa, po czym podłożyłem dłoń pod śliczny tyłeczek Reese i uniosłem ją, by pomóc jej wsiąść. Zachichotała, a ja poczułem przyjemne ciepło rozchodzące się po moich żyłach. Brakowało mi jej śmiechu.

– Nie pozwolę ci oddalić się od siebie na krok co najmniej przez dwa dni. Jestem bardzo spragniony – oznajmiłem, siadając za kierownicą. – Poza tym w ubiegłym tygodniu wypożyczyłem dla ciebie z biblioteki parę książek. Bardzo bym chciał, żebyś mi je przeczytała.

Położyła głowę na moim ramieniu i westchnęła z zadowoleniem.

– Kiedy byłam w Chicago, czytałam ci prawie każdego wieczora.

– Tak, ale nie leżałaś przy tym naga w moim łóżku.

Znów się roześmiała, a ja poczułem, że wszystko w moim życiu jest doskonałe. Tak długo na nią czekałem. Zanim ją poznałem, wszystko było bezbarwne, w tym również dziewczyny. Z żadną inną nie czułem podniecenia na myśl, że każdego ranka po przebudzeniu zobaczę jej twarz. Albo że co wieczór będę zasypiał, trzymając ją w ramionach.

– Chcesz, żebym ci czytała nago w łóżku? – spytała rozbawionym tonem.

– Pewnie, że tak. Chcę, żebyś wszystko robiła nago.

Reese odchyliła głowę do tyłu i popatrzyła na mnie.

– Nie mówisz poważnie.

Spojrzałem na jej uśmiechniętą twarz.

– Jak to nie? Kotku, kiedy mówię o tobie i nagości, jestem bardzo, bardzo poważny.

Znowu się roześmiała, a ja przyciągnąłem ją do siebie. Tego właśnie było mi trzeba.

Reese ruszyła w stronę domu, a ja wyjąłem z pikapa jej walizkę. Przez chwilę patrzyłem, jak wchodzi do mojego domu, który wkrótce miał stać naszym wspólnym. Jej obecność sprawiała, że wszystko stawało się odmienione. Wniosła w moje życie ciepło i słoneczny blask.

Obejrzała się przez ramię i uśmiechnęła do mnie.

– Idziesz?

– Podziwiałem tylko widok – odparłem z uśmiechem i dołączyłem do niej pośpiesznie.

Kiedy tylko przestąpiłem próg, postawiłem walizkę na podłodze i chwyciłem Reese w ramiona. Pisnęła zaskoczona, kiedy wziąłem ją na ręce i zaniosłem na kanapę. Usiadłem na zniszczonej skórze, sadzając sobie Reese na kolanach, a ona mocno objęła mnie za szyję.

– Witaj w domu – powiedziałem i zamknąłem jej usta pocałunkiem.

Facet we mnie chciał rozebrać ją do naga i pieprzyć opartą o drzwi. Ale mężczyzna, który znał jej potrzeby, zamierzał najpierw ją przytulić i trochę pokochać. Nigdy nie chciałem, żeby pomyślała, że dla mnie to tylko seks. Zakochałem się w niej, zanim jeszcze uprawialiśmy seks. Była zbyt cenna, żeby ją traktować po prostu jak niezłą dupę… chociaż jej dupeczka była boska.

Reese zdjęła mi kapelusz i rzuciła go na kanapę, po czym zanurzyła palce w moich włosach. Jej pocałunki były niczym ciepły miód i byłem całkiem pewien, że mógłbym całować się z nią w nieskończoność.

Miękkie krągłości w moich dłoniach i te anielskie usta to było więcej, niż kiedykolwiek sobie wyobrażałem. Reese była dla mnie czymś więcej, niż sobie kiedykolwiek wyobrażałem.

Jej miękkie wargi musnęły mój zarośnięty podbródek, gdy obsypywała pocałunkami całą moją twarz.

– Nie ogoliłeś się – wyszeptała.

– Nie spodziewałem się ciebie.

– Podobasz mi się taki. Jesteś seksowny – mruknęła i jej usta znów zetknęły się z moimi.

– Podrapię twoją delikatną skórę – odparłem, po czym pogłębiłem pocałunek i zatopiłem się w jej słodyczy. Wsunąłem ręce pod jej koszulkę, żeby dotknąć rozgrzanej skóry, a Reese zadrżała w moich ramionach.

– Możesz mnie trochę podrapać. Skoro to będziesz ty – powiedziała, przekręcając się na moich kolanach tak, żeby usiąść na mnie okrakiem. Ciemne włosy rozsypały jej się na ramionach i posłała mi nieśmiały seksowny uśmieszek, od którego krew zaczęła szybciej krążyć mi w żyłach.

Ująłem jej twarz w dłonie i pogładziłem policzki kciukami.

– Za nic nie mógłbym uszkodzić tej skóry. To byłoby tragiczne.

Zarumieniła się i pochyliła do przodu, wciskając twarz w moje dłonie.

– Potrzebuję cię – wyszeptała. Błysk podniecenia w jej oczach był właśnie tym, czego potrzebowałem.

– Podnieś ręce. – Bez wahania zrobiła to, o co prosiłem. Ostrożnie zdjąłem jej koszulkę i położyłem między nami. Widząc ją w staniku, znowu poczułem się jak nastolatek, który po raz pierwszy widzi cycki. Cholera, tęskniłem za nimi.

– Chcę je włożyć do ust, ale muszę się najpierw ogolić – powiedziałem, nie mogąc przestać napawać się ich widokiem.

– Proszę, Mase. Chcę poczuć twój zarost na skórze. Uwielbiam to. Naprawdę.

Doprowadzała mnie do szaleństwa. Je też chciałem zobaczyć ślady mojego zarostu na jej skórze. Miałem wyrzuty, że chcę zrobić jej jakąkolwiek krzywdę, ale kiedy słyszałem, jak mnie błaga, trudno mi było to zignorować.

Rozpiąłem jej stanik. Serce mi waliło, gdy obie jej pełne piersi zostały uwolnione. Te cudowne twarde sutki potrzebowały mnie tak bardzo, jak ja ich.

Cholera! Schyliłem głowę i włożyłem jeden sutek do ust, obracając go na języku. Westchnienia i jęki Reese, ciągnącej mnie mocno za włosy, wywołały u mnie skok adrenaliny. Miałem ochotę przygryźć jej sutek i usłyszeć, jak krzyczy z rozkoszy. Ale nie mogłem. Nigdy nie chciałem jej przestraszyć ani skrzywdzić. Pragnąłem, żeby zawsze czuła się bezpieczna i kochana w moich ramionach.

– Chcę, żebyś zdjął koszulkę – powiedziała, pojękując cicho.

Zrobiłbym wszystko, czego chciała. Wypuściłem z ust jej sutek i ściągnąłem koszulkę w rekordowym czasie. W ciągu kilku sekund moje usta wróciły tam, gdzie chciały być. Paznokcie Reese delikatnie wędrowały po mojej piersi, a jej dłonie nakryły moje mięśnie piersiowe. Pochyliła się i wyszeptała moje imię w taki sposób, że poczułem się jak król.

Kiedyś bała się tego. Świadomość, że ufała mi, pozwalała mi się kochać i sprawiać sobie przyjemność, ciągle była dla mnie świętem. Dawno temu została skrzywdzona, a ja zamierzałem dopilnować, by już nigdy nie czuła się zbrukana. Chciałem ją chronić przed wszelkim złem. Przy mnie zawsze będzie bezpieczna.

Zaczęła kołysać biodrami, a ja z trudem powstrzymałem bolesny grymas. Fiut omal nie wyskoczył mi ze spodni. Ucisk suwaka powodował towarzyszący przyjemności ból.

Puściłem jej sutek, chcąc znów zagarnąć jej usta i sycić się jej słodyczą. Kiedy zakwiliła, przerwałem pocałunek i przyłożyłem czoło do jej czoła.

– Może zdejmiesz dżinsy? – zaproponowałem, chcąc dotykać więcej jej ciała.

– Ty też zdejmij swoje – odparła z uśmieszkiem, po czym zsunęła się z moich kolan i wstała.

Patrzyłem, jak rozpina dżinsy i zsuwa je powoli, kołysząc biodrami. Byłem jak zahipnotyzowany. Spod spodu wyłoniły się czarne satynowe majteczki, a ucisk suwaka stał się jeszcze silniejszy. Sięgnąłem do swoich dżinsów i rozpiąłem je, żeby choć trochę sobie ulżyć. Nie odrywałem jednak przy tym wzroku od Reese. Całkiem zsunęła dżinsy i odrzuciła je na bok.

– Majtki – powiedziałem, ale przypominało to raczej charkot.

Jej twarz oblał rumieniec, a w oczach pojawił się błysk pożądania i szybko ściągnęła majtki. Była teraz kompletnie naga. Chciałem trzymać ją taką w ramionach do końca świata.

– Ty nie zdjąłeś dżinsów – stwierdziła, spoglądając na moje bokserki, które były teraz na widoku.

– Zacząłem, ale mnie zdekoncentrowałaś.

– W takim razie wstań, to ci pomogę – odparła z szelmowskim uśmiechem.

Przysięgam, że skoczyłbym ze skały, gdyby mnie o to poprosiła. Ten uśmiech mógł mnie skłonić do wszystkiego.

Reese

Mase wstał, a mój wzrok padł na jego umięśniony brzuch, tak twardy, że ręce same mi się do niego wyciągały.

– Wszystko, co zechcesz – powiedział, patrząc na mnie tak, jakbym była całym jego światem.

To był Mase, jakiego znałam. Mężczyzna, któremu ufałam. I wiedziałam, że nigdy mnie nie skrzywdzi. Ogarnęło mnie poczucie winy, że wcześniej w niego wątpiłam. Nigdy przedtem nie byłam z nikim w bezpiecznej i pewnej relacji, więc nie bardzo wiedziałam, na czym polega zaufanie. To się zmieniło dopiero niedawno.

Pokonałam tę niewielką przestrzeń, która nas dzieliła, zaczęłam mu ściągać rozpięte już dżinsy i dopiero wtedy zorientowałam się, że wciąż jest w kowbojkach. Uwielbiałam te jego kowbojki.

– Musisz je najpierw zdjąć – przypomniałam mu.

Uśmiechnął się, schylił i ściągnął z łatwością oba buty.

– Załatwione.

Sprawiał, że miałam poczucie, jakbym mogła poprosić go o cokolwiek, a on by to zrobił. To było wyzwalające i zawstydzające jednocześnie. Całkiem zdjęłam mu dżinsy, po drodze podziwiając jego muskularne uda i zgrabne łydki.

Podniosłam się, zerkając na jego bokserki. Policzki mnie paliły, kiedy ich dotknęłam i delikatnie zaczęłam zsuwać je w dół. Słyszałam urywany oddech Mase’a i przeszedł mnie dreszcz. Podniecało go, kiedy byłam blisko niego, a zwłaszcza blisko jego penisa. Na mnie też to silnie działało. Wiedząc, że lubi, jeśli się nie śpieszę, zatrzymałam się i spojrzałam na jego twarz, kiedy opuściłam mu bokserki na tyle, by go obnażyć. W jego oczach płonął ogień pożądania.

Pochyliłam się i pocałowałam nabrzmiały czerwony czubek jego penisa.

– Cholera, kotku – jęknął.

Lubiłam to. Nie, uwielbiałam.

Ściągnęłam mu bokserki do samego dołu, po czym wstałam, dotknęłam jego brzucha i powiodłam dłońmi w górę na jego pierś.

Oparł ręce na moich biodrach.

– Zaniosę cię do łóżka – powiedział, przyciągając mnie do siebie.

– Okej – wyszeptałam.

Podniósł mnie i zaniósł do sypialni, przyciskając mnie mocno do swojej piersi, a ja oplotłam go w pasie nogami. Jego usta przylgnęły do moich w namiętnym pocałunku, po czym położył mnie delikatnie na swoim wielkim łóżku.

Patrzyłam na niego, rozchylając nogi i wyciągając do niego ręce. Chciałam poczuć go na sobie. Pragnęłam, żeby mnie dopełnił. Mase natychmiast padł w moje ramiona.

– Kocham cię – powiedział żarliwie, całując mnie w szyję. – Kocham cię tak bardzo, że tracę oddech. Jesteś moim sercem, Reese. Moim życiem.

Całował mnie wzdłuż szyi, aż zaczął skubać wargami mój obojczyk.

– Mase – jęknęłam, unosząc biodra. Chciałam więcej. Chciałam poczuć go w sobie. Chciałam, żeby mnie wypełnił.

Wsunął mi dłoń między nogi, a jego palec wślizgnął się we mnie.

– Jaka mokra. Cholera – jęknął. Włożył do ust ten sam palec i ssał go, po czym obniżył się nade mną, aż poczułam koniuszek jego penisa napierający na mnie.

Tego właśnie potrzebowałam. Takiego połączenia.

Powoli zanurzył się we mnie, rozpychając mnie swoim rozmiarem. Mięśnie ramion napięły mu się i mocno zacisnął powieki. Przyglądałam się jego pięknej twarzy. Jego zaciśniętym szczękom i żyle wybrzuszającej się na szyi. To wszystko sprawiało, że mruczałam z rozkoszy.

Kiedy wreszcie wszedł we mnie głęboko, otworzył oczy i napotkał mój wzrok. W jego spojrzeniu było tyle uczucia, że łzy napłynęły mi do oczu. Nie musiał mi mówić, co do mnie czuje – widziałam to. Odsłonił się przede mną w tamtej chwili i wiedziałam już wszystko.

– Opleć mnie nogami – polecił chrapliwym szeptem, kładąc się na mnie jeszcze niżej. Jego usta musnęły mi ucho. Zrobiłam, o co prosił.

– Jak dobrze – wyszeptał.

Chwyciłam go za ramiona, gotowa, by zaczął poruszać się we mnie. Wiedziałam, że to będzie niesamowite – absolutnie niesamowite. Nie sposób było opisać to, co czułam, kochając się z Mase’em.

– Rozchyl nogi szeroko, kotku. Pozwól mi się kochać, aż zapomnisz, jak masz na imię.

Tymi słowami doprowadził mnie prawie na skraj orgazmu. Czy to w ogóle było możliwe? – Słodko, właśnie tak. Pozwól mi zrobić sobie dobrze. Chcę, żebyś sięgnęła nieba tak jak ja, kiedy jestem w tobie.

Chciałam go zapewnić, że jestem w niebie, że dobrze wiem, co on czuje, ale jego biodra kołysały się, a ja straciłam zdolność myślenia i oddychania, trzymając się go tylko z całej siły. Pojękiwał z rozkoszy, krzesząc we mnie iskry.

Kiedy pierwszy orgazm przetoczył się przeze mnie, przygarnął mnie do piersi, szepcząc, jaka jestem piękna i inne słodkie rzeczy, których dobrze nie pamiętam – te słowa i miarowy rytm jego bioder prowadziły mnie już do kolejnego orgazmu. Bardzo szybko. Ściskałam go mocno, trzymając się go, jakbym miała umrzeć.

Kiedy powalił mnie trzeci orgazm, Mase krzyknął, zawołał moje imię i jego ciałem też targnął orgazm. Przycisnął twarz do mojej szyi, z trudem łapiąc oddech.

Czując, jak rozpada się na mnie na kawałki, zaczęłam raz jeszcze drżeć z rozkoszy, po czym padliśmy oboje bez tchu, a nasze serca waliły dziko.

Odgłos pukania wdarł się w moje sny i zmusiłam się do otwarcia oczu. Rozejrzałam się w ciemności, czując ciepłe ciało Mase’a. Po tym, jak kochaliśmy się po raz trzeci, oboje zapadliśmy w twardy sen.

Mase westchnął i zamrugał z wysiłkiem.

– Co jest…? – spytał zaspanym głosem.

– Mase! – usłyszałam kobiecy głos. Rozpoznałam go. Należał do Aidy. – Otwórz! Przyniosłam jedzenie.

– Cholera – jęknął, wysuwając się z łóżka. Podszedł do szafy i wyjął z niej dżinsy i T-shirt. Kiedy odwrócił się do mnie, posłał mi łobuzerski uśmiech. – Głodna?

Byłam śpiąca, ale głodna też. Wyglądało na to, że przespaliśmy porę kolacji. Kiwnęłam głową.

– Przyniosę twoją walizkę. Ubierz się spokojnie, a ja przygotuję jedzenie – powiedział, schylając się, żeby pocałować mnie w usta.

Kiedy wyszedł, leżałam otulona kocem, który pachniał Mase’em.

Po chwili, kiedy Mase otworzył frontowe drzwi, głos Aidy wypełnił cały dom.

– Co tak długo? Przyniosłam ci jedzenie. Mógłbyś okazać trochę wdzięczności.

– Dzięki – rzucił bezbarwnym głosem.

– Dokąd idziesz?

– Zanieść Reese jej walizkę – odparł i zaraz usłyszałam jego kroki zbliżające się do sypialni.

– Jezu, Mase. Mogłeś przynajmniej pozbierać jej bieliznę, zanim mnie wpuściłeś – zawołała Aida rozdrażnionym tonem. Nie lubiła mnie. To nie była tylko moja wyobraźnia.

Mase nic nie odpowiedział. Kiedy otworzył drzwi, przewrócił oczami i uśmiechnął się do mnie. Pod pachą niósł ubrania, które zrzuciliśmy z siebie w pośpiechu, w drugiej ręce trzymał moją walizkę.

– Nie zwracaj na nią uwagi.

Cisnął nasze ubrania na krzesło i mrugnął do mnie.

– Ubierz się i chodź coś zjeść.

Kiedy znów wyszedł, usiadłam na łóżku, zdenerwowana przed kolejną konfrontacją z Aidą.

Nie chciałam, żeby kuzynka Mase’a mnie nie lubiła, obawiałam się jednak, że nie mam na to żadnego wpływu.

Mase

Mama przysłała dość jedzenia, żeby wykarmić całą armię. Wyjąłem z szafki dwa talerze.

– Przekaż mamie, że bardzo dziękuję. Reese pewnie umiera z głodu.

Aida stała po drugiej stronie blatu, trzymając rękę na biodrze.

– Wyjąłeś tylko dwa talerze. Reese nie zje z nami?

Z nami? Cholera!

Aida nie zamierzała sobie pójść. Nie chodziło o to, że nie lubiłem spędzać z nią czasu, kiedy przyjeżdżała z wizytą, ale akurat teraz nie chciałem, żeby nam towarzyszyła. Dopiero co odzyskałem Reese. Nie miałem ochoty jeszcze się nią z nikim dzielić.

– Och, uznałem, że już jadłaś.

Spojrzała na mnie z urazą.

– Nie, chciałam zjeść z tobą. Zawsze jemy razem kolację.

Cholera. Nie będzie łatwo.

Dostrzegłem jakiś ruch po drugiej stronie salonu. Podniosłem wzrok i zobaczyłem Reese stojącą tam w obciętych spodniach od dresu i T-shircie opinającym ponętnie jej ciało. Chciałem znaleźć się z nią sam na sam, ale skoro była tu Aida, nie mogłem ranić jej uczuć.

Uśmiechnąłem się do Reese.

– Chodź jeść. Zaraz coś ci nałożę na talerz.

Reese nerwowo zerknęła na Aidę, po czym znów przeniosła wzrok na mnie.

– To ona nie może sama sobie nałożyć? – spytała Aida opryskliwym tonem, który bardzo mi się nie podobał.

– Oczywiście, że może. Ale nie musi, skoro ja tu jestem.

Moja odpowiedź zirytowała chyba Aidę, ale nic już nie dodała. O co jej chodziło? Nic dziwnego, że Reese się denerwowała. Aida zwykle była promienna i pełna życia, ale nie dzisiaj. Pokazywała się Reese od najgorszej strony.

– Nie ma sprawy. Mogę sama to zrobić – powiedziała Reese, podchodząc do mnie. Wyraźnie starała się załagodzić sytuację. Znów była taka jak wtedy, kiedy ją poznałem. Niepewna siebie i nieśmiała. Nie zamierzałem pozwolić, żeby Aida znowu wywołała w niej ten stan.

– Zajmę się tym, kotku – zapewniłem ją.

Podeszła w stronę szafek.

– W takim razie przygotuję napoje. Aida, czego się napijesz? – zagadnęła.

Spojrzałem na Aidę, która wyglądała na jeszcze bardziej rozdrażnioną, zanim się zorientowała, że na nią patrzę. Kiedy napotkała mój wzrok, uśmiechnęła się.

– Poproszę mrożoną herbatę – odparła. Jej spojrzenie pozostało chmurne. Będę musiał porozmawiać z Aidą. Coś było z nią nie tak.

– Mama przysłała również herbatę – powiedziałem do Reese, przesuwając po blacie dzbanek z herbatą w jej stronę. – Ja też się napiję.

Reese uśmiechnęła się do mnie z wyraźną ulgą i zaczęła nalewać herbatę do trzech szklanek.

– Uwielbiam mrożoną herbatę twojej mamy – powiedziała.

A moja mama uwielbiała Reese. Dziwiłem się, że sama nie przyniosła nam jedzenia, tylko przysłała Aidę.

Podałem talerz Aidzie, po czym wziąłem talerz Reese i podszedłem do stołu, żeby go na nim położyć. Reese stawiała szklanki z herbatą przy każdym nakryciu. Przyciągnąłem ją do siebie i pocałowałem.

– Jedz dużo. Będziesz potrzebowała dużo energii – szepnąłem jej do ucha, a potem wróciłem po mój talerz.

Aida spojrzała na mnie spod zmarszczonych brwi.

– Musisz to robić w mojej obecności?

– Jestem u siebie, Aido. We własnym domu mogę robić, co mi się podoba. Jeśli to ci nie odpowiada, możesz zjeść u mamy. – Miałem już dość jej opryskliwości. Nigdy taka nie była. Nie miałem pojęcia, co w nią wstąpiło.

– To niegrzeczne – powiedziała z urazą.

– Jeśli będę miał ochotę pocałować Reese, po prostu to zrobię. Musisz się z tym pogodzić.

I nie czekając na jej odpowiedź, nałożyłem sobie na talerz kilka kawałków pieczonego kurczaka i bułeczkę, po czym wróciłem do stołu. Reese siedziała i wpatrywała się w swój talerz. Ręce złożyła na kolanach i wyglądała na nieco zagubioną.

– Nie jesz – stwierdziłem.

Uniosła ku mnie wzrok.

– Czekałam, aż do mnie dołączycie.

Aida usiadła po mojej drugiej stronie.

– To co, nadal wybieramy się jutro na tę aukcję bydła? Czekałam na to przez cały tydzień.

Cały czas patrzyłem na Reese.

– Wątpię. Nie wydaje mi się, żeby Reese miała ochotę wstawać tak wcześnie.

– Reese nie musi jechać – odparła Aida.

Naprawdę zaczynała mnie wkurzać.

– Dopiero wróciła do domu. Nie wybieram się nigdzie bez niej.

Poczułem na przedramieniu delikatny dotyk dłoni Reese.

– Jeśli musisz jechać na aukcję bydła, mogę wstać wcześnie. Nie chcę, żebyś przeze mnie nie zrobił czegoś, co powinieneś.

Bardzo się starała wszystko naprawić. Nie chciałem, żeby myślała, że musi to robić. To był jej dom. Tu przynależała.

– Jeśli czegoś nie robię, to dlatego, że chcę cię mieć tylko dla siebie. Jutro nie zamierzam nigdzie się stąd ruszać. Chcę być z tobą w domu sam na sam.

Reese zaczerwieniła się i uśmiechnęła nieznacznie, po czym spuściła wzrok na stojący przed nią talerz.

– Czy to znaczy, że na grilla do Stoutów też nie pójdziesz jutro wieczorem? Spodziewają się ciebie.

Stoutowie posiadali jedno z dwóch największych rancz w promieniu pięćdziesięciu mil. Drugie należało do mojej rodziny. Dorastałem z ich synem, Hawkinsem. Nie byliśmy bliskimi przyjaciółmi, ale obaj wiedzieliśmy, że kiedyś zajmiemy miejsce naszych ojców.

Spojrzałem na Reese.

– Masz ochotę na teksańskiego grilla?

Kiwnęła głową.

– Brzmi nieźle.

Mając Reese u mego boku i mogąc ją przedstawić mieszkańcom miasta, może jakoś zniosę tego grilla.

– To chyba straciłam partnera na jutrzejszy wieczór. Z kim teraz będę tańczyć? – zapytała Aida, wydymając wargi.

Była naprawdę nie do wytrzymania. Już miałem jakoś skomentować tę jej idiotyczną uwagę, kiedy nagle z brzękiem rzuciła widelec na talerz i wstała.

– Nie chcesz mnie tutaj. Tylko wam zawadzam. – Odwróciła się i ruszyła do drzwi.

Co, u diaska? Gdzie się podziała moja rozrywkowa kuzyneczka? Przemieniła się w złośnicę i beksę. To w ogóle nie było do niej podobne.

– Muszę z nią porozmawiać – powiedziałem do Reese. – Naprawdę nie wiem, co w nią wstąpiło.

Reese skinęła głową i posłała mi nie do końca chyba szczery uśmiech. Martwiło mnie to. Musiałem rozmówić się z Aidą, żeby przestała denerwować Reese.

Wyszedłem za Aidą z domu i znalazłem ją przy jej pikapie zalaną łzami.

– Co się z tobą dzieje? – spytałem, schodząc po schodkach w jej stronę.

Podniosła ku mnie zapłakaną twarz.

– Nie wiem… ona… w ogóle nie masz dla mnie czasu, kiedy ona tu jest.

– Aida, nie możesz z nią rywalizować o mój czas. Moje życie i moja przyszłość w całości należą do Reese. Ona jest częścią mnie. Jesteśmy związani na zawsze. Myślałem, że będziesz się cieszyć moim szczęściem, a ty prawie nie zamieniłaś z Reese słowa. Chcę, żebyście zostały przyjaciółkami. Jesteśmy rodziną, a Reese też niebawem do niej wejdzie.

Aida otarła oczy i pociągnęła nosem.

– Więc już nigdy nie będziemy mogli nic razem zrobić tylko we dwoje?

Usiłowałem zrozumieć, dlaczego ona płacze. Zawsze poświęcałem Aidzie całą moją uwagę, gdy przyjeżdżała z wizytą. Kiedy dorastaliśmy, nie zdarzało się to często, ale jeśli już, zawsze traktowałem ją tak, jak moją młodszą siostrę Harlow. Ale teraz wiele spraw się zmieniło, byliśmy już dorośli. Aida nie była już tamtą małą dziewczynką. Nie musiałem już pozwalać, żeby wszędzie za mną chodziła, i nie musiałem już jej zabawiać w każdej sekundzie jej pobytu.

– Gdybyś tylko dała Reese szansę, wiem, że byś ją pokochała. Ją bardzo łatwo pokochać. Wszyscy, którzy ją poznają, kochają ją. Możemy robić różne rzeczy wszyscy razem. Nie odcinam cię od mojego życia, ale musisz zrozumieć, że to Reese jest teraz moim życiem.

Aida pociągnęła nosem i westchnęła.

– Nie będziesz miał już dla mnie czasu.

Miała rację. Nie będę mógł wszystkiego rzucić i towarzyszyć jej wszędzie, gdzie tylko chciała.

– Jesteśmy dorośli, Aido. Nie jesteśmy już dziećmi. Przestałem być singlem, który ma czas na wszystko, na co tylko przyjdzie ci ochota. Te czasy się skończyły.

Kiwnęła głową, a jej łzy najwyraźniej wreszcie się wyczerpały.

– W porządku. Z tym mogę się pogodzić. Ale czy mógłbyś przynajmniej mnie nie ignorować?

– Nie ignoruję cię.

Aida dała się chyba przekonać i zaczęła otwierać drzwi pikapa. Wyciągnąłem rękę i przytrzymałem jej drzwi. Wsiadła do środka.

– Następnym razem bądź miła dla Reese, dobrze? – powiedziałem jeszcze, zanim zamknąłem za nią drzwi wozu i zawróciłem do domu, do mojej dziewczyny.

Reese

Sama dokończyłam kolację, po czym zebrałam ze stołu mój talerz i talerz Aidy, i poszłam do sypialni. Nie byłam pewna, kiedy Mase wróci i starałam się nie zamartwiać postawą Aidy wobec mnie. Dotychczas poznałam tylko najbliższą rodzinę Mase’a. Jak to wpłynie na nasz związek, jeśli jego kuzynka będzie mnie nienawidzić? Bo byłam pewna, że tak właśnie było, chociaż nie bardzo wiedziałam, jak temu zaradzić. Harlow była taka słodka i od razu mnie zaakceptowała, a była jego siostrą. Zdobycie sympatii jego kuzynki powinno być łatwiejsze.

Poczułam się lepiej, czując na skórze gorący strumień wody, kiedy weszłam pod prysznic. W momencie kiedy zamykałam drzwi kabiny, usłyszałam, że Mase mnie woła.

Zaczęłam otwierać drzwi, żeby mu coś odkrzyknąć, ale wtedy pojawił się w progu łazienki. Podszedł prosto do mnie i zobaczyłam przez szybę, że wodzi wzrokiem po moim ciele, jakbym to ja była jego kolacją, a nie to, co zostawiłam dla niego na stole.

Odsunął drzwi kabiny i spotkaliśmy się wzrokiem, po czym zaczął ściągać ubranie.

– Zostawiłam ci jedzenie na stole – powiedziałam, patrząc, jak zdejmuje dżinsy i bokserki.

– Nie mogę jeść, wiedząc, że jesteś naga i mokra pod moim prysznicem – odparł, wchodząc do mnie pod gorący strumień.

– Bardzo mało zjadłeś – powiedziałam bez tchu.

Uśmiechnął się łobuzersko.

– Odwróć się, Reese. Oprzyj ręce o ścianę kabiny. Chcę pocałować moje miejsce.

Tym jego miejscem był pieprzyk pod moim lewym pośladkiem. Miał na jego punkcie obsesję. A kiedy ogarniał go frywolny nastrój, to miejsce całował jako pierwsze.

Moje ciało drżało na myśl o tym, co nastąpi za chwilę. Odwróciłam się i zaparłam rękami o ścianę, wypinając pupę w jego stronę.

Palcem raz po raz pocierał mój pieprzyk.

– Uwielbiam go. Doprowadza mnie, cholera, do szaleństwa – powiedział, całując mnie w plecy i schodząc niżej na pupę, aż zaczął lizać i całować ten pieprzyk.

– Mój pieprzyk – mamrotał z ustami tuż przy mojej skórze.

Kolana ugięły się pode mną, cała dygotałam.

– Rozchyl nogi – zażądał, a ton jego głosu sprawił, że w środku zadrżałam z pożądania. Rozsunęłam nogi, mając nadzieję, że nie zwalę się na ziemię.

– Moja cipka – powiedział, po czym zaczął smakować mnie tam językiem.

Byłam jego. Cała należałam do Mase’a Colta Manninga. Wykrzyknęłam jego imię, gdy zaczął pieścić moją łechtaczkę.

– Bądź grzeczna, kotku. To mój deser.

– Mase – zakwiliłam, niepewna, czy zdołam dłużej ustać na nogach.

– Tak, kotku? – Jego ciepły oddech owiewał moje czułe miejsce i pulsowanie jeszcze się tam nasiliło.

– Nie mogę… stać – wydusiłam, czując, że nogi odmawiają mi posłuszeństwa.

Chwycił mnie w pasie, podnosząc i odwracając do siebie przodem.

– Trzymam cię – powiedział, po czym schylił się, chwycił jedną z moich nóg i zarzucił ją sobie na ramię.

Kiedy zobaczyłam Mase’a klęczącego przede mną w ten sposób, wyrwał mi się kolejny jęk.

– Pozwól mi się kochać – powiedział zapalczywie, po czym ukrył twarz między moimi nogami.

Złapałam go za ramiona i krzyknęłam, kiedy przeniósł mnie do królestwa rozkoszy.

Zamrugałam powiekami, czując pod plecami miękkie łóżko. Spojrzałam w górę na Mase’a. Ciało miał suche, ale włosy nadal wilgotne. Przekorny uśmieszek na jego twarzy sprawił, że nabrałam bolesnej ochoty na więcej, chociaż nie byłam pewna, czy zdołałabym to znieść.

Odchylił przykrycie, po czym położył się obok mnie i nakrył nas oboje.

– Cieszę się, że jesteś z powrotem – powiedział, przytulając mnie. – To musiał być naprawdę piekielny orgazm.

Zmarszczyłam czoło.

– Był… ale… – Nie mogłam sobie przypomnieć, co stało się potem. Rozpadłam się na miliony kawałków, a Mase cały czas wodził po mnie językiem, aż nie mogłam już tego dłużej wytrzymać. Błagałam go i z trudem łapałam powietrze, a potem… pustka.

– Albo jesteś wyczerpana, albo jestem taki cholernie dobry – powiedział, wyraźnie zadowolony z siebie.

– Co się stało? – spytałam wreszcie.

Mase pochylił głowę i pocałował mnie w czoło.

– Wykrzyknęłaś moje imię i zemdlałaś od orgazmu. To było niesamowite.

– O, mój Boże – wyszeptałam. – Nie wiedziałam, że to w ogóle możliwe.

– Ja też nie – odparł, wciąż uśmiechnięty.

– W ogóle nie przestawałeś i…

– Smakujesz jak cynamonowa bułeczka, a kiedy masz orgazm, jak słodka śmietanka. Nie mogłem przestać. To było takie cholernie cudowne.

Ukryłam twarz w jego piersi. Byłam zażenowana i szczęśliwa jednocześnie.

Zachichotał i mocniej mnie przytulił.

– Mówiłem ci, że ta twoja cipka całkiem mną zawładnie.

Wtuliłam się w niego, wdychając jego zapach.

– Śpij, kotku. Jesteś wyczerpana. Musisz trochę odpocząć.

– Kocham cię – powiedziałam, przechylając głowę, żeby na niego spojrzeć.

– A to sprawia, że jestem najszczęśliwszym facetem na świecie.

Kiedy patrzył na mnie, robiło mi się ciepło, w środku i na zewnątrz. Położyłam głowę na jego piersi i pogrążyłam się we śnie.

Mase

Następnego dnia odkryłem, że Aida i ja będziemy jedynymi Coltami na imprezie u Stoutów. Ojczym musiał jechać w interesach do Austin, a mama postanowiła mu towarzyszyć. Zadzwoniła do mnie z prośbą, żebyśmy zabrali Aidę ze sobą. Nie chciała, żeby jechała tam sama. Nie byłem pewien, czy Aida będzie już miła dla Reese, ale i tak zaproponowałem, żeby zabrała się z nami.

Po tym, jak po śniadaniu kochałem się z Reese na kuchennym stole, a potem znowu na kanapie, kiedy mieliśmy oglądać film, a potem jeszcze na łóżku, kiedy Reese poszła się zdrzemnąć, moja dziewczyna naprawdę potrzebowała odpoczynku. Obudziłem ją przed godziną, żeby zdążyła przygotować się do wyjścia.

Usłyszałem pukanie do drzwi, a kiedy je otworzyłem, zobaczyłem uśmiechniętą Aidę. Miała na sobie czerwoną sukienkę, która chyba kosztowała zbyt dużo, i szpilki, co tak naprawdę nie było strojem nieodpowiednim na tego rodzaju imprezę. Stoutowie byli niewiarygodnie bogaci i obracali się w elitarnych kręgach. Z ulgą stwierdziłem, że Aida wygląda na radosną i ma wyraźnie lepszy humor.

– Reese powinna być gotowa za kilka minut – powiedziałem, wpuszczając ją do środka.

Z chwilą gdy wypowiedziałem te słowa, drzwi sypialni otworzyły się, a ja odwróciłem się i zobaczyłem, że Reese wychodzi przez nie ubrana w krótką dżinsową spódniczkę i kowbojki. Ale przede wszystkim spostrzegłem jej nogi. Jasna cholera, były naprawdę na widoku. M o j e. Faceci nie będą mogli oderwać od nich wzroku.

Uniosłem wzrok i przekonałem się, że Reese ma na sobie także śliczną białą bluzeczkę wiązaną w pasie. Biel materiału podkreślała jej delikatną opaleniznę. Napotkałem jej wzrok i zaparło mi dech. Długie ciemne włosy upięła z boku i przerzuciła przez ramię. Jak zwykle miała bardzo oszczędny makijaż. Nie będę w stanie spuścić jej z oczu przez cały wieczór.

– Wyglądasz cudownie, kotku. Może powinniśmy raczej zostać w domu – powiedziałem, rozważając poważnie tę możliwość.

Reese rozpromieniła się i uśmiechnęła z zadowoleniem.

– No tak… myślę, że dżins jakoś ujdzie – stwierdziła Aida z wahaniem.

Reese natychmiast spochmurniała i zmarszczyła brwi z niepokojem. Wiedziałem, że jej garderoba była bardzo skromna. Nie miała designerskich ubrań, jak inne kobiety, które będą na tej imprezie, ale i tak żadna z nich nie mogła się równać z Reese, choćby nie wiem, jak drogie suknie włożyły.

– Myślałam, że idziemy na grilla. Mogę znaleźć coś bardziej eleganckiego. Nie wiedziałam…

– Wyglądasz doskonale. Tak doskonale, że przez cały wieczór nie odejdę od ciebie na krok – zapewniłem ją.

Reese zerkała to na Aidę, to na mnie, nadal niepewna.

– On ma rację. Tak może być. Musimy jechać, bo inaczej spóźnimy się bardziej, niż dopuszcza dobry ton – stwierdziła Aida stojąca obok mnie.

Podszedłem do Reese i przyciągnąłem ją do siebie.

– Wyglądasz oszałamiająco pięknie, przysięgam.

Objąłem ją w pasie i poprowadziłem do drzwi.

Aida z wymuszonym uśmiechem odwróciła się do wyjścia.

– Ona wygląda tak ładnie. Powinnam znaleźć coś bardziej eleganckiego. Mam buty na obcasach – powiedziała Reese.

– Nie trzeba. Aida przesadnie się wystroiła – powiedziałem.

Reese nie odprężyła się jednak, jakby nie dowierzała moim słowom.

Aida podeszła do mojego pikapa od strony pasażera, otworzyła drzwi i pierwsza wsiadła do środka. Zamarłem na chwilę, po czym podprowadziłem Reese do drzwi od strony kierowcy i pomogłem jej wejść do szoferki, tak żeby mogła siedzieć pośrodku, obok mnie. Nie chciałem ranić uczuć Aidy, prosząc ją, żeby wysiadła i pozwoliła Reese wsiąść jako pierwszej. Sam wszedłem do wozu za Reese i usadowiłem się za kierownicą.

– Nie będę mogła dosięgnąć radia – stwierdziła Aida z wyraźną irytacją.

Nie sądziłem, że celowo chciała usiąść pomiędzy Reese a mną, ale pewności nie miałem.

– I dobrze – odparłem. Nigdy nie lubiłem, jak Aida majstrowała przy radiu.

Kiedy już zmierzaliśmy w stronę głównej drogi, położyłem dłoń na nagim udzie Reese i ścisnąłem je. Miałem wrażenie, że pod wpływem tego drobnego gestu trochę się rozluźniła.

– Kto będzie na tej imprezie? Tylko ludzie z okolicy? – spytała Reese.

– Wszyscy, z którymi Stoutowie robią interesy. Bankierzy, prawnicy, ranczerzy, a także współpracownicy z ich sieci restauracji. Przylatują z całych Stanów – oznajmiła Aida bardzo zadowolona z siebie.

Reese znowu zesztywniała.

– Przez to twoje gadanie Stoutowie wydają się ważniejsi, niż są – zwróciłem się do Aidy, rzucając jej zirytowane spojrzenie.

Aida wzruszyła ramionami.

– Dla tych spośród nas, którzy nie mają za ojców legendarnych rockmanów, są bardzo ważni.

– Mój ojciec jest ranczerem – odparłem, niezadowolony z faktu, że przywołała Kira. Rzadko rozmawiałem o moim biologicznym ojcu. Nie był częścią mojego życia. Wychowywał mnie ojczym. Jedynym ogniwem łączącym mnie z Kirem była Harlow. W życiu mojej przyrodniej siostry uczestniczył w znacznie większym stopniu.

– Mów, co chcesz, Mase. Masz sławę we krwi. Pogódź się z tym – powiedziała Aida ze złośliwym uśmieszkiem.

Reese nerwowo wygładziła spódniczkę. Coraz bardziej się przejmowała tym cholernym grillem. Najchętniej dałbym sobie spokój z całą tą imprezą. Nie chciałem jej zmuszać do robienia niczego, co ją stresowało.

– Możemy wrócić do domu. Powiedz tylko słowo – zwróciłem się do niej, znowu ściskając jej udo.

– Co? Nie, nie możemy! Nie zamierzam przegapić takiej imprezy – zaprotestowała Aida piskliwie.

– Chcę jechać – powiedziała Reese, przysuwając się do mnie.

– Jeśli w którymś momencie zdecydujesz, że chcesz wracać do domu, po prostu mi powiedz. Podrzucę tylko Aidę na miejsce. – Zignorowałem piorunujące spojrzenie, które posłała mi Aida.

Reese nic już nie powiedziała, przytuliła się tylko do mojego boku jeszcze mocniej.

Wielka żelazna brama była otwarta, a wjazdu strzegło paru potężnych mężczyzn w garniturach. Zatrzymałem wóz i opuściłem szybę.

– Nazwisko? – spytał jeden z mężczyzn.

– Mase Colt – odparłem, pomijając drugi człon mojego nazwiska. Tutaj większość ludzi znała mnie po prostu jako Colta, nie Colta Manninga.

Strażnik kiwnął głową.

– Witam, panie Colt. Może pan wjechać.

Jechałem podjazdem z kosztownej kostki, aż dotarliśmy pod dwupiętrowy dom, większy od przeciętnych domów w tym rejonie. Przy wejściu czekał parkingowy, ale nie zamierzałem pozwolić, żeby jakiś dzieciak w smokingu parkował mojego pikapa.

Chłopak podszedł do mnie ze sztucznym uśmiechem przyklejonym do twarzy.

– Mogę sam zaparkować własny wóz – poinformowałem go.

Wyraźnie się zmieszał.

– Och, no, dobrze, parking jest tam… ale to kawałek drogi. – Wskazał teren na lewo od domu, gdzie stało już kilka samochodów.

– Dzięki – odparłem, po czym spojrzałem na Reese i Aidę.

– Możecie wysiąść tutaj, żebyście nie musiały iść piechotą.

Reese chwyciła mnie za łokieć.

– Zostanę z tobą. Mogę przejść się kawałek.

Aida przewróciła oczami i sięgnęła do klamki.

– Ja wysiadam.

Parkingowy rzucił się, żeby otworzyć jej drzwi i pomógł jej wysiąść. Jak tylko je zamknął, pojechałem na parking. Nigdy nie lubiłem zostawiać kluczyków komuś obcemu. Facet może chyba, cholera, sam zaparkować swój wóz.

.

.

.

…(fragment)…

Całość dostępna w wersji pełnej