Bolesław Leśmian

SAD ROZSTAJNY

Wydawnictwo Avia Artis

2023

ISBN: 978-83-8226-917-8

Ta książka elektroniczna została przygotowana dzięki StreetLib Write (https://writeapp.io).

PIEŚNI MIMOWOLNE

Wieczorem

Mrok się gęstwi po sadzie, ziemny powiał chłód,
Zda się, iż dal zbłąkana podchodzi do wrót...
Wiatr się zsunął ze strzechy na gałęzie drzew, —
Czy on we mnie tak śpiewa? Widzę poprzez śpiew,
Jak księżyc wschodzi nad borem!

W podwórzu, dokąd zajrzał z poza ciemnych brzóz,
Rozwidniła się studnia i samotny wóz,
Między szprychy znienacka oświetlonych kół
Duch, drogi nieznający, na nocleg się wsnuł
Wieczorem, późnym wieczorem.

Przez szyby moich okien, zapatrzonych w staw,
Blask spada i tli się wśród wilgotnych traw.
W dłoni mojej zerwany doumiera wrzos.
Jakże dziwno wymówić własne imię w głos
Wieczorem, późnym wieczorem!...

Cień mój, co we dnie kładł się na złocisty łan,
Nocą pragnie zapełnić pustkę moich ścian.
Do szyb, znikąd zjawione, lgną puszyste ćmy, —
Staw posrebrniał i widzi inaczej, niż my,
Jak księżyc wschodzi nad borem...

Róża

Czym purpurowe maki
Na ciemną rzucał drogę?
Sen miałem, ale — jaki? —
Przypomnieć już nie mogę.

Twojeż to były usta?
Mojeż to były dłonie?
Głąb’ sadu mego — pusta,
We wrotach — księżyc płonie.

Dni się za dniami dłużą,
Noce — w jeziorach witam...
Kiedy ty kwitniesz, różo?
— »Ja nigdy nie zakwitam«...

— »Ja nigdy nie zakwitam«...
Twójże to głos, o, różo?
Słowo po słowie chwytam,
Dni się za dniami dłużą...

Noc zimowa

Skrzeń tajemnica,
Rozzłoceń mus!
We mgle księżyca
Jarzy się mróz!

Okruchy śniegu
Siecią swych fal
Zasnuły w biegu
Bezbronną dal.

Gmatwając loty,
Tamując dech, —
Obsiadły płoty,
Jak siwy mech.

Do szyb się garną,
Jak białe ćmy,
Tchnąc w izbą parną:
»To — my! To — my!«

Z karczmy, w zakrzepły
Rozwartej świat,
Dym bucha ciepły,
I blask i czad!

Zaprzepaszczony
W ciemni bez dróg —
Drzewom przez szrony
Złoci się — Bóg.

Sad wśród topieli
Śniegowych głusz
W śmierci się bieli
Bez róż — bez zórz!

W swej pysze pawiej
Łez tłumiąc znój,
Wśród śnieżnych zawiej
Sen kroczy mój...

Usta i oczy

Znam tyle twoich pieszczot!
 Lecz, gdy dzień na zmroczu
Błyśnie gwiazdą, wspominam tę jedną — bez słów,
Co każe ci ustami szukać moich oczu...
Tak mnie żegnasz zazwyczaj, nim powrócę znów.

Czemu właśnie w tej chwili, gdy odejść mi pora,
Pieścisz oczy, nim spojrzą w czar lasów i łąk?...
Bywa tak: świt się budzi od strony jeziora,
Nagląc nas do rozplotu snem zagrzanych rąk...

O szyby — jeszcze chłodne — uderza pozłotą
Nagły z nieba na ziemię świateł zlot i spust, —
Usta twe — na mych oczach! Co chcesz tą pieszczotą
Powiedzieć?
 Mów — lecz zmyślnych nie odrywaj ust!

W słońcu

Jastrzębi śledząc lot,
Jezioro ciszę wdycha.
Zwiesza się po za płot
Spylona rozwalicha.

W kałuży, śladem kół
Porysowanej w żłoby,
Tkwi obłok, brzozy pół
I gęsi rdzawe dzioby.

Od sztachet, snując kurz
Na trawy i na chwasty,
Słońcem pocięty wzdłuż
Upada cień pasiasty...

Trzeba mi grodzić sad,
Trzeba mi zboże młócić!
Przyszedłem na ten świat —
I nie chcę go porzucić!...

Niebo przyćmione

Niebo przyćmione, niebo wieczorne
Samochcąc płynie przez moje oczy...
Piersi bezsenne i bezoporne
Pieszczota zmierzchu nuży i tłoczy.

O, teraz snuć się cieniem po gaju,
Ducha wśród sosen w szkarłat rozjarzyć,
U twojej wrótni, na twym rozstaju
Samemu sobie — snem się wydarzyć!

Na skroń kalinom, ujrzanym w dali,
Paść złotym kurzem w purpur pożodze, —
I nie odróżnić ust twych korali
Od owych kalin na owej drodze!

I nie odróżnić twoich warkoczy
Od brzóz, weśnionych w głębie jeziorne...
Samochcąc płynie przez moje oczy
Niebo przyćmione, niebo wieczorne...

W południe

Wzdłuż chat, ponad strzechami
Południa żar zawzięty
Widomie drga i mami
Niepochwytnymi pręty...

Wpośród zielonych muraw
Schną rosy ciemne ślady,
Samotnej studni żóraw
Patrzy w dalekie sady.

Na przeciwległe wzgórze
Głóg wpełzły i berberys
Poprzez słoneczne kurze
Gałęzi rzuca przerys.

Południe samo siebie
Roztrwania w oman senny...
Niebem prześwieca w niebie
Przezroczy księżyc dzienny.

Znienacka w drzew gęstwinie
Wiśnia się płoni smagle, —
O, teraz, w tej godzinie
Pokochać — kogoś — nagle!...

Ten znój z błękitem w zmowie
Dech piersiom tak utrudnia!
Zachciało się mej głowie
Śnić miłość wśród południa!

Nadaremność

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O zmierzchu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Szmer wioseł

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zmory wiosenne

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zmierzch majowy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Gdybym spotkał ciebie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wspomnienie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Las

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Przyjdę jutro, choć nie znam godziny

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Cień

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pieśń o ptaku i o cieniu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

ZIELONA GODZINA

I

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

II

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

III

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

IV

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

V

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

VI

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

VII

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

VIII

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

IX

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

X

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Z KSIĘGI PRZECZUĆ

Prolog

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Noc

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Step

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Głuchoniema

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Sad

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Leżę nawznak na łące...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kabała

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zapomnienie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Epilog

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

ANIOŁOWIE

Niegdyś powagą i grozą…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Bywają ognie…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A oni właśnie najtrwalej…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Znojni miłosnych zachceń…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zawieruszeni w parowach obłocznych…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A lubią jeszcze…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Śni się im czasem…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ocknieni ze snu…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Skąd oni rodem…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Niema ich nigdzie…

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

ODDALEŃCY

Wobec morza

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ich oblicza

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pośpiech

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Klęska

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dla legendy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Schadzka

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Uczta

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ich szatan

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nieznanemu Bogu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Metafizyka

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ta oto godzina

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Toast świętokradzki

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

POEMATY ZAZDROSNE

Tarcza

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ogród zaklęty

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ballada o dumnym rycerzu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pantera

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Sidi-Numan

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wieczory

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Oczy w niebiosach

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

NIEZNANA PODRÓŻ SINDBADA-ŻEGLARZA

I

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

II

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

III

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

IV

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

V

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Podziękowania

Wydawnictwo Avia Artis dziękuje serdecznie wszystkim ludziom zaangażowanym w powstanie tej książki.

*****

Bolesław Leśmian

SAD ROZSTAJNY

Projekt okładki: Avia Artis

W projekcie okładki wykorzystano portret Bolesława Leśmiana .

Autor: Anonim

Wszystkie prawa do tego wydania zastrzeżone.

© Wydawnictwo Avia Artis

2023