AGNIESZKA KOROL

LEKSYKON SMOKÓW,

czyli poradnik dla początkujących smokolubów

Oficyna Wydawnicza RW2010 Poznań 2013

Redakcja Joanna Ślużyńska

Korekta Joanna Pakuza

Redakcja techniczna zespół RW2010

Copyright © Agnieszka Korol 2013

Okładka i ilustracje Copyright © Jolanta Jaworska 2013

Copyright © for the Polish edition by RW2010, 2013

e-wydanie I

ISBN 978-83-7949-046-2

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie całości albo fragmentu – z wyjątkiem cytatów w artykułach i recenzjach – możliwe jest tylko za zgodą wydawcy.

Aby powstała ta książka, nie wycięto ani jednego drzewa.

Oficyna wydawnicza RW2010

Dział handlowy: marketing@rw2010.pl

Zapraszamy do naszego serwisu: www.rw2010.pl

Wstęp

Wiem, trudno wierzyć czarodziejom,

Którzy w uporze i przekorze,

W ciągłej umysłu pokrętności,

Bez sensu i bez znajomości

Prawideł wiedzy doskonałej

Przy swoich smokach będą trwali.

Będą Ci udowadniać w szale,

Że smoki to nie bajki wcale

Lecz istniejące dziś istoty,

Które wprawiają nas w kłopoty.

Wystarczy trochę się rozejrzeć,

A już je widzisz, bo są wszędzie.

Każdy je spotka na swej drodze,

W lesie, w pieczarze, również w wodzie.

W powietrzu, w zamku, na straganie,

W norce dla myszy czy wigwamie.

Na to spotkanie się przygotuj,

Ze smokiem na spotkanie gotuj.

Dokładnie studiuj charaktery,

Który smok miły jest i szczery,

Który podstępny i złośliwy,

Smutny, wesoły czy fałszywy.

To tylko wstępna jest książeczka

Dla Ciebie, jeśli masz coś z dziecka.

Resztę to życie Ci podpowie.

Czytaj leksykon ten na zdrowie.

Smok Przekora

Robi zawsze wszystko na opak.

Jeżeli jakieś stworzenie poprosi go na przykład o podpalenie ogniska – zaleje drewno wodą. Jeżeli panuje moda na grzywkę – nosi kok, zamiast uczyć się w młodości – pobiera nauki dopiero w wieku co najmniej tysiąca lat. Do babci mówi – „wnuczko”, do wnuczka – „dziadku”, do mamy – „tato”, do brata – „siostro”, do wroga – „przyjacielu” i tak dalej.

Takie zachowanie jest bardzo mylące dla nieprzyzwyczajonego osobnika i prowadzi do całej serii pomyłek.

Smok przekora jest jednocześnie bardzo naiwny i łatwo można go przechytrzyć. Jeżeli nierozważnie spotkasz na swej drodze smoka przekorę – powiedz mu:

– Zjedz mnie!

Wówczas smok z przekory tego nie zrobi. Inny smok zapewne chętnie to uczyni (wynika to z ogólnie dobrych manier tych stworów).

Smok Złośliwy

To dość niesympatyczna odmiana smoków. Często wykradają piękne księżniczki i porzucają je w różnych dziwnych miejscach.

Na przykład niejaki Złosmok podrzucił księżniczkę Pruderyjkę w willi znanego podrywacza i wszetecznika wszech czasów – Casanovy. Ten jednak, wskutek podeszłego wieku, zadowolił się jedynie nagrodą pieniężną od księcia – ojca Pruderyjki. To bardzo rozzłościło Złosmoka, który ponownie próbował porwać księżniczkę. Odważny rycerz Bez Imienia swym straszliwym mieczem uciął mu łeb. Smok uciekł w wielkim popłochu, ponieważ pozostały mu już tylko dwie głowy.

Za dzielność rycerz otrzymał imię Pogromcy Złosmoka i rękę Pruderyjki, a miecz nazwę Miecza Prozłoczego. Ów miecz przechodził później z ojca na syna i z matki na córkę, wzbudzając respekt wśród okolicznych smoków.

Innym znanym smokiem złośliwym był potwór, zwany popularnie Przesmokiem. Wpadał on bowiem do komnat bogaczy oraz władców i wyjadał im wszystkie smakołyki. Oszczędzał natomiast biedaków, ale tylko dlatego, że ich strawa mu nie smakowała.

Jego wybryki odbiły się głośnym echem w całej krainie Kapacapcji i ściągnęły wielu sławnych rycerzy do zamku króla Łakomczucha, który postanowił zgładzić Przesmoka. W tym celu kazał przyrządzić ucztę złożoną z przepysznych dań ze środkiem usypiającym. Uśpiony Przesmok padłby łatwym łupem, gdyby nie pewien zaprzyjaźniony z nim krasnoludek, zwany popularnie Czerwoną Czapeczką.

Kiedy Przesmok zasnął, krasnoludek przypomniał sobie bajkę o śpiącej królewnie. W zastępstwie dzielnego królewicza Czerwona Czapeczka ucałował śpiącego smoka w nos. Wtedy Przesmok obudził się i od tej pory żyli razem długo i szczęśliwie.

Smok Pustynny

Podobnie jak wielbłąd posiada garby w ilości od trzech do ośmiu. Skrzydła natomiast ma w zaniku.

Smoki pustynne nie są groźne, gdyż żywią się wyłącznie piaskiem i fatamorganą. Są przyjacielsko nastawione do wszystkich stworzeń, dlatego ludzie, elfy czy też krasnoludki chętnie korzystają z ich usług transportowych. Za opłatę służą bajki, których słuchają z zamiłowaniem.

Jeżeli pragniesz przeprawić się bez kłopotu przez pustynię, nie ustawaj w bajaniu smokowi pustynnemu.

Oficyna wydawnicza RW2010 proponuje: