Tytuł oryginału

The Witness

Tłumaczenie

Krzysztof Pawłusiów

Redakcja

Anna Niemyska

Redakcja techniczna

Małgorzata Biegańska-Bartosiak

Projekt okładki

Joanna Złonkiewicz

Korekta

Renata Borkowska

Copyright © 2007 by Josh McDowell Ministry.

Copyright for the Polish edition © 2008 by Oficyna Wydawnicza „Vocatio” .

All rights to the Polish edition reserved.

Wszelkie prawa do wydania polskiego zastrzeżone.

Książka, ani żadna jej część, nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywana elektronicznie lub magnetycznie, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy.

W sprawie zezwoleń należy zwracać się do Oficyny Wydawniczej „Vocatio”

02-798 Warszawa, ul. Polnej Róży 1,

e-mail: vocatio@vocatio.com.pl

Redakcja: fax (22) 648 63 82, tel. (22) 648 54 50,

Dział handlowy: fax (22) 648 03 79, tel. (22) 648 03 78,

e-mail: handlowy@vocatio.com.pl

Księgarnia Wysyłkowa „Vocatio”: 02-798 Warszawa 78, skr. poczt. 54,

tel. (603) 861 952

e-mail: ksiegarnia@vocatio.com.pl

www.vocatio.com.pl

978-83-7829-145-9

Część pierwsza

Rozdział pierwszy

Jego córka nie żyła. Jego żona zaginęła. I teraz Rafeeq Ramsey bał się o własne życie.

– Zostały nam tylko dwa dni – powiedział stary mężczyzna, chodząc nerwowo po okazałym salonie luksusowego apartamentu na wybrzeżu Monte Carlo, odpalając jednego papierosa od drugiego, jak człowiek, który woli umrzeć na raka płuc niż od wybuchu bomby lub od kuli zamachowca. – Dostałem nowy list, tuż przed pańskim przyjazdem. Napisali, że jeśli do piątku nie prześlę im więcej pieniędzy, zabiją Claudette i wezmą się za mnie. Więc proszę, panie Accad, błagam pana, niech pan mi powie, że ma pan dobre wiadomości. Wątpię, żebym mógł znieść jeszcze więcej.

– Ile żądają tym razem?

– Dwadzieścia pięć milionów – odpowiedział Ramsey. – Oprócz jedenastu milionów euro, które już zapłaciłem.

To była niewyobrażalna suma dla zwykłego śmiertelnika. Lecz 79-letni Ramsey nie był zwykłym człowiekiem. Sześć miesięcy wcześniej sprzedał swoją firmę, Blue Nile Holdings, założoną w 1963 roku wspólnie z nieżyjącym już bratem, francuskiemu koncernowi za imponującą cenę 563 milionów euro. Był teraz jednym z najbogatszych ludzi w Egipcie, żyjącą legendą wśród elit biznesu Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu.

Marwan Accad siedział kilka metrów dalej, na długiej sofie z delikatnej włoskiej skóry i myślał, co dalej. Pod wieloma względami Ramsey był doskonałym klientem – starym, bogatym i przerażonym. To właśnie z myślą o takich ludziach założył agencję ochroniarską dla osób na najwyższych stanowiskach.

Lecz to zlecenie budziło w nim niesmak. Chciwość. Korupcja. Szantaż. Morderstwo. Wszędzie, gdzie spojrzał, pod każdym kamieniem, który odwrócił, stawał twarzą w twarz z zepsuciem ludzkiej duszy. Nie widział, jak ma pocieszyć tego nieszczęsnego starca, który stracił dwie kobiety, które kochał ponad wszystko, i pomyślał, że może czas, aby skończyć już z tą pracą.

Marwan dokończył espresso i patrzył na lśniące wody Morza Śródziemnego i zachodzące słońce odbijające się w oknach pobliskich luksusowych apartamentów. Zastanawiał się, co jego rodzice myśleliby o życiu, jakie teraz prowadził – odrzutowe helikoptery i wojskowe samochody, garnitury od Armaniego i kamizelki kuloodporne z kevlaru. Im bardziej ryzykował, tym więcej zarabiał. Czy to nie był dobry biznes?

Wiedział, co powiedziałaby matka. Błagała go, aby po służbie wojskowej wyjechał z Bejrutu i został lekarzem lub inżynierem, przeprowadził się do Paryża, odnalazł Ranię i ustatkował się. Chciała, aby żył spokojnie i bezpiecznie, miał synów i wychował ich na mężczyzn ceniących pokój, naukowców lub biznesmenów. Ale on, jak głupiec, nie słuchał jej. Czy widzi go teraz? Czy wie, ile czasu poświęcił, aby pomagać bogaczom wykupywać ich młode żony od porywaczy i handlarzy narkotyków? Czy wie, jak często musi wyciągać swych klientów z Bagdadu, Mosulu i Falludży? Czy martwi płaczą?

– Mam wiadomości – powiedział w końcu Marwan Accad. – Ale obawiam się, że nie są dobre.

– Coś o Claudette? – zapytał Ramsey. – Czy te bestie coś jej zrobiły? Zabiję ich. Przysięgam, panie Accad, nie spocznę, aż ich odnajdę i sprawię, że będą cierpieć.

Marwan potrząsnął głową.

– To o Claudette, ale nie tak, jak pan myśli. Proszę usiąść.

– Proszę mówić, co pan wie.

– Zrobię to, panie Ramsey. Proszę, niech pan usiądzie, a wtedy powiem wszystko.

Ramsey był korpulentnym mężczyzną i w ciągu ostatnich dwóch tygodni poważnie podupadł na zdrowiu. Opadł bezwiednie w olbrzymi, miękki fotel i nerwowo zapalił kolejnego papierosa. Wpatrywał się w niego z oczekiwaniem, a w jego przekrwionych oczach pojawiły się łzy. Pochylił się i powiedział: – Panie Accad, proszę się ze mną nie bawić. Nalegam.

Marwan przytaknął i zapytał: – Panie Ramsey, czy ma pan jakieś związki z San Paulo?

Stary mężczyzna spojrzał na niego zaskoczony:

– Tym w Brazylii?

– Tak.

Ramsey wzruszył ramionami. – Nie, a dlaczego pan pyta?

– Żadnych? – nalegał Marwan Accad.

– Żadnych, a powinienem mieć? – zapytał Ramsey.

– Czy Blue Nile miał tam jakieś biura lub fabryki?

– Nie.

– Czy ktoś z kadry zarządzającej pochodził z San Paulo?

– Nie.

– Ktoś z pracowników?

– Nie wydaje mi się.

– Czy kiedykolwiek był pan w San Paulo w interesach?

– Nie, nie byłem.

– Czy kiedykolwiek był pan tam z żoną na wakacjach?

– A kto ma czas na wakacje? – żachnął się Ramsey. – Ciężko pracuję i mam ważniejsze sprawy w głowie.

– Może pani Ramsey wyjeżdżała do San Paulo sama w jakimś celu?

– Nie, oczywiście, że nie.

– Jest pan pewien?

– Nie rozumiem, co próbuje pan...

– Czy jest pan pewien, panie Ramsey? – naciskał Marwan Accad. – Proszę się zastanowić.

Rafeeq Ramsey wstał i znowu zaczął chodzić po salonie, zaciągając się dymem.

– Coż, jeśli się nad tym zastanowić, może tam była – powiedział po chwili.

– Proszę mi o tym opowiedzieć.

– Nie ma o czym – odparł Ramsey. – Kuzynka Claudetty wyszła za mąż za Brazylijczyka. Nie trwało to długo. Sześć miesięcy później rozwie- dli się.

– Czy pojechał pan na ślub? – zapytał Marwan Accad.

– Nie, ale Claudette tam była. Nienawidziła tego miejsca. Tak, to było San Paulo. Zatłoczone i głośne. „Jak Nowy Jork pozbawiony swego uroku”, powiedziała.

– Kiedy był ten ślub?

– Nie wiem, może trzy lub cztery lata temu – powiedział Ramsey, robiąc sobie drinka przy barze koło okna. – Dlaczego pan o to pyta?

Marwan sięgnął po swoją aktówkę, wyciągnął z niej dużą brązową kopertę i wręczył ją Ramseyowi.

– Co to jest? – zapytał stary mężczyzna, popijając martini.

– Proszę otworzyć – powiedział Marwan Accad. – Zobaczy pan.

Ramsey przez chwilę wpatrywał się w niego, a potem odstawił drinka, podszedł, wziął kopertę i powoli ją otworzył. Wyciągnął dużą, czarno-białą fotografię. Krew odpłynęła mu z twarzy, zastygłej w głębokim zdziwieniu. Trzymał w ręku fotografię żony datowaną zaledwie dwa dni wcześniej. W odróżnieniu od poprzednich zdjęć, które towarzyszyły żądaniom o okup, nie była związana ani zakneblowana. Siedziała przy biurku w biurze i rozmawiała z jakimś urzędnikiem lub asystentem.

– Nie... Nie rozumiem – Rafeeq Ramsey powiedział po chwili słabym głosem. Jego ręce drżały. – Co to znaczy? Kiedy zrobiono to zdjęcie?

– Wykonała je jedna z kamer w banku w San Paulo. – wyjaśnił Marwan Accad. – Pańska żona podjęła pieniądze, które pan przesłał jako okup za jej życie.

Ramsey wciąż nie potrafił zrozumieć, co widzi przed sobą.

– Co pan próbuje powiedzieć, panie Accad? – odezwał się w końcu. – Że moja żona... myśli pan, że ona to wszystko zaplanowała?.. myśli pan, że to jest dowód, że mnie zdradziła?

Marwan nie odpowiedział. Czekał, aż klient sam pojmie bolesną prawdę, zanim przedstawi mu swój plan. Ale nigdy nie było mu dane to zrobić. Nagle rozległy się dwa strzały. Szyba w oknie rozsypała się w drobne kawałki. Stary mężczyzna padł na ziemię i z jego ust popłynęła strużka krwi. Rafeeq Ramsey był martwy, a Marwan Accad obawiał się, że on będzie następny.