Radosław Jurczak

Pamięć zewnętrzna

Biuro Literackie • Stronie Śląskie 2018

Wielki kanion 22

Radosław Jurczak: Pamięć zewnętrzna

Redakcja: Dawid Mateusz

Projekt okładki: Martyna Kiełbas

Korekta: Joanna Mueller

Projekt typograficzny i skład wersji elektronicznej: Mateusz Martyn

Copyright © by Radosław Jurczak, 2016

Copyright © for this edition by Biuro Literackie, 2018

Biuro Literackie

poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

ISBN 978-83-65358-68-4

Wszelkie powielanie lub wykorzystywanie niniejszego pliku elektronicznego inne niż jednorazowe pobranie w zakresie własnego użytku stanowi naruszenie praw autorskich i podlega odpowiedzialności cywilnej oraz karnej.

Spis wierszy

Ta sama elegia napisana trzy razy

Głupi wiersz do tańczenia

#pokoleniowy

PL.exe

#jakością_Biedronki (loop dla Jana Kalwina)

Waleta

Europa

Wiersz o tym że nie ma wojen

#Darwin

#Hume

LHC (Genewa)

#introduction_to_cognitive_science (1)

#introduction_to_cognitive_science (2)

GoogleGlass

#kolonializm

Ta elegia nie jest o Palestynie

Nigdy nie jechałem

Elegia dla Katedry Teorii Gier i Matematyki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego

18 elegii dla Aylana Kurdiego

Z melodii ludowych

A teraz

#państwo_islamskie

Vilanella dla Jacka S.

#poetyka

Jeże (zamiast erotyku)

World Press Photo

#ekologiczny

Handmade (1)

Nowa teoria widzenia

#katastrofizm

Handmade (2)

SysRq (ta elegia jest o stanie wiedzy)

#_ (pamięć zewnętrzna)

Laurze

Dlaczego klasycy muszą tak kłamać?

Tomasz Pułka

Everything not saved will be lost.

Komunikat przy wyłączaniu konsoli Nintendo

Ta sama elegia napisana trzy razy

Był jednak przebiegły,

Patrzył, jakby od razu rzeczy zmieniała pamięć.

Czesław Miłosz, „Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada”

(1)

Szklany był sierpień i ciepły był cyfrą obraną ze skóry

Przybierało powietrze Mówiłem: zobacz naprawdę

jesteśmy tym gdzie odmierza się miejsca języki i czasy

(o się nie pytaj to szkiełko metronom wielki jak kosmos

widzialny tylko przez chwilę i to dopiero jest faza)

I to dopiero jest fraza: metronom do pierwszej na świecie

syntetycznej elegii (i to dopiero jest faza)

Wracając: szklany był sierpień i leżeliśmy na dachu

patrzyliśmy w niebo liczyliśmy drony jak gwiazdy

(2)

Skąd Litwini wracali Z nocnej wracali najebki

(i bardzo wielki był żal nasz a Wilno smutnym jest miastem

i każdą składnię znaliśmy i smutne były inwersje)

Powoli robiło się wcześnie i przybierało powietrze

a Wilno było live streamem z nieistniejącej kultury

Poza tym: o czwartej nad ranem wszystkiego ale że nagle

poszukam WiFi i to Wilno zostanie remiksem wszystkiego

(na środku kurwa historii sieć powie cytatem z Keatsa

że tender is the night że Tender_is_the_night)

(3)

A także bałem się w tłumie ubrany w maskę człowieka

który w możliwym świecie wysadził w powietrze parlament

Długo myślałem o dronach (a przybierało powietrze

i krzyki): kiedyś każdemu jeden dyskretny metronom

drobne szkiełko na niebie które dokładnie wytyczy

kosmos widzialny już zawsze i tu domyka się f(r)aza

(byliśmy pierwszym na świecie live streamem z każdego atomu

najkrótszym remiksem wszystkiego Nie byliśmy jeszcze na pewno

pokoleniem graliśmy w grę grała w nas gra)

Głupi wiersz do tańczenia

(nie ma manichejczyków bo są firewalle

nie ma drgań ośrodka bo gnothi seauton

a wewnątrz nie ma frazy jest stukot algorytmy

jest flow i flow zostaje a potem są języki

a potem się zamieniam w bardzo krótkie zdanie

a potem się zamieniam w bardzo wielki piksel

i nie ma manichejczyków bo są firewalle

i nie ma chiński pokój bo gnothi seauton

a wewnątrz nie ma frazy jest mechaniczny akcent

więc let’s manicheizm bo nie ma już poezji

a tu i ówdzie pokój ludziom wolnej woli

a można jeszcze tańczyć bo zawsze można tańczyć

nie ma manichejczyków bo są firewalle)

#pokoleniowy

(1)

Nie płakałem po Atari ani po dwóch wieżach

(2)

Nie płakałem po patriarchacie ani po taśmie filmowej

Nie jestem pokoleniem mam tysiąc możliwych podstawień

(3)

Jestem pokoleniem mam tysiąc możliwych podstawień

Inaczej: chcesz zostać szybą a dostałeś młotek

(widać cię jak na dłoni: i czyja inna jest dłoń)