First published in German under the title: Die Olchis im Land der Indianer

Copyright© by Verlag Friedrich Oetinger, Hamburg, 2018

Published by agreement with Verlag Friedrich Oetinger, Hamburg, Germany

Text by Erhard Dietl and Barbara Iland-Olschewski, illustrations by Erhard Dietl

Copyright for Polish translation© by Aleksandra Cichoń

Copyright © by Virtualo, 2023

Redakcja: Weronika May

Korekta: Aleksandra Wrońska, Magdalena Gonta-Biernat / To Się Wyda

Skład i łamanie: Tomasz Biernat / To Się Wyda

Projekt okładki: Tomasz Biernat / To Się Wyda

Ilustracja na okładce: Erhard Dietl

Tytuł oryginału: Die Olchis im Land der Indianer

Wydanie I

Warszawa 2024

ISBN 978-83-272-8955-1

Książka jest objęta ochroną prawa autorskiego. Wszelkie udostępnianie osobom trzecim, upowszechnianie i upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

Virtualo Sp. z o.o.

ul. Marszałkowska 104/122

00-017 Warszawa

www.virtualo.pl

Chcesz wydać książkę lub audiobook? Wejdź na virtualo.eu lub napisz do nas na adres: redakcja@virtualo.pl.

Zobacz nas na

W serii o Lichotkach ukazały się:

Lichotki i tajny eksperyment

Lichotki lecą na Księżyc

Lichotki i rekin w kratkę

Lichotki i zielona mumia

Lichotki i Diabelskie Leże

Lichotki w sidłach magika

Lichotki i ściekowy detektyw z Londynu

Lichotki i polowanie na Upiora

W trzymającej w napięciu serii o Lichotkach-detektywach ukazały się liczne książeczki i dwa zbiory opowiadań. Materiały pomocnicze i edukacyjne (po niemiecku) można znaleźć na stronie www.vgo-schule.de.

Erhard Dietl urodził się w 1953 roku w Ratyzbonie w Niemczech. Jest pisarzem i ilustratorem odnoszącym sukcesy zarówno w swoim kraju, jak i za granicą. Za swoje prace otrzymał wiele nagród, między innymi nagrodę fundacji Buchkunst za najładniej wydaną książkę czy austriacką nagrodę za najlepszą książkę w dziedzinie literatury dziecięcej i młodzieżowej.

Jednymi z najpopularniejszych bohaterów jego książek są niesforne Lichotki, które rozśmieszą i przyciągną do lektury nawet tych, którzy nie są przekonani do czytania. Czytelnicy z przyjemnością sięgną również po serię o Gustavie Gorkym – kosmicznym reporterze. Przypadnie ona do gustu zwłaszcza fanom Lichotków.

Kto zakosił olej do roweru?

W małym miasteczku o nazwie Szmelc była jesień.

Niebo było szare, przez większość czasu padał deszcz, a ludzie nie wyściubiali nosa ze swoich domów. Tylko dzieci skakały w kolorowych kaloszach po kałużach.

W taką pogodę Lichotki czuły się na swojej górze śmieci naprawdę ropuszańsko.

– Wciągnij uchorogi! – słychać było krzyk jednego z Lichociątek.

Cisnął właśnie tłustą błotną kulką w pękaty nos drugiego Lichociątka.

– Kurzy smród! Jaka pogoduńcia! – Cieszyła się Mama-Lichotka. Stała przed jaskinią Lichotków i mieszała we wgniecionym garnku.

Od rana padał deszcz i przy górze śmieci pojawiły się najwspanialsze kałuże błota. Szlam był potrzebny nie tylko Lichociątkom, Mama-Lichotka używała go również do swojego rosołu na śmieciach.

Dziś chciała wypróbować nowy przepis. Zupa błotna z podeszwami trampek, do tego marynowane skarpety i olej rowerowy.

Siup! – błotna kulka wylądowała w jej garnku.

– Błotne kulki to świetny pomysł, dzieciaczki – zapewniła radośnie Mama-Lichotka. – Możecie dorzucić jeszcze trochę!

Dziadek-Lichotek jak zwykle przycupnął na swoim starym piecu i żuł kościaną fajkę.

– A teraz cudowna buteleczka oleju rowerowego – westchnął. – Należy mi się.

Otworzył drzwiczki piekarnika, gdzie ukrył swój tajny zapas oleju rowerowego, i wyciągnął… pustą butelkę.

– A niech to obornikowy bąk ościsty! Kto był w mojej tajnej kryjówce? Kto ukradł mi olej do roweru?

Mama-Lichotka wskazała na swój garnek.

– Dodałam kilka kropli do zupy.

– A gdzie jest reszta?! – zapytał gniewnie Dziadek-Lichotek.

– Musiałam naoliwić mój gramofon – powiedziała Babcia-Lichotka. – Żeby dobrze grało, płyta musi się sprawnie obracać.

Tata-Lichotek wyszedł z garażu, pogwizdując.

– A ja potrzebowałem oleju do mojego wynalazku. Zrobiłem drapaczkę dla Ogniopierda. Bez oleju nic by z tego nie wyszło.

Ogniopierd to latający smok Lichotków. Właśnie ucinał sobie pięciogodzinną drzemkę w garażu. Małe obłoczki siarki wydobywały się z jego nosa.

Dziadek-Lichotek ze złością zatrzasnął drzwiczki piekarnika.

– Nie denerwuj się – powiedziała Mama-Lichotka. – Zaraz wszyscy razem poszukamy dla ciebie nowej butelki.

– Całe życie w gorących błotach kąpany – mruknęła Babcia-Lichotka i wygramoliła się ze swojego hamaka. – Czy nie można mieć tutaj chwili spokoju?