ARS POETICA

.

Dysrafie (fragment)

Realia są zawsze świeższe,

póki nie widziałeś ich jeszcze.

Dobra, idź i bądź, gdzie jak dotąd cię jeszcze ponieść

nie mogło – na schody, okna, rampy. Pozwolić,

by to wszystko inne nie tyle się rozpuściło, ile

wtopiło w horyzont roztargnienia, w opuchlinę,

która jest docelową strefą zrzutu

(miejscem uszczelnionym). Przykładowo –

szczepienia kobaltowych posłów bogatych w dwuważne

podrażnienia, przetykane bezwładem. Tyle

wam tu skleję, ja pełen nadziei. Może powróżę, dłużej zabawię

w podróży. Gumowce, na przykład,

odeszły, ale ty tu jesteś. Kateksjo nietrwała, afekcie

Dopplera. I nagle lampka

mruga w każdej głowie. „Stwierdzić zatem

należy, jak mniemam, że przecież chodzi

o podejście zespołowe”. Zarzewie

zamieszek. Co

się nie mieści w metrum,

poszerza sobie spektrum: fusy

są przynętą

dla okropnych przyszłości – plucha

po południu, powtórka z poranka. Proza,

poza – nieugięta,

bardziej kudłata.

Poemat, chromat. „Nie podoba mi się

twój sposób myślenia”:

umysł to rzecz straszna, kiedy się zużywa.

Czyli tak – w prozie zaczynasz od świata

i dopasowujesz słowa; w poezji zaczynasz

od słów i znajdujesz w nich świat. „Zupę wnosić

do środka – uwaga, wrzątek”. „A ty

wyjścia byś nie znalazł

z blanszowanego ziemniaka”. Cisza

też bywa narzędziem,

choć rzadko tak trafnym jak ślepota.

.

Autonomia to zagrożenie

Nienawidzę sztuczek. Wszystkie te

ustrojstwa, całe mnóstwo barier

postawionych przeciw czemuś, czemu i tak

się nie postawisz, tyle pozorowanej

tożsamości w galaretce

grymasów. Poezja mnie przeraża. Bo

to jest wirtualna anonimowość

brzuchomówcy, zero ochrony, zero

barier dla jej wszędobylskiej

bezcelowości, jej spiesznych

przyspieszeń czegoś, co może, lecz nie musi

wyrosnąć. Oczy domagają się

wyliczanki, owego nigdzie, które widać wszędzie,

upozowanego bezgłosu, z którego każdy

chce wydrapać coś dla siebie. Drżyjcie,

ile chcecie, ono i tak

nie przyjdzie ani odrobinę szybciej,

nie potrwa dłużej – ta pompa,

której nie da się spompować.

.

Ptak kiwi na drzewku kiwi

Nie chcę żadnego raju, byle tylko

przemoknąć ulewą słów, w gorącym klimacie

ich tematów. Fundament poza

wszelką relacją, nie tyle prawdziwy, ile spreparowany, jak otoczka

ramion, które tulą szczebiot dziecka: otulina

wymawia słowo obietnicy (nie sieć,

co więzi, a dźwięk, który rozwarstwia). Krawiec kraje

inne żniwo, ten szew, co wiąże, ten sznyt,

te skrawki. Wypisawszy już te nazwy, przejdź

do smoczków oraz proszków, figur i partytur. Tylko

wyobrażeniowe jest realne – a nie atu,

które mroczy akrobatyczne wersy

umysłu. Faktem pierwotnym jest ciało społeczne,

jedno z drugiego, a bez potrzeb nie masz innego.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Spis treści

ARS POETICA

Dysrafie (fragment) [The Sophist, 1987]

Autonomia to zagrożenie [The Absent Father in Dumbo, 1990]

Ptak kiwi na drzewku kiwi [Rough Trades, 1991]

Solidarność to nazwa czegoś, czego nie jesteśmy w stanie okazać [My Way: Speeches and Poems, 1999]

Dziękujemy za dziękuję [Let’s Just Say, 2003]

Poprawki [Near/Miss, 2018]

Podobizna [Near/Miss, 2018]

Przed czasem [Near/Miss, 2018]

Co sprawia, że wiersz to wiersz [Near/Miss, 2018]

PRZYPOWIASTKI I SOFIZMATY

Centrum handlowe nocą [Residual Rubbernecking, 2000]

Powiedzmy [Let’s Just Say, 2003]

W świecie niespokojnym jak ten nasz [World on Fire, 2004]

Projekt [Recalculating, 2013]

Strzelający do kaczek [Recalculating, 2013]

Pompeje [Recalculating, 2013]

Ten wiersz jest po fińsku [Recalculating, 2013]

Żyd [Recalculating, 2013]

Zastój zbrojny [Recalculating, 2013]

Dlaczego nie jestem hipisem [Near/Miss, 2018]

Dlaczego nie jestem ateistą [Near/Miss, 2018]

Cisza Boga [Near/Miss, 2018]

Taki ze mnie szczęściarz [Near/Miss, 2018]

Sporadyczny splendor [Near/Miss, 2018]

PRZEMOWY

Szanowny Panie Fanelli [My Way: Speeches and Poems, 1999]

Pięć kawałków dla MP [Recalculating, 2013]

Każda prawdziwa religia kiedyś upadnie [Recalculating, 2013]

W dniu wyborów [Recalculating, 2013]

Ewolucja teorii [Recalculating, 2013]

Oddaj ten wiersz komuś w potrzebie [Recalculating, 2013]

Żywiczne wtrącenia, czyli „badania zakrzywione” Charlesa Bernsteina (Kacper Bartczak)

Nota od tłumacza

Przypisy

Karta redakcyjna

POEZJE 211

CHARLES BERNSTEIN: Świat w ogniu

PRZEKŁAD I POSŁOWIE • Kacper Bartczak

PRACA NA OKŁADCE • Susan Bee

OKŁADKA, SKŁAD I PROJEKT TYPOGRAFICZNY • Artur Burszta

REDAKCJA I OREKTA • Joanna Mueller

Copyright © by Charles Bernstein, 2020
Copyright © by Susan Bee, 2020
Copyright © by Kacper Bartczak, 2020
Copyright © by Biuro Literackie, 2020

BIURO LITERACKIE

poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

ISBN 978-83-66487-76-5

KONWERSJA: eLitera s.c.