Krzysztof Kamil Baczyński

1942 1943 1944

Wydawnictwo Avia Artis

2021

ISBN: 978-83-8226-568-2

Ta książka elektroniczna została przygotowana dzięki StreetLib Write (https://writeapp.io).

1942 1943 1944

A nie bójcie się tych, którzy zabi-
jają ciało, a duszy zabić nie mogą,

(Mat 10, 28:)

Śnieg jak wieko żelazne

Śnieg jak wieko żelazne na oczy opadnie.

O! wy bracia w milczeniu moi — niedorośli.
I Bóg mnie nie przypomni, ani mnie odgadnie
z nagrobka przechodzący, aż w tysiącznej wiośnie
może dłoń jakaś biała odgarnie ciemności
i będzie to prawdziwy czas, czas tej miłości,
której u was nie znałem. Bóg — tak sobie marzę —
w błękicie lotnym nieba wyrysował twarze
naszym cierpieniem, niby maski jasne,
które przymierza tym, tym zapomnianym
czasem podobne rysom, a czasem za ciasne,
aż trafi — wtedy krwawe zasklepiają rany
i taka błogość nieba osiada w błękicie,
że wraca czas zbłądzony, choć nie wraca życie.

Znacie wy, znacie te organów knieje
co wyrastają niby skał mocarny obryw
nawet tutaj na ziemi? — To są te nadzieje.
Jeśli w popiele zgrzebnym taki blask podobny
bożym chyba zamysłem przed oczy się jawi —
nic są te ciemne ciała, które zbrodnia trawi,
nic są te dymy czarne, ta kurzawy ciemność.
To wszystko nic. I żadna trumna nadaremno.

Bóg tchnął jasność. On mocą łagodnego wiosła
pchnął fale burz tajemnych i lawy stuleci,
i co woda pobrała — to woda odniosła.
On świecił nad tą wodą i jak zawsze — świeci.
Śnieg jak wieko żelazne na oczy opadnie;
popiół zostanie z żarów miłości i gniewu,
a na ziemi dalekiej żaden czas nie zgadnie,
jak rośnie niewidzialnie łask wszelakich drzewo.

ŚWIĘTOŚĆ

Począłem cię w marmurach światła

i w drzewie wonnych sosen,
moja ty rzeko nieodgadła
dłutami wioseł.

Potem cię wiodłem z gór mocarnych,
z przestworów pełnych głosu,
gdzie noże siklaw śniegi darły
i dzwonił śpiew jak mosiądz.

Łuskałem ciebie z jabłek tęgich
i ziarnem gradu z chmury,
wiodłem cię z łodyg ruchem ręki
jak blasku sznury.

I wyciosałem, wyprosiłem
sercem łomocąc w dłuto,
a dłutem w głaz, i mam cię — siło!
mam cię — pokuto!

Gdzie stąpnę — tętnisz żywą strugą
i jak organy śpiewasz,
i widzę jeszcze we śnie długo —
płynące w tobie drzewa.

A w twojej grzywie iskier złotych
nocą nużają krwawe pyski
rude szakale, ludzie — młoty,
miecze i ślepiów błyski.

I z nich to rosną nocą w tobie
kręte gałęzie trupich ramion,
upiory czarne, serca w grobie,
co sercom kłamią.

I oto mam cię, rzeko święta
jak konar w ciebie wrosły

rzeko zbrukana, z chmur poczęta,
nieodgadniona wiosłem.

Dokąd to jeszcze?

Dokąd to jeszcze? Ten cień stoi we mnie

jak obraz wieczny mego zatracenia,
rdzewieje tarcza i gorzknieje ziemia
pod zamyśleniem moim obosiecznym.
O, bo ja jestem mieczem krzywdy wszelkiej,
przez moje ręce wyciągnięte we śnie
wędrują grzechy jak milczące węże
i wytryskają z palców jako pieśni.
I czego dotknę, to się łzą pokryje,
jakoby rosą, tylko tak słoną
że się nie pięścią — całą ziemią biję
w pierś, której nigdy win nie odpuszczono.
O, bo i jakże odpuścić, że człowiek
zapomniał głosu mówiąc w bożej mowie.

I gdzie postąpię, pęknie mi pod stopą
ostatni kamień, a dalej już ciemność
i jestem jak ten pierwszy człowiek po potopie,
który zawinił. Więc wtedy nade mną
też blasku nie ma i w dłoni mi próżno,
jakby z niej krzyż wyjęto i włożono topór
i jestem duszą smutku po ciałach podróżną
i jestem sam i ziemi tępy opór.

O, żeby chwila jedna, dzban by dano
ze zdrojem chłodnym, żeby klątwę zdjęto
i żeby serce — sercem, a nie raną
i żeby droga choć w konaniu — świętą,

i niebo mię nie skrywa jak ziemi powieka
i śniegu nawet nie ma, który mię pokryje,
tylko tak głazy łzami poomacku ryję
jak cień, jak cień strudzony, co zgubił człowieka.

NARZECZONA

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

WINA

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

POLACY

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie stój u ciemnych świata wód...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

ZIEMIA

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

WRÓBLE

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Co jest we mnie

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

OBOZY

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

DESZCZE

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

LODOWISKO

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Ziemia jak ognia słup

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Oddycha miasto ciemne długimi wiekami...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

WARSZAWA

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Byłeś jak wielkie stare drzewo...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

WIATR

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

O WOLNOŚĆ

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

DO PRZYJACIELA

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

CIEMNA MIŁOŚĆ

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

DZIEŁO DLA RĄK

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

ZWYCIĘZCY

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

DWIE MIŁOŚCI

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Niebo złote ci otworzę...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

RÓŻA ŚWIATA

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

ŚPIEW DO SNU

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

POKOLENIE

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

MAZOWSZE

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

RODZICOM

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Cień z obozu

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

DO MATKI BOSKIEJ

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

WYBÓR

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

SPOJRZENIE

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Z GŁOWĄ NA KARABINIE

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

BALLADA MORSKA

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

SEN

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

POLEGŁYM

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

WIERSZ O CIERPIENIU

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

PIOSENKA ŚNIEŻNA ŻOŁNIERZA

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Tych miłości, które z nami...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Gdy broń dymiącą z dłoni wyjmę...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

BALLADA O TRZECH KRÓLACH

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

ELEGIA O...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

MODLITWA DO BOGARODZICY

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Których nam nikt nie wynagrodzi...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Nie to, co mi się śniło...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

WESTCHNIENIE

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

ŚWIĘTO UMARŁYCH

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

ODDECH WIOSENNY

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Bajka

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Z LASU

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Gdy za powietrza zasłoną...

TEKST DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI.

Podziękowania

Wydawnictwo Avia Artis dziękuje serdecznie wszystkim ludziom zaangażowanym w powstanie tej książki.

*****

Krzysztof Kamil Baczyński

1942

1943

1944

Projekt okładki: Avia Artis

W projekcie okładki wykorzystano portret

Krzysztofa Kamila Baczyńskiego

Autor: anonim

Wszystkie prawa do tego wydania zastrzeżone.

© Wydawnictwo Avia Artis

2021