Seria Rozmowy z Katem:

Spowiedź polskiego kata – Jerzy Andrzejczak, 2018 – Polska

Dziennik kata – John Ellis, 2019 – Wielka Brytania

Doświadczenia kata – James Berry, 2019 – Wielka Brytania

Był sobie wesoły kat – Alan Shadrake – Singapur

Ostatni kat. Wspomnienia więziennego kata Tajlandii –
Chavoret Jaruboon, Nicola Pierce – Tajlandia

Czarny dziennik kata – Jean Ker – Francja

Dziennik mistrza katowskiego Franza Schmidta – Niemcy

Projekt okładki: Grzegorz Kalisiak

Redakcja: Bartosz Szpojda

Korekta: Jarosław Lipski

Przekład: Grzegorz Kołodziejczyk

Tytuł oryginału: My Experiences as an Executioner

© Copyright 2019 do wydania polskiego Wydawnictwo Aktywa

Data pierwszej publikacji w Wielkiej Brytanii 1892
pod redakcją: Henry Snowden Ward

Wszelkie prawa, również w zakresie powielania fotomechanicznego i fragmentarycznego wydruku, zastrzeżone. Żadna część niniejszej książki nie może być przetwarzana ani powielana jakąkolwiek techniką (fotokopia, mikrofilm lub inny proces) bez pisemnej zgody Wydawnictwa Aktywa

ISBN: 978-83-954515-9-1

Wydanie pierwsze

Wydawnictwo Aktywa

Dystrybucja: wydawnictwoaktywa.pl

Spis treści

Seria Rozmowy z Katem

Spis treści

Słowo wstępne

Rozdział I: Kat i jego domH. Snowden Ward

Rozdział II: Jak zostałem katem

Rozdział III: Moja pierwsza egzekucja

Rozdział IV: Moja metoda egzekucyjna: obliczenia i przyrządy

Rozdział V: Moja metoda egzekucyjna:czynności

Rozdział VI: Inne metody egzekucyjne

Rozdział VII: Dwa straszne doświadczenia

Rozdział VIII: Jak umierają mordercy

Rozdział IX: Z punktu widzenia zabójcy

Rozdział X: O karze głównej

Rozdział XI: Wieszanie jako rzemiosło zawodowe

Rozdział XII: Prasa i opinia publiczna

Rozdział XIII: Incydenty i anegdoty

Aneks: „Answers” Limited,czyli perypetie sądowe

Słowo wstępne

Intencją autora i redaktora niniejszej książki było przedstawienie w jak najprostszy i najbardziej zrozumiały sposób pewnych faktów i opinii odnoszących się do kwestii, która niewątpliwie ma doniosłe znaczenie: wykonywania najwyższego wyroku przewidzianego prawem. Fakty te nie zostały w żaden sposób wypaczone ani zafałszowane, lecz niektóre przerażające szczegóły egzekucji świadomie pominięto. Tak więc ci, którzy chcieliby sięgnąć po tę książkę w poszukiwaniu krwawych, makabrycznych opisów, niech zawczasu przygotują się na rozczarowanie.

Jesteśmy przekonani, że publikacja zapisu doświadczeń pana Berry’ego może się przyczynić do tego, iż sprostowanych zostanie wiele fałszywych pojęć i wyobrażeń na temat wykonywania wyroków śmierci w Anglii. A także do tego, że za jej sprawą kwestia kary głównej rozważona zostanie z praktycznego, a nie sentymentalnego punktu widzenia.

Panowanie nad klasami przestępczymi oraz — jeśli to możliwe — ich resocjalizacja to jedne z najpoważniejszych zadań, przed jakimi stoi cywilizowany świat. Tym, którzy się ich podejmują, potrzebne są wszelkie informacje mogące rzucić światło na ten zespół zagadnień. Kat urzędowy ma wiele okazji i szczególnych możliwości, by przyglądać się przedstawicielom klas przestępczych; poznaje ich nastawienie i odczucia względem kary głównej, którą społeczeństwa cywilizowane uważają za najpotężniejszy oręż w wojnie ze zbrodnią. Pan Berry do kilku lat doświadczenia służby w różnych formacjach policyjnych dołożył doświadczenia kata, miał więc wyjątkowe możliwości, by poznać zarówno naturę przestępstw, jak i ich sprawców. Zatem informacje i opinie, które z pewnością zgromadził, warte są uwagi.

Cel napisania niniejszej książki sięga zatem wyżej niż tylko chęć, by spisać okoliczności i wydarzenia związane z najboleśniejszym z rzemiosł, jakie może się stać ludzkim udziałem. Ich zapisanie jest konieczne, albowiem bez znajomości faktów czytelnicy nie mogliby wyrobić sobie własnego zdania. Mamy jednak nadzieję, że relacje te nie będą czytane z samej tylko ciekawości, że czytelnicy znajdą w sobie zainteresowanie dla słabych i zbłąkanych braci z klas przestępczych, tej plagi toczącej nasz system społeczny.

Nie od rzeczy będzie objaśnienie pewnych okoliczności powstania tej książki. Wszystkie wypowiedzi pochodzą od autora, chociaż wiele z nich wyraził słowami redaktor, którego zadanie polegało na tym, by ułożyć i w wielkim stopniu skondensować ogrom materii złożonej na jego ręce przez pana Berry’ego. Składnik narracyjny i opisowy pochodzą z notatników i wycinków zebranych przez autora, który w swoich pamiętnikach rejestrował najdrobniejsze nawet szczegóły. Jeden rozdział, zatytułowany „Moja pierwsza egzekucja”, jest dosłownie zaczerpnięty z tegoż źródła; wyjątek stanowi kilka pominiętych stron opisowych, które zostały wskazane. Rozdział „O karze głównej” oraz fragmenty kilku innych nie zostały w całości napisane przez pana Berry’ego, lecz dostarczone w postaci kompletnych notatek i w zasadniczej części podyktowane. Zawsze jednak wyrażone w tekście opinie są opiniami autora, z którymi redaktor nie w pełni się zgadza.