Spis treści

Dedykacja

Motto

Bunkier

Kanibale

Pluchin

Błękitny Mauritius

Salto

Paszport

Babie lato

Czerwona kartka

Tajemniczy ogród

Komitet ekshumacyjny

Boso

Mięso

R6

Chlorchinaldin

Talizman

Żaglowiec

Fantom

Telefon z Ameryki

Nośnik

Refluks

Śmaja

Wizja

Golonka

Departament

Yonkers

Pani Walewska

Gejsza

Scenariusze

Unhappy meal

Warkoczyk

Kuzyn

Szary plecak

Chevy Malibu

WhatsApp

O autorce

BABIE LATO

Mama właśnie kończyła rozpakowywać pudła po przeprowadzce i kolejny raz natknęła się na paczkę listów, które pisała do ojca czterdzieści lat wcześniej. Wróciły do Warszawy z całym likwidowanym nowojorskim dobytkiem taty. Minęło kolejnych dziesięć lat i – znalezione przeze mnie po śmierci dziadków – trafiły z powrotem do mamy. Schludnie zebrane gumką, ułożone chronologicznie, z niektórymi akapitami podkreślonymi flamastrem oraz kąśliwymi uwagami mojej babci na marginesach. A teraz mama poczuła, że ma już dość przeszłości wyskakującej na nią znienacka z tekturowych pudełek. No pewnie, mamo, dasz mi je, kiedy przyjadę. Woda mi stygnie, pa.

Historia mojego taty – czy raczej jego braku – nie zaprzątała mnie od wielu lat. Po jego nagłym zniknięciu z naszego życia mama prowadziła mnie za rękę przez pola minowe, rozbrajając po drodze, co się dało. Dzięki jej przytomności umysłu zachowałyśmy obie komplet kończyn. Tak przynajmniej myślałam, zanim dorwał mnie w końcu fantomowy ból po tacie. Byłam wtedy nastolatką i radziłam sobie, jak umiałam, słuchając płyt, które po nim zostały, i chodząc w jego rozciągniętym swetrze. Z masochistycznym zacięciem czytałam raz za razem jedyny list i kartkę urodzinową, które mi przysłał. Któregoś dnia jednak schowałam je głębiej do szuflady, zajęłam się życiem i po trochu mi przeszło. Nie pamiętałam ojca, wiedziałam o nim bardzo mało, ale myślałam butnie, że tyle mi wystarczy.

A teraz mama wspomniała o tych listach i coś zabulgotało ostrzegawczo w odpływie wanny. Po naszej rozmowie zaczęli mi się śnić ludzie, ich domy i ogrody, o których dawno zapomniałam. Niedopowiedziane do końca historie coraz natarczywiej domagały się uwagi. Tata, dziadkowie, prababcia, Januszek z Hieronimem i ci wszyscy obcy ludzie z pudełka z fotografiami zaczęli mrugać, ziewać i przeciągać się. Niebawem miałam odkryć, że łączące mnie z nimi – jak sądziłam – delikatne nitki babiego lata to w rzeczywistości kotwiczne liny, mocno napięte i znikające w mułowatej głębi.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

© by Zuzanna Fruba
© for this edition by Nisza

ISBN 978-83-66599-71-0

Wydanie I
Warszawa 2023

Redakcja: KRYSTYNA BRATKOWSKA

Korekta: DOROTA DUL

Projekt graficzny: ZUZANNA FRUBA, RYSZARD KAJZER

Skład: zerkaj studio

Wydawnictwo Nisza
tel. +48 22 617 89 61
nisza125@gmail.com

www.facebook.com/Nisza.Wydawnictwo

www.nisza-wydawnictwo.pl

Konwersja: eLitera s.c.

fot. Xavier Bonnin

Zuzanna Fruba,

rocznik 1979, architektka wnętrz, studiowała na ASP w Warszawie i w Design Academy w Eindhoven. Współautorka (z Hanną Faryną-Paszkiewicz) Warszawskich gorsecików zanikających (Nisza 2013 i 2023), dużej monografii tyciego kafelka. Autorka Dziwnego domu nad Wisłą (Bęc Zmiana 2015), książki dla dzieci o awangardowej willi, autorka i ilustratorka rymowanego thrillerka Gdzie jest lodziarz? (Nisza 2018). Warszawianka mieszkająca w Berlinie. Mama Brunia, Marianny i Helenki.

.