Julia Szychowiak

Po sobie

Biuro Literackie • Wrocław 2015

Julia Szychowiak: Po sobie

Redakcja: Mariusz Grzebalski

Zdjęcie na okładce: Dominik Herman

Korekta: Anna Krzywania

Projekt typograficzny i skład wersji elektronicznej: Mateusz Martyn

Copyright © by Julia Szychowiak

Copyright © by Dominik Herman, 2007

Copyright © by Biuro Literackie, 2015

Biuro Literackie

Przejście Garncarskie 2, 50-107 Wrocław

tel. 71 346 01 42, poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

isbn 978-83-65358-15-8

Podziękowania zechcą przyjąć Jerzy Jarniewicz, Marta Podgórnik, Andrzej Sosnowski oraz Mariusz Grzebalski.

Wszelkie powielanie lub wykorzystywanie niniejszego pliku elektronicznego inne niż jednorazowe pobranie w zakresie własnego użytku stanowi naruszenie praw autorskich i podlega odpowiedzialności cywilnej oraz karnej.

Spis wierszy

Nago

Odtąd nie

Widzenie

Nic

Jaśniej niż słońce

Nie tak

Sobie

Koncentrować

Ślad

Rano

Poprawiny

[Znikam, odkąd boję się o ciebie, dziecko]

Nie było mowy o niczym

Wolniej

Dziecko ślizga się po szerokich plecach rzeki

Przestrzeń

Tyle

Po

Ściśle tajne

Nie tutaj

W ciemno

Wyjść z 

Amnezja

Do zobaczenia

Debet literacki

Dochodzenie

Za mnie

[Chłodna, ciemna cisza, której przez gardło]

Wpław

Mniej

[Łóżko, w którym leżę, puste]

Jestem żeby wiedzieć znikam?

Znikam żeby wiedzieć jestem?

Cała ale całej nigdzie nie ma.

Krystyna Miłobędzka

Nago

Życie z sekundnikiem i dłonie

są wszędzie, mnie nie ma nawet w tekturowym oknie.

Niedopowiedziana historia jak kartka między

palcami. Wygrana symfonia i ja ciągle żywa.

Odtąd nie

Śnił mi się konwój powietrza do miejsca,

skąd wraca pieśń – ciemna darń w gardle.

Wypełza z nas miłość w tym lesie bez drzew.

Nie powtórzysz, nie wtedy i jeszcze nie tak.

Byliśmy nie z tego świata nad słońcem,

lecz żywi pod chmurami, nie zasłaniając twarzy.

Tkaliśmy szal z włosów twardych jak gałąź,

nie do zerwania z ramion.

Widzenie

Jak obliczać obecność inną miarą,

niż czytaną z dna? Patrz mi w oczy.

Te iskry najlepiej chwytać nocą.

Czerń wypchnie kształt, nawet cień poruszy;

zrobi się bliżej.

Prześwietlę sobie oczy. Badając powidoki

szukam białej laski, biletu powrotnego.

Przewidzę ci się, gdy pójdziesz na skróty:

dłubiąc palcem w ścianie, znaczę kontur

przyćmionej postaci. Patrz, to niebezpieczne.