Opieka redakcyjna

Agnieszka Gortat

Redaktor prowadzący

Kinga Kosiba

Korekta

Maria Kąkol
Jolanta Miedzińska

Opracowanie graficzne i skład

Marzena Jeziak

Projekt okładki

Aleksandra Sobieraj

Ilustracja na okładce

Marta Rezler

© Copyright by Julia Chudecka 2021
© Copyright by Borgis 2021

Wszelkie prawa zastrzeżone

Wydanie I

Warszawa 2021

ISBN 978-83-66616-83-7

Wydawca

Borgis Sp. z o.o.
ul. Ekologiczna 8 lok. 103
02-798 Warszawa
tel. +48 (22) 648 12 44
wydawnictwo@borgis.pl
www.borgis.pl
www.facebook.com/borgis.wydawnictwo
www.instagram.com/wydawnictwoborgis

Druk: Sowa Sp. z o.o.

Spis treści

Podziękowania 9

Wstęp 11

Straty 13

Pusto 14

W klatce 15

Liczby 16

Wołanie 17

James Dean 19

Dla miłości nieprzeżytej 22

Kobieta 23

Opowieść sprzed lat 24

Spowiedź 26

Chłopiec 28

Złe rady 29

Zmiany 32

Różnice 35

Ogień 36

Odwyki 38

Zbieg 39

Wehikuł 40

Przystanek 41

8 niewysłanych listów 42

Wysoki Sądzie 45

Sztuka 49

Pamięć kinetyczna 51

Dzieci galaktyki 53

Próby niegeneralne 55

Quod me nutrit, me destruit 57

Mama 59

Franca 61

Czarny kot 63

Friendzone 64

Powinieneś 66

Ważność 68

Buntownik 70

To tylko przemoc 72

2017 74

Miasto 76

Erotyk dla poprzedniej 77

Obietnica od ********* 79

Światy 80

Bezsenna 83

Zatrzymany 85

Swoboda 87

Wyprowadzki 89

Jesień 91

Odbywasz 93

Porządek 94

Rozstanie 96

Esencjonalnym 97

Wspólnie 98

Symbole 100

Pierwsza 102

Może już wyrośliśmy 104

Prywatne banały 106

Wróżka po winie 107

Poplątanie 108

I wszystko 110

Zimowe szepty 112

Dla moich Rodziców – za to, że nigdy nie pozwolili mi
zrezygnować z marzeń.
Dla mnie samej z przeszłości – za to, że nigdy nie przestała wierzyć, że się uda.

Dla wszystkich, którzy potrzebują zrozumienia,
pocieszenia lub odkrycia, że nie są sami w swoich rozterkach i emocjach.
Mam nadzieję, że to wszystko znajdziecie w tym tomiku.

Podziękowania

Jestem ogromnie wdzięczna za tak wiele rzeczy, że ten tomik nie może się obyć bez podziękowań.

Dziękuję moim Rodzicom za absolutnie wszystko, a w szczególności za wsparcie i motywowanie w drodze do marzeń oraz za dom pełen książek.

Dziękuję moim Babciom i Dziadkom za niesamowite dzieciństwo pełne zabaw rozwijających wyobraźnię i za to, że nadal kupują mi książki.

Dziękuję mojej Przyjaciółce Marcie za grafikę, którą wykonała na okładkę, i za to, że jest obok.

Dziękuję mojemu Przyjacielowi Kacprowi za bycie pierwszym recenzentem wielu moich wierszy i nieustanne pytanie: „Kiedy w końcu wydasz tomik?”.

Dziękuję wszystkim, którzy we mnie wierzyli i mnie motywowali.

Dziękuję wszystkim wspaniałym Paniom z bibliotek, które zawsze dyskutowały ze mną o poezji, literaturze i życiu.

Dziękuję Kindze Kosibie za bycie wymarzoną Redaktorką mojego tomiku, za cierpliwość i wyrozumiałość.

Dziękuję Annie Budzyńskiej-Sieczkowskiej za przeprowadzenie ze mną wywiadu, który dodał mi odwagi, i za wszelkie ciepłe słowa.

Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do tego, że mogłam wydać ten tomik.

Dziękuję Wydawnictwu Borgis za danie mi szansy.

Dziękuję Tobie, że sięgnęłaś/sięgnąłeś po ten tomik.

Wstęp

Droga Czytelniczko! Drogi Czytelniku!

Na samym początku chciałabym ogromnie Ci podziękować za to, że sięgasz po mój tomik. Utwory w nim zawarte wybrałam spośród wszystkich moich wierszy z lat 2014-2020, czyli od momentu, kiedy miałam czternaście lat, do momentu, kiedy miałam lat dwadzieścia. Przy każdym z utworów znajdziesz datę jego powstania. Wiersze ułożone są chronologicznie od najstarszego do najmłodszego i stanowią zapis potężnego fragmentu mojego życia, w tym dorastania. Wiele z nich jest bardzo osobistych, inne z kolei są inspirowane filmami, książkami lub cudzymi przeżyciami. We wszystkie jednak włożyłam serce i mam nadzieję, że dostrzeżesz to, czytając każdy z nich. Zdecydowałam się zatytułować całość Odłamki dorastania, ponieważ umieściłam tu właśnie takie fragmenty moich emocji i przeżyć z okresu dojrzewania. Mam nadzieję, że przynajmniej niektóre z tych odłamków trafią prosto w Twoje serce i sprawią, że poczujesz się lepiej.

Zapraszam Cię do lektury!

Julia Chudecka

Straty

2014 rok

Tracę.

Oddech, Ciebie.

Płacę.

Za błędy.

Ratunku!

Inni mają

za dobre argumenty.

I tak

pomiędzy kartkami z pamiętnika

a stosem pocztówek

szukam sensu w bezsensie.

Pióra gęsi zamieniam w łabędzie.

Rozliczam rachunki

poszczególnych znajomości.

I staram się trzymać

mocno

umierającej miłości.

Pusto

2014 rok

Pusto mi, pusto.

Daj w moim świecie miejsce

swoim ustom.

Pusto mi.

Samotnie.

Daj mi chwilę wytchnienia,

bo rzęsy zalotne są już zmęczone.

Morze łez wylane.

Zniknęły

chęci,

noce przegadane.

Skończone.

Pusto mi, pusto.

Wnieś w pokój

cały mój dawny świat,

zgubiony spokój.

Pusto mi.

Wchodzę w coś,

co przyniesie kolejne rany.

Pusto.

Wyłącz radio.

Z całkowitą ironią leci

„Niepokonany”.

W klatce

2015 rok

Stopy kaleczę szkłem.

A serce wspomnieniami.

Zaczęłam przegrywać,

bo zależy, zależy, zależy.

A fe!

Z księżniczki z balu

stałam się Kopciuszkiem.

Zburzyłam mur miłosnych wyznań

jedynie piórkiem milczenia.

Tapczan boli od mojego

nieleżenia na nim.

A ramiona cierpną,

bo brakuje Twojej marynarki.

Szanse bolą.

Uwięzieni w klatce przymusu

bez znajomości

cudzych uczuć,

dotykamy się tylko opuszkami.

Zdolni odgryźć w złości palce.