© Copyright by Tatiana Ciszewska (Bursevich)

Autor metody: Ilya Frank

Przełożyli: zespół redakcyjny

Korekta i redakcja: Artur Gabrych

Tytuł: Legendy irlandzkie

Kontakt: info@ifrank.pl

Wydanie 1
Poznań 2020

DTP: Tomasz Brończyk Studio StrefaDTP

Projekt okładki: Studio Flow | www.studioflow.pl

Konwersja: eLitera s.c.

ISBN 978-83-65537-83-6

Wydawca: NKB Tatsiana Bursevich

www.ifrank.pl

Niniejsza publikacja ani żadna jej część nie mogą być kopiowane ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowane, powielane ani odczytywane w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
All rights reserved

Z dedykacją

dla wszystkich uczących się

języków obcych

UWAGA!

Polskie tłumaczenie podane w treści ma charakter jedynie wspomagający. Jest to tak zwane szybkie tłumaczenie instant, które ma na celu przybliżyć czytelnikowi znaczenie poszczególnych angielskich słów, wyrazów czy myśli.

Głównym źródłem przekazu, nośnikiem emocji i wrażeń jednak jest i powinna być dla czytelnika oryginalna treść w języku angielskim.

Tłumaczenie wykorzystane w niniejszej książce nie stanowi samodzielnej jednostki przekazu myśli, publikacji czy treści.

Z góry dziękujemy za Państwa uwagi i komentarze, które można kierować na adres e-mail: info@ifrank.pl.

Opis metody

Książki z serii Metoda Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka od Mistrzów Brytyjskiego i Amerykańskiego Słowa służą do nauki języka angielskiego za pomocą czytania ciekawych książek w oryginalnym języku bez słownika (w treść jest wplecione polskie tłumaczenie).

Dla kogo?

Dla każdego, kto chce się uczyć języka angielskiego bez względu na dotychczasowy poziom.

Jak to działa?

Po prostu czytamy książkę, zagłębiając się w zajmującą treść. Cała zawartość książki jest podzielona na akapity. Najpierw czytamy akapit, gdzie po każdym zwrocie podane są w nawiasach polskie tłumaczenie i niektóre gramatyczne wyjaśnienia, następnie ten sam akapit czytamy już bez tłumaczenia, w oryginalnym języku, czyli płyniemy bez asekuracji. Właśnie wtedy następuje moment, kiedy nasz mózg przyzwyczaja się do rozumienia języka obcego. Język oryginału nie jest w żaden sposób uproszczony czy dopasowany do poziomu, nie ma żadnej ingerencji, dzięki temu ma wszystkie tak zwane słowne lokalne przyprawy. Pozwala to całkowicie pogrążyć się w czytaniu i zapomnieć, że uczymy się języka. Nasz mózg w takim stanie rozluźnienia i zaciekawienia zapamiętuje więcej, szybciej i na dłużej.

A co z mówieniem?

Taka metoda pozwala uzbierać olbrzymi zapas słownictwa i nauczyć się przede wszystkim rozumienia języka obcego ze słuchania czy czytania. Poprawnego mówienia natomiast ta metoda nie wykształci – należy wypracować je przez czynne posługiwanie się mową w kontaktach i relacjach. Można powiedzieć, że za pomocą takiego czytania kładziemy potężny pasywny grunt w postaci znajomości słownictwa i słuchania ze zrozumieniem, na którym bardzo łatwo można później zbudować umiejętność mówienia w kontaktach i relacjach.

Jak szybko nauczę się języka, stosując taką metodę?

Stosując tę metodę intensywnie (poświęcając na lekturę minimum jedną–dwie godziny dziennie), można nauczyć się czytać ze zrozumieniem w ciągu około trzech miesięcy. W rok (w zależności od intensywności) można opanować język, czytając na początku takie książki, a potem dodatkowo szkoląc umiejętność mówienia.

Dlaczego muszę czytać,
żeby nauczyć się języka?

Żeby posługiwać się danym językiem na poziomie codziennej komunikacji, a nawet wyższym, w zupełności wystarczy znać około 3000 słów. Jednak do zdobycia umiejętności czytania bez słownika czy rozumienia języka, na przykład podczas oglądania telewizji czy słuchania naszego rozmówcy, potrzebujemy dużo więcej słów – około 10 000. Podręczniki do nauki języka wszystkich poziomów zawierają co najwyżej około 3000 słów. I właśnie po to, żeby uzupełnić tę lukę, potrzebne jest czytanie książek, które mają w sobie ogromny zapas nowego i powtarzającego się słownictwa. Czytając literaturę piękną, jesteśmy zainteresowani treścią i przebiegiem wydarzeń. Zazwyczaj zapominamy wtedy, że uczymy się języka. Tym sposobem pozbywamy się barier psychologicznych, emocjonalnych czy motywacyjnych, które często występują w trakcie nauki, a to z kolei otwiera w naszym umyśle olbrzymie zasoby pamięci. Czytając książki z tłumaczeniem bez konieczności zaglądania do słownika, możemy sobie pozwolić całkowicie skierować swoją uwagę na ciekawą treść od mistrzów brytyjskiego i amerykańskiego słowa.

Opis książki

Opis książki/treści

W książce zebrane są najbardziej znane irlandzkie legendy. Ta niezwykła mieszanka faktów, mitów, fikcji i bajek doskonale zaznajamia nas z kulturą, korzeniami i mądrością ludową Irlandii; intryguje, pobudza wyobraźnię i dostarcza niezapomnianych wrażeń. W książce zebrane są takie legendy jak: Syn króla Irlandii i olbrzym z Loch Lein, Trzy córki króla O’Hara, Syn tkacza i olbrzym Białego Wzgórza, Jasnowłosa, Szatynka i Drżąca, Król Irlandii i królowa Samotnej Wyspy, Elf z Gannon i Śmiejący się Gruagach, Trzy córki króla Wschodu i syn króla Irlandii, Syn rybaka i Sprytny Gruagach, Trzynasty syn króla Irlandii, Kiwająca Głowa.

Wskazówki dla czytelnika

Język w swojej naturze jest środkiem, nie celem, dlatego najlepiej przyswajać go nie wtedy, kiedy specjalnie się go uczysz, ale wtedy, kiedy naturalnie się nim posługujesz – w bezpośrednim, żywym kontakcie albo zagłębiając się w lekturze. Wtedy język przyswaja się sam z siebie, nieświadomie.

Twoja pamięć długoterminowa jest ściśle związana z tym, co czujesz w konkretnym momencie – zależy od Twojego stanu psychicznego i od siły emocji, a nie od liczby powtórzeń. Żeby naprawdę coś zapamiętać, nie musisz mechanicznie wkuwać. Dużo ważniejsze są nowe wrażenia. Zamiast kilka razy powtarzać dane słowo, lepiej spotkać je w różnych kombinacjach i kontekstach semantycznych wypełnionych nowymi emocjami.

Większość ogólnie stosowanych słów czytanych zgodnie z metodą Ilyi Franka możesz zapamiętać bez wkuwania, naturalnie – przez to, że słowa się po prostu powtarzają. Dlatego, czytając tekst, nie staraj się ich zapamiętać. „Dopóki nie przyswoję, nie ruszam dalej” – ta zasada w tym przypadku nie działa. Im bardziej naturalnie będziesz czytać, im szybciej będziesz się posuwać naprzód, tym lepiej. Wtedy ilość materiału zamienia się w jakość. Dlatego po prostu czytaj, myśląc nie o języku obcym, którego musisz się uczyć, ale o treści książki.

Główny problem wszystkich, którzy bardzo długo uczyli się jakiegoś języka obcego, polega na tym, że robią to pomału, nie angażując się całkowicie. Język to nie matematyka – nie trzeba się go uczyć, do niego należy się przyzwyczajać. Tutaj główną rolę odgrywa nie logika, lecz pamięć i wykształcona umiejętność. Pod tym względem można go porównać do sportu, którym trzeba zajmować się systematycznie i regularnie, ponieważ inaczej trudno jest osiągnąć dobre rezultaty.

Jeśli zaczniesz czytać od razu i dużo, to poziom swobodnego czytania w języku obcym będzie kwestią trzech–czterech miesięcy (gdy zaczynasz od zera). Jeśli jednak pozwolisz sobie na długie przerwy i nie będziesz czytać systematycznie, to zaczniesz się męczyć i utkniesz w jednym miejscu.

Z tego punktu widzenia język jest podobny do góry lodowej – na nią trzeba się szybko wspiąć. Dopóki tego nie zrobisz, będziesz się ześlizgiwać w dół. Gdy opanujesz już poziom swobodnego czytania, ta umiejętność pozostanie na zawsze, a razem z nią całe słownictwo – nawet jeśli powrócisz do lektury za kilka lat. Jeśli jednak nie dojdziesz do tego etapu, cały wysiłek włożony w naukę języka może po prostu zostać zmarnowany.

A co z gramatyką? Dla zrozumienia tekstu uzupełnionego taką liczbą podpowiedzi znajomość gramatyki właściwie przestaje być ważna – i tak wszystko rozumiesz. Mimo to za jakiś czas przyzwyczaisz się do określonych struktur gramatycznych, a gramatyka jako taka przyswoi się automatycznie. Przypomina to sytuację, gdy uczysz się języka, przebywając przez dłuższy czas w jakimś środowisku językowym, bez konieczności opanowywania jakichkolwiek zasad gramatycznych.

Nie mówię tego, żeby zniechęcić Cię do nauki gramatyki, która jest bardzo ciekawą i potrzebną częścią językoznawstwa, tylko po to, by uświadomić Ci, że zabrać się do czytania książek Ilyi Franka mogą prawie wszyscy, również ci, którzy nie mają dużego rozeznania w gramatyce. Wystarczy minimalna jej znajomość. Czytanie takich książek polecane jest już na samym początku kontaktu z językiem. A gramatyką, nawiasem mówiąc, lepiej się zająć już po tym, jak opanujesz poziom rozumienia języka i przyzwyczaisz się do niego. Dopiero wtedy jej nauka będzie naprawdę potrzebna i zalecana.

Książka, którą za chwilę zaczniesz czytać, pomaga przełamać najważniejszą barierę: poszerzyć słownictwo i przywyknąć do logiki języka, a przy tym zaoszczędzić dużo czasu i sił.

Metoda Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka to specjalny sposób adaptacji tekstu służący do nieświadomego przyswajania języka obcego. Może być używana jako wsparcie, dodatek do praktyki mówienia w obcym języku, ale też jako główne narzędzie do uczenia się języka obcego. Czytamy po prostu książki przełożone według tej metody. Tekst jest podzielony na krótkie części – najpierw kawałek z wplecionym dosłownym polskim tłumaczeniem, a następnie ten sam tekst, ale już bez tłumaczenia. Tłumaczenie zawiera krótkie komentarze gramatyczne, semantyczne bądź fonetyczne. To zapewnia spokój i świadomość, że nic Ci nie umknie. Tekst jest przedstawiony jako całość, nie ma podziału na lewą i prawą część (z tłumaczeniem i bez), co zapewnia holistyczny odbiór informacji i nieświadome połączenie polskiego i angielskiego tłumaczenia.

Jeśli dopiero zaczynasz się uczyć języka angielskiego, najpierw możesz czytać kawałek tekstu przełożonego (z tłumaczeniem), a później – tekst oryginalny. Jeśli podczas lektury oryginału umknęło Ci tłumaczenie jakiegoś słowa, jednak całość jest zrozumiała, to nie musisz szukać tłumaczenia. Na to słowo jeszcze na pewno trafisz w dalszej części. Sens śledzenia tekstu oryginalnego polega na tym, że przez jakiś czas (nawet krótko) czytający w obcym języku płynie bez koła ratunkowego. Po tym zaczyna znowu czytać tekst ze wsparciem tłumaczenia. I tak dalej. Nie trzeba wracać, żeby powtórzyć. Należy po prostu czytać dalej.

Oczywiście na początku poczujesz napływ nieznanych Ci słów i kombinacji. Nie powinieneś jednak się tego obawiać – przecież nikt nie będzie Cię z tego egzaminował. W miarę czytania (nawet jeśli to nastąpi w połowie albo pod koniec książki) wszystko się ustatkuje i będziesz zapewne zdziwiony: „I po co znowu te tłumaczenia, po co te podstawowe formy słów? Przecież i tak wszystko jest jasne!”. Kiedy nastąpi ten moment, zacznij postępować odwrotnie: najpierw czytaj część bez tłumaczenia, a później zaglądaj do części z tłumaczeniem.

Zapraszam!

Tatiana Ciszewska (Bursevich)
(na podstawie Metody Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka)

IRISH FAIRY TALES

Legendy irlandzkie[1]

The Son of the King of Erin[2] and the Giant of Loch[3] Lein

(Syn króla Irlandii i olbrzym z Loch Lein)

ON a time (pewnego razu: «w pewnym czasie») there lived (żyli sobie: «tam żyli») a king and a queen in Erin (król i królowa w Irlandii), and they had an only son (i mieli jedynego syna). They were very careful (bardzo troszczyli się /o niego/: «byli bardzo troskliwi»; care – troska; to care – troszczyć się; careful – troskliwy, uważny) and fond of this son (i /bardzo/ kochali swojego syna: «/byli bardzo/ kochającymi tego syna»); whatever he asked for (o cokolwiek poprosił; to ask – pytać; prosić) was granted (/na to/ pozwalano mu: «było mu pozwalane»; to grant – darzyć, przyznać coś komuś; udzielać, spełniać, przychylać się /do czyjejś prośby itp./), and what he wanted he had (i dostawał wszystko, czego chciał: «i co chciał, to miał»).

queen [kwiːn], whatever [wɔt´evə], granted [´grɑːntıd]

ON a time there lived a king and a queen in Erin, and they had an only son. They were very careful and fond of this son; whatever he asked for was granted, and what he wanted he had.

When grown to be almost a young man (kiedy /królewski syn/ podrósł i stał się już prawie młodym mężczyzną: «kiedy dorósł, żeby być prawie młodym mężczyzną»; to grow /grew, grown/ – rosnąć) the son went away one day (poszedł pewnego dnia: «syn poszedł sobie /w/ jeden dzień») to the hills to hunt (na wzgórza zapolować). He could find no game (/nie/ mógł znaleźć żadnego zwierzęcia; game – gra; dzikie zwierzę), – saw nothing all day (niczego /nie/ widział przez cały dzień; to see /saw, seen/ – widzieć). Towards evening (pod wieczór; towards – /przy określeniu miejsca/ w stronę, w kierunku; /przy określeniu czasu/ pod, około) he sat down on a hillside to rest (usiadł na zboczu wzgórza, żeby odpocząć; to sit /sat/ – siedzieć; hill – wzgórze; side – strona, bok; hillside – zbocze góry, wzgórza), but soon stood up again (ale wkrótce wstał znów; to stand /stood/ – stać; up – do góry; to stand up – wstawać) and started to go home empty-handed (i zaczął iść do domu = ruszył do domu z pustymi rękami; empty – pusty; hand – dłoń; empty-handed – z pustymi rękami). Then he heard a whistle behind him (wtedy usłyszał gwizd za sobą: «za nim»; to hear /heard/ –słyszeć), and turning (i obróciwszy się), saw a giant hurrying down the hill (zobaczył olbrzyma, spieszącego w dół = pospiesznie schodzącego ze wzgórza; to see /saw, seen/ – widzieć).

hillside [´hıl´saıd], whistle [wısl], giant [´dʒaıənt]

When grown to be almost a young man the son went away one day to the hills to hunt. He could find no game, – saw nothing all day. Towards evening he sat down on a hillside to rest, but soon stood up again and started to go home empty-handed. Then he heard a whistle behind him, and turning, saw a giant hurrying down the hill.

The giant came to him (olbrzym podszedł do niego; to come /came, come/ – przychodzić, iść), took his hand (wziął go /za/ rękę; to take /took, taken/ – brać), and said (i zapytał: «powiedział»; to say /said/),

“Can you play cards (umiesz grać w karty)?”

“I can indeed (oczywiście, że umiem; indeed – rzeczywiście, faktycznie; /wzmocnienie/ oczywiście, obowiązkowo),” said the king’s son (odpowiedział syn króla).

“Well, if you can (cóż, jeśli umiesz),” said the giant (powiedział olbrzym), “we’ll have a game (zagramy; to have – mieć; game – gra; to have a game – zagrać partyjkę) here on this hillside (tutaj, na tym zboczu wzgórza).”

said [sed], indeed [ın´diːd], here [hıə]

The giant came to him, took his hand, and said,

“Can you play cards?”

“I can indeed,” said the king’s son.

“Well, if you can,” said the giant, “we’ll have a game here on this hillside.”

So the two sat down (więc obaj usiedli: «ci dwaj usiedli»), and the giant had out (i olbrzym wyjął; to have /had/ – mieć; out – z; to have out – wyjmować) a pack of cards (talię kart; pack – pakiet, paczka; talia /kart/) in a twinkling (w mgnieniu /oka/; to twinkle – migotać, mrugać; iskrzyć się, błyszczeć; twinkling – migotanie, mruganie; chwila, mig, moment). “What shall we play for (o co będziemy grać; for – dla; na)?” asked the giant (zapytał olbrzym).

“For two estates (o dwa majątki),” answered the king’s son (odpowiedział syn króla).

twinkling [´twıŋklıŋ], estate [ı´steıt], answer [´ɑːnsə]

So the two sat down, and the giant had out a pack of cards in a twinkling. “What shall we play for?” asked the giant.

“For two estates,” answered the king’s son.

They played (zagrali): the young man won (młody mężczyzna wygrał; to win /won/ – wygrywać, zwyciężać), and went home (i poszedł do domu: to go /went, gone/ – iść, chodzić) the better for two estates (wzbogacony o dwa majątki: «/stawszy się/ lepszym o dwa majątki»; good /better, the best/ – dobry /lepszy, najlepszy/). He was very glad (był bardzo zadowolony), and hurried to tell his father (i pospieszył opowiedzieć swojemu ojcu) the luck he had (o tym szczęściu, jakie go spotkało: «jakie miał»; luck – szczęście, traf, los; wypadek).

Next day he went to the same place (następnego dnia poszedł w to samo miejsce: «do tego samego miejsca»), and didn’t wait long (i nie musiał długo czekać: «i nie czekał długo») till the giant came again (by olbrzym pojawił się znów; to come /came, come/ – przychodzić).

hurried [´hʌrıd], luck [lʌk], again [ə´ge(ı)n]

They played: the young man won, and went home the better for two estates. He was very glad, and hurried to tell his father the luck he had.

Next day he went to the same place, and didn’t wait long till the giant came again.

“Welcome, king’s son (witaj, synu króla),” said the giant. “What shall we play for today (o co będziemy dziś grać)?”

“I’ll leave that to yourself (pozostawiam /wybór/ tobie: «zostawiam to tobie samemu»; to leave /left/ – zostawiać),” answered the young man (odpowiedział młody mężczyzna).

“Well (dobrze),” said the giant, “I have five hundred bullocks (mam pięćset byków) with golden horns (ze złotymi rogami) and silver hoofs (i srebrnymi kopytami), and I’ll play them (i stawiam je: «będę grać nimi») against as many cattle (przeciw takiej samej ilości bydła) belonging to you (należącego do ciebie).”

“Agreed (zgoda!; to agree – zgadzać się, uzgodnić, porozumieć się, akceptować; agreed! – /pot./ zgoda! umowa stoi!),” said the king’s son (powiedział syn króla).

yourself [jɔ:´self], bullock [´bulək], belonging [bı´lɒŋıŋ]

“Welcome, king’s son,” said the giant. “What shall we play for today?”

“I’ll leave that to yourself,” answered the young man.

“Well,” said the giant, “I have five hundred bullocks with golden horns and silver hoofs, and I’ll play them against as many cattle belonging to you.”

“Agreed,” said the king’s son.

They played (zagrali). The giant lost again (olbrzym znów przegrał; to lose /lost/ – tracić; przegrywać). He had the cattle brought to the place (przyprowadzono mu bydło do tego miejsca; to have smth. done – kazać coś dla siebie zrobić; to bring /brought/ – przynosić, przyprowadzać); and the king’s son went home (i syn królewski udał się do domu; to go /went, gone/ – iść, chodzić) with the five hundred bullocks (z pięcioma setkami byków). The king his father was outside watching (król, jego ojciec, był na dworze: «na zewnątrz», wyczekując /syna/; outside – na zewnątrz; na ulicy, poza domem, pomieszczeniem itp.; to watch – obserwować, śledzić; oczekiwać, wyczekiwać, wypatrywać), and was more delighted than the day before (i był /jeszcze/ bardziej ucieszony niż poprzedniego dnia: «niż dzień przed»; delight – zachwyt, zadowolenie; to delight – zachwycać się, radować się) when he saw the drove of beautiful cattle (kiedy zobaczył stado wspaniałego bydła; drove – stado; to drive /drove, driven/ – wieźć, przewozić; gnać, poganiać; beautiful – piękny, śliczny; wspaniały, świetny) with horns of gold (z rogami ze złota) and hoofs of silver (i kopytami ze srebra).

brought [brɔ:t], delighted [dı´laıtıd], beautiful [´bju:tıˌful]

They played. The giant lost again. He had the cattle brought to the place; and the king’s son went home with the five hundred bullocks. The king his father was outside watching, and was more delighted than the day before when he saw the drove of beautiful cattle with horns of gold and hoofs of silver.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Przypisy

[1] tale – opowiadanie; fairy – baśniowy, czarodziejski; fairy tale – bajka

[2] Erin – /poet./ Irlandia

[3] loch – jezioro

Daj się wciągnąć w inną przygodę.
Ucz się języka, czytając ciekawe książki:

Ciekawy przypadek Beniamina Buttona i inne opowiadania

Angielski z Francisem Scottem Fitzgeraldem

Pigmalion

Angielski z George’em Bernardem Shaw

Robinson Crusoe. Dla dzieci

Angielski z Jamesem Baldwinem

Rip Van Winkle

Angielski z Washingtonem Irvingiem

Król Złotej Rzeki

Angielski z Johnem Ruskinem

Szczęśliwy Książę i inne bajki

Upiór rodu Canterville’ów

Angielski z Oscarem Wilde’em

Szczerozłoty Kanion. Opowiadania

Angielski z Jackiem Londonem

Wyspa skarbów

Klub samobójców

Angielski z Robertem Louisem Stevensonem

Przygody Sherlocka Holmesa.

Część I Przygody Sherlocka Holmesa.

Część II Znak czterech

Angielski z Arthurem Conanem Doylem

Tajemniczy opiekun

Angielski z Jean Webster

Takie sobie bajeczki

Angielski z Rudyardem Kiplingiem

Książę i żebrak

Angielski z Markiem Twainem

Angielski na wesoło w trzech tomach

Legendy irlandzkie