Marcin Sendecki

Z wysokości. Parcele

Biuro Literackie • Wrocław 2015

Marcin Sendecki: Z wysokości. Parcele

Zdjęcie na okładce: Tomasz Gańko

Korekta: Anna Krzywania

Projekt typograficzny i skład wersji elektronicznej: Mateusz Martyn

Copyright © by Marcin Sendecki

Copyright © by Tomasz Gańko, 2007

Copyright © by Biuro Literackie, 2015

Biuro Literackie

Przejście Garncarskie 2, 50-107 Wrocław

tel. 71 346 01 42, poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

isbn 978-83-65358-14-1

Wszelkie powielanie lub wykorzystywanie niniejszego pliku elektronicznego inne niż jednorazowe pobranie w zakresie własnego użytku stanowi naruszenie praw autorskich i podlega odpowiedzialności cywilnej oraz karnej.

Spis

Z wysokości

Z pewnością

31 grudnia

Stara piosenka

Popołudnie

[Zimą]

[Rozmawiałem]

W czerwcu

21 lipca

Wiersz doraźny

[Być może]

[Jeżeli Bóg]

Może spotkasz

Ateny, 1930

Piątek, sobota

Bez ruchu

Wdech, wydech

Gryps

[Pył]

Tym razem obędzie się bez ofiar

Oczywiście

Autobusy i tramwaje

Niedziela

Wiersz wspólny

Z wysokości

Pola, kałuże

Parcele

[Miasto]

[Dotykanie]

[Skrzep]

Maciek Tanner otwiera pudełko z tektury

[Pies]

Mój fryzjer oglądał w TV serial o Jezusie

[Skaleczenia]

Tytuł

[Wszystko]

Fragment

[Popiół]

[Prawie]

Maciek Tanner, rytmy

W (

[Dobranoc]

[Księżyc]

[Sukienki]

[Beztroski]

Lustro

Grunt

[Schowałem]

Piosenka na koniec kwietnia

Miasteczko

[Pociągi]

[Szkło]

[Praca]

[Zgaś]

Przed wyjściem

[Proszę]

[Światło]

Wzajemność

List z Nowego Jorku

[Czerwony]

Z natury

[Okruch]

[Najczęstsze]

[Brązowy]

[I wie]

[Kartka]

[Wyprowadzić]

[Wiadukt]

Plac Zbawiciela

[Przywieziono]

Od autora

It is young Sorrow, laid asleep

In the crystal deep.

Let us sing his lullaby,

Heigho! a sob and a sigh.

Thomas Lovell Beddoes

Z wysokości

Rodzicom

Z pewnością

Z pewnością jest jeszcze za wcześnie, ale

kiedy to miałoby się zacząć? Z pewnością nie

teraz, na kilka minut przed siódmą, z pewnością

nie tutaj, w pociągu relacji Warszawa – Lublin, i może

nawet nie z tymi ludźmi, których ósemka, nie wyłączając

mnie, patrzy właśnie w okno, druk i oczy sąsiadów, chociaż

ich kolor sprawdzić jest dużo łatwiej, sięgając w kierunku

torebki lub serca.

(1986)

31 grudnia

Z wyjątkiem przyjaciół pokrzykujących w słuchawce,

białego sera, piwa, szynki i gazet przeprowadzających

pospieszną mobilizację kodeksów i taksówek, i budzika

na szóstą, rozsądku na zawołanie, z wyjątkiem krwi

kaleczącej skronie.

(1985)

Stara piosenka

Przychodzi zwykle koło trzeciej nad ranem.

Nie wiem nawet, czy śpi wtedy na wznak, może

wciska twarz w poduszkę, nie wiem. Latem

o tej porze wołają ptaki, mężczyźni

bezszelestnie zabierają wędki i idą nad

wodę. Teraz gołębie wylegują się dłużej,

najpierw śnieżne pługi krzyczą na postrach,

potem kilka samochodów miele szare błoto,

wreszcie śniadanie przy świetle żarówek.

Niedługo powinna się obudzić. Wychodzimy,

podaję jej płaszcz.

(1985)