REDAKCJA: Paweł Uklejski

SKŁAD: Emilia Dajnowicz

PROJEKT OKŁADKI: Emilia Dajnowicz

TŁUMACZENIE: Beata Bulkowska-Gottschling

Wydanie I

Białystok 2023

ISBN 978-83-8301-478-4

Tytuł oryginału: Rauhnächte und die Kraft der Runen: Alte Bräuche in einer modernen Zeit

© 2020 Schirner Verlag, Darmstadt, Germany

Original Title: Rauhnächte und die Kraft der Runen

Alte Bräuche in einer modernen Zeit

© Copyright for the Polish edition by Studio Astropsychologii, Białystok 2023

All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy żadna część tej książki nie może być powielana w jakimkolwiek procesie mechanicznym, fotograficznym lub elektronicznym ani w formie nagrania fonograficznego. Nie może też być przechowywana w systemie wyszukiwania, przesyłana lub w inny sposób kopiowana do użytku publicznego lub prywatnego – w inny sposób niż „dozwolony użytek” obejmujący krótkie cytaty zawarte w artykułach i recenzjach.

Książka ta zawiera informacje dotyczące zdrowia. Wydawca dołożył wszelkich starań, aby były one pełne, rzetelne i zgodne z aktualnym stanem wiedzy w momencie publikacji. Tym niemniej nie powinny one zastępować porady lekarza lub dietetyka, ani też być traktowane jako konsultacja medyczna lub inna. Jeśli podejrzewasz u siebie problemy zdrowotne lub wiesz o nich, powinieneś koniecznie skonsultować się z lekarzem, zanim samodzielnie rozpoczniesz jakikolwiek program poprawy zdrowia. Wydawca ani Autor nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek negatywne skutki dla zdrowia, mogące wystąpić w wyniku stosowania zaprezentowanych w książce metod.

Bądź na bieżąco i śledź nasze wydawnictwo na Facebooku.

www.facebook.com/Wydawnictwo.Studio.Astropsychologii

15-762 Białystok

ul. Antoniuk Fabr. 55/24

85 662 92 67 – redakcja

85 654 78 06 – sekretariat

85 653 13 03 – dział handlowy – hurt

85 654 78 35 – www.talizman.pl – detal

strona wydawnictwa: www.studioastro.pl

Więcej informacji znajdziesz na portalu www.psychotronika.pl

Dedykacja

Kiedy dwa serca mówią tym samym językiem,

wtedy otwierają się bramy do innych światów.

Kiedy czworo oczu patrzy w tym samym kierunku,

dostrzegają różnorodność stworzenia.

Dedykujemy tę książkę wszystkim ludziom,

którzy również wyruszyli na ścieżkę

wypełnienia starych tradycji nowym życiem.

Niech siła witalna i pełnia spełnienia

wypływają na cały świat.

Niech motorem działania będzie wspólnota i miłość.

Antara i Peter

Czym są Święte Noce?

Nad Stonehenge zapanowała noc. Ciemno i przenikliwie zimno. Opisujemy właśnie noc z 20 na 21 grudnia w 987 roku przed naszą erą. Od ponad 1500 lat duchy czuwają nad tym szczególnym kamiennym kręgiem. Grupa mężczyzn z długimi brodami zebrała się właśnie w wewnętrznym kręgu wokół paleniska. Są oni odziani w długie futrzane szaty, noszą futrzane czapki i futrzane rękawice. Ich nogi są owinięte w futra. Tę najdłuższą noc w roku chcą spędzić we wspólnym gronie. Miniony rok był najgorszym rokiem, jaki najstarsi mogą sobie przypomnieć. Również w przekazywanych z ust do ust opowieściach nie ma żadnego, który można byłoby z nim porównać. Przyniósł ze sobą klęskę głodu, gdyż najpierw słońce wypaliło materiał siewny, a później powodzie i nieustające deszcze jeszcze bardziej uszczupliły i tak już ograniczone zbiory. Wojna i zniszczenia nie mogły wyrządzić ziemi większej krzywdy, niż uczyniła to natura.

Najbardziej szanowany w wiosce kapłan i uzdrowiciel przybył tu kilka miesięcy temu podczas podróży przez te ziemie, do tego miejsca, gdzie tak wyraźnie odczuwalny jest związek z przodkami, i spędził w pobliżu kilka dni i nocy – zbierając zioła, obserwując przyrodę i „wsłuchując się” w siły tego miejsca podczas siedzenia w kamiennym kręgu. Ostatniej nocy swojego pobytu miał wizję, że powróci tu na przełomie roku wraz ze starszyzną z wioski. I tak oto teraz siedzą w kręgu owi mądrzy mężowie, którzy posiadają tak ogromne doświadczenie życiowe, a jednak wciąż nie wiedzą, co tak naprawdę ich czeka.

Kapłan jeszcze raz przypomniał sobie w myślach swoją wizję. Tamtej nocy śniło mu się, że podszedł do niego bardzo sędziwy mężczyzna o białych włosach i długiej białej brodzie i wyciągnął do niego rękę, po czym zaprowadził go do miejsca w kamiennym kręgu, o którym wiedział, że znajduje się tam przejście między bramami, i wspólnie je przekroczyli. Po drugiej stronie bramy początkowo wszystko wydawało się wyglądać tak samo jak zawsze. Po pewnym czasie kapłan zdał sobie jednak sprawę, że oto otrzymał możliwość ponownego spojrzenia na wydarzenia minionego roku. Słyszał w swojej głowie myśli mieszkańców wioski, wyczuwał ich lęki, widział ich wyobrażenia i rozpoznawał związki między zbiorami a pogodą. Instynktownie zrozumiał w głębi swojego jestestwa, że otrzymał szansę, aby w przyszłym roku poprowadzić swoją wioskę ku lepszej przyszłości. Jego przenikliwy umysł podpowiadał mu, że uczucia, myśli i zamiary wszystkich mieszkańców wioski w bardzo istotny sposób przyczyniały się do tego, jak rozwijał się ich mały lokalny świat. I wiedział też, co trzeba będzie zrobić. W najdłuższą noc w roku miał powrócić do tego kamiennego kręgu razem ze starszyzną wioski, czuwać przy ognisku przez całą noc, a wraz ze wschodem słońca odprawić rytuał słońca.

I oto nadeszła jest najdłuższa noc w roku. Obok mającego płonąć całą noc ogniska zgromadzono drugi ogromny stos drewna, pochodnie przygotowano do podpalenia. Kapłan prosi mężczyzn o symboliczne wyrzeźbienie w starym kawałku drewna najgorszych wydarzeń dla każdej z reprezentowanych rodzin. A jest ich naprawdę niemało: śmierć, głód, choroby, niedostatek i cierpienie. Niektóre z kawałków drewna są gęsto pokryte nacięciami. Kapłan rozgląda się dookoła – wszystko jest przygotowane. W dużym worku trzyma poświęconą jemiołę i różne suszone zioła.

Członkowie starszyzny siedzą w kręgu wokół nocnego ogniska. Przy pomocy swojej laski kapłańskiej mędrzec wskazuje na pierwszego z mężczyzn w kręgu i prosi go, aby opowiedział, dlaczego tu jest… Następnie każdy z nich po kolei opowiada o tym niedobrym roku, który właśnie się kończy, co on dla niego samego znaczył, czego się w jego trakcie nauczył, na co ma nadzieję w nadchodzącym roku – i tak mija godzina za godziną, aż mężczyźni jeden po drugim opowiadają swoje historie. Starszyzna jest przyzwyczajona do opowiadania – tradycyjne opowieści ich przodków zawsze były przekazywane z pokolenia na pokolenie z ust do ust. I tak każdy ubarwia swoją historię, opowiadając ją w sposób niezwykle obrazowy. Dzięki temu noc przy ognisku nie wydaje się nudna. Każdy z obecnych odnajduje bowiem cząstkę samego siebie w opowieściach innych. Wspólne więzi stają się jeszcze silniejsze i wszyscy razem oczekują na nowy poranek.

Powoli pojawiają się pierwsze oznaki nadchodzącego świtu. Wszyscy gromadzą się teraz wokół drugiego stosu drewna i zwracają się twarzami ku wschodowi. Gdy pierwszy promień słońca wpada do wewnętrznego kręgu, kapłan roznieca ogień, śpiewa donośnym głosem modlitwy, które podpowiada mu jego serce, i błogosławi ogień, wrzucając do niego zioła, które przyniósł ze sobą w celu oświecenia i oczyszczenia. Prosi o transformację energii i wydarzeń z mijającego roku. Wszyscy członkowie starszyzny kolejno pojedynczo wrzucają do ognia swoje rzeźbione drewienka z symbolami tego, czego chcą się pozbyć. Kiedy wszyscy są już gotowi, kapłan wrzuca do ognia gałązkę jemioły. Dym z pokrytych rosą drewnianych deseczek wznosi się w kierunku porannego nieba.

Mężczyźni z rozpromienionymi twarzami krążą wokół ognia, stąpając rytmicznie przy wtórze kapłańskiego śpiewu. Spalanie rzeźbionych kawałków drewna daje początek powstaniu nowej lekkości, pewności i radości, która staje się coraz bardziej odczuwalna fizycznie i energetycznie. Kamienny krąg pomaga im się skoncentrować, nawiązać połączenie z ich pragnieniami i bogami, i tak oto oprócz dymu i słupa ognia wznosi się do nieba słup światła, nawet jeśli jest on wyraźnie dostrzegalny tylko dla kapłana. Na koniec zasiadają ponownie w kręgu wokół ogniska i pozostają przy nim tak długo, aż samo w ciągu dnia wygaśnie. Rozglądając się po otaczającej ich okolicy, szukają teraz wzrokiem znajdujących się w pobliżu młodych krzewów leszczyny. Każdy z nich podchodzi do „swojego” krzaka leszczyny i prosi o pozwolenie na odłamanie z niego jednej gałązki. W ramach podziękowania każdy nuci lub śpiewa mu piosenkę, a następnie wyłamuje młodą gałązkę. Kapłan wręcza teraz każdemu pióro i futrzaną szmatkę. Wykorzystując ją, mężczyźni przymocowują pióro do gałązki, a pozostałą część materiału owijają wokół niej. Następnie poświęcają gałązki poprzez nacieranie ich popiołem z ogniska. Ma to przypominać społeczności wioski o życzeniach dotyczących obfitych zbiorów, zdrowego bydła i licznego potomstwa na nadchodzący rok. I tak wyruszają w drogę powrotną do wioski.

Tam cała grupa jest już wyczekiwana. Odbywa się wspólne świętowanie z udziałem wszystkich rodzin, mężczyźni opowiadają swoje historie i wszyscy są bardzo wzruszeni. Będą też przesiadywali razem ze swoimi rodzinami przez kolejnych dwanaście wieczorów. Wiele starych historii zostanie jeszcze opowiedzianych, omówione zostaną również tradycyjne przekazy, a także wiele spraw zostanie poddanych refleksji i przeanalizowanych. W ten sposób wiedza przodków od zawsze manifestowała się w tradycjach kolejnych pokoleń.

Nowy rok będzie jednym z najlepszych, jakie będzie się pamiętać.

W ten właśnie sposób lub być może podobnie mogła powstać tradycja Świętych Nocy. Ta historia o tym, co wydarzyło się wówczas w Stonehenge, została nam przekazana za pośrednictwem świata duchowego.

O co tak naprawdę chodzi podczas Świętych Nocy? Podobnie jak nasi przodkowie w okresie na przełomie roku pomiędzy świętami jesteśmy wzywani do zatrzymania się, spojrzenia wstecz, nie po to, aby osądzać, ale aby podjąć decyzję: „Czy chcę to zatrzymać, zachować, czy też chcę pozwolić temu odejść? Co chcę mieć zamiast tego? Co jeszcze trzeba wyjaśnić lub dokończyć?”.

Dni „na przełomie roku pomiędzy świętami” to dziś dla wielu osób zawodowo aktywnych czas wolny od pracy dzięki świątecznemu wypoczynkowi. W okresie Świąt Bożego Narodzenia rodzina spotyka się w najbliższym gronie – potem następuje kilka dni, w których zajmujemy się załatwianiem tych spraw, które do tej pory z powodu braku czasu nie zostały załatwione, na przełomie roku lubimy świętować z przyjaciółmi w dużym gronie, aż wreszcie następuje ponowne skupienie się i przygotowanie do nadchodzącego roku. Tak wygląda to, co pozostało z tradycyjnego przebiegu Świętych Nocy w czasach współczesnych.

Tygodnie poprzedzające okres Świętych Nocy upływają na przygotowaniach do obchodów tego święta i pomagają ci dostroić się do tej fazy rozwoju. Przygotowujesz przedmioty potrzebne do przeprowadzenia rytuałów, zdobywasz zioła i kadzidła, przygotowujesz miejsce na ołtarz (sprzątasz je i oczyszczasz), porządkujesz biuro, robisz porządki w szafie i co ci jeszcze przyjdzie do głowy. W otaczającym cię świecie fizycznym możesz zrobić wiele rzeczy przed rozpoczęciem rytuałów Świętych Nocy, żeby osiągnąć dostrojenie i otworzyć się na rozwój wydarzeń w tym szczególnym czasie. Będziesz intensywnie pracować energetycznie nad sobą na wszystkich poziomach ciała, umysłu i duszy.

Podczas samych Świętych Nocy pojawia się bardzo wiele różnych aspektów pracy – przygotowawcze słowa kluczowe to: przebaczenie, odpuszczenie, zaufanie, miłość, miłość do samego siebie, przyjaźń, otwarcie serca, obfitość, dziękczynienie i błogosławieństwo.

Każda noc ma swój własny temat i przyporządkowane są jej w tej książce indywidualne ramy, osobny rytuał lub specjalnie przygotowana medytacja oraz indywidualne kadzidło. Każda noc umożliwia spojrzenie w przyszłość i dostarcza informacji o tym, jaki nastrój, energia i wsparcie będą działały w przyporządkowanym do niej miesiącu następnego roku. Pierwsza Święta Noc pokazuje wpływy na styczeń, druga na luty i tak dalej, aż do dwunastej Świętej Nocy i miesiąca grudnia. Z kolei trzynasta Święta Noc pokazuje podsumowujące lub nadrzędne wpływy na cały rok, na to, co jeszcze chciałoby powstać z tego, co nowe.

W poszczególnych opisach Świętych Nocy znajdziesz zawsze dwie różne daty dotyczące tego, kiedy celebrowana jest dana Święta Noc. W dawnych tradycjach nasi przodkowie do wyznaczania dat w cyklu rocznym wykorzystywali pozycję Słońca i Księżyca. W tamtych czasach Święte Noce rozpoczynały się w okolicach daty nazywanej Jul, którą obchodzono w związku z ostatnią pełnią księżyca w roku, a kończyły się w noc sylwestrową. Noc z 20 na 21 grudnia jest najdłuższą nocą w roku. Podczas tej nocy odradza się światło, a dni stają się znowu coraz dłuższe. W okresie postępującej chrystianizacji narodziny światła coraz bardziej zaczęto identyfikować z narodzinami Jezusa Chrystusa, dlatego też obchody Świętych Nocy przeniesiono na okres rozpoczynający się 24 grudnia. W ten sposób stara tradycja została włączona do chrześcijańskiego systemu wierzeń, a ludność mogła nadal pielęgnować swoje dawne zwyczaje.

Święte Noce można celebrować w samotności, wspólnie z rodziną lub w większym gronie z podobnie myślącymi ludźmi. Ważne jest jednak, abyś zdecydował się na skorzystanie z transformującej mocy. Święte Noce nie są rytuałem należącym do konkretnej religii, wiary czy plemienia. Zostajesz zaproszony do połączenia się w tradycyjny sposób z rytualnym sposobem życia naszych europejskich przodków. Jednocześnie wpływy z innych tradycji mogą cię w tej pracy dodatkowo wspierać.

Podobnie jak w wizji kapłana w Stonehenge, bramy do świata znajdującego się po drugiej stronie również są dla nas w tym czasie bardziej przepuszczalne – w obu kierunkach. Otrzymujemy przekazy, wizje, sny. Czas ten jest idealny dla wyroczni, bo interpretacja symboli jest łatwiejsza. Stresy dnia codziennego pozostawiamy za sobą i możemy świadomie zająć się sprawami, których oblicze w innym przypadku mogłoby pozostać ukryte. Słynne dobre postanowienia noworoczne to też nic innego jak pozostałość po dawnych czasach. Ale intencja i zamiar mogą stać się rzeczywistością tylko wtedy, gdy „poczujemy” energię transformacji. Samo wypowiedzenie lub spisanie dobrych intencji może co prawda wspierać wprowadzanie zmian, ale jako jedyne działanie jest zwykle nieskuteczne lub zbyt słabe, by zamierzenia mogły zostać zrealizowane. Jeśli jednak wpleciesz swoje postanowienie w rytuał, poświęcisz je przy użyciu kadzidła, spalisz lub zakopiesz listę życzeń i masz świadomość mocy tych rytuałów, to jesteś tam, gdzie Święte Noce chcą cię zaprowadzić – dotarłeś do samego siebie.

Święta Noc rozpoczyna się o zachodzie słońca i kończy przy następnym zachodzie. W okresie „szarej strefy”, czyli podczas wieczornej szarówki, żegnana jest stara Święta Noc, ołtarz zostaje rozebrany, a cały teren oczyszczony i okadzony. Potem rozpoczynasz następną Świętą Noc. Przeczytaj wprowadzenie do Świętej Nocy i pozwól sobie na włączenie się w energetyczną zmianę. Następnie przygotuj sobie niezbędne składniki lub przedmioty do rytuału lub medytacji. Przygotuj ołtarz przeznaczony na tę Świętą Noc lub dodaj odpowiednie przybory, jeśli używasz tego samego ołtarza przez cały czas.

Może chciałbyś zmienić swoje ubranie? Kiedy wszystko jest gotowe, wyczekuj wykonania rytuału w czasie, który jest dla ciebie odpowiedni. Może to być również następny ranek o świcie. To właśnie twoja intencja decyduje o rezultacie.

Wprowadzenie

Podczas czwartej Świętej Nocy zajmiemy się rozwojem, zmianą i odbudową. Istniejące, znane, a być może nawet hołubione nawyki chcą zostać dostrzeżone i zbadane. Nawet jeśli są ci dobrze znane stany niedostatku i wyrzeczenia, nieistnienia czegoś w twoim życiu i być może jesteś do nich przyzwyczajony, to nadszedł czas, aby chcieć coś zmienić. Jednak w odniesieniu do obszarów, do których nie chcesz lub nie możesz zajrzeć, przywoływane są runiczne moce HAGALAZ i NAUDHIZ, które wnoszą swoje właściwości. Jeśli nie jesteś zsynchronizowany ze swoim planem życiowym, konieczne jest dostosowanie lub korekta.

Zadaj sobie pytanie, w których obszarach twojego życia masz wrażenie, że jest ono „kanciaste”. Czy masz czasem poczucie, że chciałbyś zrzucić starą skórę i zmienić strukturę swojego życia? A mimo wszystko być może brakuje ci odwagi lub myślisz, że nie masz ku temu wystarczających możliwości. Czy czujesz, że chcesz zakończyć jakiś etap swojego życia, a jednocześnie zdaje ci się, że nie masz żadnych perspektyw? Nie zawsze trzeba rygorystycznie pozbywać się tego, co wypróbowane lub znane. Alternatywnie przekształcenie może być możliwe poprzez zmianę niektórych aspektów, tak aby w twoim życiu znów mogło rozbłysnąć światło. Jeśli jednak transformacja nie wystarczy, jedyną opcją jest drastyczna wymiana starego na nowe. Zazwyczaj taka rygorystyczna zmiana wywołuje strach i niepewność. Runy czwartej Świętej Nocy, HAGALAZ i NAUDHIZ, doskonale nadają się, by towarzyszyć ci w przejściu przez ten burzliwy okres.

RUNA HAGALAZ

Litera:

Żywioł:

Kolor:

Minerał:

Zwierzęta:

Rośliny:

Tradycyjne odniesienie:

Właściwości:

H

woda

jasnoniebieski

lapis lazuli

jaszczurka

lulek czarny, głóg

grad (gradobicie), wichura

gwałtowna pozytywna zmiana spowodowana wpływami zewnętrznymi, struktura kosmiczna, przełamywanie ograniczeń, nowy początek

HAGALAZ zabiera to, co już nie będzie potrzebne, tworząc pozytywną zmianę poprzez zniszczenie lub stratę pochodząca z zewnątrz. Może to być na przykład wypadek, który najpierw pozwala uświadomić sobie, jakim darem jest następujący po nim okres odpoczynku. Albo uszkodzenie pojazdu, które wymaga ekonomicznie nieuzasadnionej naprawy i tym samym daje szansę na zakup nowego samochodu lub możliwość innego sposobu przemieszczania się. Wielokrotnie moc runy HAGALAZ przeraża nas swoim brutalnym sposobem ukazywania się. Niektórzy ludzie mają problemy z pogodzeniem się z wszechogarniającą zmianą. A jednak przy zachowaniu odrobiny dystansu zauważysz, że runa HAGALAZ zawsze przynosi pozytywne przekształcenia. Utrata pracy może zaowocować świetną nową posadą, wypowiedzenie umowy najmu mieszkania przez właściciela może w końcu zaowocować znalezieniem sympatyczniejszego domu. Lista przykładów nie ma końca. Utrata bliskiej osoby, koniec jakiegoś związku czy przyjaźni też może być przykrym wydarzeniem, ale jednocześnie mieć energetycznie uwalniający wpływ i przeorganizować wszystko w twoim otoczeniu. HAGALAZ zmusza cię do rozpoczęcia czegoś od nowa w oparciu o twoje wcześniejsze decyzje. Powstajesz na nowo jak spalony na popiół i pył feniks, jeszcze bardziej olśniewający niż wcześniej, silniejszy i pełen nadziei.

Zadaj sobie pytanie, co w ciągu ostatnich kilku miesięcy zmieniło się w twoim życiu. W którym momencie pojawiły się te wydarzenia, które spowodowały zamknięcie jednych drzwi, a pojawienie się nowych?

RUNA NAUDHIZ

Litera:

Żywioł:

Kolor:

Minerał:

Zwierzęta:

Rośliny:

Tradycyjne odniesienie:

Właściwości:

N

ziemia, ogień

szary

bursztyn

ryś, borsuk, bekas

rdest ptasi, jesion

trzy Norny

potrzeba, zmiany spowodowane koniecznością, poznanie, co jest potrzebne, gotowość do manifestowania tego, co istotne

NAUDHIZ reprezentuje zmianę wynikającą z konieczności. W okresach wzburzenia i zamętu często trudno jest znaleźć jakieś rozwiązanie. W tym miejscu właśnie wspiera cię runa NAUDHIZ. Za pośrednictwem trzech Norn – Urd, Verdandi i Skuld, udziela ci pomocy. Pod wpływem runy NAUDHIZ twoim zadaniem jest przyjęcie pomocy. Poproś trzy Norny o udzielenie ci wsparcia. Uświadom sobie swój problem, swoją potrzebę. Usiądź w cichym kąciku z filiżanką kawy lub herbaty i wyjaśnij trzem Nornom, tkaczkom przędzy losu, na czym polega problem, w którym potrzebujesz pomocy. Wypowiadaj swoje słowa na głos. Gdy będziesz słyszeć sam siebie, będziesz formułować rozważnie wypowiadane zdania. Trzy Norny przędą nowe połączenia dla sieci twojego życia i przesyłają ci pomoc niejednokrotnie z takiego kierunku lub w taki sposób, który tobie samemu wydaje się zupełnie nieprawdopodobny. Los każdego dnia stawia cię przed nowymi wyzwaniami – to od ciebie zależy, czy sobie z nimi poradzisz. Bądź odważny, rozpoznaj konieczność i niedostatek w danej sytuacji i nie krępuj się poprosić o pomoc. Reaguj i działaj najlepiej jak potrafisz. I bądź pewien: siły duchowe dostrzegają i wysłuchują cię oraz chętnie wesprą w tworzeniu szczęśliwego i pełnego zadowolenia życia, jeśli tylko takie wybierzesz. Twoja decyzja obdarza cię mocą tworzenia czegoś nowego w życiu, wykreowania czegoś, realizowania tego z pełnym zaangażowaniem i z użyciem ducha i ciała. Rozpoznaj i zaakceptuj swoje nowe możliwości.

Ołtarz

Na ołtarzu dzisiejszego dnia możesz umieścić fetysze, które wspierają cię w procesie zachodzących przeobrażeń.

Ta Święta Noc wprowadza twoje życie w stadium rozwoju. To, co nowe, nie jest jeszcze wyraźnie rozpoznawalne. Dlatego odpowiednia jest delikatna, jasnoniebieska tkanina ołtarzowa. Alternatywnie może być również jasnoszara. Do tematów związanych z czwartą Świętą Nocą nadają się wszystkie tkaniny, których kolor przypomina mgłę i welon dymu. Kolory jasnoniebieski i szary są również odpowiednie dla rytualnej świecy na ołtarzu. Możesz też użyć po prostu białej świecy, jak zawsze.

Jesion i głóg, dwa drzewa należące do wibracji czwartej Świętej Nocy, zapewniają ci wsparcie. Może znajdziesz trochę zasuszonych orzeszków jesionu lub jagód głogu? Ewentualnie możesz umieścić na ołtarzu liście, kawałki gałązek lub kory tych drzew. Według tradycyjnych przekazów Drzewo Świata Yggdrasil jest właśnie jesionem. U stóp Drzewa Świata Yggdrasil mieszkają trzy Norny, które przywoływane są przez runę NAUDHIZ. Właśnie to drzewo, w którego korzeniach, pniu i gałęziach zamieszkują wydarzenia całego świata, będzie ci towarzyszyć na drodze wychodzenia z opresji i tarapatów w kierunku wielorakich możliwości, jakie posiadasz. Z głogu produkuje się leki wzmacniające serce. Chroni on to, co jest bliskie naszemu sercu, i czyni nas silnymi na nadchodzące przeobrażenia. Wzmacnia również nasz kręgosłup, gdy musimy przejść przez te przemiany, nie posiadając żadnego doświadczenia, którym moglibyśmy się wesprzeć.

Być może masz kawałek jakiegoś futra, kilka piórek lub zdjęcia zwierząt, które należą do run HAGALAZ i NAUDHIZ. Umieść je na swoim ołtarzu jako kotwicę mocy.

Weź znów arkusz ładnego papieru listowego i narysuj lub namaluj na nim flamastrem w intensywnym czerwonym kolorze runy tej Świętej Nocy. Jeżeli podczas Świętych Nocy przygotowujesz swój własny zestaw run, przenieś te dwie runy na dwa czyste elementy ze swojego nowego zestawu runicznego. Umieść je na swoim ołtarzu, będą one wspierać moce tej nocy.

Mieszanka do okadzania

W celu połączenia się z energią transformacji rekomendowane jest okadzanie przy pomocy materiałów, które mają działanie oczyszczające i rozpuszczające. Odpowiednie zioła, gatunki drewna i żywice są wymienione poniżej. Ponieważ wszystkie te materiały do okadzania uzupełniają się wzajemnie, możesz intuicyjnie sięgnąć po te, które sam w sposób intuicyjny dobierzesz.

liście akacji • żywica akacjowa • korzeń kozłka lekarskiego • bylica • balsam kopaiwa • elemi • liście eukaliptusa • galbanum • wrotycz maruna • opoponax • zapaliczka cuchnąca (asant cuchnący)⁶ • czarci pazur • balsam Tolu

⁶ Uwaga: zapaliczkę cuchnącą zaleca się „powąchać” wcześniej, ponieważ ma ona silny czosnkowy zapach, który nie dla każdego nosa jest przyjemny.