Nela Nielsen

Kot w kapeluszu

Ilustrator Iwona Kurczewska

Ilustrator Hana Schwarzova/123RF.com

© Nela Nielsen, 2020

© Iwona Kurczewska, ilustracje, 2020

© Hana Schwarzova/123RF.com, ilustracje, 2020

Zabawna, mądra, dowcipna i czarująca opowieść o przygodach kota Nestusia. To historia, która zachwyci nie tylko dzieci, ale też wszystkich dorosłych wielbicieli kotów. Nie jeden właściciel futerka odnajdzie w tej opowieści samego siebie i będzie utożsamiał się z właścicielem kota w kapelusza. Oto historia, która podbije wasze serca.

Książka w wersji drukowanej jest również wspaniałą kolorowanką dla dzieci.

www.nelanielsen.pl

ISBN 978-83-8221-910-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Kot w kapeluszu

Siedziałem na ławce tuż przy ratuszu

Gdy nagle podszedł kot w kapeluszu

Usiadł spokojnie opodal mej nogi

I mówi że szuka właściwej drogi

Spojrzałem na niego z lekka zdziwiony

I zadzwoniłem natychmiast do żony

Mówiąc że upał tak wielki panuje

Że chyba umysł mi już szwankuje

Pełna obawy moja małżonka

Tłumaczy dosadnie że to tylko mrzonka

Że kot w kapeluszu to przewidzenie

„Kup kiciusiowi jakieś jedzenie”

Zwróciłem się zatem z pytaniem do kota

„Głód drogi panie to wielka zgryzota

Więc jeśli drogi do domu pan szuka

Może przed drogą choć głód oszuka?”

Kot spojrzał na mnie szczęśliwym wzrokiem

Łzy popłynęły mu z oczu potokiem

Że owszem głodny i wykończony

I że dogłębnie jest poruszony

Widok futerka zawsze mnie wzrusza

Wsadziłem malca do kapelusza

Ruszyłem z kotem prosto do domu

Nic nie tłumacząc po drodze nikomu

Kotek natychmiast się do mnie przytulił

Czym moje serce bardzo rozczulił

Na miejscu ryby kawałek dostał

I kot w kapeluszu już ze mną został

Początek

Wróciwszy do domu moja małżonka

Dojrzała natychmiast końcówkę ogonka

I zanim kiciuś zdążył zamruczeć

Żona już z domu zdołała uciec

Twierdziła dosadnie że w żadnym wypadku

Nie chce kociaka z kuwetą w spadku

Że w domu panować musi porządek

Mnie zaś powinien wrócić rozsądek

Zdumiony kotek spojrzał mi w oczy

„Czy Pana żona tylko się droczy?

Czy też naprawdę nie chce mnie w domu

Bo nie potrzebny jestem nikomu”

Widząc że kotek smutnie spogląda

Gdy moja małżonka porządku żąda

Mówię do żony wręcz z przekonaniem

Że kotek będzie dla nas wyzwaniem

Że nie opuszczę kociaka w biedzie

Nawet pod groźbą że się rozwiedzie

Że nic nie zmieni postanowienia

Jak nie chce kota to „Do widzenia”

„Skoro już przybył w me skromne progi

Nie zazna więcej w swym życiu trwogi

Będzie wiódł życie pełne radości

I znajdzie u nas mnóstwo miłości”

Spojrzała na mnie żona wręcz z trwogą

„Twoje starania nic nie pomogą”

I zanim nowy dzień nastanie

Kot śpi z nią w łóżku a ja na tapczanie

Samotność

Kot w kapeluszu Nestusiem został

W domu plac zabaw dla niego powstał

Drapak jak z marzeń zbudowaliśmy

Gdyż kota nad wyraz uwielbialiśmy

Frasunek powstał jednak wielki

Bo Nestuś gryzł wciąż pantofelki

A na dodatek biegał i skakał

I na firany czasem się wdrapał

Tyle szaleństwa z tym małym kocie

Czy przy niedzieli czy przy sobocie

Lecz gdy do pracy pójść było trzeba

Płacz kota echem dotykał nieba

Nestuś nie lubił zostawać sam w domu

Gdyż niepotrzebny czuł się nikomu

Obawiał się również że nie wrócimy

Ani do lata ani do zimy

I tak się martwił i tak rozpaczał

Wizję dramatu wokół roztaczał

Na przekór wszystkim skakał i fikał

Aż z tej rozpaczy łóżko zasikał

Nie wolno czuć złościć widząc cierpienie

Należy wykazać wręcz zrozumienie

I wyjść naprzeciw potrzebom kota

By nie gościła w nim więcej tęsknota

„Powiedz mi proszę mój panie Kocie

Jakby ci pomóc w tej twojej zgryzocie”

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.