Kazimierz Przerwa-Tetmajer

EROTYKI

Wydawnictwo Avia Artis

2024

ISBN: 978-83-8349-071-7

Ta książka elektroniczna została przygotowana dzięki StreetLib Write (https://writeapp.io).

Część I

Ta trawa, której nikt nie kosi

Ta trawa, której nikt nie kosi,
ta woda, której nikt nie pije,
nikomu niepachnące kwiaty — —
oh! tam jedynie dusza żyje!

To niebo, w które nikt nie patrzy,
Bóg, który wcale niezna ludzi,
ten las nikomu nieszumiący,
ta zorza, która nic nie budzi...

Te niepachnące żadnym nozdrzom
cudowne, purpurowe kwiaty;
ta woda, której nikt nie pije,
ten wiatr nad pustką mgieł skrzydlaty...

Bóg, który wcale niezna ludzi,
cud, w który żadna myśl nie wcieka,
ten las nikomu nieszumiący,
duch, niemający nic z człowieka...

Świat bez istnienia i bez śmierci,
ten zdrój, co tylko skałom bije,
ta trawa, której nikt nie kosi — —
oh! tam jedynie dusza żyje!

Hymn do miłości

Tyś jest najwyższą z sił, wszystko ulega tobie
miłości.
Życie jest żądzą, o tyś z żądz największą,
prócz samej żądzy życia; duszą duszy
i sercem serca życia tyś jest
miłości.
Jeśli najwyższem szczęściem zapomnienie,
bezwiedza i niepamięć własnego istnienia:
toś ty jest szczęściem szczęścia, ty, co dajesz
omdlenie duszy i omdlenia zmysłom
i myśli kładziesz kres upajający
miłości.
Jeśli złudzenia są jedynem dobrem:
toś ty największem dobrem, najsilniejsze
ze wszystkich złudzeń, ty, moc mocy,
pierwotna, dzika, nieznająca kiełzań,
święta potęgo
miłości.
Jeśli pragnienia są jedyną ową
poręczą, która chroni
od upadnięcia w przepaść rozpaczy i wstrętu;
jeśli są jedynym
mostem, po którym można iść nad odmęt nudy;

jeśli jedynem są lekarstwem, które
broni od cierpień zwątpienia i zbrzydzeń,
pogardy świata i od samowzgardy:
o ty, o matko pragnień, jesteś ową
poręczą, mostem i lekarstwem, jesteś
zbawczynią ludzi,
miłości.
Czas idzie i zmieniają się wiary,
bóstwa w proch upadają jedne po drugich,
dziś czczone, jutro deptane
przechodzą przed oczyma ludzkości,
by więcej nie powrócić:
ty trwasz wieczysta, jak strach, głód i zawiść,
pierwotna, tak jak one,
jak one tryumfalna,
nad wszystko wyniesiona, niepokonana
niczem i nigdy, tak, jak one,
pierwotna, dzika potęgo
miłości.
Wdzięku, piękności natury,
kędyś jest wobec wdzięku i piękna miłości?
jesteś, jak rama
do obrazu, jak otęcz promieni
skrzącemu kręgowi słońca.
Kędyś jest, liściu róży,
wobec ust ukochanej?

Kędyś szafirze niebios, morza błękicie
wobec ócz ukochanej?
Kędyś szumie jaworów i śpiewie ptaków
w wiosenne rano,
wobec głosu ukochanej?
Kędyś ciszo grot pośród paproci,
pod gęstemi zaplotami bluszczów,
wobec milczenia ukochanej?
Kędyś jest śniegu, różowiony blado
od blasku słońca,
wobec koloru ciała ukochanej?
Kędyście linie cudowne
gór i skał, kędy łuk tęczy świetlisty,
kędy przepysznych wodospadów wstęgi,
smukłe narcyzy, palmy wybujałe,
kędy obłoki lotne i powiewne,
wobec kształtów ciała ukochanej?
Kędyś mchu miękki, liściu aksamitny,
wobec jej piersi dotknięcia i dłoni?
Kędyś marmurze gładki, grzany słońcem,
wobec jej białych bioder, spływających
cudowną linią
w odurzający wzrok, dech wstrzymujący
kształt, który rękę przykuwa do siebie?
Kędyś jest czarze nocy księżycowej,
czarze poranku, kiedy słońce wschodzi

z za gór dalekich;
uroku jezior, co się nagle jawią
pośród skał, senne,
i tej zieleni złocistej, ze szczytów
widzianej w dali,
wobec czaru ukochanej?
Kędyś jest melancholio wieczorów jesiennych
wobec jej smutku?
Kędyś wesele letniego południa
przy jej radości?
Kędy o sławie sny, sny o potędze,
zwycięstwach dumy, odpłaceniu krzywdy,
o nieznoszeniu niesprawiedliwości,
wobec snów o ukochanej?
Kędyś pragnienie posiadania złota
przy posiadania jej ciała pragnieniu?
Kędyś jest żądzo poznania wszystkiego
co jest poznanem, albo niem być może,
wobec pragnienia poznania wskroś duszy
ukochanej kobiety?
Tak, tyś najwyższą z sił, tyś życiem życia
miłości.
Najsłodszą rozkosz i najsroższą boleść
ty sprawiasz; tyś jest tak, jak śmierć, królową
wszechistnień ziemskich, pierwotna potęgo
miłości.

Narodziny Afrodyty

Złocisty-to był dzień. Błękitne zadumanie
objęło cały świat. Na modrym oceanie
słoneczny zasnął blask. Na ziemi i na niebie
cisza zdawała się wsłuchiwać sama w siebie.
Omdlewał w okrąg świat od światła i gorąca,
różany płonął kwiat, srebrniała lilia drżąca,
nad cichą, modrą toń nieskończonego morza
płynęła kwiatów woń, jak lutni dźwięk w przestworza.

Wtem — jakby zwiewny rój motyli skrzydłem drżącem
potrącił śpiący blask i śpiącą głąb pod słońcem:
zadrgała senność sfer i kwiaty zaszeptały,
niepokój jakiś świat ogarnął nagle cały,
oczekiwanie — cud jakiś się dziwny ziści, —
z błękitno-złotych wód, z zielono-złotych liści
dźwięczący wybiegł szmer, lękliwy i radosny,
zadrgała senność sfer, jak w narodziny wiosny.

I ze srebrzystych pian, co w słońcu nieruchomie
w tęczach świetlanych skier leżą na wód ogromie,
wśród blasku, ciepła, mgieł złocistych, z wód kryształu
nagi niewieści kształt wynurza się pomału...
Zdumienie zdjęło świat: przejrzyste milkną sfery,
drżeć przestał róży kwiat, liliowe ścichły szmery,
jakby zaklęta, woń stanęła skrysztalona,
i w zadziwieniu w toń spojrzała nieb opona.

A ze srebrzystych pian Afrodis wyszła biała
i naprzód słońcu swój promienny uśmiech słała,
potem przez modrą głąb powoli szła ku ziemi,
znacząc swej drogi ślad kroplami świetlistemi,
i boski uśmiech śle niebiosom, lądom, wodzie,
a świat dziwował się przecudnej jej urodzie,
blask ją osuszać biegł, woń obcierała z rosy,
u nóg jej śnieżnych legł ocean modrowłosy.

A ona w słońcu swe suszyła ciało białe,
zefiry pieszczą ją z rozkoszy oszalałe,
ślizgają się do stóp po nogach jej do łona,
całują piersi jej i szyję i ramiona,
spijają perły pian z jej zagięć i lubieżne
w lotny okrążą tan jej uda smukłe, śnieżne,
zwolna się suną wzdłuż jej pełnych biódr, a potem
ku ustom z wonią róż wzlatują nagłym wzlotem.

Muskają włosy jej złociste, miękkie, śliczne,
złocisty szafir ócz owieją balsamiczne,
i omdlewając już do stóp jej kornie padną...
A ona rękę swą podniosła światowładną
i naga stała tam, a dziwna jej potęga
aż do Hadesu bram nieprzekroczonych sięga,
i zadrżał wszechświat w krąg, bo z morskich głębokości
sprawczyni wyszła mąk najsroższych dla ludzkości.

Szukam cię zawsze

Szukam cię zawsze, choć wiem, że nie znajdę,

tęsknię do ciebie, choć wiem, że cię niema,
idę za tobą, choć wiem, że nie zajdę
do twego domu, ścigam cię oczyma,
choć cię nie widzę, choć wiem, że cię niema.

Do żadnej z kobiet, którem widział w życiu,
tyś niepodobna — — widzę cię w mych oczach
jak gdyby w jakiemś przymglonem odbiciu;
jak kwiat, w strumienia odbity przezroczach,
jak gwiazdą we mgłach, widzę cię w mych oczach.

I oto teraz, w tę noc księżycową
cichą i jasną, kiedym rzucił tłumy:
czuję twe ręce gdzieś nad moją głową,
i pełen jestem o tobie zadumy,
i żywszą dla mnie jesteś, niż te tłumy.

I z zimnem sercem wśród ludzi przechodzę
zaledwie patrząc i widząc, pół we śnie — —
ciebie jedynie czekam na mej drodze,
i choć się zawsze zawodzę boleśnie,
szukam cię wszędzie, przeczuwam cię we śnie.

Zdaje mi się

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wykołysałem cię wśród fal

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kiedy ma oczy srebrno-szafirowe

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Lubię, kiedy kobieta omdlewa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Jesteś...lecz kędyż

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Księżyc wśród białych chmurek

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie wiem kto jesteś

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zacisza

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Leda

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W twego ciała przecudownej czarze

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Przechodzą czasem koło mnie kobiety

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Mów do mnie jeszcze

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Widzę ją

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

I jeden atom powietrza

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ja, kiedy usta ku twym ustom chylę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Czemu dziś mój kochanek

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Bądź zdrowa!

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Mówcie! Czym jam ją naprawdę stracił

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Byłbym cię oddał

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zamykam czasem oczy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ust twych więc usta nietknęły niczyje?

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie widzę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie widzę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W twoje cudne, cudne, cudne oczy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Jak szlak, którędy snują się łabędzie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Z daleka

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Jeżeli miałaś duszę piękną

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Sonet z "Anioła śmierci"

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Olbrzymi, świetny kwiat

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Salomon i Sulamitka

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Część II

Tyś nie umarła

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W pamięci mojej stanęła

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Z daleka patrzą na mnie twe oczy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Co raz to większy czar mnie uderza

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Słyszałem ciebie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zda mi się czasem

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kocham cię jeszcze

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dlaczegoż teraz nie mogę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Idę przez drogę życia

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pamiętam ciebie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W tę cichą senną noc majową

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Tyle lat zbiegło

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Gdzieś ty, o gdzieś ty?!

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Część III

Kocham cię, światło!

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pójdziemy razem

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A kiedy będziesz moją żoną

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dusze błękitne

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Widzę kraj

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dopóki miałem

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Gdzie jest twój sen

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ponure widmo

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Przez turnie pustki

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Poranne białe płyną mgły

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Daleko został cały świat

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

We mgłach

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Sarkofag w ciemnym

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O zimny marmur opieram mą głowę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Przy sarkofagu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Jestże to prawdą

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Z posępnej ciszy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O morza modre

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kochałem ciebie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Mów do mnie jeszcze

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Przychodzisz do mnie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Czas płynie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Część IV

Moja miła ma cudne usteczka

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kocham cię!

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Te słodkie oczy twe

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

A taka świętość cię otacza

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dobranoc

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Qui amant

Ucisz się ziemio

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Zamykam oczy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nad wodą ową

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pani mej duszy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wśród ciemnych świerków

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Byliśmy razem

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O połóż, połóż mi na oczach dłonie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ciszo! Przestrzeni!

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Patrzcie na twarz Jej

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kocham cię za to

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Morza pięknością

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Bo chciałbym ciebie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Kocham cię! Tęsknię!

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Śpiewaj mi!

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Jak Demon głos Twój

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Śpiewaj

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pod gorzkim smutkiem

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pamiętasz świerków

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Z łez, które dla mnie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na niebie gwiazdy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Szukałem ciebie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Brązowy księżyc

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Lecz choćbym wrócić mógł

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

I zakochałem się

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O gdybyś przyszła

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Szczęśliwi, którzy wierzą

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Legenda

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Część V

Gdym na cietrzewie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Gdybyś ty była

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Powiedzcie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Niechaj jej niebo

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Szukam cię

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Bądź zdrowa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Część VI

Sen w króla Ramzesa ogrodzie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pożegnanie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dawna chwała

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Niezbadany rycerz

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Cudna księżna

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Źródło

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Elegia na wiolonczelę

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Miłości owe

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Czasem lata przechodzą

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Podziękowania

Wydawnictwo Avia Artis dziękuje serdecznie wszystkim ludziom zaangażowanym w powstanie tej książki.

*****

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

EROTYKI

Projekt okładki: Avia Artis

W projekcie okładki wykorzystano portret Kazimierza Przerwy-Tetmajera .

Autor: Anonim

Wszystkie prawa do tego wydania zastrzeżone.

© Wydawnictwo Avia Artis

2024