© Copyright by Tatsiana Bursevich

Autor metody: Ilya Frank

Tłumaczenie i adaptacja: Ilya Frank, Tatiana Bursiewicz

Tytuł: Szczęśliwy Książę i inne bajki. Angielski z Oscarem Wildem

Kontakt: info@ifrank.pl

Wydanie 2
Poznań 2019

DTP: Tomasz Brończyk Studio StrefaDTP

Projekt okładki: Studio Flow | www.studioflow.pl

Autor zdjęcia okładki: Bernard DUPONT
https://www.flickr.com/photos/65695019@N07/25936816473
Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 2.0 Ogólny (CC BY-SA 2.0)

Konwersja: eLitera s.c.

ISBN 978-83-65537-46-1

Wydawca: NKB Tatsiana Bursevich

www.ifrank.pl

Niniejsza publikacja ani żadna jej część nie może być kopiowana, ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana, powielana, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Z dedykacją

dla wszystkich uczących się

języków obcych

UWAGA!

Polskie tłumaczenie, podane w treści książki, ma charakter jedynie wspomagający. Jest to tak zwane tłumaczenie „instant”, które ma na celu przybliżyć czytelnikowi znaczenie poszczególnych angielskich słów, wyrazów czy myśli. Natomiast głównym źródłem przekazu, nośnikiem emocji i wrażeń jest i powinna być dla czytelnika oryginalna treść w języku angielskim.

Tłumaczenie wykorzystane w niniejszej książce nie stanowi samodzielnej jednostki przekazu myśli, publikacji czy treści.

Z góry dziękujemy za Państwa uwagi i komentarze, które można kierować na adres e-mail: info@ifrank.pl.

Opis metody

Książki z serii Frank Books od Mistrzów Brytyjskiego i Amerykańskiego Słowa służą do nauki języka angielskiego za pomocą metody edukacyjnego czytania Ilyi Franka. Polega ona na lekturze ciekawych książek w oryginalnym języku bez użycia słownika (w treść jest wplecione polskie tłumaczenie).

Dla kogo?

Dla każdego, kto chce się uczyć języka angielskiego – bez względu na dotychczasowy poziom.

Jak to działa?

Po prostu czytamy książkę, zagłębiając się w jej treść.

Cała zawartość książki jest podzielona na akapity. Najpierw czytamy akapit, w którym po każdym zwrocie podane jest w nawiasach polskie tłumaczenie i niektóre gramatyczne wyjaśnienia. Następnie ten sam akapit czytamy już bez tłumaczenia, w oryginalnym języku, czyli płyniemy bez asekuracji. Właśnie wtedy następuje moment, kiedy nasz mózg przyzwyczaja się do rozumienia języka obcego. Język oryginału nie jest w żaden sposób uproszczony czy dopasowany do poziomu, nie ma żadnej ingerencji w tekst. W ten sposób książka posiada wszystkie tak zwane słowne lokalne przyprawy. Dzięki temu można całkowicie zagłębić się w lekturze i zapomnieć, że uczymy się języka. Nasz mózg w takim stanie rozluźnienia i zaciekawienia zapamiętuje więcej, szybciej i na dłużej.

A co z mówieniem?

Taka metoda pozwala uzbierać olbrzymi zapas słownictwa i nauczyć się przede wszystkim rozumienia języka obcego ze słuchania lub czytania. Poprawnego mówienia natomiast ta metoda nie wykształci. Należy wypracować je za pomocą czynnego posługiwania się mową w kontaktach i relacjach. Można powiedzieć, że za pomocą takiego czytania budujemy potężny pasywny grunt w postaci znajomości słownictwa i słuchania ze zrozumieniem, na którym bardzo łatwo można później zbudować umiejętność mówienia w kontaktach i relacjach.

Jak szybko nauczę się języka, stosując taką metodę?

Stosując tę metodę intensywnie (poświęcając na lekturę minimum 1-2 godziny dziennie), można nauczyć się czytać ze zrozumieniem w ciągu około 3 miesięcy.

W ciągu roku (też w zależności od intensywności) można opanować język, czytając na początku takie książki, a potem dodatkowo szkoląc umiejętność mówienia.

Dlaczego muszę czytać,
żeby się nauczyć języka?

Żeby posługiwać się swobodnie danym językiem na poziomie codziennej komunikacji, a nawet wyższym, w zupełności wystarczy znać około 3000 słów. Jednak do zdobycia umiejętności czytania bez słownika lub rozumienia języka na przykład podczas oglądania telewizji lub słuchania potrzebujemy dużo więcej słów – około 10 000. Podręczniki do nauki języka na wszystkich poziomach zawierają co najwyżej około 3000 słów. I właśnie po to, żeby uzupełnić tę lukę, potrzebne jest czytanie książek, które mają w sobie ogromny zapas nowego i powtarzającego się słownictwa. Czytając literaturę piękną, jesteśmy zainteresowani treścią i przebiegiem wydarzeń. Zazwyczaj zapominamy wtedy, że uczymy się języka. Tym sposobem pozbawiamy się barier psychologicznych, emocjonalnych czy też motywacyjnych, które często występują w trakcie nauki, a to z kolei otwiera w naszym umyśle olbrzymie zasoby pamięci. Czytając książki z tłumaczeniem, bez konieczności zaglądania do słownika, możemy całkowicie skupić swoją uwagę na ciekawej treści przekazywanej przez Mistrzów Brytyjskiego i Amerykańskiego Słowa.

Opis książki

Autor

OSCAR WILDE (1854 – 1900 ) – irlandzki poeta, prozaik, dramatopisarz, a między innymi utalentowany esteta, głoszący hasło „sztuka dla sztuki” i można powiedzieć twórca estetyzmu. Czy coś więcej? Postać na pewno kontrowersyjna. Powstało szereg powieści biograficznych o Oskarze Widzie, i między innymi jego największe dzieło Portret Doriana Graya, który sam autor uważał częściowo za swoją duchową autobiografię. Ale poza tym bardzo niejednoznaczna, czasami wręcz kontrowersyjna, silna postać. Bardzo głęboki filozof, badacz dusz i słabości ludzkich, świetny twórca słowa, błyskotliwy, wymowny i nonszalancki.

Opis książki/treści

Bardzo chwytające za serce opowieści z wyrazistym morałem, obnażającym ludzkie słabości. Człowiek jakoś żyję i nie dotyka najważniejszego. A tu taka bajka powie, co tak naprawdę w życiu jest najważniejsze! I jeszcze w jakim stylu! Zatem krótko opowiem, jakie bajki i o czym. O całkowitym oddaniu ludziom „Szczęśliwy Książę”. Bardzo wymowna bajka – „Prawdziwy Przyjaciel” – o przyjaźni i udawanej przyjaźni. O tym, jak się umiera i poświęca dla miłości – „Słowik i róża”. O możliwości zmienić siebie – „Samolubny Olbrzym”. No i o całkowitym zadufaniu w sobie traktuje jako ostatnia „Niesamowita Rakieta”. Każda bajka – to dla dorosłego – źródło własnych mocnych i głębokich rozważać nad sensem istnienia i wartościach nadrzędnych. A dla dzieciaków – świetna nauka charakterów, barwna rzeczywistość i doskonały instrument dla rozwoju wyobraźni. Jak to u Oscara Wilde’a, atrakcyjna stylistyka, inteligentny wydźwięk i piękne ażurowe wyposażenie. Bardzo wysoka klasa bajek dla dzieci i dorosłych.

Wskazówki dla czytelnika

Język w swojej naturze jest środkiem, nie celem, dlatego najlepiej przyswajać go nie wtedy, kiedy specjalnie się go uczysz, ale wtedy, kiedy naturalnie się nim posługujesz – w bezpośrednim, żywym kontakcie albo zagłębiając się w lekturze książki.

Twoja pamięć długoterminowa jest ściśle związana z tym, co czujesz w konkretnym momencie, zależy od Twojego stanu psychicznego i od siły emocji, a nie od liczby powtórzeń. Po to, żeby naprawdę coś zapamiętać, nie musisz mechanicznie wkuwać. Dużo ważniejsze są nowe wrażenia. Zamiast kilka razy powtarzać dane słowo, lepiej spotkać go w różnych kombinacjach i kontekstach semantycznych, wypełnionych nowymi emocjami.

Większość ogólnie stosowanych słów, czytanych zgodnie z metodą Ilyi Franka, możesz zapamiętać bez wkuwania, naturalnie – przez to, że słowa się po prostu powtarzają. Dlatego, czytając tekst, nie staraj się ich zapamiętać. „Dopóki nie przyswoję, nie ruszam dalej” – ta zasada w tym przypadku nie działa. Im bardziej naturalnie będziesz czytać, im szybciej się będziesz poruszać naprzód, tym lepiej. Wtedy ilość materiału robi swoje, a ilość się zamienia w jakość. Dlatego po prostu czytaj, myśl nie o języku obcym, którego musisz się uczyć, ale o treści książki.

Główny problem wszystkich, którzy bardzo długo uczyli się jakiegoś języka obcego, polega na tym, że robią to pomału, a nie angażując się całkowicie. Język to nie matematyka – nie musisz się go uczyć, do niego musisz się przyzwyczajać. Tutaj główną rolę odgrywa nie logika, a pamięć i wykształcona umiejętność. Pod tym względem można go porównać do sportu, którym się trzeba zajmować systematycznie i regularnie, ponieważ inaczej ciężko jest osiągnąć dobre rezultaty.

Jeśli od razu i dużo zaczniesz czytać, to poziom swobodnego czytania w języku obcym będzie kwestią maksymalnie czterech miesięcy (gdy zaczynasz od zera). Jeśli jednak pozwolisz sobie na długie przerwy i nie będziesz czytać systematycznie, to zaczniesz się męczyć i utkniesz w jednym miejscu.

Z tego punktu widzenia język jest podobny do góry lodowej – na nią trzeba się szybko wspiąć. Dopóki tego nie zrobisz – będziesz się ześlizgiwać w dół. Gdy opanujesz już poziom swobodnego czytania, ta umiejętność pozostanie na zawsze, a razem z nią całe słownictwo – nawet jeśli powrócisz do czytania za kilka lat. Jeśli jednak nie dojdziesz do tego etapu, cały wysiłek włożony w naukę języka może po prostu zostać zmarnowany.

A co z gramatyką? Dla zrozumienia tekstu, uzupełnionego taką liczbą podpowiedzi, znajomość gramatyki właściwie przestaje być ważna – i tak wszystko rozumiesz. Mimo to za jakiś czas i tak przyzwyczaisz się do określonych struktur gramatycznych, a gramatyka jako taka przyswoi się automatycznie. Przypomina to sytuację, gdy uczysz się języka, przebywając przez dłuższy czas w określonym środowisku językowym, bez konieczności opanowywania jakichkolwiek zasad gramatycznych.

Nie mówię tego, żeby zniechęcić Cię do nauki gramatyki, która jest bardzo ciekawą i potrzebną częścią językoznawstwa, tylko po to, by uświadomić Ci, że zabrać się za czytanie książek Ilyi Franka mogą prawie wszyscy. Również ci, którzy nie mają głębokiego rozeznania w gramatyce. Wystarczy naprawdę minimalna znajomość. Czytanie takich książek jest polecane już na samym początku kontaktu z językiem. A gramatyką, nawiasem mówiąc, lepiej się zająć już po tym, jak zostanie opanowany poziom rozumienia języka i przyzwyczajenia się do niego. Dopiero wtedy nauka gramatyki będzie naprawdę potrzebna i zalecana.

Książka, którą za chwilę zaczniesz czytać, pomaga przełamać najważniejszą barierę: poszerzyć słownictwo i przyzwyczaić się do logiki języka. Dzięki temu oszczędzisz dużo czasu i sił.

Metoda edukacyjnego czytania Ilyi Franka jest to specjalny sposób adaptacji tekstu, służący do nieświadomego przyswajania języka obcego. Może być używana jako wsparcie, dodatek do praktyki mówienia w obcym języku, ale też jako główne narzędzie do uczenia się języka obcego.

Czytasz po prostu książki przełożone według tej metody. Tekst jest podzielony na krótkie części – najpierw kawałek z wplecionym dosłownym polskim tłumaczeniem, a następnie ten sam tekst, ale już bez tłumaczenia.

Tłumaczenie zawiera krótkie komentarze gramatyczne, semantyczne bądź fonetyczne. To zapewnia spokój i świadomość tego, że nic Ci nie umknie. Tekst jest przedstawiony jako całość, nie ma rozdzielenia na lewą i prawą część (z tłumaczeniem i bez tłumaczenia), co zapewnia całościowy odbiór informacji i nieświadome połączenie polskiego i angielskiego znaczenia.

Jeśli dopiero zaczynasz się uczyć języka angielskiego, najpierw możesz czytać kawałek tekstu przełożonego (z tłumaczeniem), a później – tekst oryginalny. Jeśli podczas lektury oryginału umknęło Ci tłumaczenie jakiegoś słowa, jednak całość jest zrozumiała, to nie musisz szukać tłumaczenia. Na to słowo jeszcze na pewno trafisz w dalszej części. Sens czytania tekstu oryginalnego polega na tym, że przez jakiś czas (nawet krótko) czytający w obcym języku płynie bez koła ratunkowego. Potem zaczyna znowu czytać tekst ze wsparciem tłumaczenia. I tak dalej. Nie trzeba wracać, żeby powtórzyć. Należy po prostu czytać dalej.

Oczywiście na początku poczujesz napływ nieznanych Ci słów i kombinacji. Nie powinieneś jednak się tego obawiać: przecież nikt Cię nie będzie z tego egzaminował. W miarę czytania (nawet jeśli nastąpi to w połowie albo pod koniec książki) wszystko się „ustatkuje” i zdziwisz się: „I po co znowu te tłumaczenia, po co te podstawowe formy słów? Przecież i tak wszystko jest jasne!”. Kiedy następuje ten moment „i tak wszystko jasne”, zacznij czytać odwrotnie: najpierw część bez tłumaczenia, a później zaglądaj do części z tłumaczeniem.

Zapraszam!

Tatiana Bursiewicz
(na podstawie metody Ilyi Franka)

The Happy Prince

(Szczęśliwy Książę)

High above the city (wysoko nad miastem; high – wysoki, znajdujący się na górze, na wysokości), on a tall column (na wysokiej kolumnie), stood the statue of the Happy Prince (stał pomnik Szczęśliwy Książę; to stand). He was gilded all over with thin leaves of fine gold (on był całkowicie pokryty cienkimi listkami czystego złota; to gild – pozłacać, ozdabiać; leaf – liść, fine – cienki, wyrafinowany; świetny; czysty, bez domieszek), for eyes he had two bright sapphires (zamiast oczu miał dwa jaskrawe szafiry), and a large red ruby glowed on his sword-hilt (i duży piękny czerwony rubin świecił się/czerwienił się na rękojeści jego szpady; to glow – gorzeć, jarzyć się do czerwoności; świecić się; połyskiwać; czerwienić się; sword – miecz; szpada).

He was very much admired indeed (był bardzo podziwiany, zaiste).

`He is as beautiful as a weathercock (on tak samo piękny, jak wiatrowskaz; weather – pogoda, cock – kogut),’ remarked one of the Town Councillors (zauważył/wypowiedział się jeden z Radnych Miasta) who wished to gain a reputation (który chciał nabyć reputację) for having artistic tastes (/człowieka/, mającego artystyczny gust; artistic – artystyczny; lubi i rozumie sztukę); `only not quite so useful (tylko nie zbyt pożyteczny; quite – całkiem, zupełnie),’ he added (dodał on), fearing lest people should think him unpractical (obawiając się, żeby ludzie nie pomyśleli, że on jest niepraktyczny; to fear – bać się), which he really was not (którym on, oczywiście, że nie był).

column [´kɔləm] statue [´stætʃu:] sapphire [´sæfaıə] weathercock [´weðəkɔk] councillor [´kaʋns(ə)lə]

HIGH above the city, on a tall column, stood the statue of the Happy Prince. He was gilded all over with thin leaves of fine gold, for eyes he had two bright sapphires, and a large red ruby glowed on his sword-hilt.

He was very much admired indeed.

`He is as beautiful as a weathercock,’ remarked one of the Town Councillors who wished to gain a reputation for having artistic tastes; `only not quite so useful,’ he added, fearing lest people should think him unpractical, which he really was not.

`Why can’t you be like the Happy Prince (dlaczego ty nie możesz być podobny do Szczęśliwego Księcia; like – analogiczny, podobny)?’ asked a sensible mother (zapytała rozsądna matka) of her little boy (u swojego maleńkiego syna: «chłopaczka») who was crying for the moon (który wymagał niemożliwego: «krzyczał/wymagał, żeby mu dali księżyc»; to cry – krzyczeć, to cry for – błagać, wytrwale wymagać, moon – księżyc). `The Happy Prince never dreams of crying for anything (Szczęśliwemu Księciu nigdy do głowy nie przyjdzie wymagać czegokolwiek; to dream – widzieć sen, marzyć; stosuje się w negatywnych zdaniach: myśleć).’

`I am glad there is some one in the world (jestem szczęśliwy, że w tym świecie jest chociaż ktoś) who is quite happy (kto jest absolutnie szczęśliwy),’ muttered a disappointed man (wymamrotał rozczarowany człowiek; to disappoint – rozczarowywać) as he gazed at the wonderful statue (wpatrujac się: «póki on nieruchomo patrzył» na cudowny/niesamowity pomnik; wonder – cud).

`He looks just like an angel (on bardzo podobny do anioła: «on wygląda tak samo jak anioł»; to look – patrzeć, to look like – być podobnym, przypominać),’ said the Charity Children (mówili Dzieci z Domu dziecka; charity – dobroczynność, charytatywna organizacja) as they came out of the cathedral (wychodząc: «kiedy oni wyszli» z katedry) in their bright scarlet cloaks (w /swoich/ jaskrawo-pąsowych pelerynkach), and their clean white pinafores (i /swoich/ czystych białych fartuchach).

`How do you know (skąd wy wiecie)?’ said the Mathematical Master (powiedział Nauczyciel Matymatyki; master – mistrz; nauczyciel), `you have never seen one (wy nigdy nie widzieli /chociaż by/ jednego anioła; one – tu wykorzystuje się ze znaczeniem «anioł» w celu uniknięcia powtórzenia).’

prince [prıns] disappointed [ˌdısə´pɔıntıd] cathedral [kə´θiːdrəl] pinafore [´pınəfɔ:]

`Why can’t you be like the Happy Prince?’ asked a sensible mother of her little boy who was crying for the moon. `The Happy Prince never dreams of crying for anything.’

`I am glad there is some one in the world who is quite happy,’ muttered a disappointed man as he gazed at the wonderful statue.

`He looks just like an angel,’ said the Charity Children as they came out of the cathedral in their bright scarlet cloaks, and their clean white pinafores.

`How do you know?’ said the Mathematical Master, `you have never seen one.’

`Ah! but we have, in our dreams (ah, oczywiście że /widzieliśmy/, w swoich: «naszych» snach),’ answered the children (odpowiedziały dzieci); and the Mathematical Master frowned (i Nauczyciel Matymatyki zmarszczył brwi) and looked very severe (i wyglądał bardzo srogo/surowo = przyjął srogi wygląd), for he did not approve of children dreaming (bo nie pochwalał dziecięcych snów).

One night there flew over the city a little Swallow (pewnego razu nocą nad tym miastem przelatywała malutka Jaskółka /dalej będzie tłumaczyć się jak «malutka Jaskółka», ponieważ w bajce to istota rodzaju męskiego; to fly – lecieć). His friends had gone away to Egypt (jego koledzy polecieli do Egiptu; to go – iść, kierować się) six weeks before (sześć tygodni /temu/ wstecz; before – wcześnie, przedtem), but he had stayed behind (а on zatrzymał się; to stay behind – zostać w tyle od kompanii, zostać: «zostać z tyłu»), for he was in love with the most beautiful Reed (ponieważ był zakochany w najpiękniejszej Trzcince; reed – trzcina, płocha /w bajce to istota rodzaju żeńskiego/). He had met her early in the spring (on spotkał ją wczesną wiosną; to meet) as he was flying down the river (kiedy leciał wzdłuż rzeki; down – wskazuje na ruch: w dół, w jednym, kierunku, wzdłuż) after a big yellow moth (za dużym żółtym motylem), and had been so attracted by her slender waist (i był na tyle przyciągnięty jej smukłą talią; to attract – przyciagać, pociągać) that he had stopped to talk to her (że zatrzymał się, żeby porozmawiać z nią).

mathematical [mæθı´mætık(ə)l] swallow [´swɔləʋ] moth [mɔθ]

`Ah! but we have, in our dreams,’ answered the children; and the Mathematical Master frowned and looked very severe, for he did not approve of children dreaming.

One night there flew over the city a little Swallow. His friends had gone away to Egypt six weeks before, but he had stayed behind, for he was in love with the most beautiful Reed. He had met her early in the spring as he was flying down the river after a big yellow moth, and had been so attracted by her slender waist that he had stopped to talk to her.

`Shall I love you (czy mogę zakochać się w tobie)?’ said the Swallow (powiedziała Jaskółka), who liked to come to the point at once (któremu /zawsze/ podobało się przechodzenie do treści sprawy od razu; point – punkt; ostrze; /główny/ pytanie), and the Reed made him a low bow (i Trzcinka zrobiła: «wykonała» jemu niski ukłon = nisko ukłoniła się; to make). So he flew round and round her (wtedy on zaczął krążyć: «latać w koło» wokół niej; to fly), touching the water with his wings (dotykając wody /swoimi/ skrzydłami), and making silver ripples (pozostawiając /na wodzie/ srebrne/srebrzyste fali; to make – robić, tworzyć). This was his courtship (tak on wyrażał jej swoją miłość: «to było jego zalecanie się»), and it lasted all through the summer (i ono trwało całe lato; to last – dłużyć się, trwać; all through – w ciągu, przez cały: «całkowicie przez»).

`It is a ridiculous attachment (co za śmieszne przywiązanie; to attach – przymocowywać, attachment – przymocowanie; przywiązanie),’ twittered the other Swallows (ćwierkały inne Jaskółki), `she has no money (ona nie ma pieniędzy), and far too many relations (i ma zbyt dużo rodziny; relation – stosunek, związek; kuzyn, kuzynka);’ and indeed the river was quite full of Reeds (i, rzeczywiście, ta rzeka obfitowała Trzcinkami: «była dość pełna Trzciny»; full – pełny, wypełniony). Then, when the autumn came (potem, kiedy przyszła = nastąpiła jesień; to come), they all flew away (oni wszyscy odlecieli).

ripple [´rıp(ə)l] courtship [´kɔ:tʃıp] ridiculous [rı´dıkjʋləs]

`Shall I love you?’ said the Swallow, who liked to come to the point at once, and the Reed made him a low bow. So he flew round and round her, touching the water with his wings, and making silver ripples. This was his courtship, and it lasted all through the summer.

`It is a ridiculous attachment,’ twittered the other Swallows, `she has no money, and far too many relations;’ and indeed the river was quite full of Reeds. Then, when the autumn came, they all flew away.

Zapraszamy do skorzystania z pełnej wersji książki