© Copyright by Tatsiana Bursevich

Autor metody: Ilya Frank

Tłumaczenie i adaptacja: Ilya Frank, Tatiana Bursevich, Kamila Palma

Tytuł: Pies Baskerville’ów. Angielski z Arthurem Conanem Doylem

Kontakt: info@ifrank.pl

Wydanie 2
Poznań 2019

DTP: Tomasz Brończyk Studio StrefaDTP

Projekt okładki: Studio Flow | www.studioflow.pl

Konwersja: eLitera s.c.

ISBN 978-83-65537-40-9

Wydawca: NKB Tatsiana Bursevich

www.ifrank.pl

Niniejsza publikacja ani żadna jej część nie może być kopiowana, ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana, powielana, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Z dedykacją

dla wszystkich uczących się

języków obcych

UWAGA!

Polskie tłumaczenie, podane w treści książki, ma charakter jedynie wspomagający. Jest to tak zwane tłumaczenie „instant”, które ma na celu przybliżyć czytelnikowi znaczenie poszczególnych angielskich słów, wyrazów czy myśli. Natomiast głównym źródłem przekazu, nośnikiem emocji i wrażeń jest i powinna być dla czytelnika oryginalna treść w języku angielskim.

Tłumaczenie wykorzystane w niniejszej książce nie stanowi samodzielnej jednostki przekazu myśli, publikacji czy treści.

Z góry dziękujemy za Państwa uwagi i komentarze, które można kierować na adres e-mail: info@ifrank.pl.

Opis metody

Książki z serii Frank Books od Mistrzów Brytyjskiego i Amerykańskiego Słowa służą do nauki języka angielskiego za pomocą metody edukacyjnego czytania Ilyi Franka. Polega ona na lekturze ciekawych książek w oryginalnym języku bez użycia słownika (w treść jest wplecione polskie tłumaczenie).

Dla kogo?

Dla każdego, kto chce się uczyć języka angielskiego – bez względu na dotychczasowy poziom.

Jak to działa?

Po prostu czytamy książkę, zagłębiając się w jej treść.

Cała zawartość książki jest podzielona na akapity. Najpierw czytamy akapit, w którym po każdym zwrocie podane jest w nawiasach polskie tłumaczenie i niektóre gramatyczne wyjaśnienia. Następnie ten sam akapit czytamy już bez tłumaczenia, w oryginalnym języku, czyli płyniemy bez asekuracji. Właśnie wtedy następuje moment, kiedy nasz mózg przyzwyczaja się do rozumienia języka obcego. Język oryginału nie jest w żaden sposób uproszczony czy dopasowany do poziomu, nie ma żadnej ingerencji w tekst. W ten sposób książka posiada wszystkie tak zwane słowne lokalne przyprawy. Dzięki temu można całkowicie zagłębić się w lekturze i zapomnieć, że uczymy się języka. Nasz mózg w takim stanie rozluźnienia i zaciekawienia zapamiętuje więcej, szybciej i na dłużej.

A co z mówieniem?

Taka metoda pozwala uzbierać olbrzymi zapas słownictwa i nauczyć się przede wszystkim rozumienia języka obcego ze słuchania lub czytania. Poprawnego mówienia natomiast ta metoda nie wykształci. Należy wypracować je za pomocą czynnego posługiwania się mową w kontaktach i relacjach. Można powiedzieć, że za pomocą takiego czytania budujemy potężny pasywny grunt w postaci znajomości słownictwa i słuchania ze zrozumieniem, na którym bardzo łatwo można później zbudować umiejętność mówienia w kontaktach i relacjach.

Jak szybko nauczę się języka, stosując taką metodę?

Stosując tę metodę intensywnie (poświęcając na lekturę minimum 1-2 godziny dziennie), można nauczyć się czytać ze zrozumieniem w ciągu około 3 miesięcy.

W ciągu roku (też w zależności od intensywności) można opanować język, czytając na początku takie książki, a potem dodatkowo szkoląc umiejętność mówienia.

Dlaczego muszę czytać,
żeby się nauczyć języka?

Żeby posługiwać się swobodnie danym językiem na poziomie codziennej komunikacji, a nawet wyższym, w zupełności wystarczy znać około 3000 słów. Jednak do zdobycia umiejętności czytania bez słownika lub rozumienia języka na przykład podczas oglądania telewizji lub słuchania potrzebujemy dużo więcej słów – około 10 000. Podręczniki do nauki języka na wszystkich poziomach zawierają co najwyżej około 3000 słów. I właśnie po to, żeby uzupełnić tę lukę, potrzebne jest czytanie książek, które mają w sobie ogromny zapas nowego i powtarzającego się słownictwa. Czytając literaturę piękną, jesteśmy zainteresowani treścią i przebiegiem wydarzeń. Zazwyczaj zapominamy wtedy, że uczymy się języka. Tym sposobem pozbawiamy się barier psychologicznych, emocjonalnych czy też motywacyjnych, które często występują w trakcie nauki, a to z kolei otwiera w naszym umyśle olbrzymie zasoby pamięci. Czytając książki z tłumaczeniem, bez konieczności zaglądania do słownika, możemy całkowicie skupić swoją uwagę na ciekawej treści przekazywanej przez Mistrzów Brytyjskiego i Amerykańskiego Słowa.

Opis książki

Autor

Sir Arthur Ignatius Conan Doyle. Szkocki pisarz. wcześniej lekarz. Mistrz gatunku powieści detektywistycznej, twórca postaci Sherlocka Holmesa, detektywa, który w swojej pracy wyśmienicie wykorzystywał metodę dedukcji i indukcji. Pierwowzorem Sherlocka Holmesa jest królewski lekarz z Edynburga Joseph Bell, słynący z dedukcji, i którego studentem był też sam Arthur. Można śmiało powiedzieć, że Bell jest także pierwowzorem słynnego obecnie dr.Hause’a. Potrafił dać diagnozę na podstawie krótkiej obserwacji, i przy okazji określić czym się zajmuje i gdzie mieszka pacjent. Arthur Conan Doyle pisał również powieści historyczne, fantastyczno-naukowe i sensacyjne.

Opis książki/treści

Jedna z najsłynniejszych powieści o detektywie Sherlocku Holmesie. W centrum wydarzeń znajduje się śledztwo w sprawie śmierci Sir Charles Baskerville, który zginął w tajemniczych okolicznościach. W jego rodzinie jest przekazywana legenda o straszliwym psie nie z tego świata, który prześladuję rodzinę od pokoleń. Był to pies – pies czarny jak węgiel, olbrzymi – taki, jakiego dotąd nie widziały oczy żadnego śmiertelnika. Z jego otwartej paszczy buchał ogień, ślepia żarzyły się jak węgle, a po całym jego ciele pełzały migotliwe płomyki. Nigdy nawet w majaczeniach chorego umysłu nie mogło powstać nic równie dzikiego, przerażającego, szatańskiego, jak ten czarny potwór, który padł na nas z tumanów mgły. Holmes już od początku zaczyna się interesować sprawą i wysyła Watsona do posiadłości Baskerville’ów wraz z przybyłym zza oceanu, ostatnim spadkobiercą, sir Henrym. Tam przez długi czas Watson odkrywa kolejne elementy zagadki i dzieli się z Holmesem zdobytą wiedzą. Jak się skończy ta powieść i kto okaże się zabójcą?

Wskazówki dla czytelnika

Język w swojej naturze jest środkiem, nie celem, dlatego najlepiej przyswajać go nie wtedy, kiedy specjalnie się go uczysz, ale wtedy, kiedy naturalnie się nim posługujesz – w bezpośrednim, żywym kontakcie albo zagłębiając się w lekturze książki.

Twoja pamięć długoterminowa jest ściśle związana z tym, co czujesz w konkretnym momencie, zależy od Twojego stanu psychicznego i od siły emocji, a nie od liczby powtórzeń. Po to, żeby naprawdę coś zapamiętać, nie musisz mechanicznie wkuwać. Dużo ważniejsze są nowe wrażenia. Zamiast kilka razy powtarzać dane słowo, lepiej spotkać go w różnych kombinacjach i kontekstach semantycznych, wypełnionych nowymi emocjami.

Większość ogólnie stosowanych słów, czytanych zgodnie z metodą Ilyi Franka, możesz zapamiętać bez wkuwania, naturalnie – przez to, że słowa się po prostu powtarzają. Dlatego, czytając tekst, nie staraj się ich zapamiętać. „Dopóki nie przyswoję, nie ruszam dalej” – ta zasada w tym przypadku nie działa. Im bardziej naturalnie będziesz czytać, im szybciej się będziesz poruszać naprzód, tym lepiej. Wtedy ilość materiału robi swoje, a ilość się zamienia w jakość. Dlatego po prostu czytaj, myśl nie o języku obcym, którego musisz się uczyć, ale o treści książki.

Główny problem wszystkich, którzy bardzo długo uczyli się jakiegoś języka obcego, polega na tym, że robią to pomału, a nie angażując się całkowicie. Język to nie matematyka – nie musisz się go uczyć, do niego musisz się przyzwyczajać. Tutaj główną rolę odgrywa nie logika, a pamięć i wykształcona umiejętność. Pod tym względem można go porównać do sportu, którym się trzeba zajmować systematycznie i regularnie, ponieważ inaczej ciężko jest osiągnąć dobre rezultaty.

Jeśli od razu i dużo zaczniesz czytać, to poziom swobodnego czytania w języku obcym będzie kwestią maksymalnie czterech miesięcy (gdy zaczynasz od zera). Jeśli jednak pozwolisz sobie na długie przerwy i nie będziesz czytać systematycznie, to zaczniesz się męczyć i utkniesz w jednym miejscu.

Z tego punktu widzenia język jest podobny do góry lodowej – na nią trzeba się szybko wspiąć. Dopóki tego nie zrobisz – będziesz się ześlizgiwać w dół. Gdy opanujesz już poziom swobodnego czytania, ta umiejętność pozostanie na zawsze, a razem z nią całe słownictwo – nawet jeśli powrócisz do czytania za kilka lat. Jeśli jednak nie dojdziesz do tego etapu, cały wysiłek włożony w naukę języka może po prostu zostać zmarnowany.

A co z gramatyką? Dla zrozumienia tekstu, uzupełnionego taką liczbą podpowiedzi, znajomość gramatyki właściwie przestaje być ważna – i tak wszystko rozumiesz. Mimo to za jakiś czas i tak przyzwyczaisz się do określonych struktur gramatycznych, a gramatyka jako taka przyswoi się automatycznie. Przypomina to sytuację, gdy uczysz się języka, przebywając przez dłuższy czas w określonym środowisku językowym, bez konieczności opanowywania jakichkolwiek zasad gramatycznych.

Nie mówię tego, żeby zniechęcić Cię do nauki gramatyki, która jest bardzo ciekawą i potrzebną częścią językoznawstwa, tylko po to, by uświadomić Ci, że zabrać się za czytanie książek Ilyi Franka mogą prawie wszyscy. Również ci, którzy nie mają głębokiego rozeznania w gramatyce. Wystarczy naprawdę minimalna znajomość. Czytanie takich książek jest polecane już na samym początku kontaktu z językiem. A gramatyką, nawiasem mówiąc, lepiej się zająć już po tym, jak zostanie opanowany poziom rozumienia języka i przyzwyczajenia się do niego. Dopiero wtedy nauka gramatyki będzie naprawdę potrzebna i zalecana.

Książka, którą za chwilę zaczniesz czytać, pomaga przełamać najważniejszą barierę: poszerzyć słownictwo i przyzwyczaić się do logiki języka. Dzięki temu oszczędzisz dużo czasu i sił.

Metoda edukacyjnego czytania Ilyi Franka jest to specjalny sposób adaptacji tekstu, służący do nieświadomego przyswajania języka obcego. Może być używana jako wsparcie, dodatek do praktyki mówienia w obcym języku, ale też jako główne narzędzie do uczenia się języka obcego.

Czytasz po prostu książki przełożone według tej metody. Tekst jest podzielony na krótkie części – najpierw kawałek z wplecionym dosłownym polskim tłumaczeniem, a następnie ten sam tekst, ale już bez tłumaczenia.

Tłumaczenie zawiera krótkie komentarze gramatyczne, semantyczne bądź fonetyczne. To zapewnia spokój i świadomość tego, że nic Ci nie umknie. Tekst jest przedstawiony jako całość, nie ma rozdzielenia na lewą i prawą część (z tłumaczeniem i bez tłumaczenia), co zapewnia całościowy odbiór informacji i nieświadome połączenie polskiego i angielskiego znaczenia.

Jeśli dopiero zaczynasz się uczyć języka angielskiego, najpierw możesz czytać kawałek tekstu przełożonego (z tłumaczeniem), a później – tekst oryginalny. Jeśli podczas lektury oryginału umknęło Ci tłumaczenie jakiegoś słowa, jednak całość jest zrozumiała, to nie musisz szukać tłumaczenia. Na to słowo jeszcze na pewno trafisz w dalszej części. Sens czytania tekstu oryginalnego polega na tym, że przez jakiś czas (nawet krótko) czytający w obcym języku płynie bez koła ratunkowego. Potem zaczyna znowu czytać tekst ze wsparciem tłumaczenia. I tak dalej. Nie trzeba wracać, żeby powtórzyć. Należy po prostu czytać dalej.

Oczywiście na początku poczujesz napływ nieznanych Ci słów i kombinacji. Nie powinieneś jednak się tego obawiać: przecież nikt Cię nie będzie z tego egzaminował. W miarę czytania (nawet jeśli nastąpi to w połowie albo pod koniec książki) wszystko się „ustatkuje” i zdziwisz się: „I po co znowu te tłumaczenia, po co te podstawowe formy słów? Przecież i tak wszystko jest jasne!”. Kiedy następuje ten moment „i tak wszystko jasne”, zacznij czytać odwrotnie: najpierw część bez tłumaczenia, a później zaglądaj do części z tłumaczeniem.

Zapraszam!

Tatiana Bursiewicz
(na podstawie metody Ilyi Franka)

The Hound of the Baskervilles

(Pies Baskerville’ów)

BY CONAN DOYLE

The Hound of the Baskervilles

(Pies Baskerville’ów; hound – ogar; pies gończy)

CHAPTER I 

(Rozdział I)

MR. SHERLOCK HOLMES

(Pan Sherlock Holmes)

MR. SHERLOCK HOLMES (pan Sherlock Holmes), who was usually very late in the mornings (który zwykle wstawał bardzo późno «póżnymi rankami»; to be late – spóźniać się, opóźniać), save upon those not infrequent occasions (nie licząc tych nieczęstych przypadków; to save – ratować; save /przyim./ – za wyjątkiem; oprócz; infrequent – nie często zdarzający się, rzadki) when he was up all night (kiedy /wcale/ nie kładł się przez całą noc; up /przym./ – górny; /przysł./ czuwający, nieśpiący), was seated at the breakfast table (siedział przy stole przy śniadaniu). I stood upon the hearth-rug (stałem na dywaniku przy kominku; to stand; hearth – dom, ognisko domowe; kominek; rug – dywan, dywanik) and picked up the stick (i podniosłem laskę; to pick up – podnieść, zbierać; stick – pałka; laska) which our visitor had left behind him the night before (którą nasz gość zostawił poprzedniego wieczoru; to leave behind – zostawić po sobie; zapominać; before – przed; wcześniej). It was a fine, thick piece of wood, bulbous-headed (to była porządna, gruba, drewniana laska z gałką; piece – kawałek; osobny przedmiot; bulbous – przypominający cebulę; bulb – bulwa, cebulka; head – głowa; czubek, górna część), of the sort which is known as a „Penang lawyer” (z tych, które są znane jako „prawo Penangu”; sort – rodzaj, gatunek, typ; Penang – państwо położone na Półwyspie Malajskim, dawna kolonia brytyjska; lawyer – prawnik; adwokat, obrońca). Just under the head was a broad silver band (zaraz pod gałką była szeroka, srebrna obrączka; band – taśma, opaska; obręcz), nearly an inch across (prawie na cal szeroka; across – w poprzek; na szerokość). “To James Mortimer, M.R.C.S. (dla Jamesa Mortimera, M.R.C.S.), from his friends of the C.C.H. (od jego przyjaciół z C.C.H.),” was engraved upon it, with the date “1884” (było wygrawerowane na nim z datą: “1884”). It was just such a stick (to była taka laska) as the old-fashioned family practitioner used to carry (jaką zwykle nosili staromodni lekarze rodzinni; old-fashioned –zacofany; staromodny; practitioner – praktykujący, /zwłaszcza praktykujący lekarz, adwokat/) – dignified, solid, and reassuring (dostojna, solidna, przekonująca = ciężka; dignified – godny, dostojny, dystyngowany; to reassure – zapewniać, upewniać, przekonywać; uspokajać).

usually [´ju:ʒʋəlı, ´ju:ʒ(ə)lı], hearth [hɑːθ], lawyer [´lɔ:jə]

MR. SHERLOCK HOLMES, who was usually very late in the mornings, save upon those not infrequent occasions when he was up all night, was seated at the breakfast table. I stood upon the hearth-rug and picked up the stick which our visitor had left behind him the night before. It was a fine, thick piece of wood, bulbous-headed, of the sort which is known as a “Penang lawyer.” Just under the head was a broad silver band, nearly an inch across. “To James Mortimer, M.R.C.S., from his friends of the C.C.H.,” was engraved upon it, with the date “1884.” It was just such a stick as the old-fashioned family practitioner used to carry – dignified, solid, and reassuring.

“Well, Watson, what do you make of it (cóż, Watsonie, co myślisz o tej lasce; to make of – rozumieć)?”

Holmes was sitting with his back to me (Holmes siedział plecami do mnie), and I had given him no sign of my occupation (i nie mógł widzieć, czym się zajmuję: «i nie dawałem mu znaków swojego zajęcia»).

„How did you know what I was doing (jak się dowiedziałeś, co robiłem)? I believe you have eyes in the back of your head (wydaje mi się, że masz oczy z tyłu głowy; to believe – wierzyć; myśleć, przypuszczać).”

„I have, at least, a well-polished silver-plated coffee-pot in front of me (mam przed sobą, przynajmniej, dobrze wypolerowany srebrny dzbanek do kawy; plated – pokryty cienką warstwą /złota, srebra/),” said he (powiedział). “But, tell me, Watson (ale powiedz mi, Watsonie), what do you make of our visitor’s stick (co myślisz o lasce naszego gościa)? Since we have been so unfortunate as to miss him (ponieważ byliśmy tak pechowi, że przegapiliśmy/ nie zastaliśmy go; since – odkąd; ponieważ) and have no notion of his errand (i /teraz/ nie mamy pojęcia o /celu/ jego wizyty; errand – zlecenie; delegacjа), this accidental souvenir becomes of importance (ten przypadkowy prezent staje się ważny). Let me hear (pozwól mi posłuchać = chcę usłyszeć) you reconstruct the man (/jak/ odtworzysz /obraz/ człowiekа = właściciela laski) by an examination of it (zbadawszy ją). „I think,” said I (przypuszczam, – powiedziałem; to think – myśleć; uważać, przypuszczać), following as far as I could the methods of my companion (naśladując, na ile to było w moich siłach: «na ile mogłem», metody mojego towarzysza), „that Dr. Mortimer is a successful elderly medical man (że doktor Mortimer jest odnoszącym sukcesy starszym medykiem), well-esteemed (/cieszącym się/ szacunkiem; to esteem – wysoko cenić; szanować), since those who know him (ponieważ ci, którzy go znają) give him this mark of their appreciation (dali mu ją jako wyraz swojego uznania).”

sign [saın], eye [aı], successful [sək´sesf(ə)l]

“Well, Watson, what do you make of it?”

Holmes was sitting with his back to me, and I had given him no sign of my occupation.

“How did you know what I was doing? I believe you have eyes in the back of your head.”

“I have, at least, a well-polished silver-plated coffee-pot in front of me,” said he. “But, tell me, Watson, what do you make of our visitor’s stick? Since we have been so unfortunate as to miss him and have no notion of his errand, this accidental souvenir becomes of importance. Let me hear you reconstruct the man by an examination of it. “I think,” said I, following as far as I could the methods of my companion, “that Dr. Mortimer is a successful elderly medical man, well-esteemed, since those who know him give him this mark of their appreciation.”

“Good!” said Holmes. “Excellent (dobrze, – powiedział Holmes, – wspaniale)!”

“I think also that the probability is in favour of his being a country practitioner (myślę też, że jest duże prawdopodobieństwo «na korzyść tego», że jest wiejskim lekarzem; in favour of – na korzyść; country – kraj; wieś) who does a great deal of his visiting on foot (który musi dużo chodzić: «który robi wiele wizyt» pieszo).”

“Why so (dlaczego tak)?”

“Because this stick, though originally a very handsome one (ponieważ ta laska, początkowo bardzo ładna; handsome – ładny, przystojny), has been so knocked about (jest na tyle strzaskana; to knock about – bić, stukać) that I can hardly imagine a town practitioner carrying it (że ledwo mogę sobie wyobrazić miejskiego lekarza, który ją nosi). The thick iron ferrule is worn down (grube, żelazne okucie /całkiem/ starte; to wear down – ścierać/się/, znosić), so it is evident (dlatego /jest zupełnie/ oczywiste) that he has done a great amount of walking with it (że on porządnie się z nią nachodził; a great amount – duża, porządna ilość).”

„Perfectly sound (niezwykle logicznie; sound – zdrowy, solidny; rozsądny, logiczny)!” said Holmes.

“And then again, there is the ‘friends of the C.C.H.’ (i poza tym /napis/ “od przyjaciół z C.C.H.”). I should guess that to be the Something Hunt (przypuszczałbym, że to jakieś stowarzyszenie myśliwskie; hunt – polowanie; grupa myśliwych ze sforą psów), the local hunt (miejskie stowarzyszenie myśliwskie) to whose members he has possibly given some surgical assistance (członkom którego on, możliwe, okazał jakąś pomoc chirurgiczną), and which has made him a small presentation in return (a oni w odpowiedzi zrobili mu mały prezent; presentation – przedstawieniе; dar, ofiarowaniе).”

favour [´feıvə], surgical [´sə:dʒık(ə)l], presentation [ˌprezen´teıʃ(ə)n]

“Good!” said Holmes. “Excellent!”

“I think also that the probability is in favour of his being a country practitioner who does a great deal of his visiting on foot.”

“Why so?”

“Because this stick, though originally a very handsome one, has been so knocked about that I can hardly imagine a town practitioner carrying it. The thick iron ferrule is worn down, so it is evident that he has done a great amount of walking with it.”

“Perfectly sound!” said Holmes.

“And then again, there is the ‘friends of the C.C.H.’ I should guess that to be the Something Hunt, the local hunt to whose members he has possibly given some surgical assistance, and which has made him a small presentation in return.”

“Really, Watson, you excel yourself (rzeczywiście, Watsonie, przeszedłeś: «przechodzisz» samego siebie),” said Holmes, pushing back his chair and lighting a cigarette (powiedział Holmes, opadając na oparcie krzesła oraz zapalając papierosa; to light – świecić; zapalać). „I am bound to say (zaznaczam: «powiedzieć»; to be bound – być zobowiązanym) that in all the accounts (że we wszystkich sprawozdaniach = zapiskach) which you have been so good as to give of my own small achievements (które tak uprzejmie poświęciłeś moim «własnym» skromnym osiągnięciom; to give – dawać; poświęcać /komuś, czemuś/) you have habitually underrated your own abilities (zwykle nie doceniasz swoich własnych możliwości). It may be that you are not yourself luminous (być może sam nie jesteś światły = nie masz tak światłego umysłu; luminous – świecący się; mocno oświetlony), but you are a conductor of light (ale jesteś przewodnikiem światła). Some people without possessing genius (niektórzy ludzie, nie posiadając talentu; some – ktoś, niektórzy; wielu; to possess – posiadać, mieć) have a remarkable power of stimulating it (mają nadzwyczajną zdolność rozbudzać go /w innych/; power – siłа; zdolność, możliwość; to stimulate – rozbudzać; stymulować). I confess, my dear fellow (przyznaję, mój drogi kolego; fellow – kolega, towarzysz), that I am very much in your debt (mam wielki dług u Ciebie).”

excel [ık´sel], underrate [ˌʌndə´reıt], conductor [kən´dʌktə]

“Really, Watson, you excel yourself,” said Holmes, pushing back his chair and lighting a cigarette. “I am bound to say that in all the accounts which you have been so good as to give of my own small achievements you have habitually underrated your own abilities. It may be that you are not yourself luminous, but you are a conductor of light. Some people without possessing genius have a remarkable power of stimulating it. I confess, my dear fellow, that I am very much in your debt.”

He had never said as much before (wcześniej on nigdy tego: «za wiele» nie mówił), and I must admit that his words gave me keen pleasure (i muszę przyznać, że jego słowa sprawiły mi ogromną przyjemność; to give; keen – ostry; mający tę lub inną cechę w dużym stopniu), for I had often been piqued by his indifference to my admiration (ponieważ często byłem rozgoryczony jego obojętnością na mój podziw; to pique – urażać; rozdrażnić) and to the attempts which I had made (i na próby, które czyniłem: «robiłem») to give publicity to his methods (żeby rozpowszechnić jego metody). I was proud too to think (byłem także dumny, myśląc o tym ; to think – myśleć) that I had so far mastered his system (że na tyle opanowałem jego system; far – dalekо; w znacznym stopniu) as to apply it in a way which earned his approval (że zastosowałem go w taki sposób, który zdobył jego aprobatę; way – droga; sposób; to earn – zarobić; zasłużyć). He now took the stick from my hands (wziął teraz laskę ode mnie : «z moich rąk»; to take) and examined it for a few minutes with his naked eyes (i badał ją przez kilka minut gołym okiem; naked – goły /bez pomocy jakiejkolwiek aparatury/). Then with an expression of interest (następnie, z wyraźnym zainteresowaniem = z oznakami zainteresowania) he laid down his cigarette (odłożył swojego papierosa; to lay – kłaść, położyc) and, carrying the cane to the window (i podnosząc laskę do okna), he looked over it again with a convex lens (/zaczął/ dokładnie badać ją znów /za pomocą/ szkła powiększającego; to look over – przeglądać; dokładnie badać; convex lens – wypukła soczewka).

“Interesting, though elementary (ciekawe, chociaż proste),” said he, as he returned to his favourite corner of the settee (powiedział, kiedy wrócił do swojego ulubionego kąta kanapy). “There are certainly one or two indications upon the stick (tutaj na lasce jest z pewnością jedna albo dwie wskazówki). It gives us the basis for several deductions (to daje nam podstawę do pewnych wniosków; several – niektóre, kilka /ale niewiele/).”

pleasure [´pleʒə], publicity [pʌb´lısıtı], though [ðəu]

He had never said as much before, and I must admit that his words gave me keen pleasure, for I had often been piqued by his indifference to my admiration and to the attempts which I had made to give publicity to his methods. I was proud too to think that I had so far mastered his system as to apply it in a way which earned his approval. He now took the stick from my hands and examined it for a few minutes with his naked eyes. Then with an expression of interest he laid down his cigarette and, carrying the cane to the window, he looked over it again with a convex lens.

“Interesting, though elementary,” said he, as he returned to his favourite corner of the settee. “There are certainly one or two indications upon the stick. It gives us the basis for several deductions.”

“Has anything escaped me (coś mi umknęło; to escape – uciekać; umknąć)?” I asked, with some self-importance (spytałem z pewną zarozumiałością; self-importance –zarozumiałość, ważniactwo; importance – ważność). „I trust that there is nothing of consequence (mam nadzieję, że to nic ważnego; to trust – wierzyć, ufać; mieć nadzieję; consequence – następstwo, konsekwencja; ważność, waga) which I have overlooked (co przeoczyłem; to overlook – przeoczyć; nie zauważyć, pominąć)?”

„I am afraid, my dear Watson (obawiam się, mój drogi Watsonie), that most of your conclusions were erroneous (że większość twoich wniosków była błędna). When I said that you stimulated me (kiedy powiedziałem, że stymulujesz mnie) I meant, to be frank (szczerze mówiąc, miałem na myśli; to mean), that in noting your fallacies (że zwracając uwagę na twoje fałszywe rozumowanie; to note – zauważać; zwracać uwagę; fallacy – błąd, mylność, fałszywe rozumowanie) I was occasionally guided towards the truth (czasami odnajdywałem prawdę; to guide – prowadzić, kierować; towards – do, w kierunku). Not that you are entirely wrong in this instance (nie, żebyś zupełnie był w błędzie w tym przypadku; instance – przykład, przypadek, wypadek). The man is certainly a country practitioner (ten człowiek jest z pewnością wiejskim lekarzem). And he walks a good deal (i musi dużo chodzić pieszo).”

consequence [´kɔnsıkwəns], erroneous [ı´rəunjəs], guide [´gaıd]

“Has anything escaped me?” I asked, with some self-importance. “I trust that there is nothing of consequence which I have overlooked?”

“I am afraid, my dear Watson, that most of your conclusions were erroneous. When I said that you stimulated me I meant, to be frank, that in noting your fallacies I was occasionally guided towards the truth. Not that you are entirely wrong in this instance. The man is certainly a country practitioner. And he walks a good deal.”

“Then I was right (więc miałem rację).”

„To that extent (w tym zakresie; extent –przestrzeń, rozciągłość; miarа, stopień, obręb, zakres).”

“But that was all (ale to wszystko).”

„No, no, my dear Watson, not all (nie, nie, mój drogi Watsonie, nie wszystko) – by no means all (bynajmniej nie wszystko; by no means – w żaden sposób; zupełnie nie). I would suggest, for example (ja bym na przykład zasugerował), that a presentation to a doctor is more likely to come (że bardziej prawdopodobne jest, że taki prezent lekarz /może/ dostać: «taki prezent lekarz może osiągnąć»; to come – przychodzić; osiągać) from an hospital than from a hunt (od jakiegoś szpitala, a nie od myśliwskiego /stowarzyszenia/), and that when the initials ‚C.C.’ are placed before that hospital (i że gdy przed /słowem/ „szpital” są umieszczone inicjały „ C.C.”) the words ‚Charing Cross’ very naturally suggest themselves (słowо „Charing Cross” bardzo naturalnie nasuwa się: «sugeruje samo siebie»= przychodzi na myśl).”

“You may be right (może masz rację).”

„The probability lies in that direction (to wydaje się prawdopodobne; probability – możliwość; prawdopodobieństwo; to lie – leżeć; znajdować się; direction – kierunek). And if we take this as a working hypothesis (i jeśli przyjmiemy to za roboczą hipotezę) we have a fresh basis (/będziemy/ mieć nową podstawę = otrzymamy nowy punkt wyjścia; fresh – świeży; nowy) from which to start our construction of this unknown visitor (od którego zaczniemy tworzeniе /obrazu/ tego nieznanego gościa; construction – zbudowanie; wyjaśnienie, interpretacja).”

„Well, then, supposing that ‚C.C.H.’ does stand for ‚Charing Cross Hospital’ (no dobrze, załóżmy, że /litery/ „C.C.H.” rzeczywiście oznaczają „szpital Charing Cross”; to do – robić; używa się w celu wzmocnienia znaczenia działania; to stand for – oznaczać), what further inferences may we draw (jakie dalsze wnioski możemy wyciągnąć; to draw – ciągnąć, wlec; wyciągać wnioski)?”

„Do none suggest themselves (żadne nie sugerują się = a tobie żadne nie przychodzą na myśl)? You know my methods (/przecież/ znasz moje metody). Apply them (zastosuj je)!”

suggest [sə´dʒest], initial [ı´nıʃ(ə)l], method [´meθəd]

“Then I was right.”

“To that extent.”

“But that was all.”

“No, no, my dear Watson, not all – by no means all. I would suggest, for example, that a presentation to a doctor is more likely to come from an hospital than from a hunt, and that when the initials ‘C.C.’ are placed before that hospital the words ‘Charing Cross’ very naturally suggest themselves.”

“You may be right.”

“The probability lies in that direction. And if we take this as a working hypothesis we have a fresh basis from which to start our construction of this unknown visitor.”

“Well, then, supposing that ‘C.C.H.’ does stand for ‘Charing Cross Hospital,’ what further inferences may we draw?”

“Do none suggest themselves? You know my methods. Apply them!”

„I can only think of the obvious conclusion (przychodzi mi na myśl tylko oczywisty wniosek: «mogę myśleć tylko o oczywistym wniosku») that the man has practised in town (że ten człowiek praktykował w mieście) before going to the country (zanim wyjechał na wieś).”

„I think that we might venture a little farther than this (myślę, że moglibyśmy zaryzykować /i pójść/ trochę dalej «niż to»). Look at it in this light (spójrz na to w tym świetle). On what occasion would it be most probable (z jakiej najbardziej prawdopodobnej okazji) that such a presentation would be made (mógł być zrobiony taki prezent)? When would his friends unite (kiedy jego przyjaciele połączyli się wspólnie= zebrali się) to give him a pledge of their good will (/żeby/ wręczyć mu dowód swojej dobrej woli)? Obviously at the moment (oczywiście w czasie: «w tej chwili») when Dr. Mortimer withdrew from the service of the hospital (gdy doktor Mortimer wycofał się ze służby w szpitalu; to withdraw – odstąpić, wycofać; odejść) in order to start in practice for himself (żeby zacząć prywatną praktykę: «praktykować dla siebie»). We know there has been a presentation (wiemy, /że/ był prezent). We believe there has been a change from a town hospital to a country practice (przypuszczamy, że to była zmiana /pracy w/ miejskim szpitalu na wiejską praktykę). Is it, then, stretching our inference too far to say (i czy nie najdą dalsze wnioski = nas=przypuszczenia zbyt daleko, żeby stwierdzić) that the presentation was on the occasion of the change (że prezent był /zrobiony/ z okazji tej zmiany=z tej okazji)?”

„It certainly seems probable (to z pewnością wydaje się prawdopodobne; certainly – z pewnością, bezwzględnie, bezwarunkowo).”

venture [´ventʃə], hypothesis [haı´pɔθısıs], obvious [´ɔbvıəs]

“I can only think of the obvious conclusion that the man has practised in town before going to the country.”

“I think that we might venture a little farther than this. Look at it in this light. On what occasion would it be most probable that such a presentation would be made? When would his friends unite to give him a pledge of their good will? Obviously at the moment when Dr. Mortimer withdrew from the service of the hospital in order to start in practice for himself. We know there has been a presentation. We believe there has been a change from a town hospital to a country practice. Is it, then, stretching our inference too far to say that the presentation was on the occasion of the change?”

“It certainly seems probable.”

“Now, you will observe (a teraz zwróć uwagę) that he could not have been on the staff of the hospital (że on nie mógł być = należeć do personelu szpitala), since only a man well-established in a London practice (ponieważ tylko człowiek z ugruntowaną praktyką w Londynie; well-established – ugruntowany) could hold such a position (może zajmować takie stanowisko; to hold – trzymać; zajmować /stanowisko/), and such a one would not drift into the country (а taki /człowiek/ nigdy by nie wyjechał na wieś; to drift – dryfować, nieść; pójść). What was he, then (kim więc on był)? If he was in the hospital and yet not on the staff (jeśli był = pracował w szpitalu i jednak nie należał do personelu) he could only have been a house-surgeon or a house-physician (mógł być tylko chirurgiem stażystą, albo lekarzem zaraz po studiach; house-surgeon – chirurg stażysta; house-physician – lekarz zaraz po studiach) – little more than a senior student (/a to jest/ niewiele więcej, niż praktykant: «student starszych lat»). And he left five years ago (i on wyjechał pięć lat temu; to leave – zostawiać; wyjeżdżać) – the date is on the stick (datа jest na lasce). So your grave, middle-aged family practitioner (w taki sposób twój poważny lekarz rodzinny w średnim wieku; grave – poważny; ważny, doniosły) vanishes into thin air, my dear Watson (znika jak kamfora, mój drogi Watsonie; to vanish – znikać, przepadać; thin – cienki; rozrzedzony /o powietrzu/), and there emerges a young fellow under thirty (a pojawia się młody człowiek poniżej trzydziestki), amiable, unambitious, absent-minded (sympatyczny, nieambitny, roztargniony; absent – nieobecny; mind – rozum; stan ducha/umysłu), and the possessor of a favourite dog (i właściciel ulubionego /przez siebie/ psa), which I should describe roughly (którego opisałbym w przybliżeniu; roughly – szorstkо; w przybliżeniu, na oko) as being larger than a terrier and smaller than a mastiff (jako większy od teriera, ale mniejszy od mastifa).”

staff [stɑːf], senior [´siːnjə], vanish [´vænıʃ]

“Now, you will observe that he could not have been on the staff of the hospital, since only a man well-established in a London practice could hold such a position, and such a one would not drift into the country. What was he, then? If he was in the hospital and yet not on the staff he could only have been a house-surgeon or a house-physician – little more than a senior student. And he left five years ago – the date is on the stick. So your grave, middle-aged family practitioner vanishes into thin air, my dear Watson, and there emerges a young fellow under thirty, amiable, unambitious, absent-minded, and the possessor of a favourite dog, which I should describe roughly as being larger than a terrier and smaller than a mastiff.”

I laughed incredulously (zaśmiałem się z niedowierzaniem) as Sherlock Holmes leaned back in his settee (podczas gdy Sherlock Holmes odchylił się do tyłu na swojej kanapie; to lean – pochylić/się/) and blew little wavering rings of smoke up to the ceiling (i wydmuchnął do góry == dmuchnął w górę w sufit małe, kołyszące się pierścienie dymu; to blow – dmuchać; wydychać; to waver – chwiać się, kołysać się).

„As to the latter part (co się tyczy ostatniego stwierdzenia; part – część; szczegół), I have no means of checking you (nie mam możliwości sprawdzić cię = w żaden sposób cię nie sprawdzę),” said I, „but at least it is not difficult (ale, przynajmniej to nie jest skomplikowane) to find out a few particulars about the man’s age and professional career (odkrycie niektórych szczegółów /związanych z/ wiekiem tego człowieka i jego karierą zawodową; to find out – dowiedzieć się; wykryć; few – mało; kilka, niektóre).” From my small medical shelf (ze swojej małej półki z /książkami/ medycznymi) I took down the Medical Directory (zdjąłem Informator Medyczny; to take down – zdjąć /ze ściany, z półki itp./) and turned up the name (i odnalazłem /poszukiwane/ nazwisko; to turn up – podnosić do góry; odnaleźć, nadarzyć się). There were several Mortimers (tam było kilku Mortimerów), but only one who could be our visitor (ale tylko jeden /z nich/, «który» mógł być naszym gościem). I read his record aloud (wzmiankę o nim przeczytałem na głos).

ceiling [´siːlıŋ], age [eıdʒ], career [kə´rıə]

I laughed incredulously as Sherlock Holmes leaned back in his settee and blew little wavering rings of smoke up to the ceiling.

“As to the latter part, I have no means of checking you,” said I, “but at least it is not difficult to find out a few particulars about the man’s age and professional career.” From my small medical shelf I took down the Medical Directory and turned up the name. There were several Mortimers, but only one who could be our visitor. I read his record aloud.

“Mortimer, James, M.R.C.S., 1882, Grimpen, Dartmoor, Devon (Mortimer James, od 1882 roku członek Królewskiego Towarzystwa Chemicznego, Grimpen, Dartmoor, hrabstwo Devon; M.R.C.S. – Członek Królewskiego Towarzystwa Chemicznego). House surgeon, from 1882 to 1884, at Charing Cross Hospital (od 1882 dо 1884 – student – praktykant w szpitalu Charing Cross). Winner of the Jackson prize for Comparative Pathology (laureat nagrody Jacksona /z zakresu/ patologii porównawczej; winner – zwycięzca), with essay entitled ‘Is Disease a Reversion?’ (za studium zatytułowane „Czy choroby są atawizmem?”; essay – esej, szkic). Corresponding member of the Swedish Pathological Society (członek-korespondent Szwedzkiego Towarzystwa Patologicznego). Author of ‘Some Freaks of Atavism’ (Lancet, 1882) (аutor /artykułów/ “Kilka dziwactw atawizmu” (“Lancet”, 1882)). ‚Do We Progress?’ (Journal of Psychology, March, 1883) („Czy idziemy z postępem” („Dziennik Psychologiczny”, marzec 1883)). Medical Officer for the parishes of Grimpen, Thorsley, and High Barrow (lekarz powiatowy gmin Grimpen, Thorsley i High Barrow; officer – urzędnik; funkcjonariusz).”

“No mention of that local hunt, Watson (żadnej wzmianki o lokalnym myśliwskim /stowarzyszeniu/, Watsonie),” said Holmes, with a mischievous smile (powiedział Holmes ze złośliwym uśmieszkiem; mischievous – złośliwy, łobuzerski), “but a country doctor, as you very astutely observed (ale wiejski lekarz, jak bardzo przenikliwie zauważyłeś; astute – bystry; przenikliwy; to observe – obserwować, zauważać). I think that I am fairly justified in my inferences (przypuszczam, że mam zupełną rację w swoich wnioskach; fairly – uczciwie, godziwie; dość; w pewnym stopniu; to justify – usprawiedliwiać; wytłumaczyć, uzasadniać). As to the adjectives, I said (co się tyczy przymiotników = epitetów, to użyłem: «powiedziałem»), if I remember right (jeśli dobrze pamiętam), amiable, unambitious, and absent-minded (sympatyczny, nieambitny i roztargniony). It is my experience that it is only an amiable man in this world (z doświadczenia /wiem/, że tylko sympatyczni ludzie «na tym świecie»; world – świat, kula ziemska; in this world – często dosłownie się nie tłumaczy, a służy do wzmocnienia) who receives testimonials (otrzymują prezenty na pamięć; testimonial – rekomendacja, referencje; nagrodа), only an unambitious one who abandons a London career for the country (tylko nieambitni mogą porzucić karierę w Londynie dla wiejskiej /praktyki/), and only an absent-minded one who leaves his stick (i tylko roztargnieni zostawiają swoją laskę) and not his visiting-card after waiting an hour in your room (a nie wizytówkę po godzinnym oczekiwaniu w twojej poczekalni; room – pokój; recepcja).”

author [´ɔ:θə], astutely [əs´tju:tlı], amiable [´eımjəbl]

“Mortimer, James, M.R.C.S., 1882, Grimpen, Dartmoor, Devon. House surgeon, from 1882 to 1884, at Charing Cross Hospital. Winner of the Jackson prize for Comparative Pathology, with essay entitled ‘Is Disease a Reversion?’ Corresponding member of the Swedish Pathological Society. Author of ‘Some Freaks of Atavism’ (Lancet, 1882). ‘Do We Progress?’ (Journal of Psychology, March, 1883). Medical Officer for the parishes of Grimpen, Thorsley, and High Barrow.” “No mention of that local hunt, Watson,” said Holmes, with a mischievous smile, “but a country doctor, as you very astutely observed. I think that I am fairly justified in my inferences. As to the adjectives, I said, if I remember right, amiable, unambitious, and absent-minded. It is my experience that it is only an amiable man in this world who receives testimonials, only an unambitious one who abandons a London career for the country, and only an absent-minded one who leaves his stick and not his visiting-card after waiting an hour in your room.”

“And the dog (а pies)?”

“Has been in the habit of carrying this stick behind his master (nauczony nosić laskę za swoim panem; to be in the habit – być w zwyczaju). Being a heavy stick (ponieważ laska jest ciężka; being – /od czasownika być/ będąc) the dog has held it tightly by the middle (pies /zawsze/ mocno trzyma ją pośrodku; to hold), and the marks of his teeth are very plainly visible (i ślady od jego zębów są wyraźnie widoczne). The dog’s jaw, as shown in the space between these marks (szczęka psa, jak widać z odległości między tymi śladami; to show – pokazywać), is too broad in my opinion for a terrier (jest, moim zdaniem, zbyt szeroka dla teriera) and not broad enough for a mastiff (i niewystarczająco szeroka dla mastifa). It may have been (to mógłby być) – yes, by Jove, it is a curly-haired spaniel (tak, na Jowisza, to jest spaniel; by Jove – na Jowisza; mój Boże; curly – kręcony; wijący się; hair – włosy; sierść /zwierząt/).”

He had risen and paced the room as he spoke (to mówiąc, podniósł się i /zaczął/ przechadzać się po pokoju; to rise; to speak). Now he halted in the recess of the window (następnie zatrzymał się przy wnęce okiennej=przy oknie; now – teraz; i oto /na początku zdania/). There was such a ring of conviction in his voice (w jego głosie brzmiała taka pewność; ring – dzwonek; pogłos, oddźwięk /czegoś w głosie/) that I glanced up in surprise (że spojrzałem na niego ze zdziwieniem).

master [´mɑːstə], curly [´kə:lı], glance [glɑːns]

“And the dog?”

“Has been in the habit of carrying this stick behind his master. Being a heavy stick the dog has held it tightly by the middle, and the marks of his teeth are very plainly visible. The dog’s jaw, as shown in the space between these marks, is too broad in my opinion for a terrier and not broad enough for a mastiff. It may have been – yes, by Jove, it is a curly-haired spaniel.”

He had risen and paced the room as he spoke. Now he halted in the recess of the window. There was such a ring of conviction in his voice that I glanced up in surprise.

„My dear fellow (mój drogi kolego), how can you possibly be so sure of that (jak możesz być tak tego pewien; possibly – możliwie; często służy dla wzmocnienia)?”

„For the very simple reason (z tej prostej przyczyny) that I see the dog himself on our very doorstep (że widzę psa przed samym naszym progiem; very – ten sam; najbardziej /używa się dla dokładnego wskazania/), and there is the ring of its owner (a oto i dzwonek jego właściciela). Don’t move, I beg you, Watson (nie odchodź: «nie ruszaj się», Watsonie, błagam cię). He is a professional brother of yours (оn /przecież/ jest twoim bratem w profesji), and your presence may be of assistance to me (i, być może, twoja obecność może mi pomóc; assistance – wsparcie, pomoc). Now is the dramatic moment of fate, Watson (oto ten dramatyczny, decydujący moment, Watsonie; fate – los, dola), when you hear a step upon the stair (kiedy słyszysz kroki na schodach; step – krok; odgłos kroków) which is walking into your life (które wchodzą do twojego życia), and you know not whether for good or ill (i nie wiesz, czy na korzyść, /tо/ czy na szkodę; ill – szkoda; złо). What does Dr. James Mortimer, the man of science (że doktor James Mortimer, człowiek nauki), ask of Sherlock Holmes, the specialist in crime (prosi Sherlocka Holmesa, specjalistę w dziedzinie przestępczości)? Come in (proszę wejść)!”

sure [´ʃuə], brother [´brʌðə], science [´saıəns]

“My dear fellow, how can you possibly be so sure of that?”

“For the very simple reason that I see the dog himself on our very doorstep, and there is the ring of its owner. Don’t move, I beg you, Watson. He is a professional brother of yours, and your presence may be of assistance to me. Now is the dramatic moment of fate, Watson, when you hear a step upon the stair which is walking into your life, and you know not whether for good or ill. What does Dr. James Mortimer, the man of science, ask of Sherlock Holmes, the specialist in crime? Come in!”

The appearance of our visitor was a surprise to me (wygląd naszego gościa zaskoczył mnie), since I had expected a typical country practitioner (ponieważ oczekiwałem /ujrzeć/ typowego wiejskiego lekarza). He was a very tall, thin man (był bardzo wysokim, chudym człowiekiem; thin – cienki; chudy), with a long nose like a beak (z długim nosem, podobnym do dzioba), which jutted out between two keen, grey eyes (który sterczał między «parą» przenikliwych, szarych oczu; to jut out – sterczeć, wystawać; keen – ostry; przenikliwy), set closely together (osadzonymi blisko; to set – osadzać; umieszczać) and sparkling brightly (i jasno błyszczącymi) from behind a pair of gold-rimmed glasses (za parą okularów w złotej oprawie). He was clad in a professional but rather slovenly fashion (ubrany był typowo dla swojego zawodu, ale raczej niechlujnie; to clothe; fashion – fason; moda, styl), for his frock-coat was dingy and his trousers frayed (ponieważ jego surdut był /porządnie/ znoszony, a spodnie postrzępione). Though young (mimo młodości), his long back was already bowed (jego długie plecy były już pochylone = garbił się już), and he walked with a forward thrust of his head (i chodził, wyciągając szyję do przodu: «głowę»; thrust – nacisk; pchnięcie) and a general air of peering benevolence (całym swoim wyglądem wyrażając życzliwość; general – оgólny; air – powietrze; wygląd; to peer – przyglądać się; prezentować/się/). As he entered (gdy tylko wszedł) his eyes fell upon the stick in Holmes’s hand (jego wzrok padł na laskę w rękach Holmesa; to fall), and he ran towards it with an exclamation of joy (i rzucił się ku niej z radosnym okrzykiem; to run – biec; szybko przemieszczać się). “I am so very glad (tak się cieszę),” said he. “I was not sure (nie byłem pewien) whether I had left it here (czy zostawiłem ją tutaj; to leave) or in the Shipping Office (czy w biurze żeglugi; office – urząd, funkcja; gabinet). I would not lose that stick for the world (za nic na świecie bym się z nią nie rozstał; to lose – gubić; tracić, pozbyć się).”

appearance [ə´pı(ə)r(ə)ns], brightly [´braıtlı], whether [´weðə]

The appearance of our visitor was a surprise to me, since I had expected a typical country practitioner. He was a very

tall, thin man, with a long nose like a beak, which jutted out between two keen, grey eyes, set closely together and sparkling brightly from behind a pair of gold-rimmed glasses. He was clad in a professional but rather slovenly fashion, for his frock-coat was dingy and his trousers frayed. Though young, his long back was already bowed, and he walked with a forward thrust of his head and a general air of peering benevolence. As he entered his eyes fell upon the stick in Holmes’s hand, and he ran towards it with an exclamation of joy. “I am so very glad,” said he. “I was not sure whether I had left it here or in the Shipping Office. I would not lose that stick for the world.”

“A presentation, I see (prezent, jak przypuszczam; to see – widzieć; myśleć, przypuszczać),” said Holmes.

„Yes, sir (tak, proszę pana).”

“From Charing Cross Hospital (ze szpitala Charing Cross)?”

“From one or two friends there (od kilku przyjaciół stamtąd; one or two – kilku, niewielu) on the occasion of my marriage (z okazji mojego ożenku).”

„Dear, dear, that’s bad (oj, to niedobrze; dear – drogi; wykrzyknik używany jest jako emocjonalny okrzyk dla wyrażenia żalu, zdziwienia i in. uczuć)!” said Holmes, shaking his head (powiedział Holmes, potrząsając głową).

Dr. Mortimer blinked through his glasses in mild astonishment (doktor Mortimer zamrugał oczami «przez okulary», z lekkim zdziwieniem; mild – łagodny, delikatny, spokojny; umiarkowany).

„Why was it bad (dlaczego niedobrze)?”

„Only that you have disarranged our little deductions (tylko dlatego, że pan popsuł nasze skromne wnioski; little – mały; nieznaczny). Your marriage, you say (z okazji pana ożenku, pan mówi)?”

„Yes, sir. I married, and so left the hospital (ożeniłem się i dlatego zostawiłem szpital; to leave), and with it all hopes of a consulting practice (a z nim także wszystkie nadzieje na pracę konsultanta). It was necessary to make a home of my own (trzeba było stworzyć mój własny dom=rodzinę).”

„Come, come, we are not so far wrong after all (no no, ostatecznie nie myliliśmy się aż tak bardzo; to come – w trybie rozkazującym okrzyk, oznaczający zaproszenie, zachętę albo lekki wyrzut; to be wrong – mylić się; after all – w rezultacie, ostatecznie),” said Holmes. “And now, Dr. James Mortimer (no a teraz doktor James Mortimer) ––”

„Mister, sir, Mister – a humble M.R.C.S. (proszę pana, – skromny członek Królewskiego Towarzystwa Chemicznego)”

„And a man of precise mind, evidently (i, najwyraźniej, człowiek o ścisłym umyśle; precise – dokładny, ścisły).”

„A dabbler in science, Mr. Holmes (dyletant w nauce, panie Holmes; to dabble – pluskać/się/; babrać, taplać /najczęściej w jakimś zbiorniku wodnym/; zajmować się jakimś hobby, amatorsko interesować się czymś), a picker up of shells on the shores of the great unknown ocean (/ten, kto/ zbiera muszelki na brzegach wielkiego, nieznanego oceanu). I presume that it is Mr. Sherlock Holmes whom I am addressing and not (przypuszczam, że ten, do kogo się zwracam, to pan Sherlock Holmes, a nie) ––”

“No, this is my friend Dr. Watson (nie, to mój przyjaciel, doktor Watson).”

necessary [´nesıs(ə)rı], ocean [´əuʃ(ə)n], hospital [´hɔspıtl]

“A presentation, I see,” said Holmes.

“Yes, sir.”

“From Charing Cross Hospital?”

“From one or two friends there on the occasion of my marriage.”

“Dear, dear, that’s bad!” said Holmes, shaking his head.

Dr. Mortimer blinked through his glasses in mild astonishment.

“Why was it bad?”

“Only that you have disarranged our little deductions. Your marriage, you say?”

“Yes, sir. I married, and so left the hospital, and with it all hopes of a consulting practice. It was necessary to make a home of my own.”

“Come, come, we are not so far wrong after all,” said Holmes. “And now, Dr. James Mortimer ––”

“Mister, sir, Mister – a humble M.R.C.S.”

“And a man of precise mind, evidently.”

“A dabbler in science, Mr. Holmes, a picker up of shells on the shores of the great unknown ocean. I presume that it is Mr. Sherlock Holmes whom I am addressing and not ––”

“No, this is my friend Dr. Watson.”

„Glad to meet you, sir (miło pana poznać; to meet – spotykać/się/; poznawać się). I have heard your name mentioned («słyszałem», /jak/ pańskie imię było wymieniane; to hear) in connection with that of your friend (obok imienia pańskiego przyjaciela; in connection with – w związku z /czymś/). You interest me very much, Mr. Holmes (bardzo mnie pan interesuje, panie Holmes). I had hardly expected so dolichocephalic a skull (nie spodziewałem się /ujrzeć/ takiej wydłużonej czaszki; hardly – ledwo; dolichocephalic – długogłowy) or such well-marked supra-orbital development (albo tak wyraźnie zaznaczonego rozwoju nadoczodołowego; supra – wyżej; orbital – orbitalny; oczodołowy; development – rozwój; przejaw /med./). Would you have any objection (nie ma pan nic przeciwko: «nie będzie pan miał żadnych zastrzeżeń») to my running my finger along your parietal fissure (/jeśli/ pomacam «palcem» pana szew ciemieniowy; to run – biec; przebiec /ręką/; fissure – szczelina; bruzda)? A cast of your skull, sir (odlew z pańskiej czaszki, sir; cast – rzut; odlew), until the original is available (póki nie uda się zdobyć oryginału: «póki oryginał nie jest dostępny»), would be an ornament to any anthropological museum (byłby ozdobą każdego muzeum antropologicznego). It is not my intention to be fulsome (nie mam zamiaru pochlebiać /panu/; fulsome – /przest./ przesadny /o pochlebstwach/;), but I confess that I covet your skull (ale przyznaję, że chciałbym /otrzymać/ pańską czaszkę; to covet – pożądać, mocno pragnąć).”

objection [əb´dʒekʃ(ə)n], fissure [´fıʃə], museum [mju(:)´zıəm]

“Glad to meet you, sir. I have heard your name mentioned in connection with that of your friend. You interest me very much, Mr. Holmes. I had hardly expected so dolichocephalic a skull or such well-marked supra-orbital development. Would you have any objection to my running my finger along your parietal fissure? A cast of your skull, sir, until the original is available, would be an ornament to any anthropological museum. It is not my intention to be fulsome, but I confess that I covet your skull.”

Sherlock Holmes waved our strange visitor into a chair (Sherlock Holmes zaproponował naszemu dziwnemu gościowi krzesło; to wave – wykonać falisty ruch; dawać sygnał, machać /ręką/). „You are an enthusiast in your line of thought (jest pan entuzjastą w swoim zawodzie: «w swojej linii myśli»; line – linia; zajęcie, rodzaj działalności; of thought – myślowy, intelektualny), I perceive, sir, as I am in mine (/na ile/ rozumiem, sir, tak jak ja w swoim),” said he. „I observe from your forefinger (z pańskiego palca wskazującego wnioskuję) that you make your own cigarettes (że pan sam sobie robi skręty: «robi» papierosy). Have no hesitation in lighting one (proszę się nie krępować i zapalić; hesitation – wahanie; niepewność, niezdecydowanie; to light – zapalać).”

The man drew out paper and tobacco (gość: «człowiek» wyjął bibułę i tytoń; to draw out – wyjmować, wyciągać) and twirled the one up in the other (i skręcił papierosa: «i zawinął jedno w drugie») with surprising dexterity (z zadziwiającą zręcznością). He had long, quivering fingers (miał długie, lekko drżące palce; to quiver – drżeć, drgać) as agile and restless as the antennae of an insect (i tak zwinne i niespokojne jak czułki owada).

Holmes was silent (Holmes milczał; silent – cichy, milczący), but his little darting glances (ale jego krótkie bystre spojrzenia) showed me the interest which he took in our curious companion (pokazywały mi zainteresowanie, jakie przejawiał w stosunku do naszego osobliwego rozmówcy; to take interest – interesować się, okazywać zainteresowanie; curious – ciekawy; osobliwy).

enthusiast [ın´θju:zıæst], perceive [pə´siːv], dexterity [deks´terıtı]

Sherlock Holmes waved our strange visitor into a chair. “You are an enthusiast in your line of thought, I perceive, sir, as I am in mine,” said he. “I observe from your forefinger that you make your own cigarettes. Have no hesitation in lighting one.”

The man drew out paper and tobacco and twirled the one up in the other with surprising dexterity. He had long, quivering fingers as agile and restless as the antennae of an insect.

Holmes was silent, but his little darting glances showed me the interest which he took in our curious companion.

“I presume, sir,” said he at last (przypuszczam, sir, – powiedział w końcu), “that it was not merely for the purpose of examining my skull (że nie tylko w celu zbadania mojej czaszki) that you have done me the honour (uczynił: «zrobił» mi pan zaszczyt) to call here last night and again to-day (przychodząc tutaj poprzedniego wieczoru i ponownie dziś)?”

“No, sir, no (nie, sir, nie); though I am happy (chociaż jestem szczęśliwy) to have had the opportunity of doing that as well (że mam możliwość zrobić również i to; as well –także; równie dobrze). I came to you, Mr. Holmes (przyszedłem do pana, panie Holmes), because I recognise that I am myself an unpractical man (ponieważ wiem, że jestem człowiekiem niepraktycznym), and because I am suddenly confronted (i dlatego, że nagle zetknąłem się) with a most serious and extraordinary problem (z nadzwyczajnie poważnym i niepospolitym problemem). Recognising, as I do, that you are the second highest expert in Europe (ponieważ uważam pana za drugiego największego eksperta w Europie) ––”

„Indeed, sir (czyżby, sir; indeed – w rzeczywistości, faktycznie; doprawdy, czyżby!, /dla wyrażenia ironii, wątpliwości, zdziwienia/)! May I inquire who has the honour to be the first (mogę zapytać, kto ma zaszczyt być pierwszym)?” asked Holmes, with some asperity (zapytał Holmes z pewną szorstkością; asperity – nerwowość, chropowatość, szorstkość; ostrość; surowość).

„To the man of precisely scientific mind (ludziom: «człowiekowi» o umyśle ściśle naukowym; precise – ścisły, dokładny) the work of Monsieur Bertillon must always appeal strongly (zawsze szczególnie podobały się prace pana Bertillona; strongly – silnie, mocno; całkiem).”

„Then had you not better consult him (w takim razie czy nie lepiej skonsultować się z nim = zwrócić się do niego)?”

“I said, sir, to the precisely scientific mind (powiedziałem, sir, umysłom naukowym). But as a practical man of affairs it is acknowledged (ale jako człowiek praktyczny, i to przyznają /wszyscy/; affairs – sprawy, kwestie; to acknowledge – przyjąć do wiadomości; potwierdzać, przyznać) that you stand alone (nie ma pan sobie równych; to stand alone – stać samodzielnie; być wybitnym, niezrównanym). I trust, sir, that I have not inadvertently (mam nadzieję, sir, że nieprzypadkowo) ––”

“Just a little (tylko troszeczkę),” said Holmes. „I think, Dr. Mortimer, you would do wisely (myślę, doktorze Mortimer, że postąpiłby pan zupełnie właściwie; wise – mądry; roztropny) if without more ado you would kindly tell me plainly (jeśli by pan bez dalszych ceregieli uprzejmie opowiedział mi; plainly – jasno, wyraźnie; otwarcie) what the exact nature of the problem is (jaka jest «dokładna» natura problemu) in which you demand my assistance (w /rozwiązaniu/ którego prosi mnie pan o pomoc; to demand – żądać; potrzebować; zapytać).”

because [bı´kɔz], precisely [prı´saıslı], extraordinary [ıks´trɔ:dnrı]

“I presume, sir,” said he at last, “that it was not merely for the purpose of examining my skull that you have done me the honour to call here last night and again to-day?”

“No, sir, no; though I am happy to have had the opportunity of doing that as well. I came to you, Mr. Holmes, because I recognise that I am myself an unpractical man, and because I am suddenly confronted with a most serious and extraordinary problem. Recognising, as I do, that you are the second highest expert in Europe ––”

“Indeed, sir! May I inquire who has the honour to be the first?” asked Holmes, with some asperity.

“To the man of precisely scientific mind the work of Monsieur Bertillon must always appeal strongly.”

“Then had you not better consult him?”

“I said, sir, to the precisely scientific mind. But as a practical man of affairs it is acknowledged that you stand alone. I trust, sir, that I have not inadvertently ––”

“Just a little,” said Holmes. “I think, Dr. Mortimer, you would do wisely if without more ado you would kindly tell me plainly what the exact nature of the problem is in which you demand my assistance.”

Zapraszamy do skorzystania z pełnej wersji książki