Dla moich krzywych roślinek

VIOLA

Znam pewną trudną dziewczynkę.

Łatwo być trudną dziewczynką.

Kiedy na przykład jedziesz szybko rowerem i nie boisz się upadku, kiedy wolisz wspinać się po drzewach, zamiast bawić w księżniczki, kiedy zakazują ci grania w piłkę, a ty nie rozumiesz dlaczego, kiedy odnosisz wrażenie, że gdy proszą, abyś była grzeczna, to po prostu chcą cię uciszyć – krótko mówiąc, ilekroć robisz coś innego, niż sobie życzą. Może nawet to ty jesteś tą dziewczynką.

Musisz jednak wiedzieć, że bycie trudnym właściwie nie zależy od tego, jakim się jest, a od tego, jakim cię widzą. Dzieje się tak, kiedy oczy innych chcą cię ubrać w kolory, które same sobie wybrały.

Ta trudna dziewczynka, którą znam, ma osiem lat i nosi imię Viola. Na przekór swojemu imieniu, które oznacza Fiolet, bardzo lubi Niebieski.

Viola zapisuje nazwy wszystkich kolorów wielką literą, bo dla niej są jak ludzie: każdy jest jedyny w swoim rodzaju.

– Dlatego jest im ze sobą dobrze, nie czują się samotne – słyszałem, jak kiedyś powiedziała. Od tamtej pory i ja zapisuję nazwy wszystkich kolorów wielką literą.

Niebieski od zawsze jest jej najulubieńszym kolorem, bo to barwa morza, Stitcha i oczu mamy. Viola uwielbia go, kiedy jest jasny jak woda, ciemny jak wieczór, połyskliwy jak niebo latem. We wszystkich odcieniach.

Czasem ktoś powie, że przecież nie może lubić Niebieskiego.

– Niebieski jest dla chłopców, ty powinnaś lubić Różowy, przecież jesteś dziewczynką!

Mówią tak dziewczynki i chłopcy, a czasem także dorośli. Zdaniem Violi wcale nie żartują. Powtarzają to przede wszystkim w szkole, gdzie codziennie zjawia się ze swoim Błękitnym plecakiem. Albo zimą, gdy trochę się śmieją z Lazurowego płaszczyka, który uszyła jej babcia.

W szkole Violi – a może również w twojej szkole – nie wolno pisać Niebieskim długopisem.

– W zeszytach można pisać tylko Czarnym długopisem – przykazała pani w pierwszej klasie. Nikt nigdy nie wyjaśnił dokładnie, dlaczego tak jest.

Viola mieszka na wzgórzu pełnym drzew, w Żółtym domu z dużym ogrodem. W ogrodzie rosną trzy krzewy agrestowe i jeden pigwowiec. Ciekawe, dlaczego pigwowce – często zastanawia się Viola – nazywają się jak chłopcy, a kwitną na Różowo. Agrest też, chociaż jego kwiaty są zarazem Różowe i Zielonkawe.

Cóż, tej całej historii z kolorami i nazwami, z rzeczami „dla chłopców” i rzeczami „dla dziewczynek” Viola nigdy dobrze nie zrozumiała. Pewnego dnia postanawia więc zapytać o to wszystko swojego taty, który z zawodu jest malarzem i na kolorach zna się jak mało kto.

Jest maj, piątkowe popołudnie, na Błękitnym niebie gdzieniegdzie widać Białe chmury, tata zajmuje się kwiatami gencjany w ogrodzie. Gencjana ma nazwę, jakby była dziewczynką, a przecież jej kwiaty są Niebieskie. Ale kwiatom na szczęście nikt nie zwraca uwagi.

Kwiaty mają inaczej niż ludzie – myśli Viola.

Kwiat może być taki, jaki jest.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

NOWY EUROPEJSKI KANON LITERACKI 13

MATTEO BUSSOLA: Viola i Niebieski

PPRZEKŁAD Z JĘZYKA WŁOSKIEGO • Katarzyna Skórska

RYSUNKI • Matteo Bussola

REDAKCJA I KOREKTA • Joanna Mueller

ILUSTRACJA NA OKŁADCE • Gosia Herba

PROJEKT LAYOUTU OKŁADKI • Mikołaj Pasiński

PROJEKT TYPOGRAFICZNY ŚRODKA KSIĄŻKI • Artur Burszta

Copyright © by Matteo Bussola, 2023
Copyright © by Katarzyna Skórska, 2023
Copyright © by Gosia Herba, 2023
Copyright © by Biuro Literackie, 2023

Published in agreement with
Laura Ceccacci Agency Srl and BookLab Literary Agency

BIURO LITERACKIE

poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

ISBN 978-83-67706-95-7

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Współpracy Międzynarodowej Włoch

KONWERSJA: eLitera s.c.

NOWY EUROPEJSKI KANON LITERACKI

HAŁYNA KRUK Ktokolwiek, tylko nie ja
(przekład Bohdan Zadura)

MAREK VADAS Ucieczka
(przekład Weronika Gogola)

NAJAT EL HACHMI Ostatni patriarcha
(przekład Anna Sawicka)

ALEŠ ŠTEGER Księga rzeczy
(przekład Miłosz Biedrzycki)

CLAUDIU KOMARTIN kobalt
(przekład Jakub Kornhauser)

MAJA URBAN Statua wolności
(Miłosz Waligórski)

BÉRENGÈRE COURNUT Z kamienia i kości
(Hanna Igalson-Tygielska)

FRÍÐA ÍSBERG Świerzb
(Jacek Godek)

MARIA NAVARRO SKARANGER Emily forever
(Karolina Drozdowska)

BENEDEK TOTTH Trupi bieg
(Elżbieta Sobolewska)

JAN ŠKROB Real
(Zofia Bałdyga)

RADMILA PETROVIĆ Moja mama wie, co się wyprawia w miastach
(Aleksandra Wojtaszek)

MATTEO BUSSOLA Viola i Niebieski
(Katarzyna Skórska)