Redakcja

Autor:

Bogdan Majkowski

Kierownik grupy wydawniczej:

Anieszka Konopacka-Kuramochi

Redaktor:

Renata Kajewska

Koordynator produkcji:

Mariusz Jezierski

Korekta:

Monika Rychalska

Skład:

6AN Studio

Druk:

Drukarnia Miller

Nakład:

300 egz.

ISBN 978-83-269-3294-6

NR PRODUKTOWY UOW 40

Copyright by Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o.

Warszawa 2014

Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o.

ul. Łotewska 9a, 03-918 Warszawa

tel. 22 518 29 29, faks 22 617 60 10, e-mail: cok@wip.pl

NIP: 526-19-92-256, KRS: 0000098264 – Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie

XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego,

Wysokość kapitału zakładowego 200.000 zł.

Wszelkie prawa do niniejszej publikacji, w tym do jej tytułu oraz do treści zawartych w zamieszczonych w niej artykułach, podlegają ochronie prawnej przewidzianej w szczególności prawem autorskim. Ich przedruk oraz rozpowszechnianie bez wiedzy i zgody Redakcji są zabronione. Zakaz ten nie dotyczy cytowania ww. materiałów w granicach dozwolonego użytku, z powołaniem się na źródło. Wszelkie materiały zawarte w niniejszej publikacji mają charakter wyłącznie popularyzacyjno-informacyjny i nie mogą być traktowane w sposób prawnie wiążący pomiędzy Czytelnikiem a Wydawcą lub Redakcją. Redakcja dokłada wszelkich starań, aby informacje i dane zamieszczone w tych materiałach były poprawne merytorycznie i aktualne, jednakże informacje te nie mają charakteru porady czy opinii prawnej, jako że Wydawca ani Redakcja nie świadczy żadnych usług prawnych. Nie mogą być one również traktowane jako oficjalne stanowisko organów i urzędów państwowych. Zastosowanie tych informacji w konkretnym przypadku może wymagać dodatkowych, pogłębionych konsultacji lub opinii prawnej. Wobec powyższego Wydawca, Redakcja, redaktorzy ani autorzy ww. materiałów nie ponoszą odpowiedzialności prawnej w szczególności za skutki zastosowania się lub wykorzystania w jakikolwiek sposób informacji zawartych w tych materiałach.

Wykaz skrótów użytych w książce

SN – Sąd Najwyższy

ZUS – Zakład Ubezpieczeń Społecznych

MPiPS – Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

PIP – Państwowa Inspekcja Pracy

GIP – Główny Inspektorat Pracy

Kodeks pracy – ustawa z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.)

ustawa systemowa – ustawa z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm.)

ustawa chorobowa – ustawa z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r. poz. 159)

ustawa o minimalnym wynagrodzeniu za pracę – ustawa z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. nr 200, poz. 1679 ze zm.)

Ordynacja podatkowa – ustawa z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.)

ustawa o zwolnieniach grupowych – ustawa z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (tekst jedn.: Dz.U. nr 90 poz. 844 ze zm.)

ustawa emerytalna – ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.)

ustawa o ZFŚS – ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 592 ze zm.)

rozporządzenie składkowe – rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. nr 161, poz. 1106 ze zm.)

Rozdział 1

Zmiany w składkach w 2014 roku

Rok 2014 przyniósł kolejne zmiany w rozliczaniu składek do ZUS, a także w obowiązkach płatników składek w tym zakresie. Część z nich wprowadza nowelizacja ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa systemowa), część zmian zaś ma związek z obowiązkiem stosowania po 1 stycznia 2014 r. nowych formularzy ubezpieczeniowych i kodów służących do ich wypełniania, a także z nową kwotą minimalnego wynagrodzenia za pracę, która wynika z rozporządzenia Rady Ministrów z 11 września 2013 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2014 roku.

Z dniem 1 lipca 2014 r. znacznemu rozszerzeniu uległa też grupa bezrobotnych, z tytułu zatrudnienia których pracodawcy mogą otrzymywać częściową refundację poniesionych kosztów na wynagrodzenia i składki.

Nowelizacja ustawy systemowej

Z dniem 1 stycznia 2014 r. zmianie uległ art. 8 ust. 6 pkt 5 ustawy systemowej, w myśl którego za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uznaje się osobę prowadzącą publiczną lub niepubliczną szkołę, inną formę wychowania przedszkolnego, placówkę albo ich zespół, na podstawie przepisów o systemie oświaty. Przypomnijmy, że poprzednio osobą taką była osoba prowadząca niepubliczną szkołę, placówkę lub ich zespół na podstawie przepisów o systemie oświaty. Nastąpiło więc rozszerzenie grona osób, które ustawa systemowa uznaje za prowadzące pozarolniczą działalność.

Następna istotna zmiana dotyczy maksymalnej podstawy wymiaru składek na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, o której jest mowa w art. 20 ust. 3 ustawy systemowej. Poprzednio kwota graniczna ustalana była co kwartał. Od 1 stycznia 2014 r. maksymalna podstawa dobrowolnych składek chorobowych obowiązuje przez cały rok kalendarzowy i nie może przekraczać 250% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia przyjmowanego przy ustalaniu rocznej podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych na dany rok. Zmiana ta jest niewątpliwie korzystna dla osób objętych dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym oraz ich płatników składek, jak np. dla prowadzących działalność gospodarczą, czy też zleceniodawców zgłaszających do tego ubezpieczenia zatrudnionych przez siebie zleceniobiorców.

Nowe druki oraz kody

Wypełniając dokumenty za styczeń 2014 r. należy pamiętać o tym, że obowiązują już nowe wzory formularzy wprowadzone rozporządzeniem ministra pracy i Polityki Społecznej z 9 września 2013 r. Co prawda rozporządzenie weszło w życie w trakcie 2013 r., ale do końca ubiegłego roku płatnicy mogli korzystać z dotychczasowych wzorów dokumentów, wypełniając je z zastosowaniem dotychczasowych kodów – i w praktyce tak najczęściej było. Wspomniane rozporządzenie wprowadziło następujące nowe kody tytułu ubezpieczenia:

12 50 – oznaczający osobę sprawującą osobistą opiekę nad dzieckiem, która bezpośrednio przed podjęciem opieki podlegała ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność,

12 60 – oznaczający osobę sprawującą osobistą opiekę nad dzieckiem, która bezpośrednio przed sprawowaniem opieki podlegała ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym jako zleceniobiorca,

12 70 – oznaczający osobę sprawującą osobistą opiekę nad dzieckiem, która bezpośrednio przed podjęciem opieki podlegała ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność albo ze zleceniobiorcą,

12 80 – oznaczający osobę sprawującą osobistą opiekę nad dzieckiem, która bezpośrednio przed podjęciem opieki podlegała ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym jako osoba duchowna,

12 90 – oznaczający osobę sprawującą osobistą opiekę nad dzieckiem, podlegającą wyłącznie ubezpieczeniu emerytalnemu,

19 10 – oznaczający osobę podlegającą dobrowolnie ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.

Z dniem 1 kwietnia 2014 r. zaczęły z kolei obowiązywać następujące nowe kody tytułu ubezpieczenia:

26 00 – oznaczający osobę pobierającą nauczycielskie świadczenie kompensacyjne zamieszkałą na terenie RP,

26 01 – oznaczający osobę pobierającą nauczycielskie świadczenie kompensacyjne zamieszkałą w innym niż RP państwie członkowskim Unii Europejskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA),

27 00 – oznaczający osobę pobierającą emeryturę pomostową zamieszkałą na terytorium RP,

27 01 – oznaczający osobę pobierającą emeryturę pomostową zamieszkałą w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej albo EFTA.

Zmianie uległ również opis kodu tytułu ubezpieczenia zaczynającego się od cyfr 19 00, który aktualnie oznacza osobę podlegającą dobrowolnie ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym na podstawie art. 7 ustawy systemowej.

W wyniku nowelizacji skreśleniu uległy następujące kody tytułu ubezpieczenia: 10 40, 15 00, 16 10, 17 00 oraz 18 10. Rozporządzenie z 9 września 2013 r. wprowadziło też następujące kody świadczenia/przerwy:

319 – oznaczający zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres urlopu rodzicielskiego,

320 – oznaczający wyrównanie zasiłku macierzyńskiego z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres urlopu rodzicielskiego,

325 – oznaczający zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,

326 – oznaczający wyrównanie zasiłku macierzyńskiego z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego albo dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,

327 – oznaczający zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres urlopu ojcowskiego,

328 – oznaczający wyrównanie zasiłku macierzyńskiego z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres urlopu ojcowskiego.

Z kolei dotychczasowy kod świadczenia/przerwy 311 oznacza aktualnie zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres urlopu macierzyńskiego albo urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, a kod 315 – wyrównanie tego zasiłku.

Roczna informacja o pobranych składkach

Płatnicy składek mają obowiązek przekazania osobom ubezpieczonym informacji zawartych w imiennych raportach miesięcznych w podziale na poszczególne miesiące, za rok ubiegły w terminie do 28 lutego roku następnego. Informacje te powinny być przekazane w formie dokumentu pisemnego lub elektronicznego – o ile zainteresowani wyrażą na to zgodę.

Przypomnijmy, że na przekazanie pierwszej rocznej informacji płatnicy mieli czas do 28 lutego 2013 r.

Żeby ułatwić realizację wspomnianego obowiązku, rozporządzenie z 9 września 2013 r. wprowadziło nowy wzór specjalnego formularza, który został zatytułowany „Informacja roczna dla osoby ubezpieczonej”.

Zmiana wynagrodzenia minimalnego

Zmiana wynagrodzenia minimalnego od 1 stycznia 2014 r. spowodowała wzrost obciążeń składkowych płaconych za niektóre grupy ubezpieczonych, minimalnych świadczeń chorobowych przysługujących pracownikom, a także konieczność ponownego sprawdzenia, czy za daną osobę należy odprowadzać składkę na Fundusz Pracy. Wysokość wynagrodzenia minimalnego ma również wpływ na istnienie obowiązku ubezpieczeń społecznych przy niektórych zbiegach tytułów. Zmiany te nakładają na płatników składek lub świadczeń chorobowych obowiązek dokonania stosownych przeliczeń.

Składki na ubezpieczenia społeczne

Wzrost obciążeń za niektórych pracowników

Podstawę wymiaru składek w przypadku pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskany z tytułu pozostawania w stosunku pracy – z pewnymi nieistotnymi tu wyłączeniami. Dla znacznej części pracowników przychód ten odpowiada kwocie minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w latach 2013–2014

Pełne wynagrodzenie minimalne

Wynagrodzenie minimalne w pierwszym roku pracy zawodowej

2013 rok

1.600 zł

1.280 zł (80% pełnego wynagrodzenia minimalnego)

2014 rok

1.680 zł

1.344 zł (80% pełnego wynagrodzenia minimalnego)

Zmiana wynagrodzenia minimalnego pociąga więc za sobą zmianę podstaw wymiaru składek, a tym samym składek u pracowników otrzymujących takie właśnie wynagrodzenie. To z kolei nakłada na pracodawców konieczność przeprowadzenia stosownych przeliczeń.

Przykład 1

Z umowy o pracę wynika, że pobory pracownika składają się tylko z wynagrodzenia zasadniczego, którego wysokość odpowiada aktualnemu minimalnemu wynagrodzeniu za pracę. Staż zawodowy tej osoby wynosi 3 lata. Składki na ubezpieczenia społeczne, finansowane ze środków pracodawcy, należne za grudzień 2013 roku wyniosły więc:

na ubezpieczenie emerytalne – 156,16 zł (1.600 zł x 9,76%),

na ubezpieczenia rentowe – 104 zł (1.600 zł x 6,5%),

na ubezpieczenie wypadkowe (przy założeniu, że tego płatnika obowiązuje stopa wynosząca 2,53%) – 40,48 zł (1.600 zł x 2,53%),

na Fundusz Pracy – 39,20 zł (1.600 zł x 2,45%),

na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych – 1,60 zł (1.600 zł x 0,10%).

Razem z własnych środków pracodawca musiał więc zapłacić 341,44 zł. W związku ze wzrostem minimalnego wynagrodzenia za pracę od stycznia 2014 roku wzrosła też podstawa wymiaru składek za tego pracownika. Począwszy od stycznia 2014 roku, pracodawca opłaca z własnych środków następujące kwoty składek:

na ubezpieczenie emerytalne – 163,97 zł (1.680 zł x 9,76%),

na ubezpieczenia rentowe – 109,20 zł (1.680 zł x 6,5%),

na ubezpieczenie wypadkowe – 42,50 zł (1.680 zł x 2,53%),

na FP – 41,16 zł (1.680 zł x 2,45%),

na FGŚP – 1,68 zł (1.680 zł x 0,1%).

Razem obciążenia te wynoszą 358,51 zł, a to oznacza wzrost w stosunku do roku ubiegłego o 17,07 zł. Podwyżka minimalnego wynagrodzenia za pracę spowodowała także odpowiedni wzrost wysokości składek finansowanych ze środków pracownika.

Większe daniny zusowskie przedsiębiorców

Wzrost wynagrodzenia minimalnego znalazł również odzwierciedlenie w wysokości składek płaconych przez prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, spełniających wymogi określone w art. 18a ustawy systemowej, dla których najniższa podstawa składek odpowiada 30% aktualnego minimalnego wynagrodzenia za pracę. Przypomnijmy, że z możliwości takiej mogą skorzystać – przez okres pierwszych 24 miesięcy kalendarzowych od dnia rozpoczęcia działalności – osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych.

Przywilej ten nie ma jednak zastosowania wobec osób, które:

prowadzą lub w okresie ostatnich 60 miesięcy kalendarzowych przed dniem rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej prowadziły pozarolniczą działalność,

wykonują działalność gospodarczą na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej w bieżącym lub poprzednim roku kalendarzowym wykonywały w ramach stosunku pracy albo spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres prowadzonej obecnie działalności gospodarczej.

Przykład 2

Prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą spełnia warunki określone w art. 18a ustawy systemowej, w związku z czym składki na ubezpieczenia społeczne opłaca od podstawy odpowiadającej 30% minimalnego wynagrodzenia za pracę. Zmiana tego wynagrodzenia od stycznia 2014 roku spowodowała wzrost podstawy wymiaru składek z kwoty 480 zł (obowiązującej w 2013 roku) do kwoty 504 zł.

Grudzień 2013 roku

Od stycznia 2014 roku

Wzrost o:

Ubezpieczenie emerytalne

93,70 zł (480 zł x 19,52%)

98,38 zł (504 zł x 19,52%)

4,68 zł

Ubezpieczenia rentowe

38,40 zł (480 zł x 8%)

40,32 zł (504 zł x 8%)

1,92 zł

Ubezpieczenie wypadkowe (przy założeniu, że tego płatnika obowiązuje stopa wynosząca 1,93%)

9,26 zł (480 zł x 1,93%)

9,73 zł (504 zł x 1,93%)

0,47 zł

Dobrowolne ubezpieczenie chorobowe

11,76 zł (480 zł x 2,45%)

12,35 zł (504 zł x 2,45%)

0,59 zł

Inni ubezpieczeni

Podwyższenie od 1 stycznia 2014 r. minimalnego wynagrodzenia za pracę spowodowało wzrost podstaw wymiaru składek oraz samych składek jeszcze u wielu innych grup ubezpieczonych. Określając podstawę wymiaru składek, ustawa systemowa w kilku miejscach odnosi się bowiem do obecnej wysokości wynagrodzenia minimalnego.

Ubezpieczeni, u których wzrost minimalnego wynagrodzenia za pracę spowodował wzrost podstaw wymiaru składek

Grupa ubezpieczonych

Składki liczone są od podstawy odpowiadającej

Przepis ustawy systemowej określający podstawę wymiaru składek

Osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, oraz osoby z nimi współpracujące – jeśli wynagrodzenie za wykonanie tych umów określono w inny sposób niż kwotowo, w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej albo prowizyjnie

Zadeklarowanej kwocie, nie niższej od wynagrodzenia minimalnego

Art. 18 ust. 7

Osoby podlegające dobrowolnym ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym na podstawie art. 7 ustawy systemowej, tj. osoby, które nie spełniają warunków do objęcia tymi ubezpieczeniami obowiązkowo i przystapią do nich dobrowolnie

Zadeklarowanej kwocie, nie niższej od wynagrodzenia minimalnego

Art. 18 ust. 7

Duchowni

Kwocie wynagrodzenia minimalnego łącznie z kosztami uzyskania i kwotą podatku, o których mowa w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych

Art. 18 ust. 4 pkt 5a

Duchowni pozostający w stosunku pracy, członkostwa w spółdzielni lub służby, których podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalno-rentowe z tych tytułów, w przeliczeniu na okres miesiąca, jest niższa od wynagrodzenia minimalnego

Różnicy między wynagrodzeniem minimalnym a kwotą podstawy wymiaru składek z wymienionych tytułów

Art. 18 ust. 4c

Osoby sprawujące osobistą opiekę nad dzieckiem, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami duchownymi podlegającymi z tego tytułu ubezpieczeniom społecznym przez okres co najmniej 6 miesięcy

Wynagrodzeniu minimalnemu

Art. 18 ust. 5d

Wzrost wynagrodzenia minimalnego ma też wpływ na wysokość obowiązującej od 1 stycznia 2014 r. minimalnej podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych opłacanych za osoby:

przebywające na urlopie wychowawczym,

sprawujące osobistą opiekę nad dzieckiem, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są zleceniobiorcami, którzy wykonywali pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, przez okres co najmniej 6 miesięcy, i którzy zaprzestali jej wykonywania.

Zgodnie z art. 18 ust. 14–15 ustawy systemowej podstawa ta nie może bowiem być niższa niż 75% kwoty wynagrodzenia minimalnego.

Większe refundacje za bezrobotnych

Skutkiem podwyższenia minimalnego wynagrodzenia za pracę jest nie tylko wzrost obciążeń składkowych za niektóre grupy ubezpieczonych, ale również wzrost różnego rodzaju refundacji przysługujących z tytułu zatrudnienia osób bezrobotnych. Przy okazji warto zauważyć, że w wyniku nowelizacji ustawy o promocji zatrudnienia, z dniem 1 lipca 2014 r. uległa znacznemu rozszerzeniu grupa bezrobotnych wykonujących prace w ramach prac interwencyjnych albo robót publicznych, na których przysługują refundacje kosztów poniesionych na wynagrodzenia i składki. Poprzednio dotyczyło to tylko osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy. Obecnie refundacją taką mogą być objęci wszyscy bezrobotni. Pracodawcy najczęściej korzystają z jednorazowej refundacji opłaconych składek, o której mowa w art. 47 ustawy o promocji zatrudnienia, a która przysługuje, jeżeli:

pracodawca zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy oraz

po upływie tego okresu nadal zatrudnia tę osobę.

Maksymalna wysokość tej refundacji nie może przekroczyć 300% minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu spełnienia powyższych warunków. W 2013 roku maksymalna kwota refundacji wynosiła więc 4.800 zł, a z dniem 1 stycznia 2014 r. wzrosła do 5.040 zł. Inne rodzaje refundacji, których wysokość uzależniona jest od wynagrodzenia minimalnego, przedstawia tabela.

Refundacje przysługujące z tytułu zatrudnienia osób bezrobotnych uzależnione od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę

Prawo do refundacji ma pracodawca, który

Refundacją objęte są

Refundację wprowadza następujący przepis ustawy o promocji zatrudnienia

Bezrobotni zatrudnieni w ramach prac interwencyjnych

Zatrudnił co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych

Część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty połowy minimalnego wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną

Art. 51 ust. 2

Zatrudnił na okres do 12 miesięcy skierowanych bezrobotnych

Kwota uprzednio uzgodniona, nieprzekraczająca jednak wynagrodzenia minimalnego i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia

Art. 51 ust. 3

Zatrudnił w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego,

Koszty wypłaconego wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak wynagrodzenia minimalnego i składek na ubezpieczenia społeczne od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc; refundacja może objąć okres do 18 miesięcy

Art. 56 ust. 2

Bezrobotni wykonujący roboty publiczne

Zatrudnił na okres do 6 miesięcy w wymiarze nieprzekraczającym połowy wymiaru czasu pracy przy pracy niezwiązanej z wyuczonym zawodem skierowanych bezrobotnych będących dłużnikami alimentacyjnymi w rozumieniu przepisów o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

Część poniesionych kosztów na wynagrodzenia, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych bezrobotnych i połowy wynagrodzenia minimalnego obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca, łącznie ze składką na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia

Art. 57 ust. 4 oraz ust. 6

Składki na Fundusz Pracy

Podstawa warunkująca naliczanie składek

Jedną z przesłanek powodujących konieczność naliczania składek na Fundusz Pracy jest to, aby podstawa składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalno-rentowe u danej osoby odpowiadała w przeliczeniu na okres miesiąca co najmniej minimalnemu wynagrodzeniu za pracę lub 80% tego wynagrodzenia – w pierwszym roku pracy zawodowej, a w przypadku osób wykonujących pracę w okresie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania – co najmniej 50% wynagrodzenia minimalnego (art. 104 ust. 1 oraz art. 107 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia).

Więcej znajdziesz w wersji pełnej publikacji

Tematy publikacji w pełnej wersji

Wykaz skrótów użytych w książce

Zmiany w składkach w 2014 roku

Nowelizacja ustawy systemowej

Zmiana wynagrodzenia minimalnego

Składki na ubezpieczenia społeczne

Składki na Fundusz Pracy

Podleganie ubezpieczeniom

Świadczenia chorobowe

Składki emerytalno-rentowe

Przychody wyłączone z podstawy wymiaru składek

Skutki nieprawidłowego ustalenia podstawy wymiaru składek

Najczęstsze problemy płatników

Wniosek o nadpłacone składki w związku z przekroczeniem rocznej kwoty granicznej

Składki emerytalno-rentowe w pytaniach i odpowiedziach

Składka chorobowa

Ubezpieczenie obowiązkowe lub dobrowolne

Ograniczenie składek dobrowolnych

Decyzja o przystąpieniu do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego

Składki wypadkowe po 31 marca 2014 r.

Zawiadomienie z ZUS o obowiązującej stopie składek wypadkowych

Stopa składek według PKD

Składki na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych

Składki na FP

Składki na FGŚP

Składki na Fundusz Emerytur Pomostowych (FEP)

Składki na FP, FGŚP oraz FEP w pytaniach i odpowiedziach

Składka zdrowotna

Wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne

Podstawa u przedsiębiorców

Bez ograniczeń i dzielenia

Świadczenia chorobowe w podstawie wymiaru składki zdrowotnej

Oskładkowanie rodziny

Składki w dokumentacji ZUS

Druki składkowe

Druk ZUS IWA

Składki w dokumentacji ZUS w pytaniach i odpowiedziach

Składki zleceniobiorców i wykonawców dzieła

Ubezpieczenia przy umowie

Dokumentacja składkowa

Długie zlecenia w których odpłatność określono w stawce kwotowej

Roczny limit podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne

Dodatkowe umowy cywilnoprawne zawierane z pracownikami

Składki zleceniobiorców i wykonawców dzieła w pytaniach i odpowiedziach

Składki dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą

Podstawy przy składce emerytalno-rentowej

Składki wypadkowe oraz chorobowe

Składka zdrowotna od wyższej podstawy

Składka na FP tylko od pełnej podstawy składek emerytalno-rentowych

Wyciąg z aktów prawnych