wspólnotom

I wtedy powiedziałem znajdę

te krzywizny i zaświecę je

na buraczany albo słomiasty

maź. Niech kiwa rdzeń,

leje się porzeczka, a zguby

i wieszcze wiją grona

kolebek, ale tylko przez

chwilę, by raz a słodko

uwolnić pragnienie.

.

Pokrzywizny

Szukam kolorów na Ziemi wyławiając

osę ze zmielonej mirabelki. Widzę

jak twoje stopy kurzą ja

błonki najdrobniejszych śpiewów.

Łyczek więcej to ewolucja!

A mam też część co się troszczy.

W ogóle to gadałem dzisiaj

z bordo wy myśl asz.

Z tych stóp drugi język

zapłonie grzybnią.

Jabłka są dziś wyjątkowo.

Dzień jest dziś

wyją.

Wilki ludzkich miszmaszy.

Msze w kościele takie czasy.

Opróżniam nocleg dłońmi ssaka.

Muskam pola.

Mieszkam w walącym

nocniku. Rozkładam.

Myślę na pyszne kiście.

Dawno nie jeździłem na rowerze

chociaż kocham wiatr.

Nadciąga muzyka pięknych ludów.

Jestem neuroprzekaźnikiem musów.

W jelicie czai się przyjaciel snów.

Obgryzam nów znów.

Ubierasz się w piżamę której nie ma.

Ładujesz błoto na moją mordę.

Odlatujesz zagrożonym gatunkiem papużki

na świąteczny deser wiolonczeli.

Te obrazy malujesz podczas suszy

gdzie tur dyszy tłoczy dusz tusz tuczy mózg mus

zagubionej bransolety. Wziąłem ją

jak wygłodniały zwierz pamięci.

Teraz w lesie jest wilgotno.

Mam spuściznę biedy.

Duchowego pustostanu.

Krew mi jęczy.

Komar dręczy

a to tylko trochę przyjemności.

Trąbka jazzczłowieka mówi wciąż to samo:

samo się nie zrobi synu. Potrzebujesz

mięsa i kości

perki której udręka to rytm serca

zawiniętego w sreberko w pajęczynkę puszczy.

Recykling duszy to jedno krzesło pośród śliw

ślij prędko jak jesień liść licz na tętno drzwi.

Siedź albo bieg.

Dziś wieszam pokrzywy.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Spis treści

Dedykacja

I wtedy powiedziałem znajdę

Pokrzywizny

Porwałem się runo mięs

Zimny ślad

I was in despair

Pierwszy raz będę spał sam

Białe tętno

Makita

Kruchość o wschodzie końca

Kiedy to wszystko legnie

Legło nam żyćko

Dziw jak być

Śnię głęboki fluks, miętoszenie nieb

Fliks

As we walk each other home

Zlep

Żytem go

Ktoś mi dzisiaj powiedział

Sen susz nas wywali na zbitą pyrę pięknej twarzy

Żył człowiek na owocu, jego soki

Duszę słońce na planecie lawendowe światło

Nights of the red light

Krajobraz po pełni

Ruszam na ziemniaki hapsem bita

Kiedy przytrafi się kość

Poruszam nogami, aż wywołują trzęsienie

Jak stałem krzywo

Odpocznij ziarno opłacz klatki wypuść pawie przemiel zrycie

Od paru miesięcy mieszkam w namiocie

Po tętno padli na mech

Rwie się rdzeń

Karta redakcyjna

POEZJE 288

ŁUKASZ WOŹNIAK: Umalmu

PROJEKT OKŁADKI • Joanna Suppan

SKŁAD I ROJEKT TYPOGRAFICZNY • Artur Burszta

REDAKCJA I KOREKTA • Joanna Mueller

Copyright © by Joanna Suppan, 2025
Copyright © by Łukasz Woźniak, 2025
Copyright © by Biuro Literackie, 2025

BIURO LITERACKIE

poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

ISBN 978-83-68310-90-0

KONWERSJA: eLitera s.c.