Z tomu Krigere uden Vaaben
(1943)

.

Śmierć

Spotkałem śmierć, gdy byłem małym chłopcem,

lecz tylko jako ciszę wokół kogoś, kogo kochałem.

Nigdy jako chłód albo cień czający się obok,

którego nikt nie nazywa i się mu nie wymknie.

Nigdy jako chłód obcego przedmiotu.

Sztywniejących mięśni głębię za głębią.

Jakbym trzymając czyjąś zimną dłoń w swojej dłoni,

wpadał i wpadał w chłód bezprzestrzenny.

Teraz ją rozpoznaję, tu i wszędzie wokół.

Stoi w lesie cicha, osnuta świetlistym woalem.

Idzie jak oszałamiająca dal po letnim niebie,

na ustach śpiącego kładzie się żalem.

Czeka, zawsze jakby z boku rzeczy,

cień ukryty wśród drzew, żył, nad urwiskiem.

Wzbogaca o nowe sekundy i więcej bólu.

I zawsze jest przy mnie blisko.

Lecz rozmów ze sobą nie prowadzimy,

ani za dnia, ani gdy gwiazdy chodzą chmarami.

Oboje tylko wiemy, że to drugie jest obok.

Nic więcej nie trzeba. Na pewno się spotkamy.

.

Nadajemy muzykę taneczną nocą

Jestem ognikiem papierosa

i rytmem muzyki jazzowej,

szybkim, lekkim, ale z pogłosem

śmierci. 

Jestem przestrzenią podłóg

i restauracji

– echem królującego tam tańca,

wolnego, ale z pobrzmiewającym

rytmem stworzeń,

twardym, gorącym, milczącym.

Jestem powiewem ognia

w waszych nerwach, które się szamocą –

sensem drogi, po której

błądzicie za dnia i nocą.

Jestem sam w sobie rytmem –

wesołym – bez szczęścia –

twardym, gorącym, milczącym.

Nie jestem już rytmem

białych drżeń kielicha kwiatu. 

Ani grą rytmów ziemi,

ani pieśnią płynącą przez zboże,

ani rytmem radosnym

nadchodzącej i rozkwitającej

wiosny.

Ani rytmem globu i natury,

dobrym, bliskim, miłym,

wielkim, wiecznym i nieugiętym

– jestem rytmem i refrenem tanecznych melodii

głodu, czasu, śmierci.

.

Strach

Zapal fajkę, postaw kołnierz i idź w noc

pewnymi, pustymi krokami,

mijasz martwe sklepy, w kapelusza dno

deszcz bębni ciężkimi kroplami.

W gąszczu deszczowych kropel się skryj,

w nagłej ciszy na miasta połaci,

gdy gaśnie czerwonych świateł krzyk

nad tym, coś wiecznie tylko tracił.

Nie ma z tym nic wspólnego tamten dźwig,

co się rysuje grubą czarną kreską.

Z twoją tęsknotą nie wiąże się nic.

Deszcz pada głucho, gęsto, ciężko.

Zapal fajkę, postaw kołnierz i idź w noc,

gdzie nikt się nie czai niepostrzeżenie.

I zejdź z drogi, jeśli spotkasz na niej gdzieś

inne na spacerze ciche cienie.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Spis treści

Z tomu Krigere uden Vaaben (1943)

Śmierć

Nadajemy muzykę taneczną nocą

Strach

Tysiącletnie Królestwo

Świeci światło i ktoś czeka –

Przeznaczenie

Wchodzimy w gwiazdę –

Dziękuję ci –

Żółta trawa na tle słońca

Zapomniana wiosna

Ludzie o oczach pełnych strachu

Wiadomość o przegranej

Spotkanie

Obrachunek

Burza wiosenna i burza rozstania –

Ponowne spotkanie

Pędzi na koniu jeździec

Ten sam motyw

W podróży

Z wierszy wydanych pośmiertnie

Słyszę tylko, jak łomocze moje serce –

Los

Podskórnie

Wiersz o żniwach

Przedostatni

Na drodze grają w piłkę

Gorączka

R

Byłaś pełna znaczeń

Nie mogliśmy się od siebie oderwać

Przemiana w letnią noc

Jesteś już ze mną –

Chwila

Jesteśmy sami

Bardziej niż kiedykolwiek

Cud zmartwychwstania

Oto jest pieśń o was i o mnie

Czekanie

Bardziej –

Czeszesz włosy

Dawno zapomniana cisza

Sierpniowa noc 1941

To nie jest śmierć

Widzę dziś w nocy –

Święta odwaga

Posłowie (Bogusława Sochańska)

Przypisy

Karta redakcyjna

POEZJE 232

Morten Nielsen: Bojownicy bez broni

WYBÓR, PRZEKŁAD I POSŁOWIE: Bogusława Sochańska

PROJEKT OKŁADKI • Marianna Sztyma

SKŁAD I PROJEKT TYPOGRAFICZNY • Artur Burszta

REDAKCJA I KOREKTA • Joanna Mueller

Copyright © by Bogusława Sochańska, 2021
Copyright © by Biuro Literackie, 2021

BIURO LITERACKIE

poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

ISBN 978-83-66487-68-0

Projekt współfinansowany w ramach programu Unii Europejskiej „Kreatywna Europa”

Publikacja powstała dzięki wsparciu Duńskiej Fundacji Sztuki

KONWERSJA: eLitera s.c.