Horacy

POEZJE

Wydawnictwo Avia Artis

2022

ISBN: 978-83-8226-718-1

Ta książka elektroniczna została przygotowana dzięki StreetLib Write (https://writeapp.io).

Do Maecenasa

O ty, którego niegdyś królami były przodki,

Maecenasie, mój skarbie, mój opiekunie słodki!
Bywa, że człek niejeden żywi jeno pragnienie,
By roznieść kurzawę w olympijskiej arenie,
A jeżeli osiągnie metę powózka chyża,
Mniema, iż go ku bogom palma zwycięstwa zbliża.
Inny znowu się wspina do kurulnych zaszczytów,
Zabiegając o względy tłumu zmiennych Quiritów.
Tamten zaś opatruje zbożem własne spiżarnie,
Licząc, wiele też korcy z rynków libyjskich zgarnie?
Ów zaś z zamiłowaniem ziemię pługiem obrabia;
Nigdy w myśl mu nie przyjdzie siąść na pokład korabia
I ze strachem żeglować przez cieśninę myrtojską:
Ponad skarby Attala woli zagrodę swojską.
Kupiec, gdy go na morzu groźny nęka huragan,
Chwali włości swe ciche, zyskom nie szczędzi nagan.
Lecz niebawem w świat płynie na skołatanej łodzi,
Boć niełatwo z dochodem niepokaźnym się zgodzi
Niejeden zaś wytrawny pieczeniarz, biesiad wyga,
Przed kielichem starego Massiku się nie wzdryga,
Wśród łąki, co drzew cieniem i nurtem wody chłodnie,
Na gnuśnych wczasach całe przepędza popołudnie,
Wielu obóz pociąga — dźwięki trąb i surem,

Które przeczuciem wojny napełniają ponurem
Serca matek. — Myśliwy w kniei przepędza noce,
A gdy warchlak marsyjski w sidłach mu się szamoce,
Lub gdy wierne ogary wpadną na trop jelonka,
Ja, gdy czoło uczone w święte przystroję bluszcze,
Bogom czuję się bratem, nie dbam o ludzi tłuszcze.
W chłodnym gaju, gdzie tańczą z Nymf orszakiem Satyry,
Polyhymnia mi chętnie nastraja struny liry,
Euterpe mi wtóruje na swej sielskiej piszczałce,
A ja sobie i Muzom pieśń tę aiolską kształcę.
Jeśli na miano wieszcza zasłużyłem z twej strony
wierzę, iż sławą moją uderzę w nieboskłony.

Do Vergiliusa

Niech drogi twojej Cypru pani

I lśniące gwiazdy najtroskliwiej strzegą,
Niech wszystkie wiatry trzymając w przystani
Ten Aiol wyśle, co cię popchnie w biegu.

Statku! Twej pieczy skarb powierzam wielki,
Bo dziś do Grecji mój Vergilius ruszy.
Ty mi go uchroń od przygody wszelkiej,
Bo, gdy on zginie, stracę część mej duszy.

Z kamienia serce i pierś w stal zamkniętą
Miał ten, co morskiej nie bojąc się toni,
W łupinie pierwszy spojrzał na odmęty
Nie drżąc przed wichrem, co z Afryki wionie

I z Aquilonem walczy. Ten się wcale
Ni Hyjad smutnych ni Notosa ryku
Nie lękał nigdy, choć on wzburza fale
I uspokaja na Adrjatyku.

Jakiegoż bał się ten rodzaju śmierci,
Przed którym smoków cielska wciąż pływały,
Gdy drwiąc, że okręt wnet mu głaz przewierci,
Wjeżdżał na akro-keraunijskie skały?

Napróżno widać Bóg oddzielił morze
I ustanowił kres dla stałej ziemi,
Jeżeli przecież żeglarz niecny porze
Wzbronione szlaki okrętami swemi.

Zuchwały człowiek siły swe przecenia,
Podejmie każdą, choć największą zbrodnię.
Z Japetowego złodziej pokolenia
Olympu władcom ogień skradł niegodnie.

I ludziom w darze złożył. Ale naraz
Słabość i chorób plaga się zaczęła.
Na ziemię z ogniem przybył legion zaraz,
Nieznana wstała Śmierć — i kosić jęła...

W swą sztukę ufny Daidal mistrz się trudził
Skleiwszy skrzydła w przestwór wzbić się niemi,
Choć nie są one przecież darem ludzi.
Herakles wtargnął siłą do podziemi.

Zbyt wielkich trudów niema dla człowieka:
I niebios dal wydaje mu się bliska.
Lecz straszna kara za te zbrodnie czeka,
Bo gniewny Jowisz piorun wzamian ciska.

Wiosna

Wiosna ożywczym tchem wygnała precz srogi mróz i zimno.

Na wodę wyschłe ciągną znów galary.
Wieśniak z dobytkiem swym opuszcza już chatę swoją dymną,
a na wygonach szron nie błyska szary.

Venus już idzie w pląs w miesięczną noc — nigdy się nie spóźnia
rej wodzi tańcom Gracyj i Dziwożon.
Dzwoni im niby w takt Vulcana młot i Kyklopów kuźnia,
gdzie srogi ogień znowu dziś rozłożon.

Przeto uwieńczmy skroń w mirtowy liść albo w kwiaty świeże:
zabawę naszą radość niech uświetnia!
W gaju zielonym dziś na Fauna cześć życie da w ofierze
koziołek albo owieczka nieletnia.

Szczęsny Sestiusie mój! Ach, blada śmierć stopą swoją depce
tak wieże królów jak nędzarzów budy!
Życie ma krótki bieg... Daremne sny nadzieja złudna szepce!...
Już bliska noc i pełen widm i złudy

głuchy Plutona dom... którego ścian głową nie przebodziesz!
Tam już nie będzie kostek ani wina,
ni Lykidasa wdzięk nie ujmie cię, choć go kocha młodzież,
a wnet niejedna westchnie doń dziewczyna!

Do Pyrrhy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Pochwała włości

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do Leukonoi

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do Lydii

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do okrętu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do Aristiusa Fuscusa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do Chloi

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na śmierć przyjaciela, Quintiliusa Varusa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Rozstanie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Autarkja

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Rady życiowe

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na powitanie przyjaciela

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Przekleństwo drzewa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie złoto i nie kość słoniowa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Stałość rzymska

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do Rzymian

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Dialog

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Skarga Neobuli

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do dzbana

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do Muzy

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Wiosna

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

W święto Neptuna

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Urok życia wiejskiego

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Na wyspy szczęśliwe!

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O tolerancji

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Podróż do Brundisium

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Gaduła

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Rady życiowe

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Rozmowa z niewolnikiem

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do Numiciusa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do włodarza swej wioski

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Mądrość życiowa

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Do Caesara Augusta

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O sztuce poetyckiej

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Podziękowania

Wydawnictwo Avia Artis dziękuje serdecznie wszystkim ludziom zaangażowanym w powstanie tej książki.

*****

Horacy

POEZJE

Tłumaczenie

Zbiorowe

Projekt okładki: Avia Artis

W projekcie okładki wykorzystano portret Horacego.

Autor: Giacomo Di Chirico

Wszystkie prawa do tego wydania zastrzeżone.

© Wydawnictwo Avia Artis

2022