Krystyna Maria Ring

W CIENIU ŻYCIA ...

2014

Copyright © Krystyna Maria Ring; 2014
Copyright © Wydawnictwo Witanet; 2014

Wszelkie prawa zastrzeżone

Zdjęcie na okładce: Ryszard Maksym
Skład, łamanie, projekt okładki: Ryszard Maksym

ISBN: 978-83-64343-35-3

Wydawca:

Wydawnictwo WITANET
ul. Brzoskwiniowa 11/1
62-571 Stare Miasto

tel.: #48 601 35 66 75

www.ebooki.c0.pl

wydawnictwo.witanet@wp.pl

Niniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Książka ani żadna jej część nie mogą być publikowane ani w jakikolwiek inny sposób powielane w formie elektronicznej oraz mechanicznej bez zgody wydawcy.

Skład wersji elektronicznej:

WSTĘP

Nazywam się Krystyna Maria Ring, mieszkam w Warszawie. W latach mojego dzieciństwa mama zawsze wspominała o swoich i taty przeżyciach z lat młodzieńczych, szczególnie z okresu II wojny światowej, kiedy pod osłoną nocy musieli uciekać z własnego domu ratując życie przed okrucieństwem zbrodni.

Oddanie Hołdu wspaniałym, niewinnym ludziom i dzieciom w walce z okupantem było inspiracją do napisania wierszy, których treści powstały na podstawie zasłyszeń, czytania książek, opowieści rodziców, ich przyjaciół o tych tragicznych wydarzeniach.

INAUGURACJA MUZEUM POWSTANIA WARSZAWSKIEGO przez ówczesnego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej to szczególny powód oddania wszystkim poległym pięknego, płynącego z serca szacunku i przywrócenie pamięci o ICH TRWANIU.

Smutkowi towarzyszą zawsze jakieś przeżycia,
Nadchodzą wówczas różne myśli,
Te złe i poplątane, ale też lekko ciepłem wymuskane.

Wszystkim, którzy sięgną po ten tomik – dziękuję.

Krystyna Maria Ring

W CIENIU ŻYCIA…

W cieniu życia poruszany mgłami
lamentuje głos kobiety przeciągle, boleśnie
przycichł i znów słychać było go za nami
dzisiaj nowy dzień nastał, jaki będzie
a może czekać na lepsze jutro.
Słychać ciężkie kroki skute kajdanami
moc żelastwa rozpiera pieszym nogi
stopy i łydki z otwartymi ranami, ból
na dworze zima i mróz bardzo srogi.
Nieprzetarte szlaki dzielnie przemierzają
w milczeniu, zmęczeni, wiatr tylko przygrywa
melodię udręczonych
nikt też już nie ogląda ran otwartych
nawet mąż do żony już się nie odzywa.
Doszli, otworzono bramy
kat ich też nie wita, on jest z kamienia
odczytano kolejno krwią zalane numery
tato, mamo, kto zawinił,
kto nad nami nie miał sumienia.