Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Wydawnictwo C.H. Beck

Warszawa 2013

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Gesetz über die Immobilienwirtschaft

Gesetz über Grundbücher und Hypothek

Gesetz über den Erwerb von Grundstücken durch Ausländer

Stan prawny: styczeń 2013 / Rechtsstand: Januar 2013

Ochrona praw autorskich: tłumaczenia tekstów ustawowych, jak również ich opracowania w ujednoliconej wersji, są chronione krajowym i międzynarodowym prawem autorskim. Ochrona ta dotyczy również pochodzących od Wydawnictwa tytułów artykułów oraz opracowania redakcyjnego.

Urheberrechtlicher Schutz: die Übersetzungen der amtlichen Texte einschließlich der Einarbeitung von Aktualisierungen stehen unter dem Schutz des nationalen und internationalen Urheberrechts. Dies gilt auch für die nicht amtlichen Artikelüberschriften, für Anmerkungen in nicht amtlichen Fußnoten und für die sonstige redaktionelle Bearbeitung.

Wydawca: Anna Wieczorek

Korekta: Weronika Szemińska

Projekt okładki: Maryna Wiśniewska

Projekt layoutu: Jacek Bociąg

© Wydawnictwo C.H. Beck 2013

Wydawnictwo C.H. Beck Sp. z o.o.

ul. Bonifraterska 17, 00‒203 Warszawa

Skład i łamanie: DM Quadro

Druk i oprawa: Elpil, Siedlce

ISBN: 978-83-2553-322-9

ISBN ebook: 978-83-255-4898-8

Spis treści / Inhaltsübersicht

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Gesetz über die Immobilienwirtschaft

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

z dnia 21 sierpnia 1997 r.(tekst jedn. Dz.U. 2010 Nr 102, poz. 651 ze zm.)

Gesetz über die Immobilienwirtschaft

Gesetz vom 21. August 1997 (Einheitstext GBl. 2010, Nr. 102, Pos. 651 m.Ä.)

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

z dnia 21 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 115, poz. 741)

tekst jednolity z dnia 25 maja 2000 r. (Dz.U. Nr 46, poz. 543)

tekst jednolity z dnia 30 listopada 2004 r. (Dz.U. Nr 261, poz. 2603)

tekst jednolity z dnia 19 maja 2010 r. (Dz.U. Nr 102, poz. 651)

(zm.: Dz.U. 2010, Nr 106, poz. 675, Nr 143, poz. 963, Nr 155, poz. 1043, Nr 197, poz. 1307, Nr 200, poz. 1323; Dz.U. 2011, Nr 64, poz. 341, Nr 106, poz. 622, Nr 115, poz. 673, Nr 129, poz. 732, Nr 130, poz. 762, Nr 135, poz. 789, Nr 163, poz. 981, Nr 187, poz. 1110, Nr 224, poz. 1337; Dz.U. 2012, Nr 150, poz. 908, Nr 215, poz. 1256, Nr 245, poz. 1529, Nr 159, poz. 951, Nr 239, poz. 1429)

Spis treści

Dział I. Przepisy ogólne

Dział II. Gospodarowanie nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostki samorządu terytorialnego

Rozdział 1. Zasady ogólne

Rozdział 2. Zasoby nieruchomości

Rozdział 3. Sprzedaż i oddawanie w użytkowanie wieczyste

Gesetz über die Immobilienwirtschaft

Gesetz vom 21. August 1997 (Gesetzblatt (GBl., poln.: Dz.U.) Nr. 115, Pos. 741)

Einheitstext vom 25. Mai 2000 (GBl. Nr. 46, Pos. 543)

Einheitstext vom 30. November 2004 (GBl. Nr. 261, Pos. 2603)

Einheitstext vom 19. Mai 2010 (GBl. Nr. 102, Pos. 651)

(Änderungen: GBl. 2010, Nr. 106, Pos. 675, Nr. 143, Pos. 963, Nr. 155, Pos. 1043, Nr. 197, Pos. 1307, Nr. 200, Pos. 1323; GBl. 2011, Nr. 64, Pos. 341, Nr. 106, Pos. 622, Nr. 115, Pos. 673, Nr. 129, Pos. 732, Nr. 130, Pos. 762, Nr. 135, Pos. 789, Nr. 163, Pos. 981, Nr. 187, Pos. 1110, Nr. 224, Pos. 1337; GBl. 2012, Nr. 150, Pos. 908, Nr. 215, Pos. 1256, Nr. 245, Pos. 1529, Nr. 159, Pos. 951, Nr. 239, Pos. 1429)

Inhaltsübersicht

Teil I. Allgemeine Vorschriften

Teil II. Bewirtschaftung von Immobilien, die im Eigentum des Staatsschatzes (Fiskus) sowie im Eigentum von Gebietskörperschaften stehen

Abschnitt 1. Allgemeine Grundsätze

Abschnitt 2. Immobilienpools

Abschnitt 3. Verkauf und Übertragung des Erbnießbrauchs

Dział I. Przepisy ogólne

Art. 1 Zakres regulacji

1. Ustawa określa zasady:

1) gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego;

2) podziału nieruchomości;

3) scalania i podziału nieruchomości;

4) pierwokupu nieruchomości;

5) wywłaszczania nieruchomości i zwrotu wywłaszczonych nieruchomości;

6) udziału w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej;

7) wyceny nieruchomości;

8) działalności zawodowej, której przedmiotem jest gospodarowanie nieruchomościami.

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do nieruchomości służących wykonywaniu zadań placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu przepisów o służbie zagranicznej.

Art. 2 Inne ustawy

Ustawa nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, a w szczególności:

1) ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. z 2004 r. Nr 167, poz. 1758, z późn. zm.);

2) ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749, z późn. zm.);

3) ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm.);

4) ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700, z późn. zm.);

5) ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571, z późn. zm.);

6) ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398, z późn. zm.);

7) ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego (Dz.U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1711, z późn. zm.);

8) ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm.);

9) ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz.U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm.);

10) ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94, z późn. zm.);

11) ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 i Nr 199, poz. 1227 oraz z 2009 r. Nr 72, poz. 620);

12) ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz.U. Nr 42, poz. 340 i Nr 161, poz. 1281);

13) ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz.U. Nr 143, poz. 963).

Art. 3 Organ centralny i doradczy

1. Właściwym w sprawach gospodarki nieruchomościami, regulowanych przepisami ustawy, jest minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

2. Organem doradczym ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej w sprawach gospodarki nieruchomościami jest Państwowa Rada Nieruchomości.

3. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej powołuje i odwołuje przewodniczącego i członków Rady, o której mowa w ust. 2, oraz ustala, w drodze zarządzenia, jej regulamin, który określa organizację i zasady działania Rady.

Art. 4 Słowniczek

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) nieruchomości gruntowej – należy przez to rozumieć grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności;

2) zasobie nieruchomości – należy przez to rozumieć nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa, gminy, powiatu lub województwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa, gminy, powiatu lub województwa;

3) działce gruntu – należy przez to rozumieć niepodzieloną, ciągłą część powierzchni ziemskiej stanowiącą część lub całość nieruchomości gruntowej;

3a) działce budowlanej – należy przez to rozumieć zabudowaną działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej umożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń położonych na tej działce;

3b) zbywaniu albo nabywaniu nieruchomości – należy przez to rozumieć dokonywanie czynności prawnych, na podstawie których następuje przeniesienie własności nieruchomości lub przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej albo oddanie jej w użytkowanie wieczyste;

4) poprzednim właścicielu – należy przez to rozumieć osobę, która została pozbawiona prawa własności nieruchomości wskutek jej wywłaszczenia albo przejęcia na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego na podstawie innych tytułów;

5) planie miejscowym – należy przez to rozumieć miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

6) wycenie nieruchomości – należy przez to rozumieć postępowanie, w wyniku którego dokonuje się określenia wartości nieruchomości;

6a) określaniu wartości nieruchomości – należy przez to rozumieć określanie wartości nieruchomości jako przedmiotu prawa własności i innych praw do nieruchomości;

7) powszechnej taksacji nieruchomości – należy przez to rozumieć wycenę nieruchomości, w wyniku której następuje ustalenie wartości katastralnej nieruchomości;

8) szacowaniu nieruchomości – należy przez to rozumieć czynności związane z określaniem wartości nieruchomości;

9) właściwym organie – należy przez to rozumieć starostę, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa oraz organ wykonawczy gminy, powiatu i województwa w odniesieniu do nieruchomości stanowiących odpowiednio własność gminy, powiatu i województwa;

9a) samorządowej osobie prawnej – należy przez to rozumieć osoby prawne powoływane lub tworzone przez organy jednostek samorządu terytorialnego;

9b) jednostce samorządu terytorialnego – należy przez to rozumieć gminę, powiat lub województwo;

9b1) staroście – należy przez to rozumieć również prezydenta miasta na prawach powiatu;

9c) właściwym urzędzie – należy przez to rozumieć starostwo powiatowe, w którym wykonywane są zadania z zakresu administracji rządowej dotyczące gospodarki nieruchomościami Skarbu Państwa, albo odpowiednio urząd gminy, starostwo powiatowe lub urząd marszałkowski, w których prowadzone są sprawy gospodarki nieruchomościami stanowiącymi własność jednostek samorządu terytorialnego;

9d) radzie lub sejmiku – należy przez to rozumieć radę gminy lub radę powiatu oraz sejmik województwa;

10) jednostce organizacyjnej – należy przez to rozumieć państwową lub samorządową jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej;

11) opłacie adiacenckiej – należy przez to rozumieć opłatę ustaloną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi, albo opłatę ustaloną w związku ze scaleniem i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości;

12) spółce – należy przez to rozumieć spółkę akcyjną lub spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością;

13) osobie bliskiej – należy przez to rozumieć zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa, małżonka, osoby przysposabiające i przysposobione oraz osobę, która pozostaje ze zbywcą faktycznie we wspólnym pożyciu;

14) standardach zawodowych – należy przez to rozumieć reguły postępowania przy wykonywaniu zawodu rzeczoznawcy majątkowego, pośrednika w obrocie nieruchomościami, zarządcy nieruchomości, ustalone zgodnie z przepisami prawa;

15) organizacjach zawodowych – należy przez to rozumieć utworzone, zgodnie z przepisami o stowarzyszeniach, stowarzyszenia i związki stowarzyszeń zrzeszające osoby zawodowo wykonujące czynności odpowiednio rzeczoznawcy majątkowego, pośrednika w obrocie nieruchomościami lub zarządcy nieruchomości;

16) nieruchomości podobnej – należy przez to rozumieć nieruchomość, która jest porównywalna z nieruchomością stanowiącą przedmiot wyceny, ze względu na położenie, stan prawny, przeznaczenie, sposób korzystania oraz inne cechy wpływające na jej wartość;

17) stanie nieruchomości – należy przez to rozumieć stan zagospodarowania, stan prawny, stan techniczno-użytkowy, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, a także stan otoczenia nieruchomości, w tym wielkość, charakter i stopień zurbanizowania miejscowości, w której nieruchomość jest położona;

18) łączności publicznej – należy przez to rozumieć infrastrukturę telekomunikacyjną służącą zapewnieniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów prawa telekomunikacyjnego.

Art. 5 Waloryzacja

Waloryzacji kwot należnych z tytułów określonych w ustawie dokonuje się przy zastosowaniu wskaźników zmian cen nieruchomości ogłaszanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w drodze obwieszczeń, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 6 Cele publiczne

Celami publicznymi w rozumieniu ustawy są:

1) wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji;

1a) wydzielenie gruntów pod linie kolejowe oraz ich budowa i utrzymanie;

1b) wydzielanie gruntów pod lotniska, urządzenia i obiekty do obsługi ruchu lotniczego, w tym rejonów podejść, oraz budowa i eksploatacja tych lotnisk i urządzeń;

2) budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń;

3) budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym ich składowania;

4) budowa oraz utrzymywanie obiektów i urządzeń służących ochronie środowiska, zbiorników i innych urządzeń wodnych służących zaopatrzeniu w wodę, regulacji przepływów i ochronie przed powodzią, a także regulacja i utrzymywanie wód oraz urządzeń melioracji wodnych, będących własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego;

5) opieka nad nieruchomościami stanowiącymi zabytki w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

5a) ochrona Pomników Zagłady w rozumieniu przepisów o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady oraz miejsc i pomników upamiętniających ofiary terroru komunistycznego;

6) budowa i utrzymywanie pomieszczeń dla urzędów organów władzy, administracji, sądów i prokuratur, państwowych szkół wyższych, szkół publicznych, a także publicznych: obiektów ochrony zdrowia, przedszkoli, domów opieki społecznej, placówek opiekuńczo-wychowawczych i obiektów sportowych;

6a) budowa i utrzymywanie obiektów oraz pomieszczeń niezbędnych do realizacji obowiązków w zakresie świadczenia usług powszechnych przez operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), a także innych obiektów i pomieszczeń związanych ze świadczeniem tych usług;

7) budowa i utrzymywanie obiektów oraz urządzeń niezbędnych na potrzeby obronności państwa i ochrony granicy państwowej, a także do zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, w tym budowa i utrzymywanie aresztów śledczych, zakładów karnych oraz zakładów dla nieletnich;

8) poszukiwanie, rozpoznawanie, wydobywanie złóż kopalin objętych własnością górniczą;

9) zakładanie i utrzymywanie cmentarzy;

9a) ustanawianie i ochrona miejsc pamięci narodowej;

9b) ochrona zagrożonych wyginięciem gatunków roślin i zwierząt lub siedlisk przyrody;

10) inne cele publiczne określone w odrębnych ustawach.

Art. 7 Rzeczoznawcy majątkowi

Jeżeli istnieje potrzeba określenia wartości nieruchomości, wartość tę określają rzeczoznawcy majątkowi, o których mowa w przepisach rozdziału 1 działu V.

Art. 8 Zawiadamianie stron

Jeżeli przy załatwianiu spraw, o których mowa w przepisach działu III, nie istnieje możliwość zawiadomienia stron o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej ze względu na nieustalone adresy stron, stosuje się art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 9 Wstrzymanie wykonania decyzji

W sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.

Art. 9a Organ wyższego stopnia

Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ustawie, rozstrzyganych w drodze decyzji przez starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, jest wojewoda.

Dział II. Gospodarowanie nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostki samorządu terytorialnego

Rozdział 1. Zasady ogólne

Art. 10 Zakres przedmiotowy

1. Przepisy niniejszego działu stosuje się do nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego.

2. Przepisy dotyczące jednostek samorządu terytorialnego stosuje się odpowiednio do związków tych jednostek.

3. Przepisy dotyczące czynności cywilnoprawnych, dokonywanych między Skarbem Państwa a jednostkami samorządu terytorialnego, stosuje się odpowiednio do czynności cywilnoprawnych dokonywanych między tymi jednostkami.

4. Jeżeli nieruchomość jest przedmiotem współwłasności Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego i osób trzecich, przepisy niniejszego działu stosuje się wyłącznie do gospodarowania udziałem Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego w tej nieruchomości.

5. Przepisy niniejszego działu stosuje się z uwzględnieniem przepisów o pomocy publicznej.

Art. 11 Reprezentacja

1. Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze.

2. Jeżeli przepisy ustawy wymagają udzielenia zgody przez radę, sejmik lub wojewodę, wyrażenie zgody, z wyjątkiem zgody, o której mowa w art. 46 ust. 4, następuje odpowiednio w drodze uchwały rady lub sejmiku albo zarządzenia wojewody wydanego w terminie miesiąca od złożenia odpowiedniego wniosku przez starostę.

Art. 11a Rozszerzenie stosowania

Przepis art. 11 ust. 1 stosuje się do czynności prawnych lub czynności procesowych podejmowanych na rzecz lub w interesie Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego.

Art. 12 Zasady gospodarowania

Organy, o których mowa w art. 11, działające za Skarb Państwa i jednostkę samorządu terytorialnego, są zobowiązane do gospodarowania nieruchomościami w sposób zgodny z zasadami prawidłowej gospodarki.

Art. 13 Obrót nieruchomościami

1. Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.

1a. Nieruchomość może być także przekazywana nieodpłatnie w drodze umowy partnerowi prywatnemu lub spółce, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz.U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100), na czas realizacji przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego.

2. Nieruchomość może być, z zastrzeżeniem art. 59 ust. 1, przedmiotem darowizny na cele publiczne, a także przedmiotem darowizny dokonywanej między Skarbem Państwa a jednostką samorządu terytorialnego, a także między tymi jednostkami. W umowie darowizny określa się cel, na który nieruchomość jest darowana. W przypadku niewykorzystania nieruchomości na ten cel darowizna podlega odwołaniu, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a. Darowizny nieruchomości stanowiącej przedmiot własności Skarbu Państwa dokonuje starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej – za zgodą wojewody, a nieruchomości stanowiącej przedmiot własności jednostki samorządu terytorialnego jej organ wykonawczy – za zgodą rady albo sejmiku. Odstąpienie od odwołania darowizny następuje za zgodą organu, który wyraził zgodę na jej dokonanie. Zgody nie wymaga dokonanie darowizny przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, o której mowa w art. 59 ust. 1.

3. Prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej może być przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonego do spółki.

4. Sprzedaż, zamiana, darowizna lub oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości wpisanych do rejestru zabytków, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, a także wnoszenie tych nieruchomości jako wkładów niepieniężnych (aportów) do spółek, wymaga pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Art. 14 Umowy ze Skarbem Państwa

1. Nieruchomości stanowiące przedmiot własności Skarbu Państwa mogą być sprzedawane jednostkom samorządu terytorialnego za cenę niższą niż ich wartość rynkowa lub oddawane tym jednostkom w użytkowanie wieczyste bez pobierania pierwszej opłaty. Nieruchomości stanowiące przedmiot własności jednostek samorządu terytorialnego mogą być sprzedawane Skarbowi Państwa lub innym jednostkom samorządu terytorialnego za cenę niższą niż wartość rynkowa nieruchomości albo oddawane im w użytkowanie wieczyste bez pobierania pierwszej opłaty.

2. Nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa mogą być nieodpłatnie obciążane na rzecz jednostek samorządu terytorialnego ograniczonymi prawami rzeczowymi. Nieruchomości stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego mogą być nieodpłatnie obciążane na rzecz Skarbu Państwa lub innych jednostek samorządu terytorialnego ograniczonymi prawami rzeczowymi.

3. Nieruchomości mogą być przedmiotem zamiany między Skarbem Państwa a jednostkami samorządu terytorialnego oraz między tymi jednostkami, bez obowiązku dokonywania dopłat w przypadku różnej wartości zamienianych nieruchomości.

4. Przepis ust. 3 stosuje się również w razie zamiany własności nieruchomości na prawo użytkowania wieczystego lub prawa użytkowania wieczystego na własność, a także zamiany praw użytkowania wieczystego dokonywanej między Skarbem Państwa a jednostkami samorządu terytorialnego oraz między tymi jednostkami.

5. Zawarcie umów w sprawach, o których mowa w ust. 1–4, wymaga uprzedniej zgody wojewody w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, z wyłączeniem umów zawieranych przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa w odniesieniu do nieruchomości, o których mowa w art. 57 ust. 1, oraz nieruchomości ujętych w ewidencji, o której mowa w art. 60a ust. 2 pkt 1, albo zgody odpowiednio rady lub sejmiku w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego.

Art. 15 Zamiana

1. Nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa oraz własność jednostki samorządu terytorialnego mogą być przedmiotem zamiany na nieruchomości stanowiące własność osób fizycznych lub osób prawnych. W przypadku nierównej wartości zamienianych nieruchomości stosuje się dopłatę, której wysokość jest równa różnicy wartości zamienianych nieruchomości.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zamiany własności nieruchomości na prawo użytkowania wieczystego lub prawa użytkowania wieczystego na własność nieruchomości, a także wzajemnej zamiany praw użytkowania wieczystego.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zamiany udziałów we współwłasności lub we współużytkowaniu wieczystym nieruchomości.

Art. 16 Zrzeczenie się

1. Państwowa lub samorządowa osoba prawna może zrzec się własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości odpowiednio na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.

2. (uchylony)

Art. 17 Nabywanie nieruchomości

1. Państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nabywają nieruchomości – na własność lub w użytkowanie wieczyste Skarbu Państwa, a samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej – na własność lub w użytkowanie wieczyste odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego.

2. W przypadku nabycia przez państwową jednostkę organizacyjną prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Skarbu Państwa, prawo to wygasa. Przepis ten stosuje się również w przypadku nabycia przez samorządową jednostkę organizacyjną prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na nieruchomości gruntowej stanowiącej własność odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego.

3. Jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1 i 2, uzyskują do nabytych nieruchomości trwały zarząd z mocy prawa z dniem ich nabycia.

Art. 18 Formy używania

Nieruchomości mogą być oddawane jednostkom organizacyjnym w trwały zarząd, najem i dzierżawę oraz użyczane na cele związane z ich działalnością.

Art. 19 Obszary wyróżnione

1. Sprzedaż nieruchomości, oddawanie w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, najem lub dzierżawę, jeżeli są położone na obszarach:

1) terenów górniczych – wymaga, w razie braku planu miejscowego, porozumienia z organem właściwym do udzielania koncesji na wydobywanie kopalin;

2) parków narodowych – wymaga porozumienia z dyrektorem właściwego parku narodowego;

3) graniczących z nieruchomościami oddanymi w trwały zarząd na cele obronności i bezpieczeństwa państwa – wymaga porozumienia z właściwym w tych sprawach naczelnym organem administracji rządowej.

2. W odniesieniu do nieruchomości położonych na obszarach morskiego pasa nadbrzeżnego wymagane jest porozumienie z właściwym terytorialnie organem administracji morskiej, w razie:

1) sprzedaży, oddawania w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, najem lub dzierżawę – na obszarze pasa technicznego;

2) sprzedaży lub oddawania w użytkowanie wieczyste – na obszarze pasa ochronnego.

3. W przypadku naruszenia przepisów ust. 1 i 2, strony umowy ponoszą odpowiedzialność na zasadach ogólnych.

Rozdział 2. Zasoby nieruchomości

Art. 20 Rodzaje

Tworzy się:

1) zasób nieruchomości Skarbu Państwa;

2) gminne zasoby nieruchomości;

3) powiatowe zasoby nieruchomości;

4) wojewódzkie zasoby nieruchomości.

Art. 21 Zasób Skarbu Państwa

Do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa.

Art. 21a Rozwinięcie

W skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 21, nie wchodzą grunty pokryte wodami powierzchniowymi płynącymi, w rozumieniu ustawy – Prawo wodne.

Art. 22 Darowizny dla gminy

1. Nieruchomości stanowiące odpowiednio zasób nieruchomości Skarbu Państwa, województwa lub powiatu, przeznaczone w planach miejscowych pod budownictwo mieszkaniowe oraz na realizację związanych z tym budownictwem urządzeń infrastruktury technicznej, przekazuje się gminie, w drodze darowizny, na jej wniosek, jeżeli przemawia za tym ważny interes gminy i jeżeli cele te nie są lub nie mogą być realizowane odpowiednio przez Skarb Państwa, województwo lub powiat. W umowie darowizny określa się cel, na który nieruchomość jest darowana. W przypadku niewykorzystania nieruchomości na ten cel darowizna podlega odwołaniu, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Odstąpienie od odwołania darowizny następuje za zgodą odpowiednio wojewody, sejmiku województwa lub rady powiatu.

Art. 23 Zasób Skarbu Państwa; gospodarowanie

1. Zasobem nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem art. 43 ust. 2 i 4, art. 51, art. 57 ust. 1, art. 58–60 oraz art. 60a, starostowie, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, a w szczególności:

1) ewidencjonują nieruchomości zgodnie z katastrem nieruchomości;

2) zapewniają wycenę tych nieruchomości;

3) sporządzają plany wykorzystania zasobu;

4) zabezpieczają nieruchomości przed uszkodzeniem lub zniszczeniem;

5) wykonują czynności związane z naliczaniem należności za nieruchomości udostępniane z zasobu oraz prowadzą windykację tych należności;

6) współpracują z innymi organami, które na mocy odrębnych przepisów gospodarują nieruchomościami Skarbu Państwa, a także z właściwymi jednostkami samorządu terytorialnego;

7) zbywają oraz nabywają, za zgodą wojewody, nieruchomości wchodzące w skład zasobu, z zastrzeżeniem art. 17;

7a) wydzierżawiają, wynajmują i użyczają nieruchomości wchodzące w skład zasobu, przy czym umowa zawierana na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub czas nieoznaczony wymaga zgody wojewody; zgoda wojewody jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony do 3 lat strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość;

8) podejmują czynności w postępowaniu sądowym, w szczególności w sprawach dotyczących własności lub innych praw rzeczowych na nieruchomości, o zapłatę należności za korzystanie z nieruchomości, o roszczenia ze stosunku najmu, dzierżawy lub użyczenia, o stwierdzenie nabycia spadku, o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie;

9) składają wnioski o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości Skarbu Państwa oraz o wpis w księdze wieczystej.

1a. Starosta sporządza roczne sprawozdanie z gospodarowania nieruchomościami zasobu i przekazuje je wojewodzie w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, którego sprawozdanie dotyczy.

1b. Obowiązek ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dotyczy również nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w użytkowanie wieczyste.

1c. Ewidencjonowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje w szczególności:

1) oznaczenie nieruchomości według księgi wieczystej oraz katastru nieruchomości;

2) powierzchnie nieruchomości;

3) wskazanie dokumentu potwierdzającego posiadanie przez Skarb Państwa praw do nieruchomości, w przypadku braku księgi wieczystej;

4) przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym, a w przypadku braku planu – w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;

5) wskazanie daty ostatniej aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w użytkowanie wieczyste lub daty ostatniej aktualizacji opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu nieruchomości Skarbu Państwa;

6) informacje o zgłoszonych roszczeniach do nieruchomości;

7) informacje o toczących się postępowaniach administracyjnych i sądowych.

1d. Plany wykorzystania zasobu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, opracowuje się na okres 3 lat. Plany zawierają w szczególności:

1) zestawienie powierzchni nieruchomości zasobu oraz nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w użytkowanie wieczyste;

2) prognozę:

a) dotyczącą udostępnienia nieruchomości zasobu oraz nabywania nieruchomości do zasobu,

b) poziomu wydatków związanych z udostępnieniem nieruchomości zasobu oraz nabywaniem nieruchomości do zasobu,

c) wpływów osiąganych z opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w użytkowanie wieczyste oraz opłat z tytułu trwałego zarządu nieruchomości Skarbu Państwa,

d) dotyczącą aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w użytkowanie wieczyste oraz opłat z tytułu trwałego zarządu nieruchomości Skarbu Państwa;

3) program zagospodarowania nieruchomości zasobu.

2. Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1–6, może być powierzone zarządcom nieruchomości, rzeczoznawcom majątkowym, pośrednikom w obrocie nieruchomościami lub podmiotom, które zatrudniają te osoby. Wyłonienie osób i podmiotów, o których mowa w zdaniu pierwszym, następuje na podstawie przepisów o zamówieniach publicznych.

3. Od wpływów osiąganych ze sprzedaży, opłat z tytułu trwałego zarządu, użytkowania, czynszu dzierżawnego i najmu – nieruchomości Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 1, a także od wpływów osiąganych z opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w użytkowanie wieczyste, oraz od odsetek za nieterminowe wnoszenie tych należności potrąca się 25 % środków, które stanowią dochód powiatu, na obszarze którego położone są te nieruchomości.

Art. 24 Zasób gminny

1. Do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.

2. Na cele rozwojowe gmin i zorganizowanej działalności inwestycyjnej, a w szczególności na realizację budownictwa mieszkaniowego oraz związanych z tym budownictwem urządzeń infrastruktury technicznej, a także na realizację innych celów publicznych mogą być wykorzystywane gminne zasoby nieruchomości.

3. Podstawą tworzenia gminnych zasobów nieruchomości są studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin uchwalane na podstawie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Art. 25 Gospodarowanie

1. Gminnym zasobem nieruchomości gospodaruje wójt, burmistrz albo prezydent miasta.

2. Gospodarowanie zasobem polega w szczególności na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 23 ust. 1, a ponadto na przygotowywaniu opracowań geodezyjno-prawnych i projektowych, dokonywaniu podziałów oraz scaleń i podziałów nieruchomości, a także wyposażaniu ich, w miarę możliwości, w niezbędne urządzenia infrastruktury technicznej.

3. Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 2, z wyłączeniem czynności wymienionych w art. 23 ust. 1 pkt 7–9, może być powierzane zarządcom nieruchomości, rzeczoznawcom majątkowym, pośrednikom w obrocie nieruchomościami lub podmiotom, które zatrudniają te osoby. Wyłonienie osób i podmiotów, o których mowa w zdaniu pierwszym, następuje na podstawie przepisów o zamówieniach publicznych.

Art. 25a Zasób powiatowy

Do powiatowego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności powiatu i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego powiatu.

Art. 25b Gospodarowanie

Powiatowym zasobem nieruchomości gospodaruje zarząd powiatu. Przepisy art. 25 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 25c Zasób wojewódzki

Do wojewódzkiego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności województwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego województwa.

Art. 25d Gospodarowanie

Wojewódzkim zasobem nieruchomości gospodaruje zarząd województwa. Przepisy art. 25 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 26 Granice nieruchomości

1. Granice między nieruchomościami nabywanymi na własność Skarbu Państwa lub na własność jednostki samorządu terytorialnego przyjmuje się według istniejącego stanu prawnego, a jeżeli stanu takiego nie można stwierdzić, według stanu uwidocznionego w katastrze nieruchomości.

2. W razie sporu co do przebiegu linii granicznych, o których mowa w ust. 1, nie wstrzymuje się czynności związanych z nabyciem nieruchomości, co nie wyłącza roszczeń pomiędzy właścicielami nieruchomości, których granice zostały ustalone w sposób, o którym mowa w ust. 1.

Rozdział 3. Sprzedaż i oddawanie w użytkowanie wieczyste

Art. 27 Forma umowy; wpis

Sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej.

Art. 28 Przetarg

1. Sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej następuje w drodze przetargu lub w drodze bezprzetargowej, stosownie do przepisów rozdziału 4 niniejszego działu.

2. Warunki zbycia nieruchomości w drodze przetargu obwieszcza się w ogłoszeniu o przetargu. Warunki zbycia nieruchomości w drodze bezprzetargowej ustala się w rokowaniach przeprowadzanych z nabywcą.

3. Protokół z przeprowadzonego przetargu oraz protokół z rokowań przy zbyciu w drodze bezprzetargowej stanowią podstawę do zawarcia umowy.

Art. 29 Obowiązki użytkownika wieczystego

1. W umowie o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste ustala się okres użytkowania wieczystego zależnie od celu, na który nieruchomość gruntowa zostaje oddana w użytkowanie wieczyste, oraz określa się sposób korzystania z nieruchomości, stosownie do art. 236 i art. 239 Kodeksu cywilnego.

2. Jeżeli przedmiotem umowy o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste jest nieruchomość wpisana do rejestru zabytków, przy określaniu sposobu korzystania z tej nieruchomości można nałożyć, w razie potrzeby, na nabywcę obowiązek odbudowy lub remontu położonych na niej zabytkowych obiektów budowlanych, w terminie określonym w umowie.

Art. 30 Ujawnienie

Postanowienia umowy o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste dotyczące sposobu korzystania z tej nieruchomości podlegają ujawnieniu w księdze wieczystej.

Art. 31 Grunt zabudowany

Oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej zabudowanej następuje z równoczesną sprzedażą położonych na tej nieruchomości budynków i innych urządzeń.

Art. 32 Sprzedaż użytkownikowi wieczystemu

1. Nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3.

1a. Nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa może być sprzedana użytkownikowi wieczystemu za zgodą wojewody. Zgody wojewody nie wymaga sprzedaż na rzecz użytkownika wieczystego nieruchomości, o których mowa w art. 51 ust. 2 i art. 57 ust. 1.

2. Z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa, uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Przepisu art. 241 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.

3. W odniesieniu do nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste przeniesienie własności tej nieruchomości, w drodze umowy, między Skarbem Państwa a jednostką samorządu terytorialnego oraz między jednostkami samorządu terytorialnego może nastąpić za powiadomieniem jej użytkownika wieczystego.

Art. 33 Wygaśnięcie użytkowania wieczystego

1. Użytkowanie wieczyste wygasa z upływem okresu ustalonego w umowie albo przez rozwiązanie umowy przed upływem tego okresu.

2. W razie wygaśnięcia użytkowania wieczystego na skutek upływu okresu ustalonego w umowie albo na skutek rozwiązania umowy przed upływem tego okresu, użytkownikowi wieczystemu przysługuje wynagrodzenie za wzniesione przez niego lub nabyte na własność budynki i inne urządzenia. Wynagrodzenie powinno być równe wartości tych budynków i urządzeń określonej na dzień wygaśnięcia użytkowania wieczystego. Za budynki i inne urządzenia wzniesione wbrew postanowieniom umowy wynagrodzenie nie przysługuje.

3. Właściwy organ może żądać rozwiązania umowy użytkowania wieczystego przed upływem ustalonego okresu stosownie do art. 240 Kodeksu cywilnego, jeżeli użytkownik wieczysty korzysta z tej nieruchomości w sposób sprzeczny z ustalonym w umowie, a w szczególności, jeżeli nie zabudował jej w ustalonym terminie.

3a. W razie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego przed upływem okresu ustalonego w umowie zwraca się sumę opłat rocznych wniesionych z tego tytułu za niewykorzystany okres użytkowania wieczystego. Opłaty podlegają waloryzacji. Maksymalna wysokość kwoty podlegającej zwrotowi nie może przekraczać wartości prawa użytkowania wieczystego określonej na dzień rozwiązania umowy.

4. Przepisy ust. 1–3a stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego nabytego w inny sposób niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Art. 34 Pierwszeństwo nabycia

1. W przypadku zbywania nieruchomości osobom fizycznym i prawnym pierwszeństwo w ich nabyciu, z zastrzeżeniem art. 216a, przysługuje osobie, która spełnia jeden z następujących warunków:

1) przysługuje jej roszczenie o nabycie nieruchomości z mocy niniejszej ustawy lub odrębnych przepisów, jeżeli złoży wniosek o nabycie przed upływem terminu określonego w wykazie, o którym mowa w art. 35 ust. 1; termin złożenia wniosku nie może być krótszy niż 6 tygodni, licząc od dnia wywieszenia wykazu;

2) jest poprzednim właścicielem zbywanej nieruchomości pozbawionym prawa własności tej nieruchomości przed dniem 5 grudnia 1990 r. albo jego spadkobiercą, jeżeli złoży wniosek o nabycie przed upływem terminu określonego w wykazie, o którym mowa w art. 35 ust. 1; termin złożenia wniosku nie może być krótszy niż 6 tygodni, licząc od dnia wywieszenia wykazu;

3) jest najemcą lokalu mieszkalnego, a najem został nawiązany na czas nieoznaczony.

2. W przypadku zbiegu uprawnień do pierwszeństwa w nabyciu, stosuje się kolejność wymienioną w ust. 1.

3. Zbycie nieruchomości nie może nastąpić, jeżeli toczy się postępowanie administracyjne dotyczące prawidłowości nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego.

4. Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zawiadamia się na piśmie o przeznaczeniu nieruchomości do zbycia oraz o przysługującym im pierwszeństwie w nabyciu tej nieruchomości, pod warunkiem złożenia wniosków o nabycie w terminie określonym w zawiadomieniu. Termin ten nie może być krótszy niż 21 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Przy doręczaniu zawiadomień stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

5. Osoby, o których mowa w ust. 1 i ust. 6, korzystają z pierwszeństwa w nabyciu nieruchomości, jeżeli złożą oświadczenie, że wyrażają zgodę na cenę ustaloną w sposób określony w ustawie.

6. Wojewoda w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, a odpowiednia rada lub sejmik w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego, mogą przyznać, odpowiednio w drodze zarządzenia lub uchwały, pierwszeństwo w nabywaniu lokali ich najemcom lub dzierżawcom, z wyłączeniem nieruchomości, o których mowa w art. 57 ust. 1, art. 60 ust. 1 i art. 60a ust. 1.

6a. Przepis ust. 6 stosuje się do budynków mieszkalnych lub użytkowych, stanowiących w całości przedmiot najmu lub dzierżawy.

6b. W przypadku realizacji pierwszeństwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, ust. 6 lub ust. 6a, przedmiotem zbycia powinna być nieruchomość wraz z gruntem niezbędnym do racjonalnego korzystania z budynku.

7. Zbycie nieruchomości zabudowanej domem wielolokalowym na rzecz innych osób niż wymienione w ust. 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić z pominięciem pierwszeństwa w nabyciu lokali mieszkalnych przysługującego najemcom tych lokali.

8. Przepisów ust. 1 i 7 nie stosuje się, jeżeli zbycie następuje między Skarbem Państwa a jednostką samorządu terytorialnego albo między tymi jednostkami dla realizacji celów publicznych.

Art. 35 Ogłoszenie wykazu nieruchomości

1. Właściwy organ sporządza i podaje do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży, do oddania w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, najem lub dzierżawę. Wykaz ten wywiesza się na okres 21 dni w siedzibie właściwego urzędu, a ponadto informację o wywieszeniu tego wykazu podaje się do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w prasie lokalnej oraz w inny sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, a także na stronach internetowych właściwego urzędu.

1a. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa w odniesieniu do nieruchomości, o których mowa w art. 57 ust. 1, oraz do nieruchomości ujętych w ewidencji, o której mowa w art. 60a ust. 2 pkt 1, sporządza i podaje do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży, do oddania w użytkowanie, najem lub dzierżawę. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zamieszcza wykaz na stronach internetowych Biuletynu Informacji Publicznej przez okres 21 dni, a ponadto informację o zamieszczeniu tego wykazu podaje do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w prasie lokalnej o zasięgu obejmującym co najmniej powiat na terenie którego położona jest nieruchomość.

1b. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 1a, nie dotyczy oddania nieruchomości w najem lub dzierżawę na czas oznaczony do 3 miesięcy. Wykaz sporządza się i podaje do publicznej wiadomości, jeżeli po umowie zawartej na czas oznaczony do 3 miesięcy strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość.

2. W wykazie, o którym mowa w ust. 1 i 1a, określa się odpowiednio:

1) oznaczenie nieruchomości według księgi wieczystej oraz katastru nieruchomości;

2) powierzchnię nieruchomości;

3) opis nieruchomości;

4) przeznaczenie nieruchomości i sposób jej zagospodarowania;

5) termin zagospodarowania nieruchomości;

6) cenę nieruchomości;

7) wysokość stawek procentowych opłat z tytułu użytkowania wieczystego;

8) wysokość opłat z tytułu użytkowania, najmu lub dzierżawy;

9) terminy wnoszenia opłat;

10) zasady aktualizacji opłat;

11) informacje o przeznaczeniu do sprzedaży, do oddania w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, najem lub dzierżawę;

12) termin do złożenia wniosku przez osoby, którym przysługuje pierwszeństwo w nabyciu nieruchomości na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 i pkt 2.

3. Ustanawianie odrębnej własności lokali w domach wielolokalowych, wchodzących w skład nieruchomości, następuje na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492).

4. (uchylony)

Art. 36 Odpowiedzialność

W przypadkach naruszenia przez właściwy organ albo ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa w odniesieniu do nieruchomości, o których mowa w art. 57 ust. 1, oraz do nieruchomości ujętych w ewidencji, o której mowa w art. 60a ust. 2 pkt 1, przepisów art. 34 ust. 1–5 i 7 Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego ponoszą odpowiedzialność na zasadach ogólnych.

Teil I. Allgemeine Vorschriften

Art. 1 Anwendungsbereich

1. Das Gesetz bestimmt die Regeln für:

1) die Bewirtschaftung von Immobilien, die im Eigentum des Staatsschatzes (Fiskus) sowie im Eigentum von Gebietskörperschaften stehen;

2) die Teilung von Immobilien;

3) die Flurbereinigung und Baulandumlegung;

4) das Vorkaufsrecht an Immobilien;

5) die Enteignung von Immobilien und Rückgabe von enteigneten Immobilien;

6) die Beteiligung an Aufwendungen für den Bau von technischen Infrastrukturanlagen;

7) die Bewertung von Immobilien;

8) die in der Bewirtschaftung von Immobilien bestehende berufliche Tätigkeit.

2. Die Vorschriften des Gesetzes finden keine Anwendung auf Immobilien, die der Erfüllung der den Auslandsvertretungen der Republik Polen obliegenden Aufgaben im Sinne der Vorschriften über den Auswärtigen Dienst dienen.

Art. 2 Andere Gesetze

Das Gesetz lässt andere Gesetze, welche die Immobilienwirtschaft betreffen, unberührt, insbesondere:

1) das Gesetz vom 24. März 1920 über den Erwerb von Immobilien durch Ausländer (GBl. von 2004 Nr. 167, Pos. 1758, mit späteren Änderungen);

2) das Gesetz vom 26. März 1982 über die Flurbereinigung und den Landtausch (GBl. von 2003 Nr. 178, Pos. 1749, mit späteren Änderungen);

3) das Waldgesetz vom 28. September 1991 (GBl. von 2005 Nr. 45, Pos. 435, mit späteren Änderungen);

4) das Gesetz vom 19. Oktober 1991 über die Verwaltung von landwirtschaftlichen Immobilien des Fiskus (GBl. von 2007 Nr. 231, Pos. 1700, mit späteren Änderungen);

5) das Gesetz vom 27. Oktober 1994 über die gebührenpflichtigen Autobahnen sowie über den Landesstraßenfonds (GBl. von 2004 Nr. 256, Pos. 2571, mit späteren Änderungen);

6) das Gesetz vom 22. Juni 1995 über die Unterbringung der Streitkräfte der Republik Polen (GBl. von 2005 Nr. 41, Pos. 398, mit späteren Änderungen);

7) das Gesetz vom 30. Mai 1996 über die Bewirtschaftung bestimmter Bestandteile des Vermögens des Fiskus sowie über die Agentur für das Militärvermögen (GBl. von 2004 Nr. 163, Pos. 1711, mit späteren Änderungen);

8) das Gesetz vom 18. Juli 2001 – Wassergesetz (GBl. von 2005 Nr. 239, Pos. 2019, mit späteren Änderungen);

9) das Gesetz vom 3. Juli 2002 – Fluggesetz (GBl. von 2006 Nr. 100, Pos. 696, mit späteren Änderungen);

10) das Gesetz vom 28. März 2003 über den Schienentransport (GBl. von 2007 Nr. 16, Pos. 94, mit späteren Änderungen);

11) das Gesetz vom 10. April 2003 über besondere Grundsätze für die Vorbereitung und Umsetzung von Investitionen im Bereich von öffentlichen Straßen (GBl. von 2008 Nr. 193, Pos. 1194 und Nr. 199, Pos. 1227 sowie von 2009 Nr. 72, Pos. 620);

12) das Gesetz vom 12. Februar 2009 über besondere Grundsätze für die Vorbereitung und Umsetzung von Investitionen im Bereich von Flughäfen, die zur öffentlichen Nutzung bestimmt sind (GBl. Nr. 42, Pos. 340 und Nr. 161, Pos. 1281);

13) Gesetz vom 8. Juli 2010 über besondere Grundsätze für die Vorbereitung zur Umsetzung von Investitionen im Bereich von Hochwasserschutzbauten (GBl. Nr. 143, Pos. 963).

Art. 3 Zentrales und Beratungsorgan

1. Der in Sachen der Immobilienwirtschaft, die durch die Vorschriften dieses Gesetzes geregelt werden, zuständige Minister ist der für Bauwesen, Regionalplanung, Landmanagement und Wohnungswesen zuständige Minister.

2. Das Beratungsorgan des für das Bauwesen, die Raumordnung und die Wohnungswirtschaft zuständigen Ministers in Sachen der Immobilienwirtschaft ist der Staatliche Rat für Immobilien.

3. Der für das Bauwesen, die Raumordnung und die Wohnungswirtschaft zuständige Minister bestellt den Vorsitzenden sowie die Mitglieder des in Abs. 2 bezeichneten Rats, beruft sie ab und legt durch Verordnung die Satzung des Rats fest, in der die Struktur und die Grundsätze der Ratstätigkeit bestimmt sind.

Art. 4 Begriffsbestimmungen

Soweit in diesem Gesetz die Rede ist von:

1) einem Grundstück (einer Liegenschaft) – ist darunter ein Stück Land mit seinen Bestandteilen, unter Ausschluss von Gebäuden und Wohnungen, sofern diese einen separaten Eigentumsgegenstand darstellen, zu verstehen;

2) einem Immobilienpool – sind darunter Immobilien zu verstehen, die im Eigentum des Fiskus, der Gemeinde, des Landkreises (Powiats) oder der Woiwodschaft stehen und nicht in Erbnießbrauch überlassen wurden, sowie Immobilien, an denen der Fiskus, die Gemeinde, der Landkreis (Powiat) oder die Woiwodschaft ein Erbnießbrauchrecht hat;

3) einer Parzelle – ist darunter ein ungeteilter, zusammenhängender Teil der Erdoberfläche, der einen Teil oder die Gesamtheit eines Grundstücks darstellt, zu verstehen;

3a) einer Bauland-Parzelle – ist darunter eine bebaute Parzelle zu verstehen, deren Größe, geometrische Eigenschaften, Verbindung zu einer öffentlichen Straße sowie Ausstattung mit Anlagen der technischen Infrastruktur eine ordnungsgemäße und rationelle Nutzung der auf dieser Parzelle gelegenen Gebäude und Anlagen ermöglichen;

3b) dem Verkauf oder dem Kauf einer Immobilie – ist darunter die Vornahme von Rechtshandlungen zu verstehen, auf deren Grundlage die Übertragung des Eigentums an einer Immobilie und / oder die Übertragung des Erbnießbrauchrechts an einem Grundstück oder dessen Überlassung zum Erbnießbrauch erfolgt;

4) dem vorherigen Eigentümer – ist darunter eine Person zu verstehen, der aufgrund einer Enteignung oder einer Übernahme zugunsten des Fiskus bzw. einer Gebietskörperschaft ihr Eigentumsrecht an einer Immobilie entzogen wurde;

5) einem Bebauungsplan (örtlichen Plan) – ist darunter der Raumordnungsplan im Sinne der Vorschriften über die Raumplanung und -bewirtschaftung zu verstehen;

6) der Immobilienbewertung – ist darunter ein Verfahren zu verstehen, im Zuge dessen der Wert einer Immobilie ermittelt wird;

6a) der Immobilienwertermittlung – ist darunter die Ermittlung des Werts einer Immobilie als Gegenstand des Eigentumsrechts und anderer Rechte an der Immobilie zu verstehen;

7) der allgemeinen Immobilientaxierung – ist darunter eine Immobilienbewertung zu verstehen, im Zuge derer eine Festlegung des Katasterwerts einer Immobilie erfolgt;

8) einer Immobilienschätzung – sind darunter Handlungen im Zusammenhang mit der Bestimmung des Werts einer Immobilie zu verstehen;

9) dem zuständigen Organ – ist darunter der Landrat (Starost), der Aufgaben im Bereich der Staatsverwaltung in Bezug auf Immobilien, welche im Eigentum des Staatsschatzes stehen, erfüllt, sowie das ausführende Organ der Gemeinde, des Landkreises (Powiats) und der Woiwodschaft in Bezug auf Immobilien, welche sich entsprechend im Eigentum der Gemeinde, des Landkreises (Powiats) und der Woiwodschaft befinden, zu verstehen;

9a) einer juristischen Person der Selbstverwaltung – sind darunter juristische Personen zu verstehen, welche von Organen der Gebietskörperschaft entweder bestellt oder neu gegründet wurden;

9b) einer Gebietskörperschaft – ist darunter eine Gemeinde, ein Landkreis (Powiat) oder eine Woiwodschaft zu verstehen;

9b1) einem Landrat (Starosten) – ist darunter auch ein Stadtpräsident einer Stadt mit Kreisbefugnissen zu verstehen;

9c) einer zuständigen Behörde – ist darunter ein Landratsamt (Starostei), in dem Aufgaben im Bereich der Staatsverwaltung betreffend die Verwaltung von Immobilien des Fiskus erfüllt werden, oder entsprechend ein Gemeindeamt, Landratsamt oder Marschallamt, in denen Angelegenheiten betreffend die Verwaltung von Immobilien, die das Eigentum von Gebietskörperschaften darstellen, ausgeführt werden, zu verstehen;

9d) einem Rat oder einem Sejmik – ist darunter ein Gemeinderat oder Landkreisrat sowie ein Woiwodschafts-Sejmik zu verstehen;

10) einer Organisationseinheit – ist darunter eine staatliche oder kommunale Stelle zu verstehen, die über keine Rechtsfähigkeit verfügt;

11) dem Erschließungsbeitrag – ist darunter eine Abgabe zu verstehen, die festgesetzt wird im Zusammenhang mit dem Wertzuwachs einer Immobilie aufgrund der Errichtung von technischen Infrastrukturanlagen (technischen Erschließung) unter Einsatz von Mitteln des Staatsschatzes (Fiskus), der Gebietskörperschaften, EU-Haushaltsmitteln und / oder von nicht rückzahlbaren, aus ausländischen Quellen stammenden Mitteln, oder eine Gebühr, die im Zusammenhang mit der Flurbereinigung und Baulandumlegung sowie der Teilung von Immobilien festgesetzt wird;

12) einer Gesellschaft – ist darunter eine Aktiengesellschaft (spółka akcyjna) oder eine Gesellschaft mit beschränkter Haftung (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) zu verstehen;

13) einem Angehörigen – sind darunter Verwandte in absteigender Linie, Verwandte in aufsteigender Linie, Geschwister, Kinder der Geschwister, Ehegatten, Adoptierende, Adoptierte, sowie Lebenspartner, die sich mit dem Verkäufer in einer faktischen Lebenspartnerschaft befinden, zu verstehen;

14) Berufsstandards – sind darunter die gemäß den Rechtsvorschriften festgelegten Verfahrensregeln bei der Ausübung des Berufs des Immobiliensachverständigen, des Immobilienmaklers und des Immobilienverwalters zu verstehen;

15) Berufsorganisationen – sind darunter die gemäß den Vorschriften über Vereinigungen gegründeten Vereinigungen und Verbände, in denen Personen zusammengeschlossen sind, die beruflich die entsprechenden Tätigkeiten eines Immobiliensachverständigen, Immobilienmaklers bzw. Immobilienverwalters ausüben, zu verstehen;

16) einer ähnlichen Immobilie – ist darunter eine Immobilie zu verstehen, die aufgrund ihrer Lage, ihrer Rechtslage, ihrer Bestimmung, ihrer Nutzungsweise sowie aufgrund anderer, ihren Wert beeinflussender Merkmale, vergleichbar ist mit der den Gegenstand der Bewertung darstellenden Immobilie;

17) dem Zustand einer Immobilie – sind darunter der Stand der Bewirtschaftung, die rechtlichen Gegebenheiten, der technische Gebrauchtzustand sowie der Zustand der Umgebung der Immobilie einschließlich der Größe, der Art und des Grads der Urbanisierung der Ortschaft, in der die Immobilie gelegen ist, zu verstehen;

18) öffentlicher Anbindung – ist darunter die Telekommunikationsinfrastruktur zu verstehen, die der Sicherstellung von öffentlich zugänglichen Telekommunikationsdienstleistungen im Sinne der Vorschriften des Telekommunikationsgesetzes dient.

Art. 5 Valorisierung

Die Valorisierung der auf der Grundlage dieses Gesetzes fälligen Beträge erfolgt unter Anwendung der Kennziffern für Preisänderungen bei Immobilien, welche vom Präsidenten des Hauptstatistikamts durch Bekanntmachung im Amtsblatt der Republik Polen, dem Polnischen Staatsanzeiger „Monitor Polski”, veröffentlicht werden.

Art. 6 Öffentliche Zwecke

Öffentliche Zwecke im Sinne des Gesetzes sind:

1) die Beschaffung von Grundstücken für öffentliche Straßen und Wasserstraßen, die Errichtung, die Unterhaltung und die Ausführung von Bauarbeiten an diesen Straßen, Objekten und Anlagen des öffentlichen Verkehrs sowie an öffentlichen Telekommunikations- und Signalanlagen;

1a) die Beschaffung von Grundstücken für Eisenbahnstrecken sowie ihr Bau und ihre Unterhaltung;

1b) die Beschaffung von Grundstücken für Flughäfen, Anlagen und Objekte zur Bedienung des Flugverkehrs, einschließlich der Einfluggebiete, sowie die Errichtung und Nutzung dieser Flughäfen und Anlagen;

2) der Bau und die Unterhaltung von Drainagesträngen, Leitungen und Vorrichtungen, die der Übertragung bzw. Verteilung von Flüssigkeiten, Dampf, Gasen und elektrischer Energie dienen, sowie von anderen, für die Nutzung dieser Leitungen und Vorrichtungen unentbehrlichen Objekte und Anlagen;

3) der Bau und die Unterhaltung von öffentlichen Vorrichtungen, die der Versorgung der Bevölkerung mit Wasser, der Sammlung, Leitung, Reinigung und Abführung von Abwasser sowie der Wiederverwertung und Neutralisierung von Abfällen, einschließlich ihrer Lagerung, dienen;

4) der Bau und die Unterhaltung von dem Umweltschutz dienenden Objekten und Anlagen, von Sammelbehältern und anderen, der Wasserversorgung und Regulierung von Wasserströmen und dem Hochwasserschutz dienenden Wasseranlagen, ferner die Regulierung und Instandhaltung von Gewässern und Wassermeliorationsanlagen, welche im Eigentum des Fiskus oder der Gebietskörperschaften stehen;

5) die Pflege von Immobilien, die Denkmäler im Sinne der Vorschriften über den Schutz von historischen Denkmälern und deren Pflege darstellen;

5a) der Schutz von Mahnmalen der Vernichtung im Sinne der Vorschriften über den Schutz der Gelände der ehemaligen nationalsozialistischen Vernichtungslager sowie von Orten und Gedenkstätten zum Gedenken an die Opfer der kommunistischen Gewaltherrschaft;

6) der Bau und die Unterhaltung von Räumen für staatliche Einrichtungen, Verwaltungsbehörden, Gerichte und Staatsanwaltschaften, staatliche Hochschulen, öffentliche Schulen, wie auch für öffentliche Gesundheitsfürsorgeanstalten, Kindergärten, Sozialhilfeeinrichtungen, Fürsorge- und Erziehungseinrichtungen und Sportobjekte;

6a) der Bau und die Unterhaltung von Objekten und Räumen, die für die Erfüllung der Pflichten im Bereich der Erbringung von Universaldiensten durch einen festgelegten Anbieter im Sinne des Gesetzes vom 23. November 2012 – Postgesetz (GBl. Pos. 1529) unentbehrlich sind, wie auch von anderen Objekten und Räumen im Zusammenhang mit der Erbringung dieser Dienstleistungen;

7) der Bau und die Unterhaltung von Objekten und Anlagen, die für die Zwecke der Landesverteidigung und Sicherung der Landesgrenze sowie für die Gewährleistung der öffentlichen Sicherheit, einschließlich des Baus und der Unterhaltung von Untersuchungshaft-, Strafvollzugs-, sowie Jugendarrestanstalten unentbehrlich sind;

8) die Suche nach, Erkundung, Förderung und Lagerung von im Eigentum des Fiskus befindlichen Rohstoffen und von im Tagebau geförderter Braunkohle;

9) das Anlegen und die Unterhaltung von Friedhöfen;

9a) die Einrichtung und der Schutz von nationalen Gedenkstätten;

9b) der Schutz der vom Aussterben bedrohten Pflanzen- und Tierarten und Biotope;

10) andere, in separaten Gesetzen festgelegte, öffentliche Zwecke.

Art. 7 Immobiliensachverständige

Besteht die Notwendigkeit, den Wert einer Immobilie zu bestimmen, nehmen die in den Vorschriften von Abschnitt 1 Teil V bezeichneten Immobiliensachverständige eine Wertbestimmung vor.

Art. 8 Benachrichtigung der Parteien

Sollte im Rahmen der Erledigung der in den Vorschriften von Teil III genannten Sachen aufgrund von nicht ermittelten Adressen der Parteien keine Möglichkeit bestehen, die Parteien von Beschlüssen und anderen Handlungen der Organe der öffentlichen Hand in Kenntnis zu setzen, ist Art. 49 des Verwaltungsverfahrensgesetzes (VwVfG) anzuwenden.

Art. 9 Aufschiebende Wirkung

In den in den Vorschriften von Teil III genannten Angelegenheiten, unter Ausschluss von Art. 97 Abs. 3 Pkt. 1, Art. 122, Art. 124 Abs. 1a, Art. 124b Abs. 1, Art. 126 und Art. 132 Abs. 1a, erfolgt der Vollzug des Beschlusses nach Ablauf von 14 Tagen ab dem Tag, an dem die gesetzte Frist zur Einreichung einer Klage gegen den Beschluss beim Verwaltungsgericht erfolglos verstrichen ist. Im Falle der Einreichung einer Klage beim Verwaltungsgericht in diesen Angelegenheiten schiebt das Organ, das den Beschluss erlassen hatte, dessen Vollziehung von Amts wegen durch Verfügung auf, wogegen keine Beschwerde statthaft ist.

Art. 9a Organ der höheren Verwaltungsbehörde

Das Organ der höheren Verwaltungsbehörde in den im Gesetz bezeichneten Angelegenheiten, über die der die Aufgaben im Bereich der Staatsverwaltung erfüllende Starost per Beschluss entscheidet, ist der Woiwode.

Teil II. Bewirtschaftung von Immobilien, die im Eigentum des Staatsschatzes (Fiskus) sowie im Eigentum von Gebietskörperschaften stehen

Abschnitt 1. Allgemeine Grundsätze

Art. 10 Anwendungsbereich

1. Die Vorschriften dieses Teils sind auf Immobilien anzuwenden, die Eigentum des Fiskus bzw. Eigentum von Gebietskörperschaften sind.

2. Die die Gebietskörperschaften betreffenden Vorschriften sind entsprechend auch auf die Verbände dieser Gebietskörperschaften anzuwenden.

3. Die Vorschriften über die zwischen dem Fiskus und Gebietskörperschaften vorgenommenen zivilrechtlichen Handlungen sind entsprechend auch auf die zwischen Gebietskörperschaften untereinander vorgenommenen zivilrechtlichen Handlungen anzuwenden.

4. Steht eine Immobilie im Miteigentum des Fiskus und / oder von Gebietskörperschaften und Dritten, sind die Vorschriften dieses Teils ausschließlich auf die Bewirtschaftung des staatlichen und / oder gebietskörperschaftlichen Anteils an dieser Immobilie anzuwenden.

5. Die Vorschriften dieses Abschnittes sind unter Berücksichtigung der Vorschriften über die staatliche Beihilfe anzuwenden.

Art. 11 Vertretung

1. Vorbehaltlich der sich aus den Vorschriften des vorliegenden Gesetzes und separaten Gesetzen ergebenden Ausnahmen stellt der Landrat (Starost) bei der Erfüllung von Aufgaben im Bereich der Staatsverwaltung das den Fiskus in Angelegenheiten der Immobilienbewirtschaftung repräsentierende Organ dar, während es sich bei den die Gebietskörperschaften repräsentierenden Organe um deren ausführende Organe handelt.

2. Falls die Vorschriften des Gesetzes die Erteilung der Zustimmung durch den Rat, den Sejmik und / oder den Woiwoden erfordern, erfolgt die Zustimmungserteilung, mit Ausnahme der in Art. 46 Abs. 4 genannten Zustimmung, entsprechend durch Beschluss des Rats bzw. Sejmiks oder durch Verordnung des Woiwoden, welche innerhalb eines Monats nach entsprechender Antragstellung durch den Landrat (Starosten) auszugeben ist.

Art. 11a Erweiterung der Anwendung

Die Vorschrift des Art. 11 Abs. 1 ist auf Rechtsgeschäfte oder Prozesshandlungen anzuwenden, die zugunsten bzw. im Interesse des Fiskus oder der Gebietskörperschaften vorgenommen werden.

Art. 12 Grundsätze der Bewirtschaftung

Die in Art. 11 genannten Organe, die für den Fiskus und Gebietskörperschaften tätig sind, sind verpflichtet, die Immobilienbewirtschaftung gemäß den Grundsätzen des ordnungsgemäßen Wirtschaftens zu betreiben.

Art. 13 Immobilienverkehr

1. Vorbehaltlich der sich aus den Gesetzen ergebenden Ausnahmen können Immobilien in den Verkehr gebracht werden. Insbesondere können Immobilien Gegenstand eines Verkaufs, eines Tausches und Verzichts, einer Überlassung zum Erbnießbrauch, einer Vermietung oder Pacht, einer Nutzungsüberlassung oder einer Übergabe in Dauerverwaltung sein, und überdies mit beschränkten dinglichen Rechten belastet, als Sacheinlagen (Apport) in eine Gesellschaft eingebracht, als Ausstattung von gegründeten Staatsbetrieben und als Vermögen von gegründeten Stiftungen übertragen werden.

1a. Eine Immobilie kann auch unentgeltlich per Vertrag auf einen privaten Partner oder eine Gesellschaft im Sinne des Art. 14 Abs. 1 des Gesetzes vom 19. Dezember 2008 über öffentlich-private Partnerschaften (GBl. von 2009 Nr. 19, Pos. 100) für die Dauer der Realisierung eines Vorhabens im Rahmen einer öffentlich-privaten Partnerschaft übertragen werden.

2. Eine Immobilie kann, vorbehaltlich des Art. 59 Abs. 1, Gegenstand einer Schenkung zu öffentlichen Zwecken sowie Gegenstand einer zwischen dem Fiskus und einer Gebietskörperschaft bzw. zwischen solchen Gebietskörperschaften untereinander erfolgenden Schenkung sein. Im Schenkungsvertrag ist der Zweck, zu dem die Immobilie geschenkt wird, zu nennen. Sollte die Immobilie nicht zu diesem Zweck genutzt werden, unterliegt die Schenkung, vorbehaltlich des Abs. 2a, dem Widerruf.

2a. Die Schenkung einer Immobilie, welche im Eigentum des Fiskus steht, nimmt – mit Zustimmung des Woiwoden – der Starost bei der Erfüllung einer Aufgabe im Bereich der Staatsverwaltung vor, während die Schenkung einer Immobilie, welche im Eigentum einer Gebietskörperschaft steht – mit Zustimmung des Rats bzw. Sejmiks – durch deren ausführendes Organ erfolgt. Der Verzicht auf den Widerruf einer Schenkung erfolgt mit Zustimmung des Organs, welches sein Einverständnis zu deren Vornahme gegeben hatte. Keiner Zustimmung bedarf die Vornahme einer Schenkung durch den Minister des Staatsschatzes im Sinne des Art. 59 Abs. 1.

3. Das Erbnießbrauchrecht an einer Liegenschaft kann Gegenstand einer in die Gesellschaft eingebrachten Sacheinlage (Apport) sein.

4. Der Verkauf, der Tausch, die Schenkung und / oder die Überlassung zum Erbnießbrauch von Immobilien, die in der Denkmalliste verzeichnet sind und das Eigentum des Fiskus oder einer Gebietskörperschaft darstellen, wie auch die Einbringung solcher Immobilien als Sacheinlagen (Apporte) in Gesellschaften bedarf der Zustimmung des Woiwodschafts-Denkmalpflegers.

Art. 14 Verträge mit dem Fiskus

1. Immobilien, die im Eigentum des Fiskus stehen, können zu einem niedrigeren Preis als ihrem Marktwert an Gebietskörperschaften verkauft oder an diese Körperschaften in Erbnießbrauch, ohne Erhebung der ersten Gebühr, überlassen werden. Immobilien, die im Eigentum von Gebietskörperschaften stehen, können zu einem niedrigeren Preis als ihrem Marktwert an den Fiskus oder an andere Gebietskörperschaften verkauft oder ihnen in Erbnießbrauch, ohne Erhebung der ersten Gebühr, überlassen werden.

2. Immobilien, die das Eigentum des Fiskus darstellen, können unentgeltlich zugunsten von Gebietskörperschaften mit beschränkten dinglichen Rechten belastet werden. Immobilien, die das Eigentum von Gebietskörperschaften darstellen, können unentgeltlich zugunsten des Fiskus oder anderer Gebietskörperschaften mit beschränkten dinglichen Rechten belastet werden.

3. Immobilien können Gegenstand eines Tausches zwischen dem Fiskus und Gebietskörperschaften sowie zwischen Gebietskörperschaften untereinander sein, ohne die Pflicht zur Leistung von Zuzahlungen im Falle von Wertunterschieden bei den vom Tausch betroffenen Immobilien.

4. Die Vorschrift des Abs. 3 ist auch anzuwenden im Falle eines Wechsels vom Eigentum an einer Immobilie zum Erbnießbrauchrecht bzw. vom Erbnießbrauchrecht auf Eigentum sowie im Falle eines zwischen dem Fiskus und Gebietskörperschaften sowie zwischen solchen Gebietskörperschaften untereinander erfolgenden Austauschs von Erbnießbrauchrechten.

5. Der Abschluss von Verträgen in den in Abs. 1–4 bezeichneten Angelegenheiten erfordert der vorherigen Zustimmung durch den Woiwoden bezüglich Immobilien, die Eigentum des Fiskus sind, mit Ausnahme der vom Minister des Staatsschatzes in Bezug auf die in Art. 57 Abs. 1 bezeichneten Immobilien abgeschlossenen Verträge, sowie in Bezug auf diejenigen Immobilien, die in dem in Art. 60a Abs. 2 Pkt. 1 genannten Verzeichnis enthalten sind, oder der Zustimmung entsprechend des Rats bzw. Sejmiks in Bezug auf Immobilien, die das Eigentum von Gebietskörperschaften darstellen.

Art. 15 Tausch

1. Immobilien, die Eigentum des Fiskus und von Gebietskörperschaften sind, können Gegenstand eines Tausches gegen im Eigentum von natürlichen und juristischen Personen befindliche Immobilien sein. In Fällen, in denen die getauschten Immobilien von unterschiedlichem Wert sind, wird eine Zuzahlung vorgenommen, deren Höhe der Wertdifferenz zwischen den getauschten Immobilien entspricht.

2. Die Vorschrift des Abs. 1 ist entsprechend in Fällen anzuwenden, in denen das Eigentum an einer Immobilie in Erbnießbrauchrecht umgetauscht bzw. Erbnießbrauchrechte in Eigentum an einer Immobilie umgetauscht werden, wie auch im Falle eines gegenseitigen Austauschs von Erbnießbrauchrechten.

3. Die Vorschriften der Absätze 1 und 2 sind entsprechend auf den Tausch von Anteilen an Miteigentum oder am Miterbnießbrauch an einer Immobilie anzuwenden.

Art. 16 Verzicht

1. Eine staatliche juristische Person oder juristische Person der Selbstverwaltung kann durch Verzicht ihr Eigentum oder ihren Erbnießbrauch an einer Immobilie zugunsten des Fiskus oder zugunsten einer Gebietskörperschaft aufgeben.

2. (aufgehoben)

Art. 17 Erwerb von Immobilien

1. Staatliche Stellen, die keine Rechtspersönlichkeit besitzen, erwerben Immobilien in das Eigentum bzw. in den Erbnießbrauch des Fiskus, während Selbstverwaltungsstellen, die keine Rechtspersönlichkeit besitzen, Immobilien in das Eigentum bzw. in den Erbnießbrauch der entsprechenden Gebietskörperschaft erwerben.

2. Erwirbt eine staatliche Stelle ein Erbnießbrauchrecht, welches an einer im Eigentum des Fiskus befindlichen Liegenschaft bestellt ist, erlischt dieses Recht. Diese Vorschrift ist ebenfalls anzuwenden in Fällen, in denen eine Selbstverwaltungsstelle ein Erbnießbrauchrecht, welches an einer im Eigentum einer entsprechenden Gebietskörperschaft befindlichen Liegenschaft bestellt ist, erwirbt.

3. Die in den Absätzen 1 und 2 genannten Organisationseinheiten erhalten für die erworbenen Immobilien kraft Gesetzes die Dauerverwaltung mit Wirkung vom Tag ihres Erwerbs.

Art. 18 Nutzungsformen

Immobilien können den Selbstverwaltungsstellen in Dauerverwaltung, auf Miet-, Pacht- sowie auf Leihbasis übergeben sowie für Zwecke, die mit ihrer Tätigkeit zusammenhängen, überlassen werden.

Art. 19 Sondergebiete

1. Der Verkauf, die Überlassung zum Erbnießbrauch, Nießbrauch, zur Miete bzw. Pacht von Immoblien, welche auf den folgenden Gebieten gelegen sind:

1) Bergbaugebieten – erfordert, in Fällen, in denen kein Bebauungsplan vorliegt, eine Abstimmung mit dem für die Erteilung von Konzessionen für die Rohstoffförderung zuständigen Organ;

2) Nationalparks – erfordert eine Abstimmung mit dem Direktor des zuständigen Nationalparks;

3) Gebieten, die an Liegenschaften angrenzen, welche zu Zwecken der Landesverteidigung und Staatssicherheit in Dauerverwaltung übergeben wurden – erfordert eine Abstimmung mit dem für diese Bereiche zuständigen, obersten Organ der Staatsverwaltung.

2. In Bezug auf Liegenschaften, die im Bereich des Küstenstreifens des Meeres gelegen sind, ist eine Abstimmung mit dem für das jeweilige Gebiet zuständigen Organ der Seebehörden in den folgenden Fällen erforderlich:

1) Verkauf, Überlassung zum Erbnießbrauch, zur Nutzung, Miete bzw. Pacht – im Bereich des technischen Streifens;

2) Verkauf oder Überlassung zum Erbnießbrauch – im Bereich des Schutzstreifens.

3. Im Falle der Verletzung der Vorschriften der Absätze 1 und 2 sind die Parteien nach den allgemeinen Grundsätzen haftbar.

Abschnitt 2. Immobilienpools

Art. 20 Arten

Es werden gebildet:

1) Immobilienpool des Fiskus;

2) kommunale Immobilienpools;

3) Immobilienpools des Landkreises;

4) Immobilienpools der Woiwodschaft.

Art. 21 Bestand des Fiskus

Zum Immobilienpool des Fiskus gehören Liegenschaften, die im Eigentum des Fiskus stehen und nicht in Erbnießbrauch überlassen wurden, sowie Liegenschaften, an denen der Fiskus ein Erbnießbrauchrecht hat.

Art. 21a Erläuterung

Grundstücke, welche mit fließenden oberirdischen Gewässern im Sinne des Wassergesetzes bedeckt sind, gehören nicht zu dem in Art. 21 genannten Immobilienpool des Fiskus.

Art. 22 Schenkungen zugunsten von Gemeinden

1. Liegenschaften, die entsprechend den Immobilienpool des Fiskus, der Woiwodschaft oder eines Landkreises darstellen und in den Bebauungsplänen als Wohnbauflächen ausgewiesen sowie für die Errichtung von Anlagen der technischen Infrastruktur im Zusammenhang mit diesem Wohnungsbau vorgesehen sind, werden auf Antrag der Gemeinde hin durch Schenkung an sie übergeben, wenn ein wichtiges Interesse der Gemeinde dafür spricht und sofern diese Zwecke nicht vom Fiskus, von der Woiwodschaft oder dem Landkreis realisiert werden können. Im Schenkungsvertrag ist der Zweck, zu dem die Schenkung der Immobilie erfolgt, zu nennen. Im Falle einer anderweitigen Nutzung der Immobilie unterliegt die Schenkung dem Widerruf, unter Vorbehalt des Abs. 2.

2. Der Verzicht auf den Schenkungswiderruf erfolgt nach entsprechender Zustimmung durch den Woiwoden, den Woiwodschafts-Sejmik bzw. den Rat des Landkreises.

Art. 23 Bestand des Fiskus; Bewirtschaftung

1. Der Immobilienpool des Fiskus wird, vorbehaltlich der Art. 43 Abs. 2 und 4, Art. 51, Art. 57 Abs. 1, Art. 58–60 sowie Art. 60a, von den Starosten bewirtschaftet, die Aufgaben im Bereich der Staatsverwaltung erfüllen, insbesondere:

1) Erfassung von Liegenschaften gemäß dem Liegenschaftskataster;

2) Sicherstellung der Schätzung dieser Liegenschaften;

3) Erstellung von Plänen für die Bestandsnutzung;

4) Sicherung der Immobilien vor Beschädigung und / oder Zerstörung;

5) Ausführung von Handlungen im Zusammenhang mit der Berechnung von Forderungen für die aus dem Bestand zur Verfügung gestellten Immobilien sowie Durchführung der Eintreibung dieser Forderungen;

6) Zusammenarbeit mit anderen Organen, welche kraft separater Vorschriften Immobilien des Fiskus verwalten, sowie mit den zuständigen Gebietskörperschaften;

7) Veräußerung und Erwerb, mit Zustimmung des Woiwoden, der zum Bestand gehörenden Immobilien, vorbehaltlich des Art. 17;

7a) Verpachtung, Vermietung und Verleihung der zum Bestand gehörenden Immobilien, wobei Verträge, die auf bestimmte Zeit mit einer Laufzeit von mehr als 3 Jahren oder auf unbestimmte Zeit abgeschlossen werden, einer Zustimmung seitens des Woiwoden bedürfen; die Zustimmung des Woiwoden ist ebenfalls erforderlich in Fällen, in denen nach Abschluss eines Vertrags auf bestimmte Zeit mit einer Laufzeit von bis zu 3 Jahren die Parteien weitere Verträge abschließen, welche die selbe Immobilie zum Gegenstand haben;

8) Vornahme von Handlungen im Rahmen von Gerichtsverfahren, insbesondere in Sachen betreffend Eigentumsrechte und / oder andere dingliche Rechte an Immobilien, die Bezahlung von Forderungen für die Nutzung von Immobilien, die Ansprüche aus einem Miet-, Pacht-, oder Nutzungsüberlassungsverhältnis, die Feststellung eines Erbanfalls sowie die Feststellung des Eigentumserwerbs an einer Immobilie durch Ersitzung;

9) Stellung von Anträgen auf Anlegung eines Grundbuches für Grundstücke des Fiskus sowie auf Eintragung ins Grundbuch.

1a. Der Landrat erstellt einen Jahresbericht über die Verwaltung des Immobilienpools und übermittelt ihn spätestens bis zum 30. April des auf das Berichtsjahr folgenden Jahres an den Woiwoden.

1b. Die Erfassungspflicht im Sinne des Abs. 1 Pkt. 1 betrifft auch die in Erbnießbrauch überlassenen Liegenschaften des Fiskus.

1c. Die in Abs. 1 Pkt. 1 genannte Erfassung umfasst insbesondere das Folgende:

1) Bezeichnung der Liegenschaft gemäß dem Grundbuch und dem Liegenschaftskataster;

2) Grundstücksfläche;

3) Nennung des Dokuments, welches belegt, dass der Fiskus über das Anrecht auf die Immobilie verfügt, falls kein Grundbuch vorhanden ist;

4) Bestimmung der Liegenschaft im Bebauungsplan bzw. – falls dieser nicht vorhanden ist – im Flächennutzungsplan der Gemeinde;

5) Nennung des Datums der letzten Aktualisierung der Jahresgebühr für den Erbnießbrauch von Liegenschaften des Fiskus, für die der Erbnießbrauch eingeräumt wurde, bzw. des Datums der letzten Aktualisierung der Jahresgebühr für die Dauerverwaltung von Liegenschaften des Fiskus;

6) Informationen über geltend gemachte Ansprüche auf Liegenschaften;

7) Informationen über laufende Verwaltungs- und Gerichtsverfahren.

1d. Die Pläne für die Bestandsnutzung nach Abs. 1 Pkt. 3 sind für einen Zeitraum von 3 Jahren zu erstellen. Die Pläne enthalten im Einzelnen:

1) eine Zusammenstellung der Flächen des Immobilienpools sowie der in Erbnießbrauch überlassenen Liegenschaften des Fiskus;

2) eine Prognose:

a) betreffend die Zurverfügungstellung des Immobilienpools und den Erwerb von Liegenschaften zum Bestand,

b) für das Ausgabenniveau im Zusammenhang mit der Zurverfügungstellung des Immobilienpools und des Erwerbs von Liegenschaften zum Bestand,

c) für die Einnahmen aufgrund der Gebühren für den Erbnießbrauch von Liegenschaften des Fiskus, für die der Erbnießbrauch eingeräumt wurde, sowie der Gebühren für die Dauerverwaltung von Liegenschaften des Fiskus,

d) betreffend die Aktualisierung der Gebühren für den Erbnießbrauch von Liegenschaften des Fiskus, für die der Erbnießbrauch eingeräumt wurde, sowie der Gebühren für die Dauerverwaltung von Liegenschaften des Fiskus;

3) einen Plan für die Verwaltung des Liegenschaftsbestands.

2. Mit der Ausführung der in Abs. 1 Pkt. 1–6 genannten Tätigkeiten können Gebäude- und Grundstücksverwalter, Immobiliensachverständige, Immobilienmakler und / oder die die o. g. Personen beschäftigenden Rechtsträger beauftragt werden. Die Auswahl der Personen und Rechtsträger im Sinne des ersten Satzes erfolgt auf der Grundlage der Vorschriften des Vergaberechts.

3. Auf die aus dem Verkauf erzielten Einnahmen, die Einnahmen aufgrund von Gebühren für die Dauerverwaltung, für den Nießbrauch, von Pacht- und Mietzins betreffend Immobilien des Fiskus nach Abs. 1, wie auch auf die Einnahmen aus den Erbnießbrauchgebühren für in Erbnießbrauch überlassene Liegenschaften des Fiskus, sowie auf die Zinsen für die nicht fristgerechte Entrichtung dieser Forderungen sind 25 % der Mittel, die das Einkommen des Landkreises, auf dessen Gebiet diese Immobilien gelegen sind, ausmachen, abzuziehen.

Art. 24 Kommunaler Bestand

1. Zum Liegenschaftsbestand der Gemeinde gehören Liegenschaften, die im Eigentum der Gemeinde stehen und nicht in Erbnießbrauch überlassen wurden, sowie Liegenschaften, an denen die Gemeinde ein Erbnießbrauchrecht hat.

2. Die kommunalen Immobilienbestände können im Rahmen der Gemeindeentwicklung und für Investitionsmaßnahmen, insbesondere für den Wohnungsbau und die Errichtung der damit verbundenen Anlagen der technischen Infrastruktur, wie auch für die Realisierung anderer öffentlicher Ziele verwendet werden.

3. Grundlage für die Bildung von kommunalen Immobilienbeständen sind die aufgrund der Vorschriften über die Raumplanung und -bewirtschaftung beschlossenen Flächennutzungspläne der Gemeinde.

Art. 25 Bewirtschaftung

1. Die Bewirtschaftung des Liegenschaftsbestands der Gemeinde obliegt dem Gemeindevorsteher, dem Bürgermeister oder Stadtpräsidenten.

2. Die Bestandsbewirtschaftung beruht im Einzelnen auf der Ausführung der in Art. 23 Abs. 1 genannten Tätigkeiten, und überdies auf der Erarbeitung von geodätisch-rechtlichen und Projektarbeiten, der Vornahme von Teilungen sowie Zusammenlegungen und Aufteilungen von Grundstücken sowie auf der Ausstattung dieser Grundstücke – im Rahmen der Möglichkeiten – mit den notwendigen Anlagen der technischen Infrastruktur.

3. Mit der Ausführung der Tätigkeiten im Sinne des Abs. 2 – mit Ausnahme der in Art. 23 Abs. 1, Pkt. 7–9 genannten Tätigkeiten – können Gebäude- und Grundstücksverwalter, Immobiliensachverständige, Immobilienmakler und / oder die die o. g. Personen beschäftigenden Rechtsträger beauftragt werden. Die Auswahl der im ersten Satz bezeichneten Personen und Rechtsträger erfolgt auf der Grundlage der Vorschriften des Vergaberechts.

Art. 25a Bestand des Landkreises

Zum Landkreisbestand gehören Liegenschaften, die im Eigentum des Landkreises stehen und nicht in Erbnießbrauch überlassen wurden, sowie Liegenschaften, an denen der Landkreis ein Erbnießbrauchrecht hat.

Art. 25b Bewirtschaftung

Der Liegenschaftsbestand des Landkreises wird von der Landkreisverwaltung bewirtschaftet. Die Vorschriften des Art. 25 Abs. 2 und 3 sind entsprechend anzuwenden.

Art. 25c Bestand der Woiwodschaft

Zum Liegenschaftsbestand der Woiwodschaft gehören Liegenschaften, die im Eigentum der Woiwodschaft stehen und nicht in Erbnießbrauch überlassen wurden, sowie Liegenschaften, an denen die Woiwodschaft ein Erbnießbrauchrecht hat.

Art. 25d Bewirtschaftung

Der Liegenschaftsbestand der Woiwodschaft wird von der Woiwodschaftsverwaltung bewirtschaftet. Die Vorschriften des Art. 25 Abs. 2 und 3 sind entsprechend anzuwenden.

Art. 26 Grenzen der Liegenschaften

1. Bezüglich der Grenzen zwischen Grundstücken, welche als Eigentum des Fiskus oder als Eigentum einer Gebietskörperschaft erworben worden sind, ist von der aktuellen Rechtslage auszugehen; lässt sich diese nicht feststellen, hat der im Liegenschaftskataster verzeichnete Stand als Grundlage zu dienen.

2. Im Falle von Streitigkeiten über den Verlauf der in Abs. 1 bezeichneten Grundstücksgrenzen sind die mit dem Liegenschaftserwerb verbundenen Handlungen nicht einzustellen, was etwaige Ansprüche zwischen den Eigentümern von Liegenschaften, deren Grenzen auf die in Abs. 1 genannte Weise ermittelt wurden, jedoch nicht ausschließt.

Abschnitt 3. Verkauf und Übertragung des Erbnießbrauchs

Art. 27 Vertragsform; Eintrag

Die Veräußerung einer Immobilie oder die Übergabe eines Grundstücks zum Erbnießbrauch erfordert den Abschluss eines Vertrags in der Form einer notariellen Urkunde. Die Übergabe eines Grundstücks zum Erbnießbrauch und die Übertragung dieses Rechts durch einen Vertrag erfordert die Eintragung im Grundbuch.

Art. 28 Ausschreibung

1. Der Verkauf einer Immobilie oder die Übergabe eines Grundstücks zum Erbnießbrauch erfolgt im Rahmen einer Ausschreibung oder ohne vorangegangene Ausschreibung, gemäß den Vorschriften von Abschnitt 4 dieses Teils.

2. Die Bedingungen für die Veräußerung einer Immobilie durch Ausschreibung werden in der Bekanntmachung der Ausschreibung veröffentlicht. Die Bedingungen für die Veräußerung einer Immobilie ohne vorangegangene Ausschreibung werden im Rahmen der Verhandlungen mit dem Käufer vereinbart.

3. Das Protokoll der durchgeführten Ausschreibung sowie das Protokoll der Verhandlungen im Rahmen der ohne vorangegangene Ausschreibung erfolgten Veräußerung gelten als Grundlage für den Vertragsabschluss.

Art. 29 Pflichten des Erbnießbrauchers

1. Im Vertrag über die Überlassung der Liegenschaft zum Erbnießbrauch richtet sich der Zeitraum des Erbnießbrauchs nach dem Zweck, zu dem die Liegenschaft in Erbnießbrauch überlassen wird, und es wird die Art und Weise der Nutzung der Liegenschaft gemäß den Artikeln 236 und 239 des Zivilgesetzbuches festgelegt.

2. Falls es sich bei dem Gegenstand des Vertrags über die Überlassung der Liegenschaft zum Erbnießbrauch um eine in der Denkmalliste verzeichnete Immobilie handelt, kann bei der Bestimmung der Art und Weise der Nutzung dieser Immobilie bei Bedarf dem Käufer die Pflicht zum Wiederaufbau bzw. zur Renovierung der auf der Liegenschaft befindlichen Bauobjekte von historischem Wert innerhalb der im Vertrag genannten Frist auferlegt werden.

Art. 30 Eintragung

Die Bestimmungen eines Vertrags über die Überlassung einer Liegenschaft zum Erbnießbrauch betreffend die Art und Weise der Nutzung dieser Liegenschaft sind im Grundbuch einzutragen.

Art. 31 Bebautes Grundstück

Die Überlassung eines bebauten Grundstücks zum Erbnießbrauch erfolgt gleichzeitig mit der Veräußerung der auf dem Grundstück gelegenen Gebäude und anderer Anlagen.

Art. 32 Verkauf an einen Erbnießbraucher

1. Eine Liegenschaft, für die der Erbnießbrauch eingeräumt wurde, kann nur an einen Erbnießbraucher verkauft werden, vorbehaltlich der Absätze 1a und 3.

1a. Eine im Eigentum des Fiskus befindliche Liegenschaft kann mit Zustimmung des Woiwoden an einen Erbnießbraucher verkauft werden. Keiner Zustimmung seitens des Woiwoden bedarf der Verkauf an einen Erbnießbraucher von Immobilien nach Art. 51 Abs. 2 und Art. 57 Abs. 1.

2. Zum Zeitpunkt des Abschlusses des Vertrags über den Verkauf der Liegenschaft erlischt, kraft Gesetzes, das zuvor bestellte Erbnießbrauchrecht. Die Vorschrift des Art. 241 des Zivilgesetzbuches findet keine Anwendung.

3. In Bezug auf eine in Erbnießbrauch überlassene Liegenschaft kann die aufgrund eines Vertrags stattfindende Übertragung des Eigentums an dieser Liegenschaft zwischen dem Fiskus und einer Gebietskörperschaft sowie zwischen Gebietskörperschaften untereinander durch Benachrichtigung ihres Erbnießbrauchers erfolgen.

Art. 33 Erlöschen des Erbnießbrauchs

1. Der Erbnießbrauch erlischt mit Ablauf der im Vertrag festgelegten Frist oder durch vorzeitige Auflösung des Vertrags.

2. Im Falle des Erlöschens des Erbnießbrauchs infolge des Ablaufs der im Vertrag vereinbarten Frist oder durch vorzeitige Vertragsauflösung steht dem Erbnießbraucher eine Vergütung für die von ihm errichteten oder als Eigentum erworbenen Gebäude oder anderen Anlagen zu. Die Vergütung sollte dem Wert dieser Gebäude und Anlagen zum Zeitpunkt des Erlöschens des Erbnießbrauchs entsprechen. Für vertragswidrig errichtete Gebäude und andere Anlagen steht keine Vergütung zu.

3. Das zuständige Organ kann gemäß Art. 240 des Zivilgesetzbuches eine vorzeitige Auflösung des Vertrags über den Erbnießbrauch verlangen, wenn der Erbnießbraucher die Liegenschaft vertragswidrig benutzt, und insbesondere, wenn er sie nicht innerhalb der vereinbarten Frist bebaut hat.

3a. Im Falle einer Auflösung des Vertrags über den Erbnießbrauch vor Ablauf der im Vertrag vereinbarten Frist sind die bereits entrichteten, entsprechenden Jahresgebühren für den nicht genutzten Zeitraum des Erbnießbrauchs zurückzuerstatten. Die Gebühren unterliegen der Valorisierung. Die maximale Höhe des zu erstattenden Gebührenbetrags darf den zum Zeitpunkt der Vertragsauflösung bestimmten Wert des Erbnießbrauchrechts nicht überschreiten.

4. Die Vorschriften von Abs. 1–3a sind entsprechend auch auf den Erbnießbrauch anzuwenden, der auf eine andere Weise als in Form einer notariellen Urkunde eingeräumt wurde.

Art. 34 Vorkaufsrecht

1. Im Falle der Veräußerung von Liegenschaften an natürliche oder juristische Personen hat, vorbehaltlich des Art. 216a, eine Person Vorkaufsrecht, wenn sie eine der nachfolgenden Bedingungen erfüllt:

1) sie hat Anspruch auf den Erwerb der Liegenschaft kraft dieses Gesetzes und / oder gesonderter Vorschriften, sofern sie einen Antrag auf Erwerb vor Ablauf der in der Zusammenstellung gemäß Art. 35 Abs. 1 genannten Frist stellt; die Frist zur Antragstellung beträgt mindestens 6 Wochen ab dem Zeitpunkt der Bekanntgabe der Liste;

2) sie ist vorherige Eigentümerin der veräußerten Liegenschaft, der vor dem 5. Dezember 1990 das Eigentumsrecht an dieser Liegenschaft entzogen wurde, oder deren Erbin, sofern sie einen Antrag auf Erwerb vor Ablauf der in der Zusammenstellung gemäß Art. 35 Abs. 1 genannten Frist stellt; die Frist zur Antragstellung beträgt mindestens 6 Wochen ab dem Zeitpunkt der Bekanntgabe der Liste;

3) sie ist Mieterin einer Wohnung, wobei die Mietvereinbarung auf unbestimmte Zeit geschlossen wurde.

2. Im Falle eines Zusammentreffens von Vorkaufsrechten ist die in Abs. 1 genannte Reihenfolge anzuwenden.

3. Eine Veräußerung darf nicht erfolgen, wenn ein Verwaltungsverfahren betreffend die Ordnungsmäßigkeit des Liegenschaftserwerbs durch den Fiskus bzw. durch eine Gebietskörperschaft im Gange ist.

4. Die in Abs. 1 Pkt. 3 genannten Personen sind schriftlich über die Bestimmung einer Liegenschaft zur Veräußerung sowie über deren Vorkaufsrecht in Bezug auf diese Liegenschaft zu benachrichtigen, welches ihnen unter der Voraussetzung der Antragstellung auf Liegenschaftserwerb innerhalb der in der Benachrichtigung genannten Frist zusteht. Diese Frist hat mindestens 21 Tage ab dem Datum des Erhalts einer solchen Benachrichtigung zu betragen. Bei der Zustellung dieser Benachrichtigungen sind die Vorschriften des Verwaltungsverfahrensgesetzes anzuwenden.

5. Die in den Absätzen 1 und 6 genannten Personen machen vom Vorkaufsrecht an der Liegenschaft Gebrauch, wenn sie eine Erklärung darüber abgeben, dass sie sich einverstanden erklären mit dem Preis, welcher auf die gesetzlich festgelegte Art und Weise ermittelt worden ist.

6. Der Woiwode – in Bezug auf Liegenschaften, die im Eigentum des Fiskus stehen – sowie der entsprechende Rat bzw. Sejmik – in Bezug auf Liegenschaften, die im Eigentum einer Gebietskörperschaft stehen – können, entsprechend mittels Verordnung bzw. Beschluss, das Vorkaufsrecht für Wohnungen zugunsten deren Mieter bzw. Pächter einräumen, unter Ausschluss der in den Artikeln 57 Abs. 1, Art. 60 Abs. 1 und Art. 60a Abs. 1 genannten Immobilien.

6a. Die Vorschrift von Abs. 6 ist auf Wohn- und / oder Gewerbegebäude anzuwenden, die als Ganzes den Miet- bzw. Pachtgegenstand darstellen.

6b. Im Falle der Realisierung des Vorkaufsrechts im Sinne des Abs. 1 Pkt. 3, Abs. 6 bzw. Abs. 6a sollte Gegenstand der Veräußerung die Immobilie samt dem für eine rationale Nutzung des Gebäudes erforderlichen Grundstück sein.

7. Die Veräußerung einer Liegenschaft, auf welcher sich ein Gebäude mit mehreren Wohnungen befindet, an andere als die in Abs. 1 Pkt. 1 und 2 genannte Personen darf nicht unter Umgehung des Vorkaufsrechts beim Wohnungserwerb, welches den Mietern dieser Wohneinheiten zusteht, erfolgen.

8. Die Vorschriften der Absätze 1 und 7 sind nicht anzuwenden, wenn die Veräußerung zwischen dem Fiskus und einer Gebietskörperschaft bzw. zwischen Gebietskörperschaften untereinander zwecks Realisierung öffentlicher Zwecke erfolgt.

Art. 35 Bekanntmachung der Liste der Immobilien

1. Das zuständige Organ erstellt und veröffentlicht eine Liste der Immobilien, die für den Verkauf, für die Überlassung zum Erbnießbrauch, zum Nießbrauch, zur Vermietung oder Pacht bestimmt sind. Diese Bekanntmachung ist über einen Zeitraum von 21 Tagen am Sitz der zuständigen Behörde auszuhängen; überdies ist eine Mitteilung über den Aushang der Bekanntmachung durch eine Anzeige in der Lokalpresse sowie auf eine andere, in der jeweiligen Ortschaft übliche Art und Weise und auf der Website der zuständigen Behörde zu veröffentlichen.

1a. Der für Angelegenheiten des Staatsschatzes zuständige Minister erstellt und veröffentlicht bezüglich der in Art. 57 Abs. 1 genannten Immobilien sowie bezüglich der Immobilien, welche im Verzeichnis nach Art. 60a Abs. 2 Pkt. 1 enthalten sind, eine Liste der Immobilien, die für den Verkauf, für die Überlassung zum Nießbrauch, Vermietung oder Pacht bestimmt sind. Der für Angelegenheiten des Staatsschatzes zuständige Minister veröffentlicht diese Liste auf der Website des Bulletins für öffentliche Informationen (BIP, Biuletyn Informacji Publicznej) über einen Zeitraum von 21 Tagen und gibt überdies die Veröffentlichung der Liste durch eine Anzeige in der Lokalpresse bekannt, welche über eine Reichweite verfügt, die zumindest den Landkreis umfasst, auf dessen Gebiet die Immobilie gelegen ist.

1b. Die in den Absätzen 1 und 1a genannte Pflicht bezieht sich nicht auf die Vermietung bzw. Verpachtung von Immobilien auf bestimmte Zeit von bis zu 3 Monaten. Die Liste ist jedoch anzufertigen und zu veröffentlichen, wenn im Anschluss an den auf bestimmte Zeit von bis zu 3 Monaten geschlossenen Vertrag die Vertragsparteien weitere Verträge abschließen, deren Gegenstand dieselbe Immobilie ist.

2. Die in den Absätzen 1 und 1a genannte Liste hat Folgendes entsprechend zu enthalten:

1) Bezeichnung der Immobilie gemäß dem Grundbuch und Liegenschaftskataster;

2) Fläche der Immobilie;

3) Beschreibung der Immobilie;

4) Zweckbestimmung der Immobilie sowie Art und Weise ihrer Bewirtschaftung;

5) Zeitrahmen der Bewirtschaftung der Immobilie;

6) Preis der Immobilie;

7) Höhe der Prozentsätze der Gebühren für Erbnießbrauch;

8) Höhe der Gebühren für Nießbrauch, Miete bzw. Pacht;

9) Fristen für die Gebührenentrichtung;

10) Grundsätze der Gebührenanpassung;

11) Mitteilungen über die Bestimmung zum Verkauf, zur Überlassung zum Erbnießbrauch, zum Nießbrauch, zur Vermietung bzw. Pacht;

12) Frist für die Antragstellung durch Personen, denen ein Vorkaufsrecht beim Immobilienerwerb auf der Grundlage von Art. 34 Abs. 1 Pkt. 1 und 2 zusteht.

3. Die Einräumung von Sondereigentum an Wohnungen in Gebäuden mit mehreren Wohnungen, die Bestandteil der Immobilie sind, erfolgt nach den im Gesetz vom 24. Juni 1994 über das Wohnungseigentum (GBl. von 2000 Nr. 80, Pos. 903 sowie von 2004 Nr. 141, Pos. 1492) festgelegten Grundsätzen.

4. (aufgehoben)

Art. 36 Verantwortlichkeit

In Fällen einer Verletzung der Vorschriften des Art. 34 Abs. 1–5 und 7 durch das zuständige Organ oder den für Angelegenheiten des Staatsschatzes zuständigen Minister in Bezug auf die in Art. 57 Abs. 1 genannten Immobilien sowie in Bezug auf die in dem in Art. 60a Abs. 2 Pkt. 1 genannten Verzeichnis enthaltenen Immobilien, haften der Fiskus bzw. die Gebietskörperschaft nach allgemeinen Grundsätzen.