Połów

Poetyckie debiuty 2014–2015

Kacper Adamus

Justyna Charkiewicz

Michał Domagalski

Paweł Kobylewski

Grzegorz Marcinkowski

Bartosz Popadiak

Sylwia Rząca

Adrian Tujek

Biuro Literackie • Stronie Śląskie – Wrocław 2016

Poezje 135

Połów. Poetyckie debiuty 2014–2105

Ilustracje i projekt okładki: Wojtek Świerdzewski

Logo na okładce: Maria Majnusz i Agata Wawryniuk

Korekta: Anna Krzywania

Projekt typograficzny i skład wersji elektronicznej: Mateusz Martyn

Copyright © by for the poems is retained by individual authors, 2016

Copyright © by Marta Podgórnik i Dariusz Sośnicki, 2016

Copyright © by Biuro Literackie, 2016

Biuro Literackie

ul. Sokolnicza 5/37, 53-676 Wrocław

tel. 71 346 01 42, poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

isbn 978-83-65358-34-9

Wszelkie powielanie lub wykorzystywanie niniejszego pliku elektronicznego inne niż jednorazowe pobranie w zakresie własnego użytku stanowi naruszenie praw autorskich i podlega odpowiedzialności cywilnej oraz karnej.

Spis treści

junkerotica (Kacper Adamus)

działanie

języczek

kaguya

ommmmmm

smutny blues o miłości

grzybek tybetański

fudżi

mów mi jimmy

Rocco Siffredi podciąga spodnie

sam siebie uczę kobiety

„Wiesz, że nie zapłacę” (Marta Podgórnik)

(Na)sycenie (Justyna Charkiewicz)

Urojone

Czule, bo czuło

Ma rzec. Ma pamięć poprzedniego

Manipulacje przy wygaszonych lampach

Preparacje

Asymilacja

Elegia. Zmiana stanu skupienia

Z soczystych owoców

Soki, deszcze, szypułki

Gra w klasy

Pęknięcia i szczeliny (Dariusz Sośnicki)

Zapowiedzi (Michał Domagalski)

Daj głos

Nareszcie

Zawstydzone

Prozopagnozja

Autoportret

Dzień czwarty

Jesień

Ona jest mną

[Królestwo moje jest z tego świata]

Siedem

„między podmiotem a orzeczeniem” (Marta Podgórnik)

podróż w nieznane (fragmenty) (Paweł Kobylewski)

piosenka o fiszbinowej canoe

piosenka o psie

piosenka o Winchester

na tropie mistrza

druga piosenka o psie

nowy sezon

język drzew

na południe od chmur

do Jonasza

podróż w nieznane

Apokryfy i piosenki (Dariusz Sośnicki)

Podobne miesiące (Grzegorz Marcinkowski)

Podobne miesiące

[Napływ dźwięków]

[Pragnienie pobudzenia]

[Walki powietrzne i toczone w głębi]

[Wyjść na obrzeża pewnej reguły]

[Zapomnieć o zabawach i napięciu mięśni]

[Upór z jakim budują się w nas]

[Oczekują]

[Uroczyste zmiany, długie podróże,]

Znany motyw wyjawiania reguł nieznanej gry nieistniejącemu graczowi

„w stanie ostrej i lekkiej otwartości” (Marta Podgórnik)

Last minute (Bartosz Popadiak)

Dzieci z dziewięćdziesiątych

Wieczne seriale

Wernisaż

Spotkanie z opozycjonistą

Bad trip

Ekoterroryzm

Wciąż mieszkam w twoim domu

[Matka i syn palą razem]

[Widząc starców i niepełnosprawne dzieci]

LAST MINUTE

„Teraz zupełnie bezkarnie” (Marta Podgórnik)

pieśń akwalungów (Sylwia Rząca)

pieśń akwalungów

sublimacja

rock transgresywny

dzielni z nas chłopcy

matterhorn

styl skandynawski

es como el sagrado sacramento!

północne miasteczka

all abroad

wintertrauma

Mariaże (Dariusz Sośnicki)

Fasetkowe ciało (Adrian Tujek)

Kier

Kolaż

Krótko o Alpach

Cyrk objazdowy krótko pęka w szwach

Etiudy o lataniu

Napis, który świeci, potrafi także mówić

Fasetkowe ciało

Jak ręką odjął

Związek kohabitacyjny

Autostrata

Coś jest i czegoś nie ma (Dariusz Sośnicki)

junkerotica

Kacper Adamus

działanie

długość drogi równa się ilość wszechświatów podzielonych przez

zrozumienie. nie dzieli się przez zero. z podziału przez zero wziął się

bóg. błąd systemu. wieczny brak antywirusa. wąż tak naprawdę nie był

wężem tylko językiem. jabłko pożarła mowa. i tak powstały liczby

nierzeczywiste. nieskończone wydłużanie drogi zapętla absurdy.

(Na)sycenie

Justyna Charkiewicz

Urojone

Sok wytrysnął z wnętrza. Wytarłam dłoń. Stałam się

lep ka.

Słyszysz szum skrzydeł

poszarpanych w pośpiesznym locie?

To pazie królowej.

Od lata czekały, żeby stracić

lek kość.

Ale tylko jeden zmieścił się w mojej dłoni.

Wiesz, ciało mam. Takie ograniczone.

Zapowiedzi

Michał Domagalski

Daj głos

Andrzej Wróblewski,

Obraz na temat okropności wojennych (Ryby bez głów)

Udawać martwego. To zadanie twoje

i zmartwienie moje, abyśmy niosąc nieme

krzyki do urn, nie czerwienieli z wściekłości,

ale zielenieli niczym ci, którym głowy

już nie są potrzebne. Którym dekapitacja

pomyliła się z szyciem światopoglądów

na miarę partii. Milcz więc dla wspólnej sprawy

i własnego spokoju, a może nikt nie

zauważy, wrzucając do masowego

grobu modnych przekonań kolejne ryby,

że tylko udajesz. Śmierdź tymi, którzy już

odeszli zbyt daleko, aby móc jeszcze

wracać. Ciesz się z danego ci głosu, który

i tak – koniec końców – będziesz musiał oddać.

podróż w nieznane
(fragmenty)

Paweł Kobylewski

piosenka o fiszbinowej canoe

przyjdź mała Lou do mnie na strych będzie fajnie

pośród tego kurzu mam łódź przyjdź nie zapomnij

wziąć harf wczoraj był u mnie pan policjant ze złotą

gwiazdą pytał o tę fiszbinową canoe milczałem ciche

dni już ustały do miasta przyjechał John z całym tym

majdanem wiesz pytałem jak ty to robisz John ale on

już spał z jakąś małą jak ty

przyjdź mała Lou do mnie na strych będzie fajnie

pośród tego kurzu mam łódź przyjdź nie zapomnij

wziąć harf popłyniemy fiszbinową canoe popłyniemy

do Billa w Kentucky co ma ul i królową wielką jak

niejeden stan popłyniemy do Betty po żywicę i smołę

i do Paula na mecz

przyjdź mała Lou do mnie na strych będzie fajnie

pośród tego kurzu mam łódź przyjdź nie przynoś tu

tych szczyn tych souterrain puszczę jazz będziemy

falować jak bawełna i pokażę ci jak poluje się na pszczoły

tymczasem wiatr wieje w stronę Tennessee więc otworzyłem

już okiennice szybko nim przyjdą komornik i pan policjant

ze złotą gwiazdą

Podobne miesiące

Grzegorz Marcinkowski

Podobne miesiące

Każdy nowy ruch jest wspomnieniem czegoś

co się miało wydarzyć:

linijką cudzego tekstu

który gdzieś się zapodział

i czeka na uścisk rozpoznania

chwilowy,

migoczący błąd

nawias albo znak.

Last minute

Bartosz Popadiak

Dzieci z dziewięćdziesiątych

Dzieci z dziewięćdziesiątych w Nowej Hucie,

Te pokraki w maminych swetrach i za dużych butach,

Lekko niedorozwinięte, albo czasem wręcz za bardzo,

Jak na swoje przykrótkie wyjściowe piżamy, dzieci w kolejkach

Do banków, kościołów, przychodni, nigdzie indziej

Niewystępujące, jak ten śliniący się grubas – w różowym swetrze

I butach po matce, patrzącej na niego z nie mniejszym niepokojem

Niż mój, gdy znikał na zawsze za drzwiami lekarskiego gabinetu,

Dzieci, na których widok zadawaliśmy ojcom krępujące pytania,

Bardziej niż te o seks, bo dotyczące prawdziwej

Natury rzeczy, i dlatego odpowiadali na nie szeptem.

Gdzie one teraz są, na kogo głosują

I czy ktoś im wreszcie powiedział,

Że tak się nie wygląda?

pieśń akwalungów

Sylwia Rząca

pieśń akwalungów

cóż za mariaż czasoprzestrzenny

o północy na północy rozgwiezdny wieczór

pianostan fal rozgrzywia drogę żaglowca

jesteś pokarmem świateł sektorowych

kasjopejo, odpryskiem galaktyk, ostatnim snem

galwanika, zanim umarł

nucił swoim córkom botany bay

błystko uwikłana w siatkę astronomów

nawiguj mnie

trans wzruszający jak pieśń akwalungów

gęsty tran morza, bałtycki tren

usypianie do śmierci – ach gdyby mogło

się tak odbywać! odpadać z kursu, zamykać

kanaliki łzowe, wodoszczelne grodzie

powiek, powlekać się śluzem i wyskrzelać

Fasetkowe ciało

Adrian Tujek

Kier

Żebra zakrywają rzekomo jakieś możliwości,

ale jeśli miałbym je sprawdzić, to nie, dziękuję.

Dwa inne magiczne słowa

mają w zanadrzu więcej, choć nie asa, i nie w rękawie.

Co najwyżej królową, ponoć damę, która rozpina

idealnie wyprasowaną suknię i wystawia najpiękniejsze żebra,

jakie ma. Tymczasem gość przy Reeperbahnie

w upalne popołudnie skamle o cień zainteresowania.

Nie dziękuje, tylko prosi demonstracyjnie

niczym ja o pełny komunikat, dźwięk plus obraz.

A nawigacja przeprasza, że pokazuje, lecz nie nadąża mówić,

albo przepowiada drogę jak przyszłość, której długo nie widać.

Synchron, mała! Musimy szybko dotrzeć do damy, ale kier,

bo jedynie ona ma serce i zlituje się nad tym, co żebrze, i mu je pokaże.