Copyright © by Virtualo, 2023
Copyright © by Joanna Olech

Redakcja: Melanż
Korekta: Melanż
Skład ebooka: Elibri Sp. z o.o.
Projekt okładki: Anna Simeone

Wydanie I
Warszawa 2023
ISBN 978-83-2727-534-9

Książka jest objęta ochroną prawa autorskiego. Wszelkie udostępnianie osobom trzecim, upowszechnianie i upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

Virtualo Sp. z o.o.
ul. Marszałkowska 104/122
00-017 Warszawa
www.virtualo.pl

Chcesz wydać książkę? Napisz do nas: redakcja@virtualo.pl.

Guzik

Za górami, za lasami, gdzieś między Radomskiem a Sochaczewem, żył był sobie bardzo niegrzeczny chłopiec. Na imię miał Sebastian, ale wszyscy nazywali go Seba – nawet rodzice, którzy byli równie okropni jak syn. Pewnego wiosennego dnia (a był to dzień klasówki z matmy) Seba i Pryszcz urwali się ze szkoły na wagary. Rzucili plecaki w pokrzywy, położyli się na pomoście nad stawem i łowili durszlakiem kijanki. Seba miał już pełen słoik czarnych wijących się stworzeń i trochę zaczynał się nudzić, kiedy – fruuuu! – coś śmignęło w powietrzu, plasnęło o powierzchnię stawu i powoli opadło na dno.

Był to mały perłowy guzik, który odpadł od sukienki przelatującego w górze anioła. Ale tego obaj chłopcy oczywiście nie mogli wiedzieć.

Guzik błyszczał na dnie jak klejnot. Seba bez wahania zaczerpnął go durszlakiem i wyłowił. Właśnie podziwiał swoją zdobycz, kiedy Pryszcz wrzasnął:

– Dawaj!!! – I wyciągnął rękę. – Ja pierwszy go zobaczyłem!

– Gówno prawda! – odparł Seba ordynarnie, jak to miał w zwyczaju. I odepchnął Pryszcza z całej siły, aż ten zachwiał się na krawędzi pomostu. A ponieważ kumpel nadal się ciskał, Seba na wszelki wypadek włożył guzik do ust. Tutaj Pryszcz go nie dosięgnie, he, he…

– Wypluj! Ale już!!! Bo jak nie, to… – Wściekły chłopak podsunął pięść pod nos Sebastiana.

I nagle… – gluup! – całkiem niechcący Seba połknął guzik.

– O, rany! – jęknął.

– No! To teraz wyjdzie dopiero z kupą. Dobrze ci tak! – warknął Pryszcz. – Zatrzymaj sobie swój zasrany skarb, głupku! – Zabrał swój plecak i odszedł, nie oglądając się na kumpla.

Markotny Seba sam wracał do domu, raz po raz chwytając się za brzuch. Po jego kiszkach rozchodziła się dziwna mdląca słodycz. W głowie mu się kręciło, jakby zszedł z karuzeli.

Biedak nie wiedział, że anielski guzik ma… eee… szczególne właściwości.

Kiedy szedł przez osiedle, maluchy z sąsiedztwa wiały przed nim ile sił i chowały się za śmietnikiem. Jeszcze wczoraj Seba bez wahania rozwaliłby zamek budowany przez dzieciaki w piaskownicy i kopnął porzucone wiaderka het, w krzaki. Ale dzisiaj minął plac zabaw bez słowa i nawet nie pokazał smarkaczom środkowego palca. Wściekłość, która często bulgotała mu w brzuchu i pchała go do różnych paskudnych wybryków, teraz jakby usnęła i zamilkła.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki