Bolesław Leśmian

Z tamtej strony ciszy

Wybór i posłowie: Jacek Gutorow

Biuro Literackie • Stronie Śląskie 2016

44. Poezja polska od nowa 8

Bolesław Leśmian: Z tamtej strony ciszy

Wybór wierszy i posłowie: Jacek Gutorow

Redakcja: Artur Burszta

Rysunek na okładce: Julita Nowosad

Korekta: Anna Krzywania

Projekt typograficzny i skład wersji elektronicznej: Mateusz Martyn

Copyright © by Jacek Gutorow

Copyright © by Julita Nowosad, 2012

Copyright © by Biuro Literackie, 2016

Biuro Literackie

ul. Sokolnicza 5/37, 53-676 Wrocław

tel. 71 346 01 42, poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

ISBN 978-83-65358-45-5

Wszelkie powielanie lub wykorzystywanie niniejszego pliku elektronicznego inne niż jednorazowe pobranie w zakresie własnego użytku stanowi naruszenie praw autorskich i podlega odpowiedzialności cywilnej oraz karnej.

Spis wierszy

I

Przed świtem

[Żuraw skrzypi za furtą ogrodu]

[Upalny ranek. Gwary i turkoty]

Wspomnienie

W słońcu

Stodoła

[O majowym poranku deszcz ciepły i przaśny]

Topielec

[W ślad za górnym orszakiem obłoków przesuwnych]

Ćmy

Wczesnym rankiem

Sen

Odjazd

II

Koń

Tango

Wiatrak

Garbus

Dwoje ludzieńków

Śnieg

Pieśń o ptaku i o cieniu

Postacie

Znikomek

[Jak niewiele ma znaków to ubogie ciało]

[Skrzeble biegną, skrzeble przez lasy, przez błonie]

Pszczoły

III

Rozmowa

Łąka

I [Czy pamiętasz, jak głowę wynurzyłeś z boru]

II [Nie nacicha ta miłość, co nie zna rozłąki!]

III [Weszłabym do twej chaty, gdy mgły się postronią]

IV [Nie odnajdzie cię wicher, mrokiem ociemniały!]

V [Byłoż owo, nie było? Opowiedz nam, bracie]

VI [Ani zmora z jeziora, ani sen skrzydlaty]

[A lubią jeszcze powikłaną zgrają]

IV

[Tam na obczyźnie, gdy próżni ostoję]

Przedwieczerz

Wieczór

[Coś tam mignęło dalekiego]

W zakątku cmentarza

Ludzie

Niewidzialni

Krzywda

[Niegdyś dom mój ochoczy i świat za dąbrową]

[Tu jestem – w mrokach ziemi i jestem – tam jeszcze]

[Mrok na schodach. Pustka w domu]

Biała magia (Jacek Gutorow)

Zamiast noty biograficznej

Przed świtem

Trwa jeszcze ciemne rano –

Śpi niebo nad altaną.

Staw błysnął o dwa kroki –

Już widać, że głęboki.

W łopuchu czy w pokrzywie

Świerszcz dzwoni przeraźliwie!

Rozpoznajże w ciemnocie,

Czy wróbel tkwi na płocie?

Kształt wszelki wybrnął z cienia,

Lecz nie chce mieć imienia.

Chce snom się jeszcze przydać:

Nie widać nic, a – widać.

[Żuraw skrzypi za furtą ogrodu]

Żuraw skrzypi za furtą ogrodu,

Słońce skrzy się w zadrach płotu tak nieznośnie,

Z gęstwy płynie dech przyziemny chłodu,

Wilga gwiżdże i dwugłośnie i trójgłośnie.

Lubię dojrzeć ukradkiem

Kłos, co w kwiatach przypadkiem

Taki inny wzwyż rośnie.

Z odrobiną słońca w rdzawej blasze

Popod klombem polewaczka leży pusta.

Zdaje mi się, że dmuchnięciem zgaszę

Złotą muchę, co uderza w moje usta.

Obłok, prósząc przez drzewa

Skry ogniste, powiewa,

Jak płonąca w dal chusta.

Ta murawa, wychmarzona z rosy,

Mym się oczom tak narzuca, jak dziwota.

Skoro jabłko, zjedzone przez osy,

Wskaże mi ją, dzwoniąc w ziemię, jak pięść złota.

Wzrok zdziwiony nią pieszczę,

Jakbym nie znał jej jeszcze

Za dni mego żywota.

[Upalny ranek. Gwary i turkoty]

Upalny ranek. Gwary i turkoty

Kończą się nagle u sztachet ogrodu,

Gdzie ławek cienie, wdumane w piach złoty,

Dają tym piachom czar głębi od spodu.

Zapatrzonemu w dal przed się bez końca

Reszta dorożki z plecami woźnicy,

Znikając nagle na rogu ulicy,

Odsłania szybę, zbłyskaną od słońca.

Pies mój, w ślad za mną idący niemrawie,

Znienacka wstrząsa kudłami swej grzywy

I pysk zadziera i patrzy ciekawie

Na szyld, od wróbli szary i wrzaskliwy.

Jakaś wariatka męczeńsko uboga,

Słynna w zaułku na całe podwórze,

Wrzuca do skrzynki, strumniałej przy murze,

List, nieudolnie skreślony do Boga.