Maria Konopnicka

POEZJE TOM III

Wydawnictwo Avia Artis

2023

ISBN: 978-83-8226-952-9

Ta książka elektroniczna została przygotowana dzięki StreetLib Write (https://writeapp.io).

Z słowiczych pieśni

Patrz, jaka jasność

Patrz, jaka jasność tu ku nam się chyli
Z różanych niebios o zachodu chwili...
Patrz, jaki płynie cichy i perłowy
Mrok, aby dłonie złączył nam i głowy...

Czego się lękasz? — Czy mgły tej, co spada,
Jak roztrzęsiona w pył siny kaskada?
Czy jodeł czarnych, co patrzą i stoją?
Czy nocy, która idzie?... Jestem twoją!

Na sercu twojem chcę prześnić do rana,
Na twem bijącem sercu... Daj mi rękę!
Słyszysz z oddali płynącą piosenkę?
Patrz, spada gwiazda jakaś obłąkana...

Kto wie, gdzie padną i kogo upoją
Jej blaski... Może to duch jaki złoty
I rozkochany i pełen tęsknoty
Tak cicho do nas leci... Jestem twoją!

Idź, idź w pokoju

Idź, idź w pokoju!...
Nieprzeznaczonem było nam na ziemi
Chodzić tu razem ścieżkami cichemi
I wspólną gwiazdę nad czołem mieć złotą
I poić usta, płonące tęsknotą,
Z jednego zdroju...

Na piersi twoje
Spadłam, jak gołąb, wichrami zagnany
W kraj cichy, światłem miesięcznem oblany,
A pióra moje przejrzystsze się stały;
Tak byłeś czysty i tak byłeś biały,
Takąś miał zbroję...

Lecz dziś — nie mogę
Spać na twych piersiach... Dziś róża w mej dłoni
Od twego tchnienia — choć biała — się płoni
I jakieś dziwne latają dziś mary
U tej z błękitów nad nami kotary,
Dziś czuję trwogę...

Coś woła, budzi...
Więc lekkie skrzydła unoszę, spłoszona
Z twojego serca drżącego i z łona,
I słyszę burzę, co w tobie się wichrzy,
I już nie jesteś najbielszy, najcichszy
Ze wszystkich ludzi...

Wiem, że w okienku

Wiem, że w okienku twojem nie zobaczę
Zapalonego światła twoją ręką...
Wiem, że daleko drży kędyś i płacze
Echo, zbudzone twą smętną piosenką...
Wiem, że na cichą i białą tę ścianę
I cień twój nawet nie padnie ulotny...
A przecież wznoszę oczy zadumane,
Gdzie dom twój stoi pusty i samotny.

Pieśni nocy

Cisza

Cisza...
 — A przecież coś szepce, coś wzdycha,
Coś mnie tajemnym szelestem oblata...
Jakowaś skarga zmieszana i cicha
Płaczem ros leci z róż polnych kielicha,
A serce ziemi kołata.

Cisza...
 — Kto woła? Kto pieśń tę echową
Śpiewa?... Pieśń dziwną, rozchwianą na drżenia...
Kto tchem mi włosy podnosi nad głową?
Kto mi w słuch wciska bezdźwięczne to słowo,
W którem brzmi rozpacz istnienia?

Cisza...
 — Szum słyszę! Szum morza daleki...
Nie! To gdzieś wichrem zatrzęsły się lasy,
To dzwony huczą, to idą łez rzeki,
To zapadają w mogilny proch wieki,
To nowe rodzą się czasy!

Cisza...
 — Skąd szmer ten? Czy czerw lichy kroczy
Serca wygryzać puszczom?... Czy to zgrzyty
Trąb, z których jutro hymn buchnie proroczy,
Czy Jagarnauta wóz kędyś się toczy
Przez prochy i przez błękity?

Cisza...
 — Jak ciężko jest słuchać tej ciszy
Temu, co głos jej rozumie złowrogi!
O, jak jest ciężko temu, który słyszy,
Jak chaos jęczy, pracuje i dyszy,
I rodzi — karły i bogi...
I znowu palcem bezkształtnym zaciera
Wysiłki swoje i boleści swoje...

Cisza...
 — Brzóz białych szept kędyś zamiera,
Gwiazda źrenice bezsenne otwiera,
Chwieją się lekkie powoje...

Za jedno ciebie

Za jedno Ciebie błogosławię, Panie,
Żeś z gwiazd dał myślom łoże i posłanie
I że kołyszesz je aż do rozświtu
W miesięcznych blaskach twojego błękitu...
Za balsam ciszy, na ziemię wylany,
Za mrok, co więźniom zakrywa kajdany,
Za sen nędzarza o braterstwa chlebie,
Za zapomnienie — błogosławię Ciebie!

Na nędzę naszą i na wielkość Twoją,
Na tajemnice, co przed nami stoją,
Na krzywdy nasze i bój i konanie
Dosyć nam patrzeć przez dzień cały, Panie!
Więc za tych zmierzchów litosną zasłonę,
Za mleczne drogi, ku świtom rzucone,
Za mgłę, co kryje komety na niebie,
Za noc i ciemność — błogosławię Ciebie!

Za wolność ducha — bez klątwy i winy,
Za nieliczone istnienia godziny,
Za snów skrzydlatość, co przestrzeń zaciera,
Za uśmiech, który z porankiem umiera,
Za oddech ziemi, swobodny choć w nocy,
Za moc rozkoszy, za rozkosz niemocy,
Za dreszcz, co kwiaty pochyla ku sobie,
Za sen o szczęściu — błogosławię Tobie!

O! błogosławię, że mi swoje dłonie
Na czoło kładziesz i chłodzisz mi skronie
I oczy moje zamykasz gorące
I nad tęsknotą moją gasisz słońce...
O, błogosławię za chwilę wytchnienia,
Za zdjęte jarzmo, co mi tarło szyję,
Za te pół-śmierci, za te pół-istnienia,
W których nie czuję, że żyję...

Jak ciemno

Jak ciemno! — Panie! — Czy ta noc, co spływa,
Czarnogwiaździsta i nieprzenikliwa,
Z wiecznych przepaści podnosząc swą głowę —
To wróg Twój stary, przez pół pokonany,
Który w ciemnościach rozrywa kajdany
I świata dzierży połowę?

Czy Ty sam, Panie, spuściłeś z łańcucha
Tę noc posępną na myśl i na ducha,
Gdy człowiek powiódł oczyma po niebie,
I przez mgłę ranka, co wznosi się drżąca,
Sięgnął do jądra wszechbytu, do słońca,
A przez nie sięgnął do Ciebie?

O, króluj w ciszy!... Przez dni połowicę
Tytan zamyka zuchwałą źrenicę,
W bezsilne śnienie zapada...
I podłożywszy cień szczęścia swej głowie,
Nie dba, jak w chmurach władają bogowie,
Błękitnych tajni nie bada...

O, króluj w ciszy!... Niech tylko ten stary
Wróg sprzymierzony dotrzyma ci wiary
I marą usypia duchy...
Bo cóż, jeżeli bezsenne powieki
Podniosą ludy i ockną na wieki...
I zerwą swoje łańcuchy?

Wieczór już

Wieczór już, Panie! Oto leśni ptacy
Skłaniają skrzydła ku gniazdom w polocie...
Oto pól Twoich umilkli śpiewacy,
Oto dzień cały przetrwałam już w pracy,
We łzach, w tęsknocie...

Z blasków poranka i dnia i ze słońca
Nie miałeś dla mnie żadnego promienia!
Oto się czas mój nachyla do końca,
Oto już gwiazda wieczorna i drżąca
Błyska wśród cienia...

Innym oddałeś zórz jasnych kolory,
Nad cichą strzechą rzucone w lazurze,
I zapach łąki i ciszę w naturze,
Bocianie gniazda, topole i róże
I ciemne bory..

Lecz ja ze świata całego ogromu
Jedno jedyne serce wzięłam sobie...
Gniazdo nie spadło, strącone od gromu,
Nie było dla mnie ogniska ni domu,
Żyłam w żałobie...

Po cząstkę moją, na boku stojąca,
Nie wyciągnęłam przez dzień cały ręki...
Życie przechodzi, pomija, potrąca.
Myślałam: »Wspomni!« — czekając tak końca,
Nucąc piosenki...

Lecz oto kwiaty posnęły majowe
I kruk samotny znajduje posłanie...
Czuję chłód ros tych, co lecą perłowe...
Pod cichą strzechą daj skłonić mi głowę,
— Wieczór już, Panie!...

Piosenki i pieśni

Sine lasy

Sine lasy we mgłach drzemią,
Gaśnie jasny dzień...
Ach i tobie, moja ziemio,
Idzie mrok i cień!

Krótka była twoja zorza,
Najpiękniejsza z zórz,
Co od morza szła do morza
Złotem polem zbóż...

Krótki był twój ranek biały
I różany wschód,
Co twej sławie grał hejnały
U słonecznych wrót.

Nie dobiegło słonko tobie
Do południa wzwyż,
I zagasło gdzieś na grobie,
W piorunowy krzyż!

Oj, czemu ta Wisła

Oj, czemu ta Wisła, ta biała,
 Do morza się toczy i płynie?
Oj, czemu to serce, to młode,
 Od żalu się krwawi i ginie?

Oj, płynie ta Wisła, ta biała,
 Bo łzami wzbierają jej wody...
Oj, krwawi się serce to młode,
Bo nie zna wolności, swobody!

W pole, w pole

W pole, w pole, po padole,
 Buja sokół siwy...
Kiedyż tobie wzejdzie zorza,
 Kraju nieszczęśliwy!

Zapłonęła, zagorzała,
 Jutrzenka na niebie;
Wschodzi, wschodzi złote słonko,
 Ale nie dla ciebie.

Wschodzi słonko, wschodzi złote,
 Kalinowa zorza,
A nad tobą nocka ciemna
 Od morza do morza.

A choć ty się, ziemio

A choć ty się, ziemio,
Kwieciem rozkwieciła,
Powiadają ludzie,
Żeś ty jest mogiła...
Oj, wyrosły kwiaty
Z prochu naszych kości,
A ten, kto je zerwie.
Zapłacze z żałości.

A choć ty się, ziemio,
Lasami odziała,
Powiadają ludzie,
Żeś ty czarna cała...
Stoi las w zadumie,
Szum idzie po lesie,
Wiatr od stepu leci,
Jęk daleki niesie.

A choć ty się, ziemio,
Wysrebrzasz zdrojami,
Powiadają ludzie,
Że ty płyniesz łzami...
Oj, padały rosy
Na tę bujną trawę,
A nie były jasne,
Ale były krwawe.

Dobre słowo

Dobre słowo, dobrą wieść,
Radabym wam, bracia, nieść,
Jak skowronek ponad pole
Wzlatać, śpiewać lepszą dolę,
Lepszą dolę, jasne dnie...
 Lecz mam w oku łzę.

U tych znanych stojąc bram,
Pozdrowienie daję wam!
Pieśń nadziei, uśmiech błogi
Nieśćbym rada w wasze progi
Zbudzić w sercach bratni dźwięk...
 Lecz mam w piersi jęk.

Na dzień jeden i na noc
Miećbym chciała cudu moc,
Zimne duchy zapłomienić,
Żywych porwać, słabych zmienić,
Posiew jutra siać wśród pól...
 Lecz mam w duszy ból.

Ach, niejeden bo już rok
Zamiast słońca dał nam mrok
I niejedna pieśń nadziei
Zmilkła, zgłuchła wśród zawiei,
Wśród zawiei srogich burz
Zmilkły pieśni zórz!

Wisła

A co ty nam niesiesz z drogi,
Stara nasza Wisło,
Że nad tobą wichrów tyle,
Tyle chmur zawisło?

Jeśli idziesz od Karpatów,
Co pod śniegiem stoją,
Czemuż to nas fale twoje
Mętną wodą poją?...

Jeśli idziesz od Krakowa,
Jako Krakowianka,
Czemu w tęsknych szumach płyniesz,
Bez pieśni, bez wianka?
............

O! jak smętno jest ptaszynie,
Gdy nad grobem leci...
O! jak smętno matce Wiśle,
Gdy się skarżą dzieci...

Zerwały się orły z gniazda
Wysoko od ziemi,
Pomąciły białe śniegi
Skrzydłami czarnemi..
Wyschły kwiaty na dolinie,
Podlewane łzami...
Burza pieśni zagłuszyła
Mroźnymi wichrami...

Więc dziś mętne moje wody
Przez te pola niosę,
I zabieram z czarnej roli
Gorzką, krwawą rosę...

Więc do morza z skargą idę,
Zasmucona, cicha,
Za mną płaczą jasne zdroje
I ta ziemia wzdycha...

Jaśków sen

Śniło mi się na zorzę,
Na samiutkie świtanie,
Że przez wioskę szedł anioł,
W prostej, zgrzebnej sukmanie.

A miał nogi on bose,
Na koszuli — len szary,
A okrutną niósł kosę
I z grabliskiem do pary.

Jak najtęższy dąb w lesie,
Taką ci miał urodę,
I zahuczał, jak wicher:
— »Będziem mieli pogodę!« —

I tak wyszedł na pola,
Jak ta jasność, co błyska,
A precz wołał ku chatom:
— »Hej! wstawajcie ludziska!« —

Aż tu kupa narodu
Na gościniec się wali...
Ja za kosę ze ściany,
Kosa ogniem się pali.

— A co kosić będziewa? —
Pyta jeden, to drugi.
— Czy ten łężek pod lasem?
Czy ten spłacheć od strugi?

A on precz nas prowadzi
Prościusieńko na słońce,
Co już weszło nad ziemię,
W złotych zorzach grające.

Aż w tę jasność, w tę złotą,
Poszedł naród ów cały.
Tylko krzywe się kosy
W onym blasku migały.

I wsiąknęli w tę cichość,
W jutrzenkowe to granie...
............
— A sen miałem na zorzę,
Na samiutkie świtanie.

Warszawa

Warszawo, Warszawo, ty czerwienny grodzie!
Obrano cię niegdyś królową w narodzie.
Nie obrano ciebie dla twojej urody.
Jeno dla tej Wisły, dla tej Białej wody...
Jeno dla tej starej mazowieckiej ziemi,
Co cię kołysała szumami leśnemi...

Kołysała ciebie, do snu ci śpiewała:
»Rośnij ty mi, grodzie, wysoko jak skała...
Wysoko, jak skała, co w nią biją fale,
Na brzeg rzucające skrwawione korale...
Rośnij mi do słońca, daleko za chmury,
Kędy orły lecą srebrzystemi pióry...«

Wiatr się górą niesie, po gałęziach chodzi,
Zorza, co dziś zgasła, znowu rankiem wschodzi...
Na polanie stoi stary dąb pochyły,
Co wyrósł przed wieki z piastowej mogiły...
Na polanie stoi, drobnym liściem chwieje,
W szumach opowiada twoje dawne dzieje.

Hej, nie było tobie jasnej gwiazdy w niebie,
Ani jasnej doli nie było dla ciebie!
Na granicie Wawel — na piasku Warszawa,
Nad tą modrą Wisłą świeci tęcza krwawa.
Nad tą modrą Wisłą jaskółki latają,
Gubią w wodzie piórka — że gniazda nie mają!

Ziemio, matko stara, mazowiecka niwo,
Bądźże miastu twemu chlebem swym życzliwą!
Dębie ty piastowy, pieśniarzu żałosny,
Niechże go twe szumy budzą każdej wiosny!
Siłę niechaj bierze z kłosów swojej ziemi...
Serce niechaj karmi pieśniami staremi!

Kraków

Hej! puszczę ja oczy daleko od siebie!
Niech lecą, polecą, jak ptaki po niebie,
 Aż do tej krainy,
 Gdzie pada zmierzch siny
Od Karpat — ku starej kolebie! --

Tam Kraków siadł cichy, w głębokiej zadumie,
Kto spojrzy — zapłacze — i smutek zrozumie...
 Jak duch nad mogiłą,
 Rozmyśla, co było —
I tęskno mu w obcym dziś tłumie...

Ku niebu strzeliście, w poranne błękity,
Podaje swych wieżyc krużganki i szczyty...
 I gra z nich hejnały
 Na rozświt, na biały,
Co wstaje rosami nakryty...

A góra tam stoi, co Wawel się zowie,
I dźwiga pamiątki po starym Krakowie,
 Tam w grobach podziemnych,
 Wśród lochów tych ciemnych
Śpią króle w koronach na głowie...

A Wisła tam szumi i prawi powieści —
Wiatr kędyś od kopca Kościuszki szeleści —
 I kamień tam gada
 I dziwy powiada
O dawnej wielkości i cześci. —

A kiedy się nocą gwar miasta uciszy,
Ten, kto się zaduma — westchnienie posłyszy...
 To skarżą się groby —
 To murów żałoby —
To przeszłość w mogile tak dyszy. —

Hej, czasy, wy czasy, hej, stare wy wieki,
Płyniecie, jak woda tej Wisły, tej rzeki,
 Na morze, na sine,
 Na czarną głębinę —
I tylko szum słychać daleki...

Poszłabym ja

Poszłabym ja na kraj świata,
Jak ten wiatr, co w polu lata,
Jak ten wiatr, co chmury pędzi,
Białe chmury, puch łabędzi,
W ciemną, mroczną dal...
 Tylko mi cię żal,
 Ty ziemio,
Gdzie kurhany ciche drzemią,
Gdzie się w stepach bielą kości,
Gdzie kwiat mdleje od żałości,
 Tylko mi cię żal!
............
Poszłabym ja w świat daleki,
Jako idą bystre rzeki,
Jako idą bystre wody,
Do dunaju, do swobody,
Do szumiących fal...
 Tylko mi cię żal,
 Ty chato,
Pod tą lipą rosochatą,
Pod tym sadem pełnym rosy,
Pod błyskami jasnej kosy —
 Tylko mi cię żal!
............
Poszłabym ja w ukrainę,
Za to morze, za to sine;
Poszłabym ja na stracenie
W bezmiesięcznej nocy cienie,
W niepowrotną dal...
 Tylko mi cię żal,
 Sokole,
Co nad nasze latasz pole,
Ponad pole, ponad niwę
Latasz, gubisz piórka siwe —
Tylko mi cię żal!

Jeśli nasza dobra dola

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O, jakby się

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Szumi dąbrowa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Co mi po tem

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Tam, w moim kraju

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A pod jaką ty zorzeńkę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

We mgłach biją

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Przez te łąki

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pójdę ja w lasy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Hej, tam nad rzeką

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A jak poszedł król

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ty mi, nocy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Poleciały pieśni moje

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Oj, szumi pole

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Hej, zazorzyło się

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

U okienka

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A po tych łąkach

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O świcie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Siedzę u proga

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A dajcież mi

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na palecie

W jarze

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W gaju

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wiejska droga

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pod lasem

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W góry

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na obczyźnie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Po rosie

A kiedy mi przyjdzie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Oj, ty modra rzeko

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie swatała

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A kiedyż my doczekamy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Oj, nocko, nocko

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Z chaty

Na gody

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Latawica

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dzwony

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Fragmenty

Przygrywka

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Duch mój, ptak Boży

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Głos grobu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nasza chata

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wizya

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zawsze leciałam

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A kiedy sercu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nasza pani

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na rozstaju

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zakwitły ciernie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Po sześciu wiekach

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ergo erravi

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kto w mogiłę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Więc mi nawiążcie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W Wielki Piątek

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na dzień Zmartwychwstania

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Resurrexit

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wiosna do poety

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zima do poety

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Demon do poety

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Poeta do demona

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W górach Grecyi

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pieśni bez echa

Pieśń o domu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ciemnym lasem

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Oj, porosła

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kubek

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Oj, nie ta jest

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Noc i dzień

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Obielił nam

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Po zielonych tych pokosach

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Hej, cień na niebie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zaszła zorza

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie zatrzęsie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Oj, dolo

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie dla mnie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Czego ty bledniesz

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Oj, uśnij

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A jak ciebie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zakręcił się wiatr

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A żeby, wietrze

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Podnieście się

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zaszumiały

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pod Beskidami

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Puściły się

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ile dnia

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zapłonęła

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Polewały bujne deszcze

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Długoś wodził

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kiedy Polska

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Vivos voco — mortuos plango

Powitanie roku

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Rok stary

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Widzenie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W zaduszny dzień

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Umarłych płaczę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na kurhanie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

»Nasze Dziady«

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Droga

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W rocznicę śmierci Krasińskiego

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ignacemu Domejce

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Jej pamięci

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W rocznicę Szopena

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nad mogiłą Kraszewskiego

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wiosenne witanie ziemi

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Lirnikowi na via Montebello

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na śmierć J. Matejki

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Adamowi Asnykowi

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wstań, o dziecię

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie licz wśród burzy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pod każdą stopą

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wezwanie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Z pola i z lasu

Kiedy Pan Jezus

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Fiołek

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Konwalia

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Róża

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Bratek

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Żórawie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Już wróciły

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nigdy ja was

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W oddalonych

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nasze srebro, złoto

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na śniegu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ponowa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dziaduś

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W piwnicznej izbie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W kamieniu polnym

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W lesie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pieśni przygodne

Z kolędą

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W Palmową niedzielę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Maik

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Gwiazdy

Przy oknie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na mroźnem niebie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O, nie jest nikt

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Videntes stellam Magi

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ty, gwiazdo

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Angelus

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ta gwiazda

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Świat zawojował

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W trzejkrólowy wieczór

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W zielone

I

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

II

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

III

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

IV

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

V

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

VI

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

VII

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

VIII

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Listy

Na białą kartę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie było dla nas

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ty i wieczór

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Śmierci pożądam

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie znam

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Rozstać się z tobą

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Miłość jest klęską

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

I mówię: odejdź

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Czy pomnisz

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dam ci tę gwiazdę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W wielkiej i pustej

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Tak mi się zda

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie skowronki

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W miłości nie ma zdrady

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ofiarowanie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Obrazki

Kalokagatos

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W pirejskim porcie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W rocznicę Termopilów

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Jan Hus

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kartka z raptularza

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do granicy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Hellenika

Helios

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Elektra

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Cytara Tymona

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Augury

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Podziękowania

Wydawnictwo Avia Artis dziękuje serdecznie wszystkim ludziom zaangażowanym w powstanie tej książki.

*****

Maria Konopnicka

POEZJE TOM III

Projekt okładki: Avia Artis

W projekcie okładki wykorzystano portret Marii Konopnickiej .

Autor: Leopold Bude

Wszystkie prawa do tego wydania zastrzeżone.

© Wydawnictwo Avia Artis

2023