Bolesław Prus

MICHAŁKO

Wydawnictwo Avia Artis

2020

ISBN: 978-83-8226-042-7

Ta książka elektroniczna została przygotowana dzięki StreetLib Write (http://write.streetlib.com).

MICHAŁKO

Roboty przy kolei skończono. Podradczyk wypłacił komu co należało, oszukał, kogo można, i ludzie poczęli rozchodzić się gromadami, każdy do swojej wsi.
 Koło karczmy, co stała przy plancie, do południa było gwarno. Jeden obwarzankami napełniał kobiałkę, drugi kupował wódkę do domu, inny — upijał się na miejscu. Potem porobili zawiniątka z grubych płacht, i zawiesiwszy je przez ramiona, odeszli, wołając:
 — Bywaj zdrów, „durny Michałku!...“
 A on został.
 Został na szarem polu i nie patrzył nawet za swoimi, tylko na błyszczące szyny, co biegły aż tam, het! niewiadomo gdzie. Wiatr rozrzucał mu ciemne włosy, rozwiewał białą parciankę i zdaleka przynosił — ostatnią zwrotkę pieśni odchodzących.
 Wkrótce za krzakami jałowcu skryły się płachty, parcianki i okrągłe czapki. Wkońcu i pieśń umilkła, a on wciąż stał z założonemi rękoma, bo — nie miał gdzie iść. Jak ten zając, co w tej oto chwili przeskakuje szyny, tak on, chłopski sierota, gniazdo miał w polu, a spiżarnię — gdzie Bóg da.
 Za piaszczystem wzgórzem rozległo się gwizdanie, zakłębił się dym, i zaturkotało. Nadjechał roboczy pociąg i zatrzymał się przed niewykończoną stacją. Otyły maszynista i jego młodziutki pomocnik zeskoczyli z lokomotywy i pobiegli do karczmy. Toż samo zrobili brekowi. Został tylko inżynier, który przypatrywał się, zamyślony, pustej okolicy i przysłuchiwał szmerowi pary w kotle.
 Chłop znał inżyniera, więc ukłonił mu się nisko, do ziemi.
 — A to ty, „durny Michałku!“ Cóż tutaj robisz? — zapytał inżynier.
 — Nic, panie! — odparł chłop.
 — Dlaczego nie wracasz do wsi?
 — Nie mam poco, panie.
 Inżynier zaczął nucić, a potem rzekł:
 — Jedź do Warszawy. Tam zawsze znajdziesz robotę.
 — Kiedy nie wiem, gdzie to.
 — Siadaj na wagon, to się dowiesz.
 „Durny Michałko“ skoczył na wagon jak kot, i usiadł na stosie kamieni.
 — A pieniędzy trochę masz? — spytał inżynier.
 — Mam, panie, rubla i czterdzieści groszy i złoty dziesiątkami...
 Inżynier począł znowu nucić i oglądać się po okolicy, a w lokomotywie wciąż warczało. Wreszcie z karczmy wybiegła obsługa pociągu, z butelkami i węzełkami. Maszynista i jego pomocnik siedli na lokomotywę — i ruszono.

CIĄG DALSZY TEKSTU W PEŁNEJ WERSJI

Podziękowania

Wydawnictwo Avia Artis dziękuje serdecznie wszystkim ludziom zaangażowanym w powstanie tej książki.

*****

Bolesław Prus

MICHAŁKO

Projekt okładki: Avia Artis

W projekcie okładki wykorzystano portret Bolesława Prusa.

Autor: Anonim

Wszystkie prawa do tego wydania zastrzeżone.

©Wydawnictwo Avia Artis

2020