Andrzej Sosnowski

Sezon na Helu

Biuro Literackie • Wrocław 2015

Andrzej Sosnowski: Sezon na Helu

Projekt okładki: Wojtek Świerdzewski

Korekta: Anna Krzywania

Projekt typograficzny i skład wersji elektronicznej: Mateusz Martyn

Copyright © by Andrzej Sosnowski

Copyright © by Biuro Literackie, 2015

Biuro Literackie

Przejście Garncarskie 2, 50-107 Wrocław

tel. 71 346 01 42, poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

isbn 978-83-65358-23-3

Wszelkie powielanie lub wykorzystywanie niniejszego pliku elektronicznego inne niż jednorazowe pobranie w zakresie własnego użytku stanowi naruszenie praw autorskich i podlega odpowiedzialności cywilnej oraz karnej.

Spis treści

Szerokość poetycka zero

Powstanie pewnej kolonii

Powstanie innej kolonii

Ostatki (11/12 sierpnia 1993)

Na bocznym torze, na jałowym brzegu

Świadectwo pracy

Życiorys

Sezon na Helu

Tannhäuser

Piosenka dla Europy

Koniec wieku

I inne opowiadania

Acte manqué

Killarney

Poniekąd śnię, skądinąd muszę

Honi soit

Anoksja

Proszę, nie zaprzeczaj

Dzieciom

Zmienia to postać legendarnych rzeczy

Lautréamont Mix

R. R. (1877-1933)

Pomona i Wertumnus

Po sezonie

Fragment

Szerokość poetycka zero

Może właśnie takim ktoś cię pokocha,

zawiesił głos w tunelu. Lecz myśl

pomknęła górą przez hałas rozjazdów

a nasze ciała powlókł skafander

snu, nabraliśmy szybkości i serce

zakołysało się w gardle jak łza

gdy nastawnie, hangary, neony,

krwotok detali w pociemniałych oczach

błyskał za nami jak warkocz komety –

jakiś bóg tam pracował po wszystkich godzinach.

– To książki palą się w rękach – krzyknął X, a 

ja: – Czy ktoś poprosi mnie jeszcze o przedmowę

do książki telefonicznej tego miasta? – A Z: –

Prędzej o posłowie. – I nikt nie odnajdzie

pod tą szerokością nas lekkich niczym

pośpiech światła w tunelu, owal

lampki na jego bezimiennym grobie?

Na końcu światła jest tunel.

Powstanie pewnej kolonii

Posterunki, patrole, dekrety, aż wreszcie

przyszli miejscowi, i żeby tylko nic im tu nie

poprzestawiać! A my: wolnego! z tym cmentarzem

na południe i w ogóle rozproszyć

po podmiejskich działkach, przebić

przestronne arterie i tunele, wznieść

napowietrzną kolejkę, wykopać kanały

i puścić motorówki, promy, wodoloty i precz

z pamiątkami: niech na mapie zarysują się

sylwetki buldożerów, powiedział

(przykładając zapałkę do planu miasta),

tu będzie teatr działań. A później?

Spuścić mgłę. O zmierzchu

tylko śmiech chłopca w ociemniałym podwórku

odpowie barwie czasu, który ich opuścił

pytając o przestrzeń, o jakiej nie śnili.

Powstanie innej kolonii

I trzeba im urządzić jakieś wiadomości,

enigmatyczne sondaże, raporty

o liczbie kroków baleriny na próbie

generalnej i eteryczne ujęcia

śniegu na Antarktyce, błysku skrzydeł

motyla w pyle andyjskiego wodospadu

non stop na żywo i bez komentarza.

I same pełzające pasma. A kontrola?

Czy wyszła z mody sztuka umierania?

Bez inicjałów. Swobodnie nieswoi

pójdą gęsiego przez obce terytorium

szukając przygód poza tym grafikiem.