Spis treści

Karta redakcyjna

Dedykacja

Motto

Rada 1. Nie jestem żadnym guru

Rada 2. Harvey Keitel i okna możliwości

Rada 3. Nic nie szkodzi tak jak sukces

Rada 4. Bądź w pracy gwiazdą rocka

Rada 5. Życie składa się z dni

Rada 6. Kawa z Ghandim

Rada 7. Bez ryzyka nie ma zabawy

Rada 8. Zachwycaj się powiewami wiatru

Rada 9. Znajdź czas, żeby pomyśleć

Rada 10. Przywództwo zaczyna się tam, gdzie się robi coś więcej niż trzeba

Rada 11. Mick Jagger i punkty odniesienia

Rada 12. Biznes to relacje

Rada 13. Życiowe lekcje SpongeBoba Kanciastoportego

Rada 14. Jak być szczęśliwszym człowiekiem

Rada 15. Szczęście sprzyja tym, którzy ciężko pracują

Rada 16. Poznaj swój geniusz

Rada 17. Słuchaj dwa razy więcej, niż mówisz

Rada 18. Klienci kupują sercem

Rada 19. Naucz się mówić: „Nie”

Rada 20. Spal statki

Rada 21. Wychowuj liderów – i to szybko!

Rada 22. Mila w cztery minuty

Rada 23. Przełamywanie barier

Rada 24. O nekrologach i sensie życia

Rada 25. Przywództwo to nie konkurs popularności

Rada 26. Jakie niesiesz posłannictwo?

Rada 27. Od podszewki. Moje najlepsze praktyki

Rada 28. Kultura jest najważniejsza

Rada 29. Grafik prawdę ci powie

Rada 30. Świetny rodzic

Rada 31. „Wow” jako stały element asortymentu

Rada 32. Możesz lubić to, co masz, ale sięgaj po to, czego pragniesz

Rada 33. Myśl jak dyrektor generalny

Rada 34. W sportowym duchu

Rada 35. Tryskaj entuzjazmem!

Rada 36. Sukces to wcale nie jest bułka z masłem

Rada 37. O przytulaniu i smutnej rzeczywistości

Rada 38. Ile jest warte to, co dobre

Rada 39. Nawet w trudnych chwilach można pokazać klasę

Rada 40. Produktywność a relaks i dobra zabawa

Rada 41. Magiczne słowo

Rada 42. Dlaczego warto codziennie umierać?

Rada 43. Co jest ważniejsze: klient czy lunch?

Rada 44. Bądź liderem bez tytułu

Rada 45. Rób swoje

Rada 46. Zapraszamy do zabawy

Rada 47. Unikaj czterech słabości

Rada 48. Prawdziwy geniusz ujawnia się pod presją

Rada 49. Zachwycaj się tym, co cię irytuje

Rada 50. Wypowiadaj się jak wielka gwiazda

Rada 51. Kto się nie uczy, ten marnieje

Rada 52. Kilka prostych sposobów na świetne relacje z innymi

Rada 53. Gwiazdy rocka są jak poeci

Rada 54. Mantra innowatora

Rada 55. Przyjemność a szczęście

Rada 56. Kanapka za 600 dolarów

Rada 57. Dobrze jest być dobrym

Rada 58. Rusztowanie sukcesu

Rada 59. Wygra ten, kto najwięcej doświadczy

Rada 60. Diddy – marka wybitna

Rada 61. Dopatruj się tego, co dobre

Rada 62. Mądry ranny ptaszek

Rada 63. Jak to się stało, że przestaliśmy cenić sukces?

Rada 64. Świetne życie

Rada 65. Pytania Steve’a Jobsa

Rada 66. Dlaczego nie jesteś tak do końca cool?

Rada 67. Kto nie prosi, ten nie ma

Rada 68. Sprzedaj biurko

Rada 69. Sprawny lider

Rada 70 Przywództwo w wersji ekstremalnej a szycie ubrań dla dzieci

Rada 71. Siedem form bogactwa

Rada 72. Trzymaj się standardów U2

Rada 73. Naucz się więcej, żeby więcej zarabiać

Rada 74. Patrz tak, żeby rozumieć

Rada 75. Serce domu

Rada 76. Bądź inspirującym człowiekiem

Rada 77. Zrób wgniecenie w powierzchni wszechświata

Rada 78. Lider liderowi nierówny

Rada 79. Sześć powodów, żeby wyznaczać cele

Rada 80. Efekt bumerangu

Rada 81. Dbaj o dobre samopoczucie ludzi wokół

Rada 82. Postaw na to, co najlepsze

Rada 83. Jak w filmie Za wszelką cenę

Rada 84. Świat jest mały

Rada 85. Gość w dom...

Rada 86. Uroki czasu

Rada 87. O górach i sprawnym wprowadzaniu zmian

Rada 88. Co się stało ze starym dobrym „poproszę”?

Rada 89. Bon Jovi i siła skupienia

Rada 90. Lista „101 rzeczy do zrobienia przed śmiercią”

Rada 91. Spędzaj czas z dziećmi

Rada 92. W pracy warto czasem trochę powariować

Rada 93. Wspaniałymi projektami warto się zachwycać!

Rada 94. O wodzie Evian i wielkich marzeniach

Rada 95. Bądź jak Garth

Rada 96. Nie poddawaj się

Rada 97 Dbaj o siebie

Rada 98. Zgadnij, dla kogo to wszystko robię...

Rada 99. Jak żyć wiecznie?

Rada 100. Upomnij się o wielkość

Przypisy

Robin Sharma Droga do wielkości. Jak być mistrzem w życiu i w pracy

Wydawca: Kompania Mediowa sp. z o.o.
ul. Chełmska 21, budynek 4A
00–724 Warszawa
www.kmbooks.pl

Wszystkie publikacje Wydawnictwa Kompania Mediowa dostępne są także w formie audiobooków i ebooków

Śledź nasze nowości:
https://www.youtube.com/channel/UCGiZnOXxmBy3n7K7Z6LVY8A
https://pl-pl.facebook.com/kompaniamediowa/

The Greatness Guide: 101 Lessons for Making What’s Good at Work and in Life Even Better

The Greatness Guide Copyright © 2006 by Robin Sharma
All rights reserved.
Published by arrangement with HarperCollins Publishers Ltd, Toronto, Canada.
Copyright © Polish edition Kompania Mediowa, 2024
Copyright © Polish translation Magda Witkowska, 2024

ISBN 978-83-972759-2-8

Projekt okładki: Katarzyna Konior / studio.bluemango.pl

Redakcja: Paweł Wielopolski

Korekta: Paulina Kostrzyńska

Skład i łamanie: TYPO 2 Jolanta Ugorowska

Produkcja: Leszek Marcinkowski

Wszystkie prawa zastrzeżone

Konwersja: eLitera s.c.

Z wyrazami najgłębszego uszanowania i miłości

dedykuję tę książkę moim rodzicom.

Otrzymałem od Was nie tylko dar życia,

ale także niespożytą pasję przeżywania go

na sto procent.

Jestem Wam za to bardzo wdzięczny.

Życie to przygoda i nic więcej.

Im szybciej to sobie uświadomisz,

tym szybciej poczujesz się jak artysta życia.

MAYA ANGELOU

Kiedyś myślałem, że pewnego dnia zdołam

pogodzić te różne pragnienia,

które mnie pchają w różnych kierunkach.

I te różne głosy, które się we mnie odzywają.

Teraz już wiem, że one są wszystkie częścią mnie.

Czuję, że piosenka dojrzewa w mojej głowie.

Nie szukałem łaski, ale szczęśliwie łaska szukała mnie.

BONO, FRONTMAN U2
Z WYPOWIEDZI DLA „ROLLING STONE”

RADA 1.

NIE JESTEM ŻADNYM GURU

Przedstawiciele mediów czasem nazywają mnie „guru przywództwa” (albo poradnictwa). A ja nie jestem żadnym guru. Jestem po prostu zwykłym facetem i tylko miałem w życiu okazję zaznajomić się z różnymi pomysłami i narzędziami, które ludziom mogą pomóc w pełnym wykorzystaniu własnego potencjału, a organizacjom w osiąganiu wyników na najwyższym światowym poziomie.

Chciałbym jasno powiedzieć, że nic mnie od ciebie nie różni. Też się z różnymi rzeczami zmagam, też przeżywam frustracje i lęki. Też o różnych rzeczach marzę, o różne rzeczy zabiegam, na różne rzeczy liczę. Miewam dobre okresy, ale również i takie bardzo słabe. Czasem zdarzy mi się dokonać naprawdę dobrego wyboru, a kiedy indziej popełniam katastrofalne błędy. Jestem – jak każdy inny człowiek – projektem w trakcie realizacji. Jeśli dostrzeżesz coś wartościowego w którymś z moich pomysłów, to najprawdopodobniej dlatego, że całymi dniami rozmyślam, jak najlepiej przekazywać ci moją wiedzę. Czas upływa mi na poszukiwaniu możliwie praktycznych rozwiązań, dzięki którym mógłbyś zagrać wszystkie swoje karty i dokonać czego wielkiego. Oddaję się dywagacjom o działaniach, które pozwalałyby firmom wspinać się na nowe wyżyny. Jeśli się poświęca na coś odpowiednio dużo czasu, w pewnym momencie osiąga się głębokie i rozległe rozeznanie w temacie. A wtedy w oczach świata człowiek staje się guru.

To zdanie: „Nie jestem guru” padło z moich ust kiedyś podczas spotkania autorskiego w księgarni w indyjskim Bangalore. Podszedł wtedy do mnie pewien mężczyzna i zapytał: „Dlaczego nie chcesz o sobie mówić, że jesteś guru? Przecież gu to w sanskrycie mrok, zaś ru oznacza rozwiewać. Guru to zatem ktoś, to kto rozwiewa mrok i wnosi więcej światła i zrozumienia”. To stwierdzenie mnie zaintrygowało. Dało mi do myślenia.

Miewam dobre okresy, ale również i takie bardzo słabe. Czasem zdarzy mi się dokonać naprawdę dobrego wyboru, a kiedy indziej popełniam katastrofalne błędy. Jestem – jak każdy inny człowiek – projektem w trakcie realizacji.

Doszedłem do wniosku, że nie czuję się dobrze z mianem guru, bo jeśli uznasz, że coś nas zasadniczo różni, to możesz zaraz potem stwierdzić: „Właśnie! Dlatego nie dam rady osiągnąć tego, o czym mówi Robin. Bo on ma uzdolnienia i umiejętności, których mnie brakuje. Dla niego to wszystko jest proste, bo on jest guru”. Nic z tych rzeczy. Przykro mi, jeśli cię rozczarowałem. Jestem zwykłym facetem, który stara się jak najlepiej przeżywać czas, który został mu dany. Staram się być najlepszym samotnym ojcem dla dwojga moich wspaniałych dzieci. Żyję też nadzieją, że zdołam w jakiś sposób pozytywnie wpłynąć na innych. To bynajmniej nie czyni mnie guru! Choć przyznam, że ta koncepcja z „rozwiewaniem mroku” do mnie przemawia. Będę ją musiał zgłębić. Może jakiś guru mi w tym pomoże.

RADA 2.

HARVEY KEITEL I OKNA MOŻLIWOŚCI

Nie zawsze wszystko mi się udaje (bo, jak już wspomniałem, nie jestem żadnym guru). Staram się jednak ze wszystkich sił sam robić to, do czego wszystkich innych namawiam. Bardzo się staram, żeby „wideo” zgadzało się z „audio”. Ponieważ jednak jestem tylko człowiekiem, nie zawsze mi to wychodzi (nie znam nikogo, komu zawsze wychodzi). Pozwolę sobie tę myśl rozwinąć.

Sporo czasu schodzi mi na przekonywanie czytelników moich książek i uczestników moich warsztatów – zarówno tych poświęconych przywództwu osobistemu, jak i tych dla liderów organizacji – aby „wychodzili naprzeciw swoim lękom” i aby wykorzystywali każdy „centymetr sześcienny szansy” (czy możliwości). Namawiam moich klientów, aby nie bali się marzyć, aby nie wahali się podkreślać swoje atuty i aby wykazywali się odwagą w działaniu. Robię to, ponieważ uważam, że jeśli się chce dobrze przeżyć życie, trzeba cały czas dążyć do pełnego wykorzystania swojego potencjału i możliwości. W moim świecie zwycięzcą jest ten, kto najwięcej doświadczył. Na ogół więc pierwszy ustawiam się w kolejce, aby robić to, co mnie przeraża. Zwykle nie bez zastanowienia narażam się na dyskomfort. Ostatnio jednak się na to nie zdecydowałem. Tak jakoś wyszło...

Byłem akurat w lobby hotelu Four Seasons w centrum Toronto. Przygotowywałem się do wystąpienia, które miałem wygłosić dla firmy Advanced Medical Optics. To niesamowita organizacja, którą od lat wspieramy coachingowo. A gdy tak stałem w tym lobby, wyrósł przede mną całkiem nieoczekiwanie nie kto inny, tylko Harvey Keitel. Tak, ten Harvey Keitel. Wielka gwiazda z filmu Wściekłe psy. I co zrobił w tym momencie autor Mnicha, który sprzedał swoje ferrari? Zapadł się w siebie.

Życie dzień po dniu otwiera przed nami okna nowych możliwości. Nasz los zależy ostatecznie od tego, co w związku z tym zrobimy.

Nie wiem, dlaczego nie wstałem i do niego nie podszedłem. Nie wiem, dlaczego nie nawiązałem nowej znajomości. Nic mnie przed tym nie powstrzymało, gdy na lotnisku w Chicago natknąłem się na legendę baseballu, Pete’a Rose’a (potem siedzieliśmy obok siebie w drodze do Phoenix). W zeszłym roku latem poznałem w ten sposób – tyle że w hotelu w Rzymie – Henry’ego Kravisa, jednego z najwybitniejszych finansistów na świecie (towarzyszył mi wtedy mój syn Coby, wówczas jedenastoletni; dla niego to była świetna przygoda). W Bostonie całkiem przypadkiem poznałem senatora Edwarda Kennedy’ego. W dzieciństwie, jeszcze w Halifax, w Nowej Szkocji, bez oporów podszedłem do Eddiego Van Halena. Gdy zaś znalazłem się w tym samym miejscu i czasie co Harvey Keitel, nie wykorzystałem okazji!

Życie dzień po dniu otwiera przed nami okna nowych możliwości. Nasz los zależy ostatecznie od tego, co w związku z tym zrobimy. Kto zamknie się w sobie, ten na zawsze pozostanie mały. Kto zaś pomimo strachu śmiało przez nie wyjrzy, ten zdoła wiele osiągnąć. Życie jest za krótkie, żeby wiecznie dawać sobie na wstrzymanie. A gdy się wychowuje dzieci, ma się naprawdę nieduże „okno”, żeby oddziaływać na ich rozwój i wspierać je w wykorzystaniu własnego potencjału. Niewiele jest też czasu, żeby im pokazać, czym jest bezwarunkowa miłość. Gdy to okno raz się zamknie, potem trudno je na nowo otworzyć.

Jeśli więc jeszcze kiedyś spotkam Harveya Keitela, na pewno podbiegnę do niego w podskokach. Być może w pierwszej chwili uzna, że jestem stalkerem, potem jednak zmieni zdanie. Gdy zaczniemy rozmawiać, wyjaśnię mu, że jestem jednym z tych ludzi, którzy starają się korzystać z nadarzających się okazji.

RADA 3.

NIC NIE SZKODZI TAK JAK SUKCES

Richard Carrión, dyrektor generalny jednego z największych portorykańskich banków, powiedział do mnie kiedyś coś, czego nigdy nie zapomnę: „Robin, nic nie szkodzi tak jak sukces”. Mocne słowa! Taka jednak prawda, że – zarówno człowiekowi, jak i organizacji – najłatwiej jest potknąć się i pokiereszować wtedy, gdy akurat święci największe sukcesy. Po osiągnięciu szczytu pojawia się pokusa, żeby spocząć na laurach. Łatwo wtedy zapomnieć o wydajności. Łatwo zgrzeszyć najciężej, bo arogancją. Sukces sprawia, że ludzie i firmy, rozkochują się we własnym odbiciu w lustrze. Przestają tworzyć innowacje, przestają ciężko pracować. Nie chcą już podejmować ryzyka, bo wolą spijać śmietankę. Przechodzą do defensywy i zamiast dalej robić to, co ich wyniosło na szczyty, całą energię skupiają na obronie już osiągniętego sukcesu. Gdy mówię o tym do dyrektorów generalnych, oni zawsze kiwają potakująco głowami. Pozwolę sobie więc przytoczyć prawdziwy przykład z mojego własnego życia.

W ostatni weekend zabrałem dzieci do naszej ulubionej włoskiej restauracji. Serwują tam wyborne jedzenie. Lepszej bresaoli nie jadłem nigdzie poza Włochami. Makarony – niebo w gębie! Pianka na latte zachwyca tak, że człowiek ma ochotę rzucić pracę i zostać baristą. Za to obsługa jest fatalna. Okropna, okropna i jeszcze raz okropna (jak zresztą w większości restauracji). Dlaczego? Ponieważ wiecznie panuje tam tłok. Dlatego że odnieśli wielki sukces i kolejki przed drzwiami wydają im się rzeczą absolutnie oczywistą. Przestrzegam jednak, że to początek ich końca.

Uwielbiam robić zdjęcia. Ojciec nauczył mnie, że kolejne etapy podróży przez życie warto uwieczniać na fotografiach. Na ogół więc mam przy sobie niewielki aparat. Poprosiłem kelnerkę, żeby zrobiła mnie i moim dzieciom zdjęcie ze spaghetti na widelcach. „Nie mam czasu”, odparła zdawkowo. Aż trudno mi było w to uwierzyć. Kelnerka nie mogła poświęcić pięciu sekund, żeby klient był zadowolony. Nie znalazła chwili, żeby mi pomóc. Była zbyt zajęta, żeby zachować się jak człowiek.

Im większy osiąga się sukces – czy to osobisty, czy organizacyjny – tym więcej tym więcej trzeba mieć w sobie pokory i więcej zaangażowania okazywać klientowi.

„Nic nie szkodzi tak jak sukces”. Richard Carrión to rozumie. Rozumie to także David Neeleman, dyrektor generalny JetBlue. To on powiedział: „Gdy się zarabia pieniądze i inkasuje wysokie marże, łatwo o zaniedbania”. Wielu dyrektorów generalnych chyba o tym nie wie. Tymczasem im większy osiąga się sukces – czy to osobisty, czy organizacyjny – tym więcej trzeba mieć w sobie pokory i więcej zaangażowania okazywać klientowi. Tym szybciej trzeba działać. Tym większą wartość trzeba wypracowywać. Kto bowiem przestanie robić to, dzięki czemu osiągnął szczyt, ten od razu zacznie się zsuwać po zboczu na samo dno doliny.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki