KSIĄŻKI DAVIDA WALLIAMSA:

BABCIA RABUŚ

BABCIA RABUŚ. WYDANIE JUBILEUSZOWE

PAN SMRODEK

CHŁOPAK W SUKIENCE

DEMONICZNA DENTYSTKA

WIELKA UCIECZKA DZIADKA

SZCZUROBURGER

CWANA CIOTUCHNA

MAŁY MILIARDER

GANG GODZINY DUCHÓW

TREFNY TATUŚ

ZBIORY OPOWIADAŃ Z KOLOROWYMI ILUSTRACJAMI:

NAJGORSZE DZIECI ŚWIATA

NAJGORSZE DZIECI ŚWIATA 2

First published in English in Great Britain by HarperCollins Children’s Books,
a division of HarperCollinsPublishers Ltd., under the title THE ICE MONSTER.

Text © David Walliams 2018

Illustrations © Tony Ross 2018

Cover lettering of author’s name copyright © Quentin Blake 2010

Translation © 2020 translated under licence from HarperCollinsPublishers Ltd

David Walliams and Tony Ross assert the moral right to be identified as the author and illustrator of this work.

Copyright © for the Polish Edition by Dom Wydawniczy MAŁA KURKA, Piastów 2020

Copyright © for the Polish translation by Karolina Zaremba

Wydanie pierwsze, grudzień 2020

Korekta

Małgorzata Majewska

Wydawca

Dom Wydawniczy MAŁA KURKA

wydawnictwo@malakurka.pl

www.malakurka.pl

ISBN 978-83-62745-59-3

Bezpłatny fragment

Rzecz dzieje się w roku 1899

Mapa

Część I. Londyn 1899

Rozdział 1. Karaluchy na śniadanie

Rozdział 2. Chwytne stopy

Rozdział 3. Smród

Rozdział 4. Złodziej profesjonalista

Rozdział 5. Uniwersum niesamowitości

Rozdział 6. Wielgachne duchy

Rozdział 7. Akurat

Rozdział 8. Muzeum Historii Nienaturalnej

Rozdział 9. Dzieło Szatana

Rozdział 10. Poruszenie

Rozdział 11. Żywa sieć

Rozdział 12. Szablozębne kły

Rozdział 13. Morze starców

Rozdział 14. Tak martwy, że całkiem nieżywy

Rozdział 15. Myśliwskie interesa

Rozdział 16. Płonące pośladki

Rozdział 17. Osobliwe stwory

Rozdział 18. Najmroczniejszy mrok

Rozdział 19. Błyskawica w butelce

Rozdział 20. Mroczny ogień

Rozdział 21. Tysiąc jedwabnych chusteczek

Rozdział 22. Majstersztyk

Rozdział 23. Gang Lepkich Paluszków

Rozdział 24. Odciski dłoni

Rozdział 25. Kradzież kieszonkowa na lodzie

Rozdział 26. Niewielki problem

Rozdział 27. Śnieżna nawałnica

Rozdział 28. Olbrzymia proca

Rozdział 29. Dinodrabina

Rozdział 30. Serce burzy

Rozdział 31. Nie oglądaj się

Rozdział 32. Gwałtowne przebudzenie

Rozdział 33. Co skrywa imię?

Rozdział 34. Klatka

Rozdział 35. Wieczny sen

Rozdział 36. Zaginiony mamut

Rozdział 37. Pif-paf! Pif-paf!

Rozdział 38. Klaps w zadek

Rozdział 39. Nieprzyjemny widok

Rozdział 40. Czekoladowe kulki

Rozdział 41. Zdrowe oko

Rozdział 42. Zapora gazowa

Rozdział 43. Poważny błąd

Rozdział 44. Nie-powiem-gdzie

Rozdział 45. Siorb!

Rozdział 46. Zadnia eksplozja

Rozdział 47. Nowy towarzysz broni

Rozdział 48. Północ, północ, północ

Rozdział 49. Zuchwały czyn

Rozdział 50. Zabytek

Rozdział 51. Samotny medal

Rozdział 52. Szał

Rozdział 53. Wszędzie czyha niebezpieczeństwo

Rozdział 54. HMS Victory

Rozdział 55. Mroczna cisza

Rozdział 56. Kolka Knypka

Rozdział 57. Zemsta

Część II. Pełne morze

Rozdział 58. Kruszenie lodu

Rozdział 59. Diamentowy pył gwiazd

Rozdział 60. Statki na horyzoncie!

Rozdział 61. Otworzyć ogień!

Rozdział 62. Nie do zdarcia

Rozdział 63. Złóżcie broń!

Rozdział 64. Kałuża krwi

Rozdział 65. Ostry deszcz

Rozdział 66. Grobowe odmęty

Rozdział 67. Spuszczone głowy

Część III. Biegun północny

Rozdział 68. Poturbowany

Rozdział 69. Jakaś maszyna

Rozdział 70. Za tobą!

Rozdział 71. Uduszeni na śmierć

Rozdział 72. Oaza spokoju

Część IV. W domu

Rozdział 73. Nagłówki gazet na całym świecie

Rozdział 74. Flotylla powozów

Rozdział 75. Audiencja u królowej

Rozdział 76. Najdzielniejsi

Rozdział 77. Nigdy nie zapomnieć

Rozdział 78. Nie ma dnia

Posłowie

Słów kilka o życiu w epoce wiktoriańskiej

Dla Alfreda,

zawsze jesteś w moim sercu

Tata x

Rzecz dzieje się w roku 1899

w Londynie epoki wiktoriańskiej. Bohaterami tej opowieści są:

Elcia, bezdomna sierota, która żyje na ulicach Londynu.

Dorka, sprzątaczka w Muzeum Historii Naturalnej. Szurnięta jak jej miotła.

Szeregowy Tomasz, ukochany Dorki i najniższy żołnierz, jaki kiedykolwiek służył w brytyjskiej armii. Koledzy z wojska zwą go „Knypek”. Po przejściu w stan spoczynku zamieszkał w Szpitalu Królewskim w Chelsea jako jego pensjonariusz.

Pani Skwaszona, wredny i zgryźliwy babsztyl. Zarządza Przytułkiem dla Podrzutków GADZINIEC.

Pan Siek, strażnik z muzeum i brutal, niesławny z powodu swoich nabijanych ćwiekami buciorów.

Komisarz Warkot, nieustraszony szef londyńskiej policji, dumny posiadacz słynnych maluteńkich wąsów.

Profesor, który wiele lat temu stał na czele grupy naukowców pracujących w muzeum, dopóki jeden z jego eksperymentów nie zakończył się katastrofą.

Lady Amunicja, arystokratka i łowczyni grubego zwierza. Przemierza Afrykę tropem słoni, żyraf i lwów, a upolowane zwierzęta przywozi do muzeum, gdzie po wypchaniu zostają umieszczone w szklanych gablotach.

Admirał, jedyny marynarz wśród podopiecznych szpitala. Wyrzucono go z domu opieki dla emerytowanych żeglarzy za pijaństwo i wszczynanie burd.

Do pensjonariuszy Chelsea należą także pułkownik i brygadier.

Jednooki starszy sierżant, czujny wartownik. Jego uwadze nic nie umknie. I lepiej, żebyś to zapamiętał!

Nadzór pielęgniarski nad weteranami sprawuje groźna siostra przełożona.

Rok 1899 to rządy królowej Wiktorii, ówcześnie najdłużej panującej władczyni w historii imperium brytyjskiego. Jej panowanie trwało wtedy już sześćdziesiąt dwa lata!

Abdul Karim nie odstępuje królowej na krok. To jej osobisty, młody i przystojny służący. Pochodzi z Indii. Królowa mówi do niego „Munshi”.

Sir Ray Lankester, korpulentny dyrektor muzeum.

Człowiek z afiszem krąży ulicami miasta i stara się przekonać każdego, że KONIEC NADCIĄGA.

Kapitan, dowodzący w roku 1899 jednym z najnowocześniejszych okrętów wojennych Królewskiej Marynarki — HMS Argonaut.

Gang Lepkich Paluszków, banda niedających sobie w kaszę dmuchać dzieciaków, które w całym Londynie słyną z najśmielszych kradzieży.

Raj Pierwszy, właściciel „domu towarowego” z wykwintnymi słodyczami — czy może raczej obwoźnego straganiku z cukierkami.

A na sam koniec, choć nie mniej ważny…

…POTWÓR Z ARKTYKI, martwy od dziesięciu tysięcy lat mamut włochaty. Idealnie zachowany w lodowej bryle okaz odnaleziony przez badaczy Arktyki.

CZĘŚĆ I
LONDYN
1899

Rozdział 1
i_029
KARALUCHY NA ŚNIADANIE

Pewnej posępnej zimowej nocy na schodach sierocińca ukrytego w ciemnych zaułkach Londynu porzucono niemowlę. Nikt nie zostawił przy nim liściku ani małej karteczki z imieniem, ani żadnej wskazówki, skąd pochodzi. Malutką osóbkę otulał jedynie worek po ziemniakach i padający śnieg.

W czasach wiktoriańskich dość powszechnie znajdowano noworodki porzucone u wejść przytułków, szpitali, a nawet rezydencji ludzi z wyższych sfer. Ubogie, zrozpaczone matki żywiły nadzieję, że ktoś przygarnie ich dzieci i zapewni im żywot lepszy od tego, który czekał je pośród własnych krewnych.

Trudno jednak sobie wyobrazić gorszy życiowy start dla naszego malucha niż Przytułek dla Podrzutków GADZINIEC.

W przybytku tym mieszkało dwadzieścioro sześcioro sierot. Cała gromada została upchnięta w ośmioosobowym pokoju. Dzieci były trzymane pod kluczem, głodzone i bite. Co gorsza zmuszano je też do niewolniczej pracy. Maluchy skręcały męskie zegarki kieszonkowe z tyciusieńkich części, póki od tego nie oślepły.

Wszystkie były niemiłosiernie wychudzone i odziane w brudne łachmany. Twarze miały umazane sadzą, więc po zmroku widać było tylko ich pełne nadziei na uśmiech losu oczy.

Kiedy w sierocińcu pojawiało się nowe dziecko, reszta starszych podopiecznych wymyślała dla niego imię. Wybierali po kolei litery alfabetu, żeby każdy nazywał się inaczej. Tej nocy, gdy na schodach pojawiło się maleństwo w worku po ziemniakach, doszli do litery E. Gdyby dziewczynka trafiła tam dzień wcześniej, mogłaby zwać się Dorota. Dzień później prawdopodobnie zostałaby Frankiem. Zamiast tego dostała na imię Elcia.

Przypominający więzienie przytułek prowadził podły stary babsztyl — pani Skwaszona. Jej twarz wykrzywiał nieustanny grymas, a ciało od stóp do głów pokrywały kurzajki. Miała ich tak dużo, że nawet poszczególne brodawki też miały własne brodawki. Kobieta uśmiechała się jedynie na dźwięk dziecięcego płaczu.

Pani Skwaszona wyżerała każde przekazywane dla sierot jedzenie, dlatego jej podopieczni skazani byli na karaluchy na śniadanie, obiad i kolację.

— Robale są bardzo sycące! — rechotała.

Jeśli złapała kogoś na rozmawianiu po „zdmuchnięciu świec”, zatykała mu buzię swoją starą, zaropiałą pończochą. Ta zasłużona kara trwała przez calutki tydzień.

— Lepiej siedź cicho, bo przyjdzie Zdzicho i da ci w pycho!

Za posłanie służyła dzieciom zimna kamienna podłoga. Gdy już posnęły, obmierzłe babsko każdemu z nich wsuwało za kołnierz koszuli wijące się robaki, żeby maluchy budziły się z wrzaskiem.

— AAA!

— Zygu-zygu-zyg! Ha, Ha! Ale zrobiłam wam psikusa!

Często zdarzało jej się na szkraby nakichać…

— AAAAPSIIIIK!

…i wydmuchać nos w ich włosy.

SIĄK!

— SMARKACZE, I TYLE!

Cotygodniowa „kąpiel” oznaczała zanurzanie jednego brzdąca po drugim w beczce pełnej larw.

— Raz-dwa oskrobią was z brudu — drwiła sobie pani Skwaszona. — Włazić do środka, mizeroty!

Potem przypinała dzieciaki za uszy do sznura na bieliznę, żeby sobie nieco przeschły.

SIUP!

Pewnego razu przyłapała Elcię na trzymaniu w kieszeni oswojonego szczurka i użyła gryzonia jako kuli do krykieta.

ŁUP!

— PIIIIISK!

ŚWIST!

A jeśli pani Skwaszona uznała, że któryś z wychowanków krzywo na nią spojrzał, dźgała go brudnym pulchnym paluchem prosto w oko.

— AUĆ!

— A MASZ, MASZKARO TY!

Z okazji Bożego Narodzenia zaś miała dla podopiecznych szczególną niespodziankę. Dzieci musiały ustawić się w kolejce i zamiast prezentu dostawały klapsa w tyłek Wielkim zbiorem kolęd.

— Wesołych świąt, dziecino! — wykrzykiwała uradowana jędza przy każdym grzmotnięciu.

***

Elcia przetrwała w GADZIŃCU dziesięć trudnych lat. Jedyne, co podtrzymywało ją na duchu, to marzenie, że któregoś dnia, jak za sprawą magii, jej mama nagle zjawi się i zabierze córeczkę gdzieś daleko. Nikt jednak nie przyszedł. Z biegiem czasu dziewczynka wymyślała coraz bardziej niestworzone historie o swej rodzicielce.

A gdyby tak okazało się, że jej mama odkrywa najdalsze zakątki świata i właśnie przemierza dżunglę?

Może była akrobatką w objazdowym cyrku?

Albo jeszcze lepiej, została piratką i przeżywa niesamowite przygody na wodach mórz i oceanów.

Co noc snuła dla towarzyszy niedoli niezwykłe opowieści na dobranoc, aż w końcu stała się wspaniałą bajarką. Smyki za każdym razem pilnie nadstawiały brudnych uszu.

— Mama nagle znalazła się w jakimś strasznie ciemnym miejscu. To był brzuch wielkiego płetwala błękitnego…

— Mamie niełatwo było uciec kanibalom, tym bardziej że zdążyli już napocząć jej lewą nogę…

— BUM! Mama wrzuciła bombę do Tamizy w ostatniej chwili, dzięki czemu nikt nie ucierpiał. Dla tajnej agentki to był dzień jak co dzień. Koniec.

W tym momencie zwykle rozlegał się krzyk…

— Jeszcze jedną!

— Nie chcemy iść spać!

— PROSIMY, ELCIU, JESZCZE TYLKO JEDNĄ!

Za którymś razem dzieciaki prosiły ją tak głośno o kolejną bajkę, że zbudziły panią Skwaszoną.

— ŻADNYCH! WIĘCEJ! BAJDUCH! TY! PODŁA! KREATURO! — wściekała się, bijąc Elcię kijem od miotły. Przesiąknięta ropą skarpeta nie zdołała stłumić rozpaczliwych krzyków dziewczynki.

— AAA! AAA! AAA!

Sprana na kwaśne jabłko Elcia już myślała, że się z tego nie wyliże. Jej wątłe ciałko było fioletowe od siniaków. Wtedy stało się jasne — albo ucieczka, albo śmierć.

Rozdział 2
i_041
CHWYTNE STOPY

Elcia przepadała za towarzystwem szczurów i gołębi, którym czasem udawało się wkraść do GADZIŃCA. Gdy tylko mogła, dzieliła się z nimi jedzeniem i opatrywała wszystkie złamane nogi i przetrącone skrzydła. Z wdzięczności stworzenia tuliły się do niej, a wtedy ona zapominała na chwilę o samotności. W głębi serca czuła silną więź z tymi zwierzakami, które pani Skwaszona uznawała za szkodniki. Ich też nikt nie chciał, tak jak i jej. Elcia zauważyła, że szczury wślizgują się do budynku po zwisającej z sufitu dziurawej rurze.

Dziewczynka posiadała pewną szczególną cechę, która bardzo wyróżniała ją spośród pozostałych dzieciaków. Stopy. Elcia nie miała zwyczajnych stóp. Miała stopy chwytne jak u małpy.

Zaletą długich, silnych palców u stóp jest to, że łapią wszystko równie mocno jak dłonie, dlatego dla Elci wspinanie się było błahostką. Którejś nocy, kiedy wszyscy spali, wgramoliła się po starej rurze pod sam sufit i odnalazła szczurze przejście.

Odtąd każdej nocy, po zagaszeniu świec, zwinnie niczym małpka wspinała się, żeby paznokciami wyskrobywać ze ściany trzymającą mur zaprawę. Drapała i drapała, a otwór stopniowo robił się coraz większy i większy.

DRAP! DRAP! DRAP!

Wreszcie udało jej się rozdłubać dziurę na tyle, żeby przecisnąć przez nią swoje drobne, wynędzniałe ciałko. Ale nie mogła opuścić GADZIŃCA bez pożegnania z dwadzieściorgiem pięciorgiem przyjaciół.

— Pobudka! — zawołała cichusieńko, a w ciemności pojawiły się błyszczące oczka. — Dziś w nocy stąd pryskam. Kto idzie ze mną?

C I S Z A.

— No dalej, kto jest ze mną?

W odpowiedzi usłyszała szepty: „Boję się”, „Skwaszona nas zabije” i „Złapią nas i ukatrupią”.

Najmniejszym maluszkiem w przytułku była Ninka. Patrząc na Elcię jak na uwielbianą starszą siostrę, szepnęła:

— A dokąd idziesz?

— Nie wiem, byle jak najdalej stąd.

— Tylko o nas nie zapomnij.

— Nigdy!

— Obiecujesz?

— Obiecuję — powiedziała Elcia. — Jestem pewna, że wkrótce znów się zobaczymy.

— Będzie mi brakować twoich bajek — wtrącił Feliks.

— Mnie też — dodał Pietrek.

— Następnym razem opowiem wam najwspanialszą bajkę na świecie.

— Powodzenia, Elciu — powiedziała Ninka.

— Cały czas będziecie ze mną tutaj — zaręczyła dziewczyna, kładąc rękę na sercu.

Potem po raz ostatni wdrapała się po rurze, przeczołgała przez dziurę w ścianie… jeden skok i już jej nie było.

Rozdział 3
i_044
SMRÓD

Elcia biegła co sił w nogach, nie oglądając się za siebie. Była wprawdzie wolna, ale sama jak palec. Nigdy wcześniej nie wychodziła poza mury sierocińca, a tu nagle musiała jakoś przetrwać na ulicach Londynu. Wielkie miasto wielu napawało strachem, a co dopiero małą dziewczynkę. NIEBEZPIECZEŃSTWO czyhało na nią na każdym rogu.

Nie minęło jednak wiele czasu, a nauczyła się podkradać jedzenie z ulicznych kramów, spać w blaszanej balii i używać starych gazet jako pościeli. Kiedy układała się do snu, wyobrażała sobie, że jest to wspaniałe łoże z baldachimem pościelone jak dla królowej.

Bez dachu nad głową i rodziny, która mogłaby się nią zaopiekować, zasiliła szeregi błąkających się po ulicach wiktoriańskiego Londynu łapserdaków.

Rozdział 4
i_046
ZŁODZIEJ PROFESJONALISTA

— CZYTAJCIE! CZYTAJCIE!

ZNALEZIONO POTWORA!

W LODACH ARKTYKI!

Życie na ulicy miało swoje dobre strony. Można było spać pod gołym niebem i obserwować gwiazdy. Chrupać świeże warzywa i owoce, gdy umiało się je capnąć ze straganów. Ale najlepsze było to, że nigdy nie przegapiało się żadnych plotek. Wieści szybko się rozchodziły, a tym razem szykowała się prawdziwa SENSACJA.

Elcia nie potrafiła czytać ani pisać, jako że nigdy nie chodziła do szkoły, ale doskonale słyszała wykrzykiwane przez gazeciarzy nagłówki.

Czy to możliwe?

Prawdziwy potwór?

I to sprzed dziesięciu tysięcy lat?

Elcia była już na tyle duża, żeby wiedzieć, że potwory to bujda, ale i na tyle młodziutka, żeby wierzyć, że nigdy nic nie wiadomo.

Dziewczynka właśnie świsnęła z targu jabłko na śniadanie. Pogryzała je z przyjemnością i spacerowała sobie wśród tłumu zmierzających do pracy dżentelmenów w cylindrach, gdy nagle jej uwagę przykuł kiosk z gazetami.

— Szuraj stąd, mała złodziejko! — wrzasnął sprzedawca i pacnął dziewczynę po głowie zwiniętym w rulon najświeższym wydaniem „Timesa”.

PAC!

Taki uliczny urwis codziennie obrywał od dorosłych kuksańce. Nikt się z nim nie liczył. Elcia jednak wolała to niż łomot miotłą w GADZIŃCU.

— Chciałam tylko popatrzeć! — tłumaczyła się sklepikarzowi.

— Tu się nie patrzy, tylko się kupuje. A teraz zmykaj, pókim dobry! Albo kopnę cię tam, gdzie słońce nie dochodzi!

Dziewczynka nie przepadała za kopniakami w tyłek, więc — z psotnym uśmiechem — ruszyła w swoją stronę. Skręciła w jeden z zaułków, a tam zza pasa brudnych spodni wyciągnęła gazetę. Kradzież opanowała do perfekcji.

Na pierwszej stronie czasopisma wydrukowano wielkie czarne litery. Elcia wiedziała, że tworzą konkretne wyrazy, ale dla niej przedstawiały porozrzucane bez ładu i składu kawałki układanki. Za to zamieszczona poniżej fotografia przemawiała głośno i wyraźnie. Przedstawiała niezwykłe, podobne do słonia, stworzenie.

Pewnego razu dziewczynka wetknęła głowę do namiotu cyrkowego, żeby za darmo obejrzeć występy, i tam udało jej się zobaczyć słonia pokazującego różne sztuczki. Zwierz z artykułu różnił się tym, że pokrywało go gęste futro, ciosy zaś miał długie i zakrzywione. Tkwił w olbrzymiej bryle lodu, którą otaczał tłumek wielce z siebie zadowolonych odkrywców. Pomimo tak osobliwego wyglądu, stwór wcale nie przypominał Elci potwora. Potworów każdy się bał, a tego futrzaka chciało się przytulić.

Spostrzegła też, że był znacznie mniejszy od słonia, którego podpatrzyła w cyrku. Może to jeszcze dziecko?, pomyślała. Martwy od tysięcy lat czy nie, sprawiał wrażenie zagubionego i osamotnionego.

— To sierota — szepnęła do siebie Elcia. — Całkiem jak ja.

Rozdział 5
i_050
UNIWERSUM NIESAMOWITOŚCI

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 6
i_050
WIELGACHNE DUCHY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 7
i_050
AKURAT

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 8
i_050
MUZEUM HISTORII NIENATURALNEJ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 9
i_050
DZIEŁO SZATANA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 10
i_050
PORUSZENIE

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 11
i_050
ŻYWA SIEĆ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 12
i_050
SZABLOZĘBNE KŁY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 13
i_050
MORZE STARCÓW

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 14
i_050
TAK MARTWY, ŻE CAŁKIEM NIEŻYWY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 15
i_050
MYŚLIWSKIE INTERESA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 16
i_050
PŁONĄCE POŚLADKI

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 17
i_050
OSOBLIWE STWORY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 18
i_050
NAJMROCZNIEJSZY MROK

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 19
i_050
BŁYSKAWICA W BUTELCE

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 20
i_050
MROCZNY OGIEŃ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 21
i_050
TYSIĄC JEDWABNYCH CHUSTECZEK

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 22
i_050
MAJSTERSZTYK

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 23
i_050
GANG LEPKICH PALUSZKÓW

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 24
i_050
ODCISKI DŁONI

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 25
i_050
KRADZIEŻ KIESZONKOWA NA LODZIE

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 26
i_050
NIEWIELKI PROBLEM

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 27
i_050
ŚNIEŻNA NAWAŁNICA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 28
i_050
OLBRZYMIA PROCA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 29
i_050
DINODRABINA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 30
i_050
SERCE BURZY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 31
i_050
NIE OGLĄDAJ SIĘ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 32
i_050
GWAŁTOWNE PRZEBUDZENIE

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 33
i_050
CO SKRYWA IMIĘ?

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 34
i_050
KLATKA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 35
i_050
WIECZNY SEN

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 36
i_050
ZAGINIONY MAMUT

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 37
i_050
PIF-PAF! PIF-PAF!

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 38
i_050
KLAPS W ZADEK

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 39
i_050
NIEPRZYJEMNY WIDOK

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 40
i_050
CZEKOLADOWE KULKI

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 41
i_050
ZDROWE OKO

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 42
i_050
ZAPORA GAZOWA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 43
i_050
POWAŻNY BŁĄD

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 44
i_050
NIE-POWIEM-GDZIE

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 45
i_050
SIORB!

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 46
i_050
ZADNIA EKSPLOZJA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 47
i_050
NOWY TOWARZYSZ BRONI

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 48
i_050
PÓŁNOC, PÓŁNOC, PÓŁNOC

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 49
i_050
ZUCHWAŁY CZYN

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 50
i_050
ZABYTEK

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 51
i_050
SAMOTNY MEDAL

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 52
i_050
SZAŁ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 53
i_050
WSZĘDZIE CZYHA NIEBEZPIECZEŃSTWO

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 54
i_050
HMS VICTORY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 55
i_050
MROCZNA CISZA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 56
i_050
KOLKA KNYPKA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 57
i_050
ZEMSTA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZĘŚĆ II
PEŁNE MORZE

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 58
i_050
KRUSZENIE LODU

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 59
i_050
DIAMENTOWY PYŁ GWIAZD

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 60
i_050
STATKI NA HORYZONCIE!

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 61
i_050
OTWORZYĆ OGIEŃ!

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 62
i_050
NIE DO ZDARCIA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 63
i_050
ZŁÓŻCIE BROŃ!

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 64
i_050
KAŁUŻA KRWI

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 65
i_050
OSTRY DESZCZ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 66
i_050
GROBOWE ODMĘTY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 67
i_050
SPUSZCZONE GŁOWY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZĘŚĆ III
BIEGUN PÓŁNOCNY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 68
i_050
POTURBOWANY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 69
i_050
JAKAŚ MASZYNA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 70
i_050
ZA TOBĄ!

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 71
i_050
UDUSZENI NA ŚMIERĆ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 72
i_050
OAZA SPOKOJU

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZĘŚĆ IV
W DOMU

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 73
i_050
NAGŁÓWKI GAZET NA CAŁYM ŚWIECIE

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 74
i_050
FLOTYLLA POWOZÓW

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 75
i_050
AUDIENCJA U KRÓLOWEJ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 76
i_050
NAJDZIELNIEJSI

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 77
i_050
NIGDY NIE ZAPOMNIEĆ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział 78
i_050
NIE MA DNIA

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

POSŁOWIE

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SŁÓW KILKA O ŻYCIU W EPOCE WIKTORIAŃSKIEJ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.